Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Геттисбург шайқасы даласындағы жер бедері
Landform on the Gettysburg Battlefield
Кеңейтім төбесі – Геттисбург шайқасының (1863 жылғы 1-3 шілде) барлық күндері шайқас болған Геттисбург шайқасы даласындағы жер бедері. Потомак армиясының қорғаныс "балық ілгегі" шебінің ең солтүстік бөлігі, төбе жұмсақ еңісті және Америка Азамат соғысының артиллериясы орналасуына қолайлы жағдай жасады (қ. салыстырыңыз, жақын орналасқан, тығыз орманды Калпс төбесі).
Cemetery Hill is a landform on the Gettysburg Battlefield that was the scene of fighting each day of the Battle of Gettysburg (July 1–3, 1863). The northernmost part of the Army of the Potomac defensive "fish hook" line, the hill is gently sloped and provided a site for American Civil War artillery (cf. the heavily wooded, adjacent Culp's Hill).
Жоспар
Cemetery Hill Геттисбургтің негізгі қалалық аймағына оңтүстіктен қарап тұр, теңіз деңгейінен 503 фут (153 м) биіктікте, қала орталығынан 80 фут (24 м) және төмендегі Winebrenner's Run-нан 100 фут (30 м) жоғары. Оның қырқасы оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай шамамен созылады. Балтимор жолы төбесінен өтіп, шығыс зиратты қалған бөлігінен бөліп тұратын жері – төбедегі шағын ойыс. Солтүстік және батысқа қарайғы беткейлер бірте-бірте көтеріледі; шығыс зират төбесінде көтеріліс тік. Балтимор жолы және Эмитсбург жолы төбеден өтеді, олардың арасында Тэнитаун жолы орналасқан.
Cemetery Hill overlooks the main downtown area of Gettysburg from the south, at 503 feet (153 m) above sea level, 80 feet (24 m) above the town center, about 100 feet (30 m) above Winebrenner's Run at its base. Its crest extends in a southwest–northeast direction for about A shallow saddle on the crest about from its northeast slope is the point where the Baltimore Pike crosses the hill and separates East Cemetery Hill from the remainder. The slopes to the north and west rise gradually; on East Cemetery Hill, the rise is steeper. The hill is crossed by the Baltimore Pike and the Emmitsburg Road, with the Taneytown Road between them.
Тарих
1858 жылы Геттисбург қаласының оңтүстік шекарасы Эмитсбург жолынан оңтүстік-шығысқа қарай Танитаун жолындағы Зират төбесінің ең биік нүктесіне дейін созылды, содан кейін Балтимор Пайк жолының ең биік нүктесі арқылы солтүстік-шығысқа қарай төбенің етегіне дейін, ал содан кейін Вайнбрэннер арнасына қарай солтүстікке бұрылды. Зират төбесінің оңтүстік беткейінде (бастапқыда фермер Питер Раффенспергердің атымен Raffensperger's Hill деп аталған, ол шығыс беткейде жер иесі болған) 1854 жылғы Evergreen зираты және оның 1855 жылғы қақпаханасы орналасқан, ол шайқас кезінде штаб ретінде қолданылған. 1863 жылғы 26 маусымда, Геттисбург шайқасынан бұрын, подполковник Илья В. Уайттың Конфедерациялық атты әскері төбеге басып кіріп, жергілікті тұрғындар жасырған бірнеше жылқыны қолға түсірді, содан кейін Пенсильвания штатының Йорк округіне кетіп қалды. Геттисбург теміржол станциясының телеграфы кейіннен Зират төбесіне көшірілді. Потомак армиясы келгенге дейін төбеде әскери күштер болған жоқ.
The 1858 south boundary for the Gettysburg borough extended southeast from the Emmitsburg Road to the Cemetery Hill summit on the Taneytown Rd, then northeast across the Baltimore Pike summit to the hill's base, then northward to Winebrenner Run. On the south slope of Cemetery Hill (originally named Raffensperger's Hill, after farmer Peter Raffensperger, who owned over on the eastern slope) is the 1854 Evergreen Cemetery and its 1855 gatehouse used as a headquarters during the battle. On June 26, 1863, prior to the Battle of Gettysburg, Lt. Col. Elijah V. White's Confederate cavalry occupied the hill and captured several horses hidden by local citizens, then departed to York County, Pennsylvania. The Gettysburg Railroad Station telegraph was subsequently moved to Cemetery Hill. The hill remained essentially free of military forces until the arrival of the Army of the Potomac.
Геттисбург шайқасы, бірінші күн
1863 жылдың 1 шілдесінде генерал-майор Оливер О. Ховард армия Гетисбургтің солтүстігінде және батысындағы бекіністерінен шегінуі қажет болған жағдайда төбелікті ұстап тұру үшін жаяу әскер мен артиллерияны қалдырды. Зират төбесі I корпусы мен XI корпусының (қаланың солтүстігінде және солтүстік-батысындағы шайқастан) шегінетін әскерлерінің жиналу орталығына айналды. Шабуылдың үлкен дауларының бірі - генерал-лейтенант Ричард С. Эуэлл мен оның бағыныштысы, бригада генералы Уильям "Көшірме Билли" Смит, Зират төбесіне шабуыл жасап, басып алудан бас тартқандары болды. Смит одақ әскерлерінің шығыстан жақындап келе жатыр деп ойлады, бұл Эрлидің төбеге шабуыл жасауын кешіктірді, себебі ол болмаса соққыға қарсы тұруға дайын болды. Шығыстан одақ әскерлерінің елеулі қозғалысы болған жоқ, және шайқастан кейін Эрли Смитті мақтамады, ол жалғыз бригада генералы болды.
On July 1, 1863, Maj. Gen. Oliver O. Howard left infantry and artillery to hold the hill in case the army needed to fall back from its positions north and west of Gettysburg. Cemetery Hill became the rallying point for retreating Union troops of the I Corps and XI Corps (from fighting north and northwest of town). One of the great controversies of the battle was the failure of Lt. Gen. Richard S. Ewell, and his subordinate, Brig. Gen. William "Extra Billy" Smith, to attack and capture Cemetery Hill. Smith thought Union troops were approaching from the east, which caused Early to delay his attack on the hill to defend against the supposed threat. There proved to be no significant Union troop movements from the east, and Smith was the only brigadier general not commended by Early after the battle.
Геттисбург шайқасы, екінші күн
2 шілдеде Конфедерация генералы Роберт Ли Одақ шебінің екі шетінде де шабуылға бұйрық берді. Генерал-лейтенант Джеймс Лонгстрит өзінің бірінші корпусымен Одақтың сол жағына шабуыл жасады (Литтл Раунд Топ, Дьяволдың шатқалы, Бидай даласы). Генерал-лейтенант Ричард С. Эуэлл мен Екінші корпустың міндеті – Одақтың оң жағына бір уақытта демонстрация жасау, бұл Одақ қорғаушыларын Лонгстритке қарсы алаңдатып, мойыстыруға бағытталған шағын шабуыл болды. Эуэлл өзінің демонстрациясының сәттілігін пайдаланып, өз қалауынша толыққанды шабуылға көшуі керек еді. Эуэлл өзінің демонстрациясын сағат 16:00-де Лонгстриттің оңтүстіктен оқ атып шабуылдаған дыбысын естігеннен кейін бастады. Ол үш сағат бойы демонстрациясын Беннер төбесінен артиллериялық оқ жаудырумен шектеді, ол солтүстік-шығысқа қарай шамамен 1,6 километр қашықтықта орналасқан. Одақ қорғаушылары Қабір төбесінде осы оқтан зардап шеккенімен, олар қарсы батареялық оқпен жауап берді. Қабір төбесі Беннер төбесінен 15 метрден жоғары, ал артиллерия ғылымының геометриясы Одақ артиллериясының айқын артықшылығын көрсетті. Эуэллдің төрт батареясы ауыр шығынға ұшырап, кері шегінуге мәжбүр болды, ал оның ең жақсы артиллерисі, 19 жасар Джозеф В. Латимер, «Бала майор» деп аталған, қаза тапты. Сағат 19:00 шамасында Конфедерацияның Одақтың сол және орталық бөлігіне жасаған шабуылдары әлсіреген кезде Эуэлл өзінің негізгі жаяу әскер шабуылын бастауға шешім қабылдады. Ол генерал-майор Эдвард «Аллегени» Джонсонның дивизиясынан үш бригаданы Рок-Крик арқылы және Кулпс-Хиллдің шығыс беткейіне, ХІІ корпустың бригадасының бригадалық командирі генерал Джордж С. Гриннің басқаруындағы бекіністерге қарсы жіберді. Гриннің әскері конфедераттардың шабуылын бірнеше сағат бойы тойтарды, бірақ шабуылдаушылар тасталған Одақ мылтық орнында бекініп алды. Кулпс-Хиллдегі шайқас келесі күні жалғасатын болды. Кулпс-Хиллге шабуыл басталғаннан кейін, шамамен сағат 19:30-да түнек түскен кезде Эуэлл генерал-майор Джубал А. Эрлидің дивизиясынан екі бригаданы шығыстан Шығыс Қырым төбесіне қарсы жіберді және генерал-майор Роберт Родстың дивизиясын солтүстік-батыстан Қырым төбесіне қарсы шабуылға дайындалуға ескертті. Эрли дивизиясының екі бригадасына бригадалық командир генерал Гарри Т. Хейс басшылық етті: оның Луизианалық жолбарыстар бригадасы және Хоук бригадасы, соңғысы полковник Исаак Э. Эверидің басқаруында. Олар қаланың оңтүстік-шығысындағы Рок-Крик саласы Вайнбреннер жолына параллель сызықтан шықты. Хейс Луизиананың бес полкіне басшылық етті, олардың жалпы саны шамамен 1200 офицер мен сарбазды құрады. Эверидің Солтүстік Каролинадағы үш полкі бар, олардың жалпы саны 900 адамды құрады. Бригадалық командир генерал Джон Б. Гордон Хейс пен Эвериге қолдау көрсетті, бірақ шайқасқа қатыспады. Шығыс Қырым төбесін қорғауға екі бригада (полковник Эндрю Л. Харрис және Леопольд фон Гилса) генерал Фрэнсис С. Барлоудың дивизиясы (қазір бригадалық командир генерал Адельберт Эймс) XI корпусынан қатысты. Екеуі де 2 шілдеде ауыр шайқасқа қатысты және олардың құрамында тиісінше 650 және 500 офицер мен сарбаз болды. Харристің әскері төбенің солтүстік жағындағы төменгі тас қабырғаға орналасты және төбенің түбіндегі Кирпіш жолына айналды. (Кирпіш жолы сол кезде Вайнбреннер жолы деп те аталды, ал бүгінде Уэйнрайт авенюі деп аталады.) Гилсаның бригадасы жол бойында да, төбеде де шашырап орналасқан. 41-ші Нью-Йорк және 33-ші Массачусетс полктері Джонсон дивизиясының шабуылын күтіп тұрып, Кирпіш жолының арғы жағындағы Калп шалғысында орналасқан. Төбенің батыс жағында генерал-майор Адольф фон Штайнвер және Карл Шурц дивизиялары орналасқан. Полковник Чарльз С. Уэйнрайт, I корпустың атынан, төбедегі және Стивенс Ноллдағы артиллерия батареяларына басшылық етті. Шығыс Қырым төбесінің салыстырмалы түрде тік еңісі артиллерияның жаяу әскерге қарсы атысын бағыттауды қиындатты, өйткені қарудың оқ атулары жеткілікті түрде төмендетілмеді, бірақ олар канистралық және қос канистралық оқтармен барынша жақсы жұмыс істеді. Конфедераттардың шабуылы Огайо полкіне қарсы көтерілісшілердің тас қабырғаға қарсы айқайлауымен басталды. Осыған дейін Эймс 17-Коннектикут полкін сол жақтан ортаға қарай жіберді. Бұл бос орын қалды, оны Хейстің Луизианалықтары пайдаланып, тас қабырғадан асып өтті. Басқа әскерлер желідегі басқа әлсіз жерлерді пайдаланды, көп ұзамай конфедераттардың кейбірі төбе басындағы батареяларға жетті, ал басқалары тас қабырғаның артындағы төрт Одақ полкімен қараңғыда шайқасты. Төбенің шыңында капитан Майкл Видрихтің Нью-Йорк батареясы мен капитан Р. Брюс Рикеттстің Пенсильвания батареясының артиллериялықтары басып кіргендермен қолма-қол шайқасқа түсті. 6-шы Солтүстік Каролина полкінің майоры Сэмюэл Тейт кейіннен былай деп жазды:
On July 2, Confederate General Robert E. Lee ordered attacks on both ends of the Union line. Lt. Gen. James Longstreet attacked with his First Corps on the Union left (Little Round Top, Devil's Den, Wheatfield). Lt. Gen. Richard S. Ewell and the Second Corps were assigned the mission of launching a simultaneous demonstration against the Union right, a minor attack that was intended to distract and pin down the Union defenders against Longstreet. Ewell was to exploit any success his demonstration might achieve by following up with a full scale attack at his discretion. Ewell began his demonstration at 4 p. m. upon hearing the sound of Longstreet's guns to the south. For three hours, he chose to limit his demonstration to an artillery barrage from Benner's Hill, about a mile (1,600 m) to the northeast. Although the Union defenders on Cemetery Hill received some damage from this fire, they returned counterbattery fire with a vengeance. Cemetery Hill is over 50 feet (15 m) taller than Benner's Hill, and the geometry of artillery science meant that the Union gunners had a decided advantage. Ewell's four batteries were forced to withdraw with heavy losses, and his best artillerist, 19 year old Joseph W. Latimer, the "Boy Major", was mortally wounded. Around 7 p. m., as the Confederate assaults on the Union left and center were petering out, Ewell chose to begin his main infantry assault. He sent three brigades from the division of Maj. Gen. Edward "Allegheny" Johnson across Rock Creek and up the eastern slope of Culp's Hill against a line of breastworks manned by the XII Corps brigade of Brig. Gen. George S. Greene. Greene's men held off the Confederate attack for hours, although the attackers were able to establish a foothold in some abandoned Union rifle pits. The fighting on Culp's Hill would resume the following day. Not long after the assault on Culp's Hill began, as dusk fell around 7:30 p. m., Ewell sent two brigades from the division of Maj. Gen. Jubal A. Early against East Cemetery Hill from the east, and he alerted the division of Maj. Gen. Robert E. Rodes to prepare a follow up assault against Cemetery Hill proper from the northwest. The two brigades from Early's division were commanded by Brig. Gen. Harry T. Hays: his own Louisiana Tigers Brigade and Hoke's Brigade, the latter commanded by Col. Isaac E. Avery. They stepped off from a line parallel to Winebrenner's Run, a narrow tributary of Rock Creek to the southeast of town. Hays commanded five Louisiana regiments, which together numbered only about 1,200 officers and men. Avery had three North Carolina regiments totaling 900. The brigade of Brig. Gen. John B. Gordon was in support behind Hays and Avery but did not participate in the fighting. Defending East Cemetery Hill were the two brigades (Cols. Andrew L. Harris and Leopold von Gilsa) of Brig. Gen. Francis C. Barlow's division (now commanded by Brig. Gen. Adelbert Ames) of the XI Corps. Both had seen heavy action on July 1 and they consisted of, respectively, 650 and 500 officers and men. Harris's men were stationed at a low stone wall on the northern end of the hill and wrapped around onto Brickyard Lane at the base of the hill. (Brickyard Lane was also known at the time as Winebrenner's Lane and today is named Wainwright Avenue.) Von Gilsa's brigade was scattered along the lane as well as on the hill. Two regiments, the 41st New York and the 33rd Massachusetts, were stationed in Culp's Meadow beyond Brickyard Lane in expectation of an attack by Johnson's division. More westerly on the hill were the divisions of Maj. Gens. Adolph von Steinwehr and Carl Schurz. Col. Charles S. Wainwright, nominally of the I Corps, commanded the artillery batteries on the hill and on Stevens Knoll. The relatively steep slope of East Cemetery Hill made artillery fire difficult to direct against infantry because the gun barrels could not be depressed sufficiently, but they did their best with canister and double canister fire. The Confederate attack began with a Rebel yell against the Ohio regiments at the stone wall. Just beforehand, Ames had sent the 17th Connecticut from its place on the left of the line to a position in the center. This left a gap, which Hays's Louisianans exploited, and they bounded over the stone wall. Other troops exploited other weak spots in the line, and soon some of the Confederates had reached the batteries at the top of the hill, while others fought in the darkness with the four remaining Union regiments on the line behind the stone wall. On the crest of the hill, the gunners of Captain Michael Wiedrich's New York battery and Captain R. Bruce Ricketts's Pennsylvania battery engaged in hand to hand combat against the invaders. Major Samuel Tate of the 6th North Carolina wrote afterward:
Алтыншы полктің 75 Солтүстік Каролиналық және Хейстің бригадасынан 12 Луизианалық қабырғаны басып өтіп, Алтыншы Солтүстік Каролина және Тоғызыншы Луизиананың туларын қаруларға орнатты. Бұл уақытқа дейін толығымен қараңғы болды. Дұшман олар бұрын көрсетпеген жанкештілікпен тұрды, бірақ пышақ, соққылаған мылтық, қылыш, тапанша және қабырғадан таспен біз биіктікті тазалап, қаруларды үнсіз қалдырдық. |Майор Сэмюэл Тейт|Ресми есеп
75 North Carolinians of the Sixth Regiment and 12 Louisianians of Hays's brigade scaled the walls and planted the colors of the Sixth North Carolina and Ninth Louisiana on the guns. It was now fully dark. The enemy stood with tenacity never before displayed by them, but with bayonet, clubbed musket, sword, pistol, and rocks from the wall, we cleared the heights and silenced the guns.|Major Samuel Tate|Official report
Гарри Пфанц Тейттің пікіріне қарама-қарсы тұратын басқа көзқарас ұсынады: «Конфедераттар төбені басып алғанын және батареяларды жаулап алғанын жазғанмен, Одақ есептері конфедераттардың сәттілігін азайтады. Видрих батареясының сирек есептері конфедераттардың кенеттен және зорлықпен шабуыл жасағанын және батарея позициясына кіргенін, бірақ олар онда қысқа ғана уақыт болғанын мәлімдейді». «Қырым төбесінің құлауы, Одақ шебінің кіліті», «Мидті оның позициясын тастауға мәжбүр ететін еді», бірақ келесі күні осында орналасқан артиллерия Пикетт, Петтигрю, Тримбл, Уилкокс және Лангтың танымал шабуылын тойтаруға көмектесті. Генералдар Ховард пен Шурц қыжылдағанды естіп, капитан Влодзимеж Кшижановскийдің бригадасынан 58-ші және 119-шы Нью-Йорк полктерін Батыс Қырым төбесінен Видрих батареясына көмектесу үшін жіберді. Ховардтың қатарлары жұқарып бара жатқандықтан, ол II корпустың генерал-майор Уинфилд С. Хэнкоктан көмек сұрады. Хэнкок генерал Сэмюэл С. Кэрролдың басқаруындағы өзінің бригадаларының біреуін Қырым қыратынан асығыс түрде қорғаушыларға көмектесу үшін жіберді. Олар зираттан қараңғыда шабуыл басталып келе жатқанда, екі есе жылдамдықпен келді. Кэрролдың әскері Рикеттстің батареясын қамтамасыз етіп, Солтүстік Каролиналықтарды төбеден төмен қуды. Видрих батареясының жанында Кшижановский өзінің әскерін Луизианалық шабуылдаушыларды төбеден төмен қууға басшылық етті, олар төмен жеткенде Видрихтің қаруларымен шегінетін конфедераттарға канистралық оқтармен оқ жаудырды. Шығыс Қырым төбесін қорғау жалпы шабуыл жақсы үйлестірілгенде әлдеқайда қиын болған болар еді. Солтүстік-батысқа қарай генерал-майор Роберт Родстың дивизиясы Эрли шайқасы аяқталар кезде шабуылға дайын болған жоқ. Ол қаладан батысқа қарай және қараңғыда шамалы ілгерілегеннен кейін қазіргі Узун жолы болып табылатын топырақ жолының бойындағы далаға орналасты. Жетекші бригада командирі генерал-майор Додсон Рамсур екі қатарлы Одақ әскерінің артындағы тас қабырғаларға қарсы түнгі шабуылдың бекер екенін түсінді. Родстың шайқастан кейінгі есебі А. П. Хиллдің сол жағындағы көрші дивизиядан ынтымақтастық болмауына қатысты алаңдаушылықты білдірді. Генерал-майор Уильям Дорси Пендер сол күні қабылдаған оқтан жараланған және генерал-майор Джеймс Х. Лейн Пендер дивизиясының басқаруын жүзеге асырды. Эуэлл Лейнмен сөйлесу үшін штаб офицерін жіберді, ол өзінің бұйрықтарына сәйкес «қолайлы мүмкіндік туғанда» шабуыл жасау керектігін түсіндірді. Эуэлл Лейнге шабуыл басталып жатқанын хабарлағанда және ынтымақтастық сұрағанда, Лейн жауап қайырмады. Екі тараптан да ауыр шығын болды; қаза тапқандардың арасында полковник Эвери болды, оның мойнына мылтық оғы тиіп, оны аттан құлатты...
Harry Pfanz provides an alternative view that contrasts with Tate's: "Although the Confederates wrote and spoke of occupying the crest of the hill and capturing the batteries there, Union accounts concede less Confederate success. The sparse accounts of Wiedrich's battery say that the Confederates attacked suddenly and violently and entered the battery's position but insist that they were there only briefly." The collapse of "Cemetery Hill, the keystone of the Union line," "would have certainly required Meade to at least abandon his position" at Gettysburg, but the following day, artillery anchored here aided the repulse of the famous attack by Pickett, Pettigrew, Trimble, Wilcox & Lang. Generals Howard and Schurz heard the commotion and rushed the 58th and 119th New York of Col. Włodzimierz Krzyżanowski's brigade from West Cemetery Hill to the aid of Wiedrich's battery. Howard's lines were getting thin, so he sent for help to Maj. Gen. Winfield S. Hancock of the II Corps. Hancock ordered one of his brigades under Col. Samuel S. Carroll to rush from Cemetery Ridge and assist the defenders. They arrived at the double quick, charging through the dark from the cemetery, just as the Confederate attack was starting to ebb. Carroll's men secured Ricketts's battery and swept the North Carolinians down the hill. Over at Wiedrich's battery, Krzyżanowski led his men to sweep the Louisiana attackers down the hill until they reached the base and "flopped down" for Wiedrich's guns to fire canister at the retreating Confederates. Defending East Cemetery Hill would have been much more difficult had the overall attack been better coordinated. To the northwest, Maj. Gen. Robert Rodes's division was not ready to attack until Early's fight was almost over. It had filed west from the town and into the fields along the dirt path that is now Long Lane, where it stopped after advancing a short distance in the darkness. Brig. Gen. Dodson Ramseur, the leading brigade commander, saw the futility of a night assault against two lines of Union troops behind stone walls, backed up by significant artillery. Rodes's after battle report also expressed concern about a lack of cooperation from the adjoining division on A. P. Hill's left flank. Maj. Gen. William Dorsey Pender had been wounded by a shell that afternoon and Brig. Gen. James H. Lane was in command of Pender's division. Ewell sent a staff officer to speak with Lane, who explained that his orders were to attack if a "favorable opportunity presented." When Ewell informed Lane that his attack was starting and requested cooperation, Lane sent back no reply. Losses on both sides were severe; among the casualties was Col. Avery, who was struck in the neck by a musket ball, felling him from his horse, where he was discovered after the charge by several of his soldiers and Major Tate of the 6th North Carolina. Unable to speak from his mortal wound, Avery scribbled a simple note for Tate: "Major, tell my father I died with my face to the enemy. I. E. Avery." He died the following day.
Геттисбург шайқасы, үшінші күн
3 шілдеде Көрімдік төбеде жаяу әскердің шабуылы болған жоқ; Конфедерацияның басты шабуылдары Калпс Хиллі мен Көрімдік қыраттың төменгі бөлігіне жасалды. Көрімдік төбедегі Одақтың артиллериясы Пикетт шабуылына дейін Конфедерация артиллериясының атысына қарсы шабуыл жасады және Конфедерация жаяу әскерінің шабуылы кезінде қарсы атыспен қолдау көрсетті. Ұлттық саябақтар қызметінің тарихшысы Трой Харманның жазуынша, Роберт Лидің 2 және 3 шілдеде Лонгстриттің шабуылдарының басты мақсаты Көрімдік төбе болды, ол Одақтың сол қанатын Көрімдік қыраты бойымен жаяу айналып өтуді көздеді.
On July 3, there was no infantry attack on Cemetery Hill; the primary Confederate attacks were on Culp's Hill and on the lower portion of Cemetery Ridge. Union cannons on Cemetery Hill counter fired on the Confederate artillery barrage that preceded Pickett's Charge and provided antipersonnel support fire during the Confederate infantry attack. National Park Service historian Troy Harman has written that Robert E. Lee's ultimate objective for the assaults by Longstreet on July 2 and July 3 was actually Cemetery Hill, rolling the Union left flank up Cemetery Ridge.
Салдары
Ұрыс аяқталғаннан кейін Шығыс зират төбесі бірнеше апта бойы штат әскерлерімен басылып алынды. Олар әскери күшін сақтап тұру, шайқас даласын тонаушылар мен жаңалық іздеушілерден қорғау, қалған әскери қару-жарақтарды жинау және аймақтың ауруханаларына жұмыс күші мен қызметтер көрсету үшін шатырлы лагерь құрды. Элизабет С. Торн (соғыста болған Эвергрин зиратының қараушысының жүкті әйелі), оның ата-анасы және жалданып жұмыс істегендер зират төбесінде немесе оның жанында қаза болған сарбаздар үшін 105 қабір қазыды. Геттисбург ұлттық зираты 1863 жылы Эвергрин зиратының солтүстігінде салынды. Абрахам Линкольннің Геттисбург сөздері Геттисбург ұлттық зиратын тойлау кезінде айтылды.
Post battle, East Cemetery Hill was occupied for several weeks by state militiamen, who established a tented camp site to maintain a military presence, secure the battlefield from looters and curiosity seekers, collect remaining military weapons, and provide manpower and services for the area's hospitals. Elizabeth C. Thorn (pregnant wife of the keeper of Evergreen Cemetery who was at war), her parents, and hired hands dug 105 graves for soldiers killed at or near Cemetery Hill. The Gettysburg National Cemetery was established in 1863 north of the Evergreen Cemetery. Abraham Lincoln's Gettysburg Address was delivered there during the Consecration of the National Cemetery at Gettysburg.
Соғыстан кейінгі тарих
1867 жылы Геттисбургтегі Ұлттық үй төбесінің солтүстік жағында жетімдер үйі қызмет етті, ал 1878 жылы Шығыс Кладбище төбесінде 40 фут (12 м) биіктіктегі ағаштан жасалған бақылау мұнарасы Пенсильвания жеңіл артиллериясының B батареясының ескерткішіне жақын салынды. 1893–1917 жылдар аралығында Геттисбург электр темір жолы төбенің бірнеше жағынан өтті, ал 1921–2008 жылдар аралығында Геттисбург ұлттық мұражайы Танитаун жолы бойындағы Кладбище төбесінің батыс жағында орналасқан. Қазіргі кезде төбенің солтүстік және батыс беткейлерінде туризммен байланысты кәсіпорындар (қонақүйлер, мейрамханалар, сыйлық дүкендері, жауынгерлік турлар ұйымдастыратын агенттіктер, жекеше музейлер және т.б.) көптеп орналасқан. Бұл биіктіктердің әскери маңызы бұрынғыдай айқын емес, себебі бір кезде басымдыққа ие болған көрініс осы кеңейген аумақпен кесіліп қалды.
The 1867 National Homestead at Gettysburg operated as an orphanage at the north foot of the hill, and an 1878 wooden observation tower of 40 feet (12 m) East Cemetery Hill had been built near the monument for Battery B, Pennsylvania Light Artillery. The 1893–1917 Gettysburg Electric Railway was on several sides of the hill, and the 1921–2008 Gettysburg National Museum operated on the west side of Cemetery Hill along the Taneytown Road. The areas on the northern and western slopes of the hill are now largely occupied by tourist related businesses (hotels, restaurants, gift shops, battlefield tour agencies, private museums, etc.). The military importance of the heights is not as evident today since the once commanding view has been blocked by this sprawl.