Сесиль Шаминад: Француз композиторы және пианист

Кіріспе

Француз композиторы және пианиношы

Сесиль Луиза Стефани Шаминад (8 тамыз 1857 – 13 сәуір 1944) – француз композиторы және пианиношы. 1913 жылы ол Легион д’Онер орденімен марапатталды, бұл әйел композитор үшін алғашқы рет болды. Амброаз Томас: «Бұл композитор әйел емес, әйел болған композитор» деді.

Өмірбаян

Батиньольде (сол кезде Париждің сыртындағы ауыл) туған Шаминад музыкалық отбасында өсті. Ол алғашқы фортепиано сабақтарын анасынан алды. Әкесі оған тыйым салды, өйткені ол Шаминадтың әлеуметтік жағдайына лайық емес деп есептеді, сондай-ақ музыкалық композицияны Мари Габриэль Августин Савард пен Бенжамин Годардтан оқыды. Шаминад кішкентай кезінде композициямен тәжірибе жасады, мысықтары, итттері және қуыршақтары үшін пьесалар жазды. 1869 жылы ол Жорж Бизеге өзінің кейбір шығармаларын орындады, ол оның талантына қатты әсерленді. Жастайынан ол Франция, Швейцария, Бельгия және Голландияда концерттер берді. 1892 жылы ол Англияда дебют жасады, онда оның шығармалары танымал болды. 1907 жылы ол Англияға қайта барып, Лондондағы Эолиан залында және Бат қаласында өнер көрсетті. Виктория патшайымы Шаминадтың музыкасын ұнататыны белгілі болды, ал 1901 жылы оның жерлеу рәсімінде Шаминадтың органға арналған прелюдиясы, Op.78 орындалды. Шаминад 1901 жылы Марсель қаласынан шыққан музыка баспагері Луи Матье Карбонельге тұрмысқа шықты. 1908 жылы ол Америка Құрама Штаттарының он екі қаласында концерттер берді. «Шал биі» немесе «Балет №1» сияқты шығармалар сол кездегі фортепиано әуесқойларының музыкалық кітапханаларында жиі кездесетін. Ол фортепиано мен оркестрге арналған Konzertstück, «Каллирхоэ» балетінің музыкасы және басқа да оркестрлік шығармалар жазды. Оның «Күміс жүзік» және «Ритоурнель» сияқты әндері де көпке ұнады. Амброаз Томас бір кезде Шаминад туралы: «Бұл композитор әйел емес, әйел композитор» деген еді. Шаминад Францияда да, шетелде де көптеген құрметтерге ие болды. 1888 және 1892 жылдары ол Француз академиясының құрметіне ие болды. 1897 жылы Виктория патшайымы оны құрметтеп, Юбилейлік медальмен марапаттады. Ол Афина консерваториясынан лавр гүлшоғырын және Осман империясының сұлтаны Абдул Хамид II-ден Шефкат орденін алды. 1913 жылы ол Ұлттық құрметті легион орденінің (французша: Ordre national de la Légion d'honneur) кавалері болып сайланды, бұл әйел композитор үшін бірінші рет болды. Шаминадтың есімділігі ХХ ғасырдың екінші жартысында ұмытылып, фортепианолық шығармалары мен әндері көбінесе еске алынбады, тек 1902 жылғы Париж консерваториясының конкурсы үшін жазылған D мажордағы флейтаға арналған Кончертино, Op. 107 ерекше көзге түсті; қазіргі таңда оның ең танымал шығармасы осы туынды.

Born in Batignolles (a village then outside Paris), Chaminade was raised in a musical family. She received her first piano lessons from her mother. Her father forbade it because he believed it was improper for a girl of Chaminade's class. and music composition with Marie Gabriel Augustin Savard and Benjamin Godard. Chaminade experimented in composition as a young child, composing pieces for her cats, dogs and dolls. In 1869, she performed some of her music for Georges Bizet, who was impressed with her talents In her early years, she gave recitals throughout France, Switzerland, Belgium and Holland. In 1892, she debuted in England, where her work was popular. She visited England again in 1907 and performed at the Aeolian Hall in London, and in Bath. Queen Victoria was known to enjoy Chaminade's music and in 1901 at her funeral, the Prélude for organ, Op.78, by Chaminade was played. Chaminade married a music publisher from Marseille, Louis Mathieu Carbonel, in 1901. In 1908, she performed concerts in twelve cities in the United States. and such pieces as the Scarf Dance or the Ballet No. 1 were to be found in the music libraries of many lovers of piano music of the time. She composed a Konzertstück for piano and orchestra, the ballet music to Callirhoé and other orchestral works. Her songs, such as The Silver Ring and Ritournelle, were also great favorites. Ambroise Thomas once said of Chaminade: "This is not a woman who composes, but a composer who is a woman." Chaminade was the recipient of numerous honours, both in France and abroad. In 1888 and 1892, she was honoured by the Académie Française. In 1897, she was honoured by Queen Victoria and given the Jubilee Medal. She received the Laurel Wreath from the Athens Conservatory and the Order of the Chefakat by Sultan Abdul Hamid II of the Ottoman Empire. In 1913, she was elected a Chevalier of the National Order of the Legion of Honour (French: Ordre national de la Légion d'honneur), a first for a female composer. Chaminade was relegated to obscurity for the second half of the 20th century, her piano pieces and songs mostly forgotten, with the exception being the Flute Concertino in D major, Op. 107, composed for the 1902 Paris Conservatoire Concours; it is her most popular piece today.

Опера

Op. 19 «Севильяна», комедиялық опера (1882)

Оркестрлік

Op. 20 "Оркестрлік сюита" (1881)
Op. 26 "Драмалық симфония "Амазонкалар"" (1884)
Op. 37 "Каллирхоэ", симфониялық балет (1888)
Op. 40 Фортепиано және оркестр үшін до-диез минорындағы концерттік пьеса (1888)
Op. 107 Флейта және оркестр үшін ре мажорлық концертино (1902)

Пианино

Op. 21 До минорындағы фортепиано сонатасы (1893)
Op. 35 Алты концерттік этюд (Энох) (1886)
Op. 54 Лолита. Испан каприсі (Энох) (1890)
Op. 60 Сильван (Энох) (1892)
Op. 89 Өзгертілген тақырып (1898)
Op. 120 Түпнұсқа тақырып бойынша вариациялар (1906)
Op. 117 Екі фортепианоға арналған симфониялық дуэт (1905)
Op. 123 Балалар альбомы, бірінші серия (1906)
Op. 126 Балалар альбомы, екінші серия (1907)

Пианинолық дуэттер

Op. 55 Алты романтикалық пьеса, Op. 55 (1890)

Камералық музыка

Op. 11 Г-минорлы №1 пианинолық трио (1880)
Op. 34 А-минорлы №2 пианинолық трио (1886)
Op. 142 Флейта мен фортепианоға арналған «Жұлдызға серенада» (1911?)