Генрих Шрадек: Неміс скрипкашысы, педагог және композиторы
Henry Schradieck
Генрих Шрадиек: неміс скрипашы, педагог, композитор. Оның скрипкаға арналған этюдтері бүгінгі күнге дейін қолданылады. Биографиясы мен өнері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс музыканты (1846–1918)
German musician (1846–1918)
Генри Шрадик (1846 жылдың 29 сәуірі – 1918 жылдың 25 мамыры) – неміс скрипкашысы, музыка педагогы және композиторы. Ол өз заманындағы ең көрнекті скрипка оқытушыларының бірі болды. Ол скрипкаға арналған этюдтер жинағын жазды, ол бүгінгі күнге дейін жиі қолданылады.
Henry Schradieck (29 April 1846 – 25 May 1918) was a German violinist, music pedagogue and composer. He was one of the foremost violin teachers of his day. He wrote a series of etude books for the violin which are still in common use today.
Өмірбаян
Гамбургте туған ол алғашқы скрипка сабақтарын әкесінен алды және алты жасында алғаш рет көпшілік алдында өнер көрсетті. Ол Брюссельдің Корольдік консерваториясында Хуберт Леонардтан оқыды, онда бірінші жүлдеге ие болды. Содан кейін Лейпцигке барып, Фердинанд Давидтың шәкірті болды. 1863 жылы Бремендегі Рейнталер концерттерінде солист ретінде өнер көрсетті. Келесі жылы Мәскеуге скрипка профессоры болып барды. 1868 жылы Шрадек Гамбургке оралып, Леопольд Ауэр босатқан Филармониялық қоғамның дирижері лауазымын қабылдады. Алты жылдан кейін Лейпцигтегі Гевандхаус оркестрінің концертмейстері, Лейпциг консерваториясының профессоры және театр оркестрінің жетекшісі болды. Толыққанды өзгеріс қажет болғандықтан, ол Лейпцигтен Огайо штатының Цинциннати қаласына кетіп, Цинциннати музыка колледжінде сабақ берді және сонымен қатар симфониялық оркестр ұйымдастырды. 1889 жылы Гамбург консерваториясында оқытушылық қызметтен басқа, Гамбургтегі бұрынғы лауазымына оралды. Кейін Америкаға қайтып, Нью-Йорк пен Филадельфияда мұғалім болып жұмыс істеді. Ол Фи Му Альфа Синфонияның Бета бөлімінің мүшесі болды, Комбс музыка колледжінде 1900 немесе 1906 жылы қабылданды және Браттықтың Нью-Йорк түлектер клубында белсенділік танытты. Скрипкаға арналған оқулықтар мен саусақ жаттығулары сияқты оқу-әдістемелік материалдар жазумен қатар, ол сол кездегі ең көрнекті скрипка мұғалімдерінің бірі ретінде танылды. Шрадиктің белгілі шәкірттері: Мод Пауэлл, Оттокар Новачек, Уолтер Б. Роджерс, Макс Доннер, Норман Блэк және Теодор Спиринг.
Born in Hamburg, he received his first violin lessons from his father, and made his first public appearance at the age of six. He studied under Hubert Léonard, at Royal Conservatory of Brussels, where he gained first prize. Afterwards he went to Leipzig, where he became a pupil of Ferdinand David. In 1863 he became a soloist at the Reinthaler concerts at Bremen. The following year he went to Moscow as Professor of the violin. In 1868 Schradieck returned to Hamburg, to take up the position of conductor of the Philharmonic Society, vacated by Leopold Auer. After six years he became concertmaster at the Gewandhaus Orchestra in Leipzig, professor at the Leipzig Conservatory, and leader of the theater orchestra. In need of a complete change, he left Leipzig for Cincinnati, Ohio, where he taught at the College of Music of Cincinnati, and also organized a symphony orchestra. In 1889 he took up his old position at Hamburg, besides teaching at the Hamburg Conservatory. Subsequently he returned to America, becoming a teacher in New York City, and in Philadelphia. He was a member of the Beta chapter of Phi Mu Alpha Sinfonia Fraternity at Combs College of Music, initiated in either 1900 or 1906, and was active in the Fraternity's New York Alumni Club. In addition to writing pedagogic material for the violin in the way of studies and finger exercises, and earning the reputation of being one of the foremost violin teachers of that day, he also interested himself in matters connected with the making of violins. Schradieck's notable students include Maud Powell, Ottokar Nováček, Walter B. Rogers, Max Donner, Norman Black, and Theodore Spiering.