Кіріспе
Роберт Престон Месерви (8 маусым 1918 – 21 наурыз 1987) – американдық сахна және кино актері, әнші. Ол 1957 жылғы "Музыкалық адам" мюзиклінде профессор Гарольд Хилл рөлін сомдағаны үшін ең жақсы танымал, осы рөлі үшін ол "Мюзиклдегі ең үздік актер" номинациясы бойынша Тони сыйлығын алды. 1962 жылғы фильмде ол осы рөлді қайта ойнады және "Алтын глобус" сыйлығының "Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі ең үздік актер" номинациясына ие болды. Престон 1952 жылы "Еркек жануар" спектаклімен Бродвейдегі дебютін жасады. Ол "Музыкалық адам" (1957) және "Иә, мен істеймін! Иә, мен істеймін!" (1967) мюзиклдеріндегі ең үздік актер рөлі үшін екі Тони сыйлығын жеңіп алды және "Мэк пен Мейбел" (1975) үшін Тони сыйлығына ұсынылды. Престон режиссер Блейк Эдвардспен екі рет жұмыс істеді, біріншісі "S.O.B." (1981) және екіншісі "Виктор/Виктория" (1982) фильмдерінде, соңғысы үшін ол "Оскар" сыйлығының "Ең үздік қосалқы актер" номинациясына ие болды.
Robert Preston Meservey (June 8, 1918 – March 21, 1987) was an American stage and film actor and singer. He is best known for originating the role of Professor Harold Hill in the 1957 musical The Music Man for which he received the Tony Award for Best Actor in a Musical. He reprised the role in the 1962 film adaptation, for which he received a Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy nomination. Preston made his Broadway debut in The Male Animal in 1952. He won two Tony Awards for Best Actor in a Musical for The Music Man (1957) and I Do! I Do! (1967) and was Tony nominated for Mack and Mabel (1975). Preston collaborated twice with filmmaker Blake Edwards, first in S. O. B. (1981) and again in Victor/Victoria (1982), the later earning him a nomination for the Academy Award for Best Supporting Actor.
Ерте өмір және білім
Престон Роберт Престон Месерви Массачусетс штатының Ньютон қаласында Рут Л. (Реа туған) және Франк Уэсли Месервидің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі киім тігуші, ал анасы American Express компаниясында есептеуші болған.
1938-1942 жж.
Престон "Юлий Цезарь" акциялық қоғамның қойылымында және "Ақымақтың қуанышы" Пасадена театрының қойылымында ойнады. Paramount Pictures компаниясының адвокаты оның жұмысын ұнатып, оны студияға шақырды. Los Angeles Times газеті хабарлағандай, Престонның анасы Бинг Кросбидің лейблі Decca Records компаниясында жұмыс істеген және Кросбидің інісі Эвереттпен таныс болған, ол талантты агент еді; ол оны Престонның Пасадена театрындағы бір қойылымын көруге көндірді. Соның нәтижесінде Кросби агенттігімен келісімшарт жасалды және Кросби студиясы Paramount Pictures-пен фильмдер туралы келісімге келді. Престон 1938 жылы "Алькатраздың королі" (1938) және "Заңсыз сауда" криминалды драмаларында экранда алғаш рет пайда болды. Студия Престонға Meservey тегін пайдалануын тоқтатуды бұйырды. Роберт Престон ретінде, ол өзінің барлық кәсіби мансабында танымал болды, көптеген Голливуд фильмдерінде ойнады, көбінесе, бірақ тек қана вестерн фильмдерінде емес. Ол Гари Купер мен Рэй Милландпен бірге "Бо Гест" (1939) дыбыстық қайта түсірілімінде Дигби Гест рөлін ойнады, сондай-ақ Купермен бірге "Солтүстік-Батыс шаруа полициясында" (1940) да ойнады. Ол "Жасырын сауда" (1942) фильмінде Лос-Анджелес полициясының детективі рөлінде ойнады.
1942-1945: Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс Престонның «Парамоунт» жұмыстарын тоқтатты. Жапондықтар Перл-Харборға шабуыл жасағаннан кейін ол АҚШ Әскери-әуе күштеріне қосылып, 9-шы әуе армиясының 386-шы бомбалау тобында (орташа) барлау офицері болып қызмет етті. Еуропадағы соғыс аяқталғанда 386-шы топ және капитан Роберт Месервей, S2 офицері (барлау), Бельгияның Синт-Трюиден қаласында дислокацияланды. Месервейдің міндеті 9-шы әуе армиясы штабынан барлау мәліметтерін алу және бомбалаушы экипаждарға міндеттерін орындау барысында не күту керектігі туралы брифтинг беру болды.
1947-1956: актерлік қызметке оралу
Престон 1947 жылы кинодағы мансабын қайта бастағанда, ол Paramount, RKO, MGM және әртүрлі тәуелсіз өндірушілер үшін рөлдерді қабылдайтын бос актер ретінде жұмыс істеді. Престон көптеген фильмдерде ойнағанымен, ешқашан аса танымал жұлдыз бола алмады. 1984 жылғы сұхбатында ол: "Мен B класты фильмдердің барлығында басты рөлді, ал тарихи фильмдерде жамандықтың рөлін ойнадым. Бір кезде мен кинодағы өзімнің шегіме жеткенімді түсіндім", - деп еске алды. Престон 1950-ші жылдарда теледидарда да қосымша рөлдер тапты.
1957-1979: Музыкалық адам және танымалдық
Престон, бәлкім, Мередит Уилсонның "Музыкалық адам" (1957) мюзикліндегі профессор Гарольд Хилл рөлін ойнағаны үшін ең жақсы танылған. "Мені таңдамас бұрын барлық музыкалық комедия актерлерін қарап шықты", - деді Престон жылдар өткен соң. Ол 1959 жылдың қаңтарына дейін осы рөлде болды, содан кейін 18 айға Эдди Альберт оны ауыстырды. 1960 жылдың маусымында Престон, оның ізбасары Берт Паркс қол жетімді болғанға дейін екі аптаға рөлге оралды. Паркс Престон Голливудта шоудың фильмдік нұсқасымен айналысып жатқанда қойылымды аяқтады. 1961 жылы Престоннан Президенттің дене шынықтыру жөніндегі кеңесінің бағдарламасы аясында оқушыларды күнделікті жаттығулар жасауға шақыру үшін жазу сұралды. Мередит Уилсон жазған және композициялаған "Chicken Fat" әнінің жазбалары, Престон толық оркестрдің сүйемелдеуімен орындалды, еліміздің барлық бастауыш мектептеріне таратылды және оқушылар гимнастика жаттығуларын жасағанда ойнатылды. Кейіннен ән күтпеген жаңалыққа айналып, көптеген буын өкілдерінің балалық шағының естеліктеріне енді. 1962 жылы Престон MGM-нің "Батыс қалай жеңілді" эпопеясында вагонбасшы Роджер Морган рөлін сомдады. 1965 жылы ол Мэри Мартинмен бірге "I Do! I Do!" мюзикліндегі ер адам рөлін ойнады, осы рөл үшін екінші Тони сыйлығын жеңіп алды. Ол "Париждегі Бен Франклин" мюзиклінде басты рөлді ойнады, сондай-ақ "Қыста арыстан" қойылымында Генрих II рөлін ойнады, оны Питер О'Тул фильмде бейнеледі және Академия сыйлығына ұсынылды. 1974 жылы ол Бернадет Питерспен бірге Джери Германның Бродвей мюзиклі "Мэк пен Мейблде" әйгілі үнсіз фильм режиссері Мак Сеннет рөлінде ойнады. Сол жылы тағы бір Джери Герман мюзиклінің – "Маме" фильмі шықты, онда Престон Люсиль Боллмен бірге Борегард Бернсайд рөлінде ойнады. Фильм кассалық табысқа жете алмады, алайда Престон Герман Престонның кинодағы рөлі үшін арнайы жазған "Loving You" әнін орындады. 1978 жылы Престон Бродвейге жетпеген тағы бір мюзиклде – "Гранд-стриттің принцінде" ойнады, онда ол Нью-Йорктегі идиш театрының жұлдызы, жасы ұлғайған сайын ойнаған рөлдерінен бас тартпаған актер рөлін сомдады. Боб Мерриллдің либреттосы мен әндері, Джин Сакстың режиссерлігімен қойылым Бостондық сынақтан кейін жабылды. 1979 жылы Престон CBS телеарнасының "Чишолмдар" вестерн мини-сериалында жылан ұстайтын отбасының әкесі Хэдли Чишолм рөлін ойнады, ал Розмари Харрис оның әйелі Минерва рөлінде ойнады. Оқиға Чишолм отбасының Вирджиниядағы жерлерін жоғалтып, батысқа көшіп, жаңа өмір бастауы туралы айтады. CBS келесі жылы оқиғаны серия ретінде жалғастыруға тырысқанда, Престон өзінің рөлін қайталады, оның кейіпкері бесінші эпизодта қайтыс болды. Сериал, сонымен қатар Бен Мерфи, Бретт Каллен және Джеймс Ван Паттен де қатысты, Престонның кеткенінен кейін тағы төрт эпизодқа созылды.
19801987: Блейк Эдвардспен жұмыс
Престон бірнеше басқа сахналық және кино музыкалық қойылымдарда ойнады, соның ішінде «Виктор/Виктория» (1982) фильмінде, ол үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Оның басқа фильмдердегі рөлдері: Сэм Пекинпаның «Юниор Боннер» (1972) фильміндегі Эйс Боннер, «Семми Таф» (1977) фильміндегі «Биг Эд» Букман және Блейк Эдвардстың 1981 жылғы Голливуд сатирасындағы доктор Ирвинг Финегартен. Оның соңғы театрлық кинодағы рөлі «Соңғы жұлдызды жауынгер» (1984) фильмінде жұлдызаралық алаяқ/әскери рекрутер ретінде болды, оны Центавр деп атады. Ол Центавр кейіпкеріне деген көзқарасын профессор Харольд Хиллге қатысты тәсіліне негіздегенін айтты. Шындығында, Центавр рөлі оған Харольд Хилл рөлін еске түсіретіндей етіп жазылған. 1983 жылы Престон CBS телеарнасының «Сентябрьдегі мылтық» батыс фильмінде Патти Дьюк пен Кристофер Ллойдпен бірге қартайған мылтықшы рөлін ойнады. Ол сондай-ақ HBO 1985 жылы түсірілген «Финнеган, қайтадан баста» фильмінде Мэри Тайлер Мурмен бірге ойнады. Престонның соңғы рөлі телефильм «Жаһандық ашу» (1986) болды; ол қызының қатыгездікпен зорланғаны және өлтірілгені үшін әділдік іздейтін қайғыға толы әке рөлін сомдады. 1987 жылдың 21 наурызында 68 жасында Престон өкпе рагынан қайтыс болды. Ол туралы 2022 жылы Дебра Уоррен жазған «Роберт Престон: мәңгілік музыка адамы» атты өмірбаяны жарық көрді.
Фильм
Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1938 Алкатраздың королі Роберт Макартур Заңсыз сауда Чарльз Бент Мартин 1939 Дисквалификацияланған Брэдли Кент Біріккен Тынық мұхиты Дик Аллен Бо Гесте Дигби Гесте 1940 Тайфун Джонни Поттер Солтүстік-Батыс шаруа полициясы Ронни Логан Бірма үстіндегі ай Чак Лейн 1941 Шайеннен келген ханым Стив Льюис Парашюттік батальон Дональд Морс Нью-Йорк қаласы Пол Брайсон, кіші 16 қаңтар түні Стив Ван Руйл Тынық мұхитының қараңғылығы Роберт Дрейпер 1942 Жұлдызды ырғақ Өзі, тізімде жоқ Желді жинау Дан Катлер Бұл қаруды жалдау Майкл Крейн Уэйк аралы жеке Джо Дойл 1943 Чункингтен түнгі ұшақ капитаны Ник Стентон Қанаттарды көтеру 1947 Маккомбер ісі Фрэнсис Маккомбер Әртүрлі қыз Өзі Жабайы егін Джим Дэвис 1948 Үлкен қала Пастор Филипп Ю. Эндрюс Айдағы қан Тате Риллинг Шыбырлаған Смит Мюррей Синклер 1949 Талса Брэд Брэйди Леди құмар ойыншысы Дэвид Бут 1950 Күн батушылар Джеймс Клауд ('Кид Уичита') 1951 Мен үлкен болғанда Әке Рид Бұлтжарылыс Джон Грэм Жаман жігіттердің ең жақсысы Мэтью Фаулер Менің заңсыз бауырым Джо Уолднер Бетпе-бет шериф Джек Поттер 1955 Соңғы шекара полковник Фрэнк Марстон 1956 Ауадағы күзетшілер Баяндаушы, дауыс; 1960 Баспалдақтардың үстіндегі қараңғылық Рубин тасқын 1962 Музыка адамы Гарольд Хилл Батысты қалай жеңіп алдық Роджер Морган 1963 Махаббат аралы Стив Блэр Үйге барлық жол Джей Фолетт 1972 Кішкентай Боннер Ас Боннер Балалар ойыны Джозеф Добс 1974 Маме Боургерд Джексон Пиккет Бернсайд 1977 Жартылай қатаң Үлкен Эд Букман 1981 С. О. Б. Доктор Ирвинг Финегартен 1982 Виктор/Виктория Кэрролл "Тодди" Тодд 1984 Соңғы жұлдыз жолбасшысы Центавр
Театр
Жыл Атауы Рөл Орындалу орны Сілтеме 1951 ХХ ғасыр 1952–1953 Ер жануар Джо Фергюсон Сити-центр, Бродвей 1953 Ардақты адамдар Питер Хогарт 48-көше театры, Бродвей 1954 Оның және оның Клем Скотт 1954 Сиқыр мен жоғалту Джордж Уилсон Бут театры, Бродвей 1955 Жігіт тұзақ Джо Макколл Лонгакре театры, Бродвей 1955 Янус Гил Плимут театры, Бродвей 1957 Жасырын өзен Жан Моннери Театр үйі, Бродвей 1957–1961 Музыкалық адам Профессор Гарольд Хилл Маджестик театры, Бродвей 1963 Жақсы болу үшін тым адал Тонаушы 54-көше театры, Бродвей 1963–1964 Ешкім Альбатросты жақсы көрмейді Нат Бентли Лицей театры, Бродвей 1964–1965 Париздегі Бен Франклин Бенджамин Франклин Лунтан Фонтан театры, Бродвей 1966 Генри ІІ-дегі Арыстан Амбассадор театры, Бродвей 1966–1968 Мен солаймын! Мен солаймын! Ол / Майкл 46-көше театры, Бродвей 1974 Мак & Мейбл Мак Сеннетт Маджестик театры, Бродвей 1976–1978 Слай Фокс Фоксвелл Слай / Судья Броадхерст театры, Бродвей 1978 Гранд-стрит принці Филадельфия / Бостон
Марапаттар мен ұсыныстар
Жыл Қауымдастық санаты Жоба нәтижесі Сілтеме Фильм және теледидар сыйлықтары 1962 Алтын глобус сыйлығы Музыкалық немесе комедия жанрындағы ең үздік актер «Музыкалық адам» 1981 Ұлттық кино сыншылары қоғамы Ең үздік қосалқы актер сыйлығы «С.О.Б.» 1982 National Board of Review сыйлығы Ең үздік қосалқы актер «Виктор/Виктория» 1982 «Оскар» сыйлығы Ең үздік қосалқы актер 1982 Нью-Йорк кино сыншылары тобы сыйлығы Ең үздік қосалқы актер 1982 Алтын глобус сыйлығы Музыкалық немесе комедия жанрындағы ең үздік актер 1984 Сатурн сыйлығы Ең үздік қосалқы актер «Соңғы жұлдызды күрескер» Театр сыйлықтары 1958 Тони сыйлығы Музыкалықтағы ең үздік актер «Музыкалық адам» 1967 «I Do! I Do!» 1975 «Мак және Мейбел»