Сирек кездесетін сүйек ауруы – остеопетороз (мәрмәр сүйек ауруы). Сүйектердің тығыздығы артып, сынғыш болуы мүмкін. Себебі – остеокласттардың жұмысының бұзылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүйектердің сирек кездесетін ауруы
Rare disease of the bones
Остеопетроз, сөзбе-сөз "тас сүйек" деген мағынаны білдіреді, сондай-ақ мәрмәр сүйек ауруы немесе Альберс-Шёнберг ауруы деп те аталады. Бұл өте сирек кездесетін, тұқым қуалайтын ауру, онда сүйектер қатаяды, тығыздығы артады. Бұл остеопороз сияқты кең таралған жағдайларға керісінше, онда сүйектер тығыздығын жоғалтып, нашарлайды, немесе остеомаляцияға, онда сүйектер жұмсақ болады. Остеопетроз сүйектердің еріп, сынуына себеп болуы мүмкін. Бұл остеосклероздың тұқым қуалайтын себептерінің бірі және остеосклерозды дисплазияның прототипі саналады. Аурудың себебі остеокластардың жұмысындағы бұзылыс және олардың сүйекті қайта сіңіре алмауы деп есептеледі. Адамның остеопетрозы – әртүрлі молекулалық зақымданулар мен клиникалық белгілерді қамтитын гетерогенді ауру болғанымен, барлық түрлерінде остеокластағы бір патогендік байланыс ортақ. Мутациялардың нақты молекулалық себептері мен орналасқан жері әлі белгісіз. Остеопетрозды алғаш рет 1903 жылы неміс радиологы Альберс-Шёнберг сипаттаған.
Osteopetrosis, literally "stone bone", also known as marble bone disease or Albers Schönberg disease, is an extremely rare inherited disorder whereby the bones harden, becoming denser, in contrast to more prevalent conditions like osteoporosis, in which the bones become less dense and more brittle, or osteomalacia, in which the bones soften. Osteopetrosis can cause bones to dissolve and break. It is one of the hereditary causes of osteosclerosis. It is considered to be the prototype of osteosclerosing dysplasias. The cause of the disease is understood to be malfunctioning osteoclasts and their inability to resorb bone. Although human osteopetrosis is a heterogeneous disorder encompassing different molecular lesions and a range of clinical features, all forms share a single pathogenic nexus in the osteoclast. The exact molecular defects or location of the mutations taking place are unknown. Osteopetrosis was first described in 1903, by German radiologist Albers Schönberg.
Себептер
Остеопетроздың әртүрлі түрлері кем дегенде он геннің біріндегі генетикалық өзгерістер (мутациялар) нәтижесінде пайда болады. Ата-ана жүктілікке дейін, жүктілік кезінде немесе одан кейін баланың остеопетрозына себеп бола алмайды. Остеопетроз кезінде остеокластардың саны азаюы, қалыпты болуы немесе көбеюі мүмкін. Ең маңыздысы, остеокласттардың дисфункциясы осы аурудың патогенезін анықтайды. Остеопетроз остеокласт резорбциясының шұңқырындағы қышқылдану процесіне кедергі келтіретін жатқызылған мутациялардың салдарынан туындайды, мысалы, CA2 генімен кодталған карбоангидраза ферментінің жетіспеушілігінен. Карбоангидраза остеокласттарға протон өндіру үшін қажет. Бұл ферментсіз сутегі иондарының сорғылануы тежеледі және остеокласттардың сүйек резорбциясы бұзылады, себебі кальций гидроксиапатитін сүйек матрицасынан бөліп алу үшін қышқыл орта қажет. Сүйек резорбциясы тоқтағанда, сүйек қалыптасуы жалғасады, нәтижесінде артық сүйек пайда болады. Кем дегенде тоғыз гендегі мутациялар остеопетроздың әртүрлі түрлеріне себепші болады. CLCN7 геніндегі мутациялар аутосомалық доминантты остеопетроздың шамамен 75 пайызына, аутосомалық рецессивті остеопетроздың 10-15 пайызына және аралық аутосомалық остеопетроздың барлық белгілі жағдайларына жауапты. TCIRG1 геніндегі мутациялар аутосомалық рецессивті остеопетроздың шамамен 50 пайызын тудырады. Басқа гендердегі мутациялар аутосомалық доминантты және аутосомалық рецессивті түрлерінің сирек кездесетін себептері болып табылады. Х-хромосомаға байланысты остеопетроз түрі – OL EDA ID – IKBKG геніндегі мутациялардың нәтижесінде пайда болады. Остеопетроздың шамамен 30 пайызының себебі белгісіз. Остеопетрозбен байланысты гендер остеокласттар деп аталатын арнайы жасушалардың қалыптасуына, дамуына және жұмыс істеуіне қатысады. Бұл жасушалар сүйек қайта құрылуы кезінде сүйек тінін ыдыратады, бұл қалыпты процесс, онда ескі сүйек алынып тасталады және оның орнына жаңа сүйек жаралады. Сүйектер үнемі қайта құрылып тұрады, және бұл процесс сүйектердің мықты және сау болуын қамтамасыз ету үшін мұқият бақыланады.
The various types of osteopetrosis are caused by genetic changes (mutations) in one of at least ten genes. There is nothing a parent can do before, during or after a pregnancy to cause osteopetrosis in a child. In osteopetrosis, the number of osteoclasts may be reduced, normal, or increased. Most importantly, osteoclast dysfunction mediates the pathogenesis of this disease. Osteopetrosis is caused by underlying mutations that interfere with the acidification of the osteoclast resorption pit, for example due to a deficiency of the carbonic anhydrase enzyme encoded by the CA2 gene. Carbonic anhydrase is required by osteoclasts for proton production. Without this enzyme hydrogen ion pumping is inhibited and bone resorption by osteoclasts is defective, as an acidic environment is needed to dissociate calcium hydroxyapatite from the bone matrix. As bone resorption fails while bone formation continues, excessive bone is formed. Mutations in at least nine genes cause the various types of osteopetrosis. Mutations in the CLCN7 gene are responsible for about 75 percent of cases of autosomal dominant osteopetrosis, 10 to 15 percent of cases of autosomal recessive osteopetrosis, and all known cases of intermediate autosomal osteopetrosis. TCIRG1 gene mutations cause about 50 percent of cases of autosomal recessive osteopetrosis. Mutations in other genes are less common causes of autosomal dominant and autosomal recessive forms of the disorder. The X linked type of osteopetrosis, OL EDA ID, results from mutations in the IKBKG gene. In about 30 percent of all cases of osteopetrosis, the cause of the condition is unknown. The genes associated with osteopetrosis are involved in the formation, development, and function of specialized cells called osteoclasts. These cells break down bone tissue during bone remodeling, a normal process in which old bone is removed and new bone is created to replace it. Bones are constantly being remodeled, and the process is carefully controlled to ensure that bones stay strong and healthy.
Емдеу
Бұл гемопоэтикалық дің жасушаларын трансплантациялау арқылы емделген алғашқы генетикалық ауру болды (остеокластар гемопоэтикалық прекурсорлардан туындайды). Науқасқа толық ем жоқ, алайда клиникалық сынақтарда сүйек миын трансплантациялау арқылы жазылатын ем ізделіп жатыр. Сау мидан остеокластар дамиды деп есептеледі.
It was the first genetic disease treated with hematopoietic stem cell transplantation (osteoclasts are derived from hematopoietic precursors). There is no cure, although curative therapy with bone marrow transplantion is being investigated in clinical trials. It is believed the healthy marrow will provide cells from which osteoclasts will develop.
Ауру таралуы
АҚШ-та жыл сайын шамамен 8-ден 40-қа дейін бала остеопетроздың қатерлі балалық түрімен дүниеге келеді. Остеопетроздың осы түрімен 100 000-нан 500 000-ға дейін адамның бірінде туады. Дания мен Коста-Рикада осы көрсеткіш жоғарырақ. Бұл ауру еркектер мен әйелдерге тең дәрежеде әсер етеді. Остеопетроздың ересектер түлі АҚШ-та шамамен 1250 адамға әсер етеді. Остеопетроздың ересектер түлімен 200 000 адамның біреуі ауырады. Бразилияда осы көрсеткіш жоғарырақ. Бұл ауру еркектер мен әйелдерге тең дәрежеде әсер етеді. Әлем бойынша бұл көрсеткіш жоғарырақ, бірақ Ресейдің Чувашия аймағында (3500-4000 жаңа туған баланың 1-і) чуваш халқының генетикалық ерекшеліктеріне байланысты мүмкіндіктер әлдеқайда жоғары.
Approximately eight to 40 children are born in the United States each year with the malignant infantile type of osteopetrosis. One in every 100,000 to 500,000 individuals is born with this form of osteopetrosis. Higher rates have been found in Denmark and Costa Rica. Males and females are affected in equal numbers. The adult type of osteopetrosis affects about 1,250 individuals in the United States. One in every 200,000 individuals is affected by the adult type of osteopetrosis. Higher rates have been found in Brazil. Males and females are affected in equal numbers. worldwide, but the odds are much higher in the Russian region of Chuvashia (1 of every 3,500–4,000 newborns) due to genetic traits of the Chuvash people.
Соңғы зерттеулер
Соңғы зерттеулер көрсеткендей, Rankl( / ) егесіктеріне бір ай бойы жүйелі түрде RANKL енгізу, адам ауруына өте ұқсас сүйек фенотипін жақсартады және сүйек миына, селезенке және тимусқа пайдалы әсер етеді; маңызды жағымсыз әсерлер тек егер егесіктерге шамадан артық ем жасалса ғана пайда болады. Жалпы алғанда, бұл фармакологиялық RANKL қолдану RANKL жетіспейтін ARO пациенттері үшін тиімді ем болуы мүмкін екенін көрсетті, бұл пилоттық клиникалық сынақта расталуы керек. Интерферон гамма 1b қатерлі остеопетрозбен ауыратын ауыр науқастарда аурудың прогрессиялау уақытын ұзартатындықтан FDA-мен мақұлданған.
Recent research demonstrated that the systematic administration of RANKL for one month to Rankl( / ) mice, which closely resemble the human disease, significantly improved the bone phenotype and has beneficial effects on bone marrow, spleen and thymus; major adverse effects arise only when mice are clearly overtreated. Overall, it provided evidence that the pharmacological administration of RANKL represents the appropriate treatment option for RANKL deficient ARO patients, to be validated in a pilot clinical trial. Interferon gamma 1b is FDA approved to delay the time to disease progression in patients with severe, malignant osteopetrosis.