Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық отаршылдық губернаторы сэр Уильям Ламонд Аллардайс, (14 қараша 1861 – 9 маусым 1930) – Фиджи (1901–1902), Фолкленд аралдары (1904–1914), Багам аралдары (1914–1920), Тасмания (1920–1922) және Ньюфаундленд (1922–1928) аймақтарының губернаторы қызметін атқарған Ұлыбритания Отаршылдық кеңсесінің мансапты мемлекеттік қызметкері.
British Colonial Governor
Sir William Lamond Allardyce, (14 November 1861 – 9 June 1930) was a career British civil servant in the Colonial Office who served as governor of Fiji (1901–1902), the Falkland Islands (1904–1914), Bahamas (1914–1920), Tasmania (1920–1922), and Newfoundland (1922–1928).
Өмірбаян
Оллардайс Үндістанның Бомбей қаласының жанында, Георгина Диксон Эбботт пен полковник Джеймс Аллардайстың ұлы ретінде дүниеге келді. Шотландияның Абердин қаласында және Оксфорд әскери колледжінде білім алған ол, 18 жасында Колониалдық кеңседе Британдық мемлекеттік қызметіне қабылданды. Оның ағасы Кеннет Фиджиде тума халқының істері жөніндегі хатшы болып қызмет етті. Аллардайстың алғашқы орны Фиджи болды, ол келгеннен кейін екі жыл өткен соң Ротума аралының уақытша резиденты болып тағайындалды. Келесі жылы ол судья болып тағайындалды, ал жеті жылдан кейін Тума халқының ережелерін қадағалайтын кеңеске мүше болды және Жоғарғы соттың комиссары болды. 1894 жылы ол Тума жерлері жөніндегі комиссар болып тағайындалды және Заң шығару кеңесіне орын алды. 1895 жылы ол Фиджи халқы мен британдықтар арасындағы байланысқа жауапты Тума комиссары болып тағайындалды. Келесі жылы ол Бас салық инспекторы болып тағайындалды, ал кейіннен 1898 жылы Отаршылдық хатшы болып, Атқару кеңесінің мүшесі болды. 1904 жылы Аллардайс Фолкленд аралдарының губернаторы болып тағайындалды. Фолкленд аралдарында он жыл қызмет еткеннен кейін ол Багам аралдарына губернатор болып ауыстырылды, онда алты жыл қызмет етті. Аллардайс Тасманияның губернаторы болды, бірақ екі жылдан кейін зейнетке шықты – соңғы үш айын демалыс ретінде пайдаланды, себебі ол өтініш білдірген 2750 фунт стерлинг көлеміндегі жалақысын арттыра алмады. Шындығында, Тасмания Парламентіне оның жалақысы мен жәрдемақысы туралы мәлімдеме жасалғаннан кейін, Заң шығару жиналысы оның лауазымын жою туралы дауыс берді, бірақ Заң шығару кеңесінде сол ұсыныс жеңіліске ұшырады. Дегенмен, ол қызметтен кеткен кезде оның атқарып жүрген жұмысы үшін көпшілік тарапынан мақтау алды. Аллардайс кейін Ньюфаундлендке жіберілді, онда ол сэр Чарльз Александр Харристі Ньюфаундленд губернаторы ретінде алмастырды және Ұлы соғыс ардагерлері қауымдастығының меценаты болуға шақырылды. Ол 1924 жылғы 1 шілдеде фельдмаршал граф Хейгтің қатысуымен өткен Ұлттық соғыс ескерткішінің ашылуында Британдық тәждің ресми өкілі болды. Ол 1925 жылғы 15 қыркүйекте тағы бір ұлттық соғыс ескерткіші – Мемориалдық университет колледжінің ашылуына қатысты. Аллардайс губернатор ретінде Лабрадор түбегінің көп бөлігін Ньюфаундлендке беру туралы шешімді қабылдауда маңызды рөл атқарды. 1916 жылы король Георг V Аллардайсты Киелі Михаил және Киелі Георг орденінің командирі етіп тағайындады. 1927 жылы ол Киелі Михаил және Киелі Георг орденінің үлкен крестіне ие болды. Аллардайс Британдық тәждің Ньюфаундленд пен Лабрадордағы ресми өкілі ретінде Колониалдық кеңсе тағайындаған ең қабілетті әкімшілердің бірі ретінде танылды. Аллардайс 1930 жылғы 9 маусымда Англияның Беркшир графтығындағы Вокингхем қаласында рактан қайтыс болды. Ол 1918 жылы қайтыс болды; содан кейін 1920 жылы ол А.К. Гудфеллоудың жесірі Эльзи Элизабет Стюартқа үйленді. 1923 жылы Леди Аллардайс Ньюфаундлендте Girl Guide қозғалысын құруға көмектесті, ал 1924 жылы Ньюфаундленд ауылдық медбикелік және өнеркәсіптік қауымдастығын (NONIA) құрды.
Allardyce was born near Bombay, India, the son of Georgina Dickson Abbott and Colonel James Allardyce. Educated in Aberdeen, Scotland and at Oxford Military College, at the age of 18, he joined the British Civil Service in the Colonial Office. His brother Kenneth was also a colonial administrator, serving as Secretary for Native Affairs in Fiji. Allardyce first posting was Fiji, where, just two years after his arrival, he was named acting Resident Commissioner for the island of Rotuma. The following year as magistrate and seven years later he was appointed to the Native Regulation Board and made the commissioner of the Supreme Court. In 1894, he was made Commissioner for Native Lands and given a seat in the Legislative Council. In 1895, he was appointed Native Commissioner, the chief liaison between the Fijian natives and the British. The following year he was appointed Receiver General. He subsequently became Colonial Secretary and a member of the Executive Council in 1898. In 1904, Allardyce was appointed as Governor of the Falkland Islands. After ten years at the Falklands, he was then transferred to the Bahamas to become its governor, a position he held for six years. Allardyce then became governor of Tasmania but retired after only two years—taking the last three months as leave—as a result of his failure to obtain an increase in his salary of £2750. In fact, a statement made to the Parliament of Tasmania on his salary and allowances was followed by a vote by the Legislative Assembly to abolish his office, although the same motion was defeated in the Legislative Council. Nevertheless, when he left office he was widely praised for his performance of the office. Allardyce was subsequently ordered to Newfoundland where he was to succeed Sir Charles Alexander Harris as Governor of Newfoundland, where he was invited to become patron of the Great War Veterans Association. He was the official Crown representative of the unveiling of the National War Memorial by Field Marshal the Earl Haig on 1 July 1924. He officiated at the opening of the other national war memorial, Memorial University College, on 15 September 1925. Allardyce as governor was a key promoter in the decision awarding jurisdiction over most of the Labrador Peninsula to Newfoundland by the Privy Council. In 1916, Allardyce was made a Knight Commander of the Order of St Michael and St George by King George V. He was advanced to Knight Grand Cross of the Order of St Michael and St George in 1927. Allardyce was noted as one of the most competent administrators ever appointed by the Colonial Office to serve as the official representative of the British Crown in Newfoundland and Labrador. Allardyce died of cancer on 9 June 1930 at Wokingham, Berkshire, England. She died in 1918; then, in 1920, he married Elsie Elizabeth Stewart, widow of A. C. Goodfellow. In 1923, Lady Allardyce helped start the Girl Guide movement in Newfoundland, and then in 1924, she established the Newfoundland Outport Nursing and Industrial Association (NONIA).