Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Бьянкони (24 қыркүйек 1786 – 22 қыркүйек 1875) – итало-ирланд кәсіпкері. Кейде оны «Ирландияны көлік құралдарымен қамтамасыз еткен адам» деп сипаттайды, ол Ирландияның «алғашқы тұрақты қоғамдық көлік» жүйесі болған атпен жүретін дилижанстар желісін құрды. Ол көлік саласындағы инновацияларымен танылды және Типперри графтығындағы Клонмел қаласының мэрі болып екі рет қызмет етті.
Charles Bianconi (24 September 1786 – 22 September 1875) was an Italo Irish entrepreneur. Sometimes described as the "man who put Ireland on wheels", he developed a network of horse drawn coaches that became Ireland's "first regular public transport" system. He eventually became known for his innovations in transport and was twice mayor of Clonmel, in County Tipperary.
Ерте өмір
1786 жылғы 24 қыркүйекте Италияның Коста-Маснага қаласында Карло Бьянкони дүниеге келді. Наполеон басып алуға дайын тұрған аймақтан көшіп, 1798 жылғы көтерілістен кейін небәрі төрт жыл өткен соң, 1802 жылы Англия арқылы Ирландияға сапар шекті. Сол кезде Ұлыбританияның континенттен шабуыл қаупінен қорқуы қауіпсіздік сезімін күшейтіп, шетелдіктердің кіруіне қосымша шектеулер қойды. Ол Карло болып тойыстырылған, бірақ 1802 жылы Ирландияға келген кезде атын Чарльз деп өзгертіп, ағылшыншалады.
Born Carlo Bianconi in Costa Masnaga, Italy on 24 September 1786, he moved from an area poised to fall to Napoleon and travelled to Ireland in 1802, via England, just four years after the 1798 rebellion. At the time, British fear of continental invasion resulted in an acute sense of insecurity and additional restrictions on the admission of foreigners. He was christened Carlo but anglicised his name to Charles when he arrived in Ireland in 1802.
Мансап
Ол 16 жасында Дублинде, Эссекс көшесіне жақын жерде, өзінің басшысы Андреа Фаронимен гравёр және баспа сатушы болып жұмыс істеді. 1806 жылы ол Кэррик-он-Суарда гравюра, алтын жалату және баспахана ашып, 1815 жылы Клонмельге көшіп барды. Ирландияда қоғамдық көліктің негізін қалаушы ретінде кеңінен танылса да, ол 1790 жылға дейін Шотландия кәсіпкері Джон Андерсон Фермойдың Ирландияда салған пошта вагондары мен жолдарының жүйесін пайдаланды. 1815 жылы Андерсонның пошта вагондары мен банк империясы құлағаннан кейін, Бьянкони 1815 жылдан бастап түрлі бағыттарда жылқымен жүретін көліктерді тұрақты түрде ұйымдастырды. Ол өзінің табысына әкелген екі артықшылықты мойындады:
He worked as an engraver and printseller in Dublin, near Essex Street, under his sponsor, Andrea Faroni, when he was 16. In 1806 he set up an engraving, gilding and print shop in Carrick on Suir, moving to Clonmel in 1815. Although widely regarded as the founder of public transportation in Ireland, he built on the system of mail coaches and roads that were built around Ireland before 1790 by the Scottish entrepreneur, John Anderson of Fermoy. After the collapse of Anderson's mail coach and banking empire in 1815, Bianconi established regular horse drawn carriage services on various routes from about 1815 onwards. He acknowledged two advantages that led to his success:
Бірінші маршрут, Клонмельден Кахирге, қайықпен бес-сегіз сағатқа созылса, Бьянконидің вагонымен екі сағатқа жететін. «Биан» көлігімен бір миль саяхаттау бір пенниге тұратын. Оның ашық «Бьянкони» вагондары, көбінесе «Биандар» деп қысқартылатын, бір ғасырдан астам уақыт бойы қоғамдық көліктің танымал түрі болды. Сонымен қатар, Бьянкони қонақ үйлерінің бірнешесі әлі де бар: Пилтаун, Килкенни округі және Киллорглин, Керри округі. Бұл қызметтер 1850 жылдарға дейін және одан кейін де жалғасты, сол кезде елде бірнеше теміржол қызметтері пайда болды. Бьянкони вагондары әртүрлі терминалдармен байланыс ұсына отырып, жолдарға үлкен сұраныс болды, бұл Ирландиядағы бірінші және сирек интеграцияланған көлік жүйелерінің бірі. 1865 жылы Бьянконидің жылдық кірісі шамамен 35 000 фунт стерлинг құрады.
The first service, Clonmel to Cahir, took five to eight hours by boat but only two hours by Bianconi’s carriage. Travel on a ‘Bian’ cost one penny farthing a mile. His open 'Bianconi coaches' colloquially shortened to 'Bians', were a popular form of public transport for over a century. There were also a series of inns, the Bianconi Inns, some of which still exist; in Piltown, County Kilkenny and Killorglin, County Kerry. These services continued into the 1850s and later, by which time there were a number of railway services in the country. The Bianconi coaches continued to be well patronised, by offering connections from various termini, one of the first and few examples of an integrated transport system in Ireland. By 1865 Bianconi’s annual income was about £35,000.
Кейінгі өмір және өлім
Бианкони 1875 жылдың 22 қыркүйегінде Типерри округіне қарасты Богерлахан ауылындағы Лонгфилд үйінде қайтыс болды. Богерлахан приходы үшін шіркеу салуға жер сыйлаған Бианкони осы шіркеудің жерінде жерленгісін өтінді. Ол және оның отбасы Богерлахан шіркеуінен бөлек, Кашель қаласынан шамамен 5 миль қашықтықтағы капеллада жерленген.
Bianconi died on 22 September 1875 at Longfield House, Boherlahan, County Tipperary. Having donated land to the parish of Boherlahan for the construction of a parish church, Bianconi wished to be buried on the church grounds. He, and his family, are buried in a side chapel, separate from the parish church in Boherlahan, approximately 5 miles from Cashel, County Tipperary.
Отбасы
1832 жылы Бьянкони Дублиндегі бай акция брокерінің қызы Элиза Хейзге үйленді. Олардың үш баласы болды: Чарльз Томас Бьянкони, Кэтрин Генриетта Бьянкони және Мэри Энн Бьянкони, Морган Джон О'Коннеллдің әйелі және Джон О'Коннелл Бьянконидің анасы. Мэри Энн 1878 жылы әкесінің өмірбаяндығын жариялады, онда суретші Майкл Анжело Хейнс және жазушы Энтони Троллоптың да үлесі болды, олар екеуі де оны жақсы білген.
In 1832 Bianconi married Eliza Hayes, the daughter of a wealthy Dublin stockbroker. They had three children Charles Thomas Bianconi, Catherine Henrietta Bianconi and Mary Anne Bianconi the wife of Morgan John O'Connell and mother of John O'Connell Bianconi. Mary Anne published a biography of her father in 1878 which featured contributions by the artist Michael Angelo Haynes and the writer Anthony Trollope, who both knew him.