Дональд Горри: Шотландия саяхатшысы және либерал демократ саясаткерінің өмірі мен қызметі
Donald Gorrie
Дональд Гори – шотланд саяхатшы, Либерал-демократ саяси қайраткері. 1999-2007ж. Шотландия парламентінің депутаты, 1997-2001ж. Ұлыбритания парламентінің мүшесі болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дональд Камерон Истербрук Горри OBE (2 сәуір 1933 – 25 тамыз 2012) – шотланд либерал-демократ саясаткері. Ол 1999 жылдан 2007 жылға дейін Шотландия парламентінің Орталық Шотландия аймағының депутаты болды. Сондай-ақ ол 1997 жылдан 2001 жылға дейін Эдинбург Батысы округінен Ұлыбритания парламентінің депутаты (MP) ретінде қызмет етті.
Donald Cameron Easterbrook Gorrie OBE (2 April 1933 – 25 August 2012) was a Scottish Liberal Democrat politician. He was a Member of the Scottish Parliament (MSP) for the Central Scotland region from 1999 to 2007. He also sat in the British House of Commons from 1997 to 2001 as the Member of Parliament (MP) for Edinburgh West.
Жеке өмір
Горри тәуелсіз Оундл мектебінде және Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінде білім алды, онда классика және қазіргі заман тарихын оқыды. 1957 жылы Канаданың жеңіл атлетика чемпионатында 880 метрлік және бір мильдік жүгіруде жеңіске жетті. Ол Астридке үйленген, екі ұлы және көптеген немерелері бар. Оның ұлы Роберт Горри 2006-2014 жылдары Лондонның Харрингэй қаласында Либералды-демократтар кеңесінің депутаты болды және 2008-2011 жылдары Оппозиция жетекшісі қызметін атқарды. Сондай-ақ ол 2007 жылғы Шотландия парламенті сайлауында Эйрдри және Шоттс округінен Шотландия парламентіне кандидат болды.
Gorrie was educated at the independent Oundle School and Corpus Christi College, Oxford, where he read classics and modern history. He won the 880 yards and mile run at the 1957 Canadian Track and Field Championships. He was married to Astrid and had two sons and a number of grandchildren. His son Robert Gorrie was a Liberal Democrat councillor in Haringey, London, 2006–2014 and was Leader of the Opposition 2008–2011. He also stood for the Scottish Parliament seat of Airdrie and Shotts in the 2007 Scottish Parliament election.
Ерте мансап
Кәсіби мансабын мектеп мұғалімі ретінде бастағаннан кейін, ол Шотландия Либералдық партиясының хатшысы болды, ал 1971 жылы Эдинбург қалалық кеңесіне кеңесші болып сайланды. Ол 1976 жылы Эдинбург Кеңесі таратылғанға дейін кеңес мүшесі болды, содан кейін 1976–1996 жылдары Лотиан облыстық кеңесінің, 1978–1996 жылдары Эдинбург аудандық кеңесінің және 1995–1997 жылдары жаңа Эдинбург қалалық кеңесінің мүшесі болды. Осы кезеңде ол Эдинбург батыс сайлау округінен Вестминстерге төрт рет сайлауға түсіп, ақыры жеңіске жетіп, 1997 жылы аймақтың депутаты атанды.
After starting his professional career as a schoolteacher, he was Secretary of the Scottish Liberal Party, before becoming an Edinburgh City councillor in 1971. He remained a member of Edinburgh Council until its dissolution in 1976, when he became a member of Lothian Regional Council 1976–96, Edinburgh District Council 1978–96 and the new Edinburgh City Council 1995–97. During this time he stood for election to Westminster in the Edinburgh West constituency four times before finally winning it and becoming the area's MP in 1997.
Шотландия Парламенті
Бірақ оның өмір бойына саясаттағы ең басты арманы – Шотландия парламентінің құрылуын көріп, оның мүшесі болу еді. Сондықтан 1997 жылғы референдум нәтижесінде Шотландия парламенті құрылғанда, ол бір мерзім ғана парламент депутаты болғаннан кейін Вестминстерден кететінін және жаңа Шотландия парламентіне сайлануға қатысатынын жариялады. Осылайша, ол 1999 жылы Орталық Шотландия аймағынан Либералды Демократтар партиясының парламент депутаты болып сайланды (кейін 2001 жылғы кезекті жалпы сайлауда Вестминстердегі қызметінен толығымен зейнетке шықты).
But his lifelong passion in politics was to see the establishment of a Scottish Parliament, and sit as a Member of it. So when the Scottish Parliament was established by the referendum of 1997, he announced he would retire from Westminster after just one term as an MP to stand for the new Scottish Parliament. He was therefore elected in 1999, as Liberal Democrat MSP for the Central Scotland region (retiring from Westminster at the next General Election in 2001).
Қарсыластар
Ол өзінің жеке пікірі бар, белсенді саясаткер еді, әрқашан либералдық көзқарастарына берілген және орталықшылдық пен сыбайлас жемқорлық деп санайтын Еңбек партиясына күдікпен қарады. Ол Либерал-демократтардың радикалды сол қанатында болды, толыққанды саяси реформалар мен мемлекеттік қызметтерге жұмсалатын қаражатты айтарлықтай арттыруды жақтады. Бұл оны сол кездегі сақтық танытқан партия басшылығымен келіспеушілікке түсірді және ол көбінесе "қиын отрядтың" қарсыласы ретінде танылды, мысалы, 1999 жылғы сайлаудан кейін Еңбек партиясымен жасалған коалицияға қатысты оның келіспеушілігі (ол партиясының үш депутатының бірі ғана қарсы дауыс берді). Горри өзін бүлікші деп сипаттаудан наразы болды, оның атап өткенідей, (коалицияны қолдаған депутаттардан айырмашылығы) ол Либерал-демократтардың сайлау алды бағдарламасындағы міндеттемелеріне адал болды.
A feisty and independent minded politician, he was always fiercely loyal to his liberal instincts, and had a particular mistrust of the Labour Party, which he saw as centralist and corrupt. He was firmly on the radical left of the Liberal Democrats, believing in full scale political reform and significant increases in spending on public services. This put him at odds with the more cautious party leadership at the time, and he was often seen as a renegade member of the 'awkward squad,' for example in his implacable opposition to the coalition with the Labour Party formed after the 1999 elections (he was one of only three of his party's MSPs to vote against it). Gorrie disliked his characterisation as a rebel, pointing to the fact that (unlike the pro coalition MSPs) he was merely sticking to the Liberal Democrats' manifesto commitments.
Екінші мерзім
Уақыт өте келе, әсіресе 2003 жылы екінші мерзімге депутат болып қайта сайланғаннан кейін, ол жұмсарып, министрлікке тағайындалу мүмкіндігі болмағандықтан, парламенттің артқа отырып, өзін қызықтырған бірнеше мәселе бойынша науқан жүргізуге көшті. Оның батылдығы мен жаңалықтарға құштарлығы Холирудтағы сақты және қатаң бақыланатын партиялық аппараттардың ақпараттан мұқтаж медиа өкілдеріне ұнады, және ол Холируд ғимаратының құрылысының қымбаттауы мен басқарудағы кемшіліктер сияқты жекелеген мәселелермен байланысты болды. Бастапқыда дау тудырғанмен, бұл соңғы науқан мәселенің маңыздылығын арттырды, нәтижесінде Шотландияның бірінші министрі Джек Макконнелл осы мәселені шешу үшін бірқатар заң жобаларын ұсынды. Кейбіреулер (әсіресе ол "элита" деп атаған топтар) оның келісімсіз ұстанымдары үшін оны жақтырмаса да, Дональд Горри принциптеріндегі тұрақтылығы мен либералды саясат және қоғамдық өмірге жасаған ұзақ жылғы қызметі үшін кеңінен құрметке ие. Ол 2007 жылғы сайлауда Шотландия Парламентінен зейнетке шықты. Сайлау кампаниясы кезінде партия басшылығын ренжітіп, тәуелсіздік референдумына қатысты Либерал-демократтар "ешқашан емес" демеуі керек емес екенін айтты, себебі бұл оларды Еңбек партиясымен тағы бір коалицияға итермеуі мүмкін.
As time passed, and particularly after he was re elected for a second term as MSP in 2003, he mellowed, however, and – confined to the backbenches with no hope of ministerial appointment – he concentrated on campaigning on a number of particular themes which interested him. His boldness and eye for publicity endeared him to a media corps that was often starved of stories by the cautious and tightly controlled party machines that operated at Holyrood, and he became associated with a number of individual causes, like the spiralling cost and mismanagement of the Holyrood building project, and later his campaign against the sectarianism that plagued Scottish society. Though controversial at first, this latter campaign raised the profile of the issue until eventually it was taken up by First Minister Jack McConnell, who instigated a series of legislative attempts to deal with the issue. Disliked by some (mainly those in what he would term 'the establishment') for the uncompromising stances he has taken, Donald Gorrie is nevertheless widely respected for his consistency of principle and his long record of service to liberal politics and public life in general. He retired from the Scottish Parliament at the 2007 elections. He upset the party leadership during the campaign by saying the Lib Dems should 'never say never' to an independence referendum – as that would resign them to another coalition with the Labour Party.