Брэдли Уолл: Саскачеванның бұрынғы премьер-министрі

Кіріспе

Саскачеванның 14-ші премьер-министрі (2007–2018)
Австралиялық шаңғышы

Брэдли Джон Уолл (24 қараша 1965 жылы туған) – канадалық саясаткер, 2007 жылдың 21 қарашасынан 2018 жылдың 2 ақпанына дейін Саскачеванның 14-ші премьер-министрі қызметін атқарды. Ол провинция тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен төртінші премьер-министр. Уолл 1999 жылы Свифт-Карент округінен Саскачеван заңнамалық ассамблеясына алғаш рет депутат болып сайланды және 2003, 2007, 2011 және 2016 жылдары төрт рет қайта сайланды. Ол 2004 жылдың 15 шілдесінде Саскачеванның ресми оппозициялық партиясының басшысы болып, Элвин Германсонды алмастырды және 2007 жылғы сайлауда партияны көпшілік үкіметке жеткізді. 2011 жылғы сайлауда Уолл үкіметі Саскачеван тарихындағы ең көп дауыс жинап, жалпы дауыс берудің 64%-ын және заң шығарушы органның 58 орынының 49-ын иеленді. 2016 жылғы сайлауда Уолл тағы да көпшілік мандатты жеңіп алды, бұл 1925 жылдан бері алғаш рет Жаңа демократиялық партиясы немесе оның ізашары – Кооперативтік достастық федерациясынан басқа партия үш рет тікелей көпшілік мандатын жеңіп алды. Өкілеттігінің көп бөлігінде Уолл Канаданың ең танымал премьер-министрі ретінде танылды және Саскачеванның ұлттық аренадағы беделін арттырғаны үшін марапатталды. Дүниежүзілік тауар бағасының өсуіне байланысты даму кезеңінде билікке келген Уолл үкіметі инвестицияларды тартуға және провинцияның табиғи ресурстарға негізделген салаларын қолдауға баса назар аударды. Үкімет жекешелендіру саясаты, ұйымдасқан еңбекпен келіспеушіліктері және экологиялық ұстанымдары үшін үнемі сынға ұшырады. 2014 жылдан бастап тауар бағасының төмендеуі провинцияның қаржысын қиындатты және Уоллдың танымалдылығы азайды, әсіресе 2017 жылы қатаң үнемдеу бюджетін ұсынғаннан кейін. Уолл 2017 жылдың 10 тамызында Саскачеван партиясының басшысы, премьер-министр және Свифт-Карент округінің депутаты қызметінен зейнеткерлікке шығу ниетін жариялады. 2018 жылдың 2 ақпанында Скотт Мо Уоллдың орнын басты.

Ерте өмір және мансап

Уолл Саскачеван провинциясының Свифт-Куррент қаласында туған, ол Шығыс Еуропа тамырлары бар меннониттер Алиса (қыздығы Шмидт) және Джон Уоллдың ұлы. Джонның жергілікті жүк тасымалдау компаниясы болды. Уолл ерте жасынан саясатқа қызығушылық танытты, Фрейзер институты қаржылаған Poleconomy атты экономикалық ойын ойнаған кезін өзіне ерте әсер еткен фактор деп атады. Уолл Саскачеванға оралып, Регинадағы Грант Девайннің прогрессивті консервативті үкіметінде министрдің көмекшісі болып жұмыс істеді. Уолл қоғамдық қатысу, туризм, шағын бизнес, кооперативтер және денсаулық сақтау министрі Грэм Тейлордың және экономикалық даму министрінің орынбасары Джон Геричтің жұмысына көмектесті. 1991 жылы провинциялық банкроттық қаупі астында Девайн үкіметі биліктен құлатылды; содан кейін 1990 жылдардың ортасында бұрынғы консервативті үкіметтің оннан астам мүшесі ірі шығындарды заңсыз пайдалану ісі бойынша айыпталды. RCMP жүргізген тергеу нәтижесінде Девайн үкіметінде қызмет еткен 14 депутат сотталды, олардың 6-сы түрмеге жабылды, соның ішінде екі жылға сотталған Герич. Уолл прогрессивті консерваторлардың құлдырауын "күңелімді түсірді" деп сипаттады, ал түрме жазаларын қоса алғандағы салдарды "құнды сабақтар" деп атады. Уолл бірқатар кеңестерде отырды, соның ішінде Оңтүстік-Батыс кәсіпкерлік дамыту орталығының негізін қалаушы мүшесі болды.

Саяси мансап

Уоллдың провинциялық саясатқа алғашқы жеке қатысуы 1991 жылы болды, ол Свифт-Карренттегі Прогрессивті консерваторлар партиясының тікелей кандидаттығына үміткер болғанмен, жеңіліске ұшырады. Тікелей кандидаттыққа ие болмаса да, ол партияның қайта сайлау науқанында жұмыс істеді. Прогрессивті консерваторлар Саскачеван партиясы құрылғаннан бері ешбір сайлауда орын жеңіп алмады, либералдар да 2003 жылы 4 орын алғаннан кейін орын жеңе алмады; Саскачеван партиясының пайда болуы Саскачеван саясатында екі партиялық жүйені қалыптастырды. Сайлау саясатынан шетте 10 жылға жуық уақыт өткен соң, Уолл 1999 жылғы сайлау алдында Свифт-Карренттен Саскачеван партиясының тікелей кандидаттығын жеңіп алды, бұл Саскачеван партиясы құрылғаннан кейінгі алғашқы сайлау болды, және ол Мәжіліс депутаты болып сайланды. Ол НДП-ның қазіргі депутаты Джон Уоллды (туыс емес) 50%-дан астам дауыспен жеңді, Саскачеван партиясы 25 орын жеңіп, НДП-ның үкіметтік партиясы азайып, оппозицияға өткен ауылдық жерлердегі жеңістердің нәтижесінде. Уолл Саскачеван партиясының алдыңғы қатарына Әділет жөніндегі сыншы, кейіннен Корольдік корпорациялар жөніндегі сыншы болып тағайындалды. Сайлаудан кейін Уолл партияның қалалық қолдауын арттыру жолдарын зерттейтін комиссияны басқарды. Ол сондай-ақ партия мүшелері үшін этика кодексін енгізді және провинцияның корольдік корпорацияларын жекешелендіруге немесе таратуға уәде берді. Бұл партияның Регина мен Саскатундағы 23 орынның 16-сын жеңіп, қалалық орталықтардағы ықпалын арттыруын қамтыды. Сол жылы Уолл Канаданың ең танымал премьері атанды, ол 2016 жылғы сайлауға дейін сақтап қалды, онда Саскачеван партиясы 62% дауыспен және кеңейтілген заң шығарушы органда 51 орынмен үшінші рет үстемдікке ие болды. Бұл 1925 жылдан бері Саскачеванда ССФ/НДП емес үкіметтің үш рет қатарынан көпшілік дауысқа ие болуының алғашқы жағдайы болды. Уоллдың жеке танымалдылығы оның шешендік өнері мен юмор сезіміне байланысты болды, және ол провинцияның беделін өзгертуге, әсіресе ұлттық сахнада оның танымалдылығын арттыруға үлкен үлес қосты. Уоллдың беделі оның басшылық еткен партиясымен байланыстырып айтуға жететін деңгейге жетті. Алайда, Уоллдың танымалдығы үшінші мерзімінде, әсіресе 2017 жылы үнемдеу бюджетін ұсынғаннан кейін төмендеді. Партиясы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан және 2017 жылғы екі аралық сайлаудағы нәтижелерден кейін, Уолл сол жылдың тамызында саясаттан кетіп қалатынын мәлімдеді. Уолл және оның Саскачеван партиясы билікке келген кезде әлемдік тауар бағалары, әсіресе мұнай, калий және уран, сондай-ақ көмір және ауыл шаруашылығы өнімдерінің бағасы көтеріле бастады, экономика да сәйкесінше өркендеді. Ресурстардан түсетін табыстар жоғары болғандықтан, Уолл өсім кезеңін бақылауға баса назар аударды, провинцияда жұмыс орындарының саны жылына орташа есеппен 6500-ға өсті, ал Уоллдың премьер-министрлігі кезінде провинция халқы жыл сайын және барлығы 150 000 адамға артты. 2014 жылы провинцияға AAA кредиттік рейтинг берілді. Сол жылы провинцияның кредиттік рейтингі AA-ға төмендетілді. Бюджетте корпоративтік салық ставкаларының төмендетілуіне берілген уәде сақталса, провинциялық сату салығы арттырылды және әлеуметтік қызметтер мен білім беруде үлкен қысқартулар жасалды. Премьер-министр болған кезінде Уолл Саскачеванның ресурстарға негізделген салаларын, әсіресе калий және мұнай-газ өнеркәсібін қорғаған ретінде танымал болды. 2010 жылы Уолл ұлттық деңгейде Саскатунда орналасқан PotashCorp компаниясын австралиялық BHP компаниясының жаулап алу әрекетіне қарсылығымен көзге түсті. 38,6 миллиард долларлық мәміле Канада тарихындағы ең ірі жаулап алу болар еді, бірақ премьер-министр – бұрынғы НДП премьер-министрі Рой Романов пен бұрынғы Альберта премьер-министрі Питер Лаугидтің кеңесіне жүгінген – Саскачеван миллиардтаған ресурстық табыстан айырылады және мұндай жаулап алу Канаданың стратегиялық мүдделеріне зиян келтіреді деп мәлімдеді. Федералды үкімет ақырында мәмілені тоқтатты, ал Уолл лоббилік күш-жігері үшін мақталып, жоғары бағаланды. Уолл провинцияның табиғи отын өнеркәсібін де табандылықпен қолдады. 2011 жылы Саскачеван партиясы провинцияда көмірді пайдалануды ұзарту үшін SaskPower-дің Баундерли Дам электр стансасында әлемдегі алғашқы өнеркәсіптік масштабтағы көміртегіді жинау және сақтау құрылысын салу үшін 1,2 миллиард доллар инвестициялады. 2014 жылы Уолл мұнай өнеркәсібін реттеуді күшейту үшін федералды үкіметті үгіттеді, бұл қатаң шаралар құбыржолдарды дамытуға көмектеседі деп дәлелдеді. Алайда, Уолл кейін парниктік газдар шығарылымын азайтуға бағытталған шараларды сынады, федералдық шаралар, мысалы, климаттың өзгеруі жөніндегі Канадалық аяқ шеңбері және Париж климаттық келісімі сияқты жаһандық шаралар провинцияның энергетикалық өнеркәсібіне қауіп тудырады деп санайтын. Уолл федералдық көміртегі салығына қатысты өте қарсы болды, бұл мәселе Уоллдің елдегі және ұлттық деңгейде консервативті саяси күн тәртібінің орталық мәселесіне айналуына көмектесті. Уолл сондай-ақ климаттық шараларға қатысты азаматтық қоғамның шақыруларын да сынады, мысалы, Leap Manifesto-ны сынап, оны мұнай өнеркәсібіне "экзистенциалдық қауіп" деп атады. Мұндай ұстанымдар қоршаған ортаны қорғаушылардың наразылығын тудырды, провинцияның қоршаған ортаны қорғау шаралары және өнеркәсіпті реттеудің жетіспеушілігі үшін үнемі сынға ұшырады. 2016 жылы Husky құбырынан Солтүстік Саскачеван өзеніне 200 000 литрден астам мұнай құйылды, бұл тиісінше реттеу мен бақылаудың жетіспеуіне байланысты болды. Провинцияның 2017 жылғы климаттық өзгеру жоспары, сондай-ақ, қоршаған ортаны қорғау сарапшылары мен ұйымдары, соның ішінде Саскачеван қоршаған ортаны қорғау қоғамы тарапынан кеңінен сынға ұшырады. Жұмыс орындарының тұрақты өсуіне қарамастан, Уоллдың үкіметі ұйымдасқан еңбекпен жиі келіспеушіліктерге тап болды, бұл 2007 жылғы провинциялық еңбек заңнамасын қайта қарау әрекеттерінен басталды. Үкімет 65 000-нан астам жұмыскердің ереуіл құқығын жойған және жұмыскерлердің кәсіби одақ құруын қиындатқан екі заң жобасын ұсынды; заң жобаларының бірі 2015 жылы Канаданың Жоғарғы соты конституциялық емес деп шешіп, күшін жойды. Осы шешімнен кейін Уолл заңнаманы сақтап қалу үшін қанағаттандырылмау туралы ережелерді пайдалануға ұсыныс жасады, бірақ олай істемеді. Ұйымдасқан еңбек 2017 жылғы үнемдеу бюджетіне қарсы наразылықтардың орталық бөлігі болды. 2017 жылғы бюджеттің ең даулы шешімдерінің бірі – провинцияның барлық аймақтарына автобус қызметін көрсеткен провинциялық автобус компаниясы Саскачеван Транспорт компаниясының жабылуы болды. Уолл үкіметі денсаулық сақтау жүйесіне Lean бағдарламасын қолданудың қымбаттылығы үшін де сынға ұшырады. Ол сондай-ақ денсаулық сақтауға жеке секторды тартуды енгізді, бірақ хирургиялық күту мерзімін қысқартуда белгілі бір табысқа жеткенін мәлімдеді, бұл провинциядағы ұзақ мерзімді саяси мәселе болды. Регинаның сыртындағы Global Transportation Hub құрылысына жасалған үлкен инвестиция да күмәнді және әлдеқайда алаяқтықпен байланысты жер мәмілелері үшін сынға ұшырады. 2013 жылы Уолл Солтүстік Америка мен Еуропадан шақырылған саяси қонақтардың шамамен 120-140 адамынан тұратын жылдық жеке конференция – Bilderberg Conference-іне қатысты. 2015 жылдан кейін Уолл либералды премьер-министр Джастин Трюдо мен Альберта НДП жетекшісі және премьер-министрі Рэйчел Нотлиді үнемі сынап, ұлттық сахнадағы беделін сақтап қалды. 2015 жылы Уолл Трюдоға сол жылдың соңына дейін 25 000 сириялық босқындарды қоныстандыру жоспарын тоқтата тұруға шақыратын хат жолдады. Ол сондай-ақ федералдық көміртегі салығын сынап, провинцияның осы шараға қарсы конституциялық шағымдануға дайындық жасауына жағдай жасады. Уолл Нотлидің климаттық өзгеруге қарсы күш-жігерін күшейту әрекеттерін де сынады, 2017 жылға қарай Саскачеван мен Альберта энергетикалық компанияларды Калгариден Саскачеванға көшіруге тырысқаннан бастап сауда даулары сериясын бастады. Провинциялар арасындағы қарым-қатынас соншалық...

Wall's first personal foray into provincial politics was in 1991 when he unsuccessfully sought the Progressive Conservative nomination for Swift Current. Despite missing out on the nomination, he still worked on the party's unsuccessful re election campaign. The Progressive Conservatives have not won a seat in any election since the formation of the Saskatchewan Party, and neither have the Liberals since winning 4 seats in 2003; as such, the emergence of the Saskatchewan Party has effectively created a two party system in Saskatchewan politics. After nearly a decade outside of electoral politics, Wall won the Saskatchewan Party nomination for Swift Current ahead of the 1999 election, the first since the Saskatchewan Party was formed, and he was elected MLA. He defeated NDP incumbent John Wall (no relation) with more than 50% of the vote as part of a wave of rural victories that saw the Saskatchewan Party win 25 seats and the NDP reduced to a minority government. Wall was appointed to the Saskatchewan Party's front bench as Justice Critic, and later as Critic for Crown Corporations as well. After the election Wall also chaired a committee examining how to increase urban support for the party. Wall also introduced a Code of Ethics for party members and made a public commitment not to privatize or wind down the province's crown corporations. This included making further inroads in urban centers as the party won 16 of 23 seats in Regina and Saskatoon. That year Wall also became the most popular premier in Canada, a distinction he would maintain through the 2016 election, which saw the Saskatchewan Party elected to a third consecutive majority with 62% of the vote and 51 seats in an expanded legislature. This marked the first time since 1925 that a non CCF/NDP government had won three consecutive majorities in Saskatchewan. Wall's personal popularity has been attributed to his skills as an orator and his sense of humour, and he has been credited with changing perceptions of the province, particularly through raising its profile on the national stage. Wall's profile grew to the extent that he was considered synonymous with the party he led. However, Wall's popularity began to wane during this third term, particularly after introducing an austerity budget in 2017. With his party losing ground in polling and in two 2017 by elections, Wall announced in August of that year that he would be retiring from politics. Wall and his Saskatchewan Party took office at a time when global commodity prices began to soar, particularly for oil, potash, and uranium, but also for coal and agricultural products, and the economy started to boom accordingly. With resource revenues high, Wall focused on overseeing a period of growth and the province saw numbers of jobs increase by an average of 6,500 per year, while the province's population grew every year under Wall's premiership and by over 150,000 people overall. In 2014 the province was awarded a AAA credit rating. That year the province's credit rating was downgraded to AA. While the budget maintained a commitment to lowering corporate tax rates, the provincial sales tax was increased and deep cuts were made to social services and education. Throughout his tenure as premier Wall was known as a staunch defender of Saskatchewan resource based industries, especially potash and oil and gas. In 2010, Wall rose to national prominence through his opposition to an attempted hostile takeover of Saskatoon based PotashCorp, which was the world's largest potash producer, by Australian mining giant BHP. The $38.6 billion deal would have been the largest takeover in Canadian history, but the premier—who sought the advice of former NDP premier Roy Romanow and former Alberta premier Peter Lougheed—argued that Saskatchewan stood to lose billions in resource revenues and that such a takeover would damage Canada's strategic interests. The federal government ultimately blocked the deal, and Wall was lauded for his lobbying efforts. Wall persistently championed the province's fossil fuel industries as well. In 2011, the Saskatchewan Party led an investment of $1.2 billion to build the world's first industrial scale carbon capture and storage unit at SaskPower's Boundary Dam power station in order to extend the use of coal in the province. In 2014 Wall was vocal in lobbying the federal government to strengthen its regulation of the oil industry, arguing that stronger measures would aid pipeline development. However, Wall would later be a vocal critic of efforts to lower greenhouse gas emissions, considering federal efforts like the Pan Canadian Framework on climate change and global efforts like the Paris Climate Accord to be threats to the province's energy industry. Wall was particularly vehement in his opposition to a federal carbon tax, an issue Wall helped to put at the center of conservative political agendas across the country and at the national level. Wall also took aim at civil society calls for climate action, for example lambasting the Leap Manifesto and calling it an "existential threat" to the oil industry. Such stances drew the ire of environmentalists, and the province was persistently criticized for its environmental measures and its lack of regulation of industries in particular. The 2016 spill of more than 200,000 liters of oil into the North Saskatchewan River from a Husky pipeline was blamed in part on a lack of proper regulation and monitoring. The province's 2017 climate change plan, meanwhile, was largely panned by environmental experts and organizations, including the Saskatchewan Environmental Society. Despite consistent growth in jobs Wall persistently found his government at odds with organized labour, beginning with 2007 efforts at revising provincial labour legislation. The government introduced two bills that were maligned as anti labour as they removed the right to strike for more than 65,000 workers and made it harder for workers to unionize; one of the bills was ultimately struck down after being deemed unconstitutional by the Supreme Court of Canada in 2015. After that decision, Wall threatened to use the notwithstanding clause to maintain the legislation, but never did so. Organized labour was also central to protests against the 2017 austerity budget. One of the most controversial decisions of the 2017 budget was the shuttering of the Saskatchewan Transportation Company, a provincially owned bus company that serviced all areas of the province. The Wall government also faced criticism for its costly application of the Lean program to the healthcare system. It also introduced private sector involvement in health care, although it claimed some success in reducing surgical wait times, a longstanding political issue in the province. A major investment in the building of the Global Transportation Hub outside Regina also became controversial for questionable and allegedly fraudulent land deals. In 2013, Wall attended the Bilderberg Conference, an annual private conference of approximately 120 to 140 invited political guests from North America and Europe. After 2015 Wall continued to keep a high profile on the national stage as a frequent critic of both Liberal Prime Minister Justin Trudeau and Alberta NDP Leader and Premier Rachel Notley. In 2015 Wall wrote a letter to Trudeau urging him to suspend the federal government's plan to resettle 25,000 Syrian refugees before the end of that year. He would go on to consistently target Trudeau over the federal carbon tax, laying the groundwork for the province to launch a constitutional challenge against the measure in April 2018. Wall was also critical of Notley's efforts to strengthen national efforts to address climate change, and by 2017 Saskatchewan and Alberta were engaging in a series of trade disputes that began when Wall publicly attempted to lure energy companies to move their headquarters from Calgary to Saskatchewan. Relations between the provinces were so dire at times that their respective trade ministers were not speaking. Wall remained active in political circles even after retiring from electoral politics. He was considered a strong candidate for leadership of the federal Conservative Party, but he declined to run in the party's 2020 leadership contest. Wall did play a central role in the creation of the Buffalo Project, an American style political action committee (PAC) aiming to influence federal politics, in Alberta. The Project claims to stand up for the interests of western industries, particularly the energy sector. Wall was influential in laying the groundwork for the project, including raising funds, and although he did not take on a formal role with the group he was a key advisor. Although the group claims to be federalist, it has been associated with western separatism, particularly after the Saskatchewan branch of the separatist Wexit party rebranded itself as the Buffalo Party. In 2022, court records revealed that Wall gave advice to Chris Barber as he helped to organize the convoy protest that went on to occupy downtown Ottawa that year.

Даулар

2006 жылдың қаңтар айында Саскачеван партиясының депутаты Бренда Баккен Лакки, Саскачеван партиясының фракциясындағы белгілі бір "наразылықтарын" айта отырып, өкілінен бас тартты. Уолл Саскачеван партиясының басшысы болғаннан кейін, оның саяси кеңесші ретіндегі қызметіне байланысты туындаған даулар қайта оянып, жаңа мән алды. Біріншіден, 2006 жылғы көктемгі сессияда НДП депутаты Уоллдың сол кезде министрдің кеңсесіне 15 000 долларлық алкоголь дұрыс бөлінбеген кезде Джон Геричтің кеңсесінде жұмыс істегенін жариялады. Уолл бұқаралық ақпарат құралдарына алкоголь ішкенін және оның "қате" екенін мойындады, сондай-ақ үкіметтің іс-әрекеттерінен алған тәжірибесін "құнды актив" деп санағанын мәлімдеді. 2008 жылдың 3 сәуірінде НДП 1991 жылғы сайлау науқаны кезінде түсірілген және бұрынғы консервативті депутаттың кеңсесінде табылған видеожазбаны жариялады. Видеода консервативті депутат және Саскачеван партиясының бұрынғы қызметкері Том Лукивскинің гомофобиялық пікір білдіргені, ал Уоллдың украин акцентін артық қолданып, сол кездегі НДП басшысы Рой Романовқа қатысты ұятсыз мәлімдемелер жасағаны көрінді; Уолл өз сөздері үшін кешірім сұрады. 2015 жылы Брэд Уолл өзіне, бұрынғы Жоғары білім министрі Роб Норриске, Саскачеван университетіне және оның басқару кеңесіне президент Илен Буш Вишняктың даулы түрде жұмыстан босатылуына қатысты сотқа шағым түсті. Уолл мен Норрис Буш Вишнякты жұмыстан босату туралы шешімге заңсыз араласқандары айыпталды. Сот процесі жалғасуда. 2016 жылдың қаңтар айында Регина түзету орталығындағы сотталғандар аштық жариялады, оларға қауіпсіз емес және жартылай пісірілген тамақ берілгенін мәлімдеді. Уолл бұқаралық ақпарат құралдарына түрмеде отырғандарға тамақ ұнамаса, "түрмеге бармауы керек" екенін айтты. Уоллдың бұл сөздері мәселені елемегені және мейірімсіздік танытқаны үшін қатты сынға ұшырады. 2017 жылы Уолл Глобалдық көлік хабына қатысты келісім туралы сұраққа жауап ретінде сөз сөйлеген кезде НДП мүшесі және сексуалдық шабуылдың құрбаны туралы әңгіме қозғады. Уолл сексуалдық шабуыл мәселесін саясаттастырғаны үшін сынға ұшырады. Уақытша НДП басшысы Николь Сарауэр бұл сөздерді "тітіркендіргіш" деп сипаттап, оның пікірін қайтарып алуын сұрады, ал құрбан Twitter-де кешірім сұрауға шақырды. Бастапқыда заң шығарушы органда "кешірім сұрамаймын" деп мәлімдегеннен кейін, Уолл кейіннен құрбанға "бұл мәселені осы платформада көтеруді қаламағанын" білмейтінін" айтып, ашық кешірім сұрады. 2017 жылы Уолл Саскачеван партиясының мүшелерімен кездесуде сөз сөйледі, онда ол метис көшбасшысы Луи Риельдің өлімі туралы әзіл айтты. Британдық Колумбияның метистер федерациясы Уоллдың әзілін "ақылсыз" және "сезімсіз" деп бағалап, кешірім сұрауға шақырды. 2018 жылы Уолл федералдық көміртегі салығына қарсылық білдіріп, "әдетте біреу сізге ақша жіберіңіз десе, сіз одан да көп аласыз, бұл Нигериялық ханзада" деген сөздерді жариялады. Уолл бұл жазбаны жойып, Саскачеванның нигериялық қауымынан кешірім сұрады.

In January 2006, Saskatchewan Party MLA Brenda Bakken Lackey resigned her seat, citing unspecified "frustrations" within the Saskatchewan Party caucus. After Wall became the Saskatchewan Party leader, controversies from his days as a political staffer resurfaced. First, during the 2006 spring session, NDP MLAs revealed that Wall had worked in John Gerich's office at the time when $15,000 worth of alcohol was incorrectly allocated to the Minister's office. Wall admitted to the media of his partaking in the alcohol and knowing it was "wrong" and stated he considered it "an asset" to have learned from the government's activities. Then on April 3, 2008, the NDP released a video tape, filmed during the 1991 election campaign, that was found at a former Conservative MP's office. The video showed Conservative MP and former Saskatchewan Party staffer Tom Lukiwski making homophobic remarks and Wall using an exaggerated Ukrainian accent making derogatory statements about then NDP leader Roy Romanow; Wall apologized for his remarks. In 2015, Brad Wall was named in a lawsuit against himself, Rob Norris, the former Minister of Advanced Education, and the University of Saskatchewan and its Board of Governors for the controversial firing of the President, Ilene Busch Vishniac. Wall and Norris are accused of unlawfully inserting themselves into the Board's decision to fire Busch Vishniac. The lawsuit is ongoing. In January 2016, inmates at the Regina Correctional Facility staged a hunger strike, alleging that they had been served unsafe and under cooked food. Wall told the media that if prisoners did not like the food they should not "go to jail." Wall's comments were heavily criticized for ignoring the issue and lacking compassion. In 2017, Wall raised the story of an NDP member and sexual assault victim in Question Period in response to a question about the Global Transportation Hub land deal. Wall was criticized for politicizing the issue of sexual assault. Interim NDP leader Nicole Sarauer described the remarks as "disgusting" and asked he withdraw the comments, while the victim took to Twitter to demand an apology. After initially stating in the legislature that he would make "no apology," Wall later publicly apologized to the victim, saying he "was not aware" that she "did not want the matter raised in this forum." In 2017, Wall addressed a room of Saskatchewan Party members at a nomination meeting, where he recited a joke about the execution of Métis leader Louis Riel. British Columbia's Métis Federation labelled Wall's joke as "foolish" and "insensitive" and called for an apology. In 2018, Wall tweeted a derogatory message in opposition to the federal carbon tax, which read "Usually when someone tells you to send in money but you’ll get more back in return, it’s a Nigerian prince." Wall deleted the tweet and issued an apology to Saskatchewan's Nigerian community.

Жеке өмір

Уолл Свифт-Коррент қаласында тұрады. Ол Тамиге үйленген, оны 1984 жылы екеуі де Саскачеван университетінде студент болып оқып жүргенде танысқан. Олар 1991 жылы неке қиып, үш бала тәрбиелеп отыр. Олардың ұлы Колтер Уолл – кантри әншісі. Уолл футболға жанкүйер, ол Канада футбол лигасының «Саскачеван Роуфрайдерс» және Ұлттық футбол лигасының «Окленд Рейдерс» командаларын жақтайды. Ол сонымен қатар классикалық автомобильдерді ұнатады және бір кезде Уэйлон Дженнингске тиесілі болған «Кадиллак» машинасының иесі.