Кіріспе

Дзен буддалық коандар жинағы

Қақпасыз Кедергі (қыт. 無門關 Wúménguān; яп. 無門関 Mumonkan), кейде Қақпасыз Қақпа деп аударылады, 13-шы ғасырдың басында қытай Дзен шебері Умэн Хуэйкай (無門慧開; яп. Mumon Ekai; 1183–1260) жинаған 48 Чан (Дзен) коанының жинағы. Атаудың екі мағынасы бар және оны Умэннің Кедергісі деп те түсінуге болады; жинақтаушының аты, сөзбе-сөз "Қақпа Жоқ" дегенді білдіреді, атаудың алғашқы екі таңбасымен сәйкес келеді. Умэннің кіріспесінде бұл том 1228 жылы жарық көргені көрсетілген. Әр коан Умэннің түсіндірмесімен және өлеңімен бірге келген. Классикалық басылымда 1246 жылы Аньван (Чжэн Цинчжидің қалам аты) жазған 49-шы жағдай бар. Улян Чжуншоу да 1230 жылы Дзен шебері Хуанлунның үш бақылау бекеті туралы төрт шумақты өлеңмен томды толықтырған. Бұл Хуанлунның үш бақылау бекетін 47-ші жағдайдағы Душуайдың үш бақылау бекетімен шатастырмау керек. Көк Жартас Жылнамасы және Хакуин Экакудың ауызша дәстүрімен қатар, Қақпасыз Кедергі Ринзай мектебінің практикасында кеңінен қолданылатын маңызды туынды болып табылады. Жұмыстағы бес коан Чжаочжоудың сөздері мен іс-әрекеттеріне, ал төртеуі Уммонға қатысты. Умэн Гуан коандарының және Умэннің түсіндірмелерінің ортақ тақырыбы – дуалистік тұжырымдаманы зерттеу және терең ойға бату. Әр коан сананың бір немесе бірнеше қарама-қарсы полюстерін бейнелейді, олар түсінікке кедергі келтіретін немесе қабырға сияқты әрекет етеді. Оқушы коан көрсететін қарама-қарсылықты жеңіп, осыны Дзен ұстазына көрсетуге шақырылады.

Құрылымы мен мазмұны

Бұл мәтінді алғаш рет Вумэнь 1228 жылы жаз айында Лонгсянь (Жарқын айдаһар) монастырында өткен монастырлық оқу кезеңіндегі өз ілімінің жазбасы ретінде дайындаған. Вумэнь 48 коанды таңдап, әрқайсысына түсініктеме беріп, бір шумақ қосты. Оның ілімдері көшіріліп, оқу кезеңінен кейін «Вумэнь Гуань» деп аталатын жинаққа жинақталды. Қытайда сол кездегі әдеттегідей, басылымға кейіннен иеленуші немесе баспагер енгізген мәтіннің қосымшалары болуы мүмкін. Мәтіннің ең танымал нұсқасы 1246 жылғы қолжазба басылымынан жасалған жапондық ағаш блогынан шыққан, онда келесі бөлімдер бар: 1228 жылғы басылымның баспашысы Си Сяңның (習巷) өзін-өзі кемсітетін Зен әзіл-қалжыңымен жазылған атауы жоқ кіріспесі. Император мен Императрицаға арналған Вумэньнің аталмаған арнауы. Мұндай арнаусыз шығармалар императорлық цензураға ұшырап, бүлікшіл деп танылуы мүмкін. Вумэньнің атауы жоқ сөз басы, содан кейін тармақ. Әр коанның атауын қамтитын мазмұндама. Алайда, коандар мазмұндамада да, мәтіннің ішінде де нөмірленбеген, мәтінде бет нөмірлері де жоқ, сондықтан мазмұндама – коан атауларының пайда болу ретімен тізімі. 48 коан төрт бөлімнен тұрады: 1) төрт таңбадан тұратын атау, 2) коанның негізгі бөлігі істің басты кейіпкерінің атымен басталады, 3) «Вумэнь айтады» (無門曰) деген сөзбен басталатын түсініктеме және «Ода айтады» (頌曰) деген сөзбен басталатын шумақ. Вумэньнің атауы жоқ қорытындысы, «Көлемнің соңы – қақпасыз тексеру бекеті» деген сөздермен аяқталады. Вумэньнің «Зен ескертулері» немесе «Зен кеңестері» деп аталатын қосымшасы, дуалистік ойлаудың екі жағына да түспеуге бағытталған, Зен стилімен жазылған, Зен практикасы туралы он екі біржолды афоризмнен тұрады. Мысалы, Зен – жазбаша сөздерге негізделмеген буддизм мектебі ретінде танымал, ал бір ескертуде былай делінген: «Жазбаларды елемеу, шексіз ойлар терең орға түсуге әкеледі». 1230 жылдың көктемінде Вулиан Цзуншоу (無量宗壽) жазған «Хуанлуңның үш тексеру бекеті» (黄龍三關) атты қосымша. 1002–1069 жылдары Хуанлуң Хуйнан (J. Oryo Enan) – үш сұрақтан тұратын біржолды коандарды жариялаған Зен шебері: «Әркімнің тууының себебі бар. Сенің тууыңның себебі не?» «Менің қолым Будданың қолына қалай ұқсайды?» «Менің аяғым есектің аяғына қалай ұқсайды?» Улаинг төрт жолды шумақтар (санскрит gathas) жазды. Бірінші үш шумақтың әрқайсысы Хуанлуңның үш сұрағының біріне түсініктеме береді, ал төртінші шумақ – қорытынды. Вулаинг төрт өлеңді Вумэньнің соңғы уақытта Рүйян (瑞巖) монастырында оқу кезеңінде оқушы болып келгеніне алғыс айту үшін жазғанын айтады. 1245 жылы жаз айында бұл шығарманың қайта басылуында Вуань жазған қысқа атауы жоқ қосымша бар. Ол Бодхидхарманың әйгілі Зен ұранына сілтеме жасайды: «Жазбаша сөздерді сақтамай, адамның санасына тікелей бағыттап, өзінің табиғатын көру арқылы Будда болу». Мэнгунның (孟拱) күні көрсетілмеген постскриптісі, әскери елшінің әскерін егіс жерін қалпына келтіру үшін шаруа ретінде пайдаланып, аймақты тыныштыққа келтірген қысқаша әңгімесінен тұрады. Бұл – Зенді ілгерілетудің метафорасы. 1246 жылдың жазының басында Анванның қосымшасы 48 негізгі коанның бірімен бірдей форматта ұсынылған, онда 1) атауы жоқ кіріспе, 2) «Кіші ағаның 49-шы стандартты сөзі» деген атау, 3) істің мәтіні, 4) «Анван айтады» деп басталатын түсініктеме және 5) «Ода айтады» деп басталатын шумақ, содан кейін Анванның қолы, жазылған орны мен күні көрсетілген.