Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қысқа мерзімді есте сақтаудың жоғалуы
Loss of short term memory
Неврологияда антероградтық амнезия – амнезияға себеп болған оқиғадан кейін жаңа естеліктер қалыптастыра алмау, нәтижесінде соңғы өткен оқиғаларды толық немесе жартылай еске түсіру мүмкін болмайды, ал оқиғаға дейінгі ұзақ мерзімді естеліктер сақталады. Бұл ретроградтық амнезиядан өзгеше, онда оқиғаға дейін қалыптасқан естеліктер жоғалады, бірақ жаңа естеліктерді қалыптастыру мүмкіндігі сақталады. Екі жағдай да бір науқаста бірдей кездесуі мүмкін. Антероградтық амнезияның себептері мен механизмдері толыққанды түсініксіздік тудырады, себебі естеліктерді сақтаудың нақты механизмі әлі жақсы зерттелмеген, бірақ мидың уақытша бөлігіндегі, әсіресе гиппокамп және оған жақын субкортикальді аймақтардағы белгілі бір орындардың қатысы бар екені белгілі.
In neurology, anterograde amnesia is the inability to create new memories after an event that caused amnesia, leading to a partial or complete inability to recall the recent past, while long term memories from before the event remain intact. This is in contrast to retrograde amnesia, where memories created prior to the event are lost while new memories can still be created. Both can occur together in the same patient. To a large degree, anterograde amnesia remains a mysterious ailment because the precise mechanism of storing memories is not yet well understood, although it is known that the regions of the brain involved are certain sites in the temporal cortex, especially in the hippocampus and nearby subcortical regions.
Белгілері мен симптомдары
Антероградты амнезия синдромы бар адамдар естен шығарудың әртүрлі деңгейлерін көрсетуі мүмкін. Ауыр жағдайларда кейбір адамдарда антероградты және ретроградты амнезияның біріккен түрі кездеседі, бұл кейде тотальді амнезия деп аталады. Дәрі-дәрмектердің салдарынан туындаған амнезия уақытша болуы мүмкін, және пациенттер одан қалпына келе алады. 1970 жылдардың басынан бері жан-жақты зерттелген басқа жағдайларда пациенттерде көбінесе қанағаттандырылмаған зақымдар болады, бірақ патофизиологияның мәніне байланысты қалпына келтіру мүмкін. Әдетте, оқу қабілетінің бір бөлігі сақталады, бірақ ол өте қарапайым болуы мүмкін. Таза антероградты амнезия жағдайында пациенттер жарақат алғанға дейінгі оқиғаларды еске алады, бірақ жарақаттан кейін оларға ұсынылған күнделікті ақпаратты немесе жаңа фактілерді еске түсіре алмайды.
People with anterograde amnesic syndromes may present widely varying degrees of forgetfulness. Some with severe cases have a combined form of anterograde and retrograde amnesia, sometimes called global amnesia. In the case of drug induced amnesia, it may be short lived and patients can recover from it. In another case, which has been studied extensively since the early 1970s, patients often have permanent damage, although some recovery is possible, depending on the nature of the pathophysiology. Usually, some capacity for learning remains, although it may be very elementary. In cases of pure anterograde amnesia, patients have recollections of events prior to the injury, but cannot recall day to day information or new facts presented to them after the injury occurred.
Себептер
Бұл бұзылыс көбінесе төрт жолдың бірімен дамиды: Бір себебі – мидазолам, флунитразепам, лоразепам, темазепам, нитразепам, триазолам, клоназепам, алпразолам, диазепам және ниметазепам сияқты бензодиазепин препараттары; олардың барлығының күшті амнезиялық әсері бар екені белгілі. Бұл сондай-ақ, дәл сол рецепторлар жиынтығына әсер ететін бензодиазепин емес седативтерде немесе «z» препараттарында да тіркелді; мысалы, золпидем (сондымен қатар Амбиен деп те аталады), эсзопиклон (сондымен қатар Лунеста деп те аталады) және зопиклон (Имоване және Зимоване саудалық атауларымен де таныс). Екінші себеп – мидың жарақаттануы, онда көбінесе гиппокамп немесе оны қоршаған қабықшалар зақымданады. Бұған ПТСР, күйреуге ұшыраған оқиға немесе эмоционалдық бұзылыс та себеп болуы мүмкін. Ауру, сирек болса да, ми тінінің қабынуына, яғни энцефалитке әкелсе, антероградты амнезияны тудыруы мүмкін. Энцефалиттің бірнеше түрі бар: олардың бірі – герпес энцефалит (HSV), емделмесе, неврологиялық нашарлауға алып келуі мүмкін. HSV миға қалай енеді белгісіз; вирус мидың нақты бөліктеріне айқын бейімділік көрсетеді. Бастапқыда ол лимбикалық қабықта орналасады, содан кейін жақын орналасқан фронтальді және уақытша қабықшаларға таралуы мүмкін. Нақты аймақтарға зақым келтіру жаңа естеліктерді кодтау қабілетін азайтуы немесе жоюы мүмкін, нәтижесінде антероградты амнезия пайда болады. Антероградты амнезиямен ауыратын науқастарда амнезияға себеп болған жарақаттан кейінгі оқиғалар туралы эпизодтық, семантикалық немесе екі түрдегі есте сақтау қабілеті бұзылуы мүмкін. Бұл жадтың әртүрлі түрлерін бекіту мидың әртүрлі аймақтарында жүреді дегенді көрсетеді. Дегенмен, адам жады туралы қазіргі білім әлі де адам миының «картасын шығаруға» жеткіліксіз, осылайша мидың қай бөлігінің қай жағындағы эпизодтық және семантикалық білімге жауапты екенін анықтауға болмайды. Амнезия басқа да ауыр бұзылыстарды болдырмау үшін мидың есте сақтау тізбектеріне қатысы бар бөліктері алынған науқастарда да көрінеді, олардың ең маңыздысы – төменде сипатталған медиалдық уақытша қабықша (MTL) жад жүйесі. MTL-де басталатын ұстамалары бар науқастарға бір немесе екі жақты құрылымдар алынуы мүмкін (әр жарты шар үшін бір құрылым бар). Сонымен қатар, ісігі бар және операция жасаған науқастар көбінесе осы құрылымдарға зақым алады, бұл төменде сипатталған жағдайларда байқалады. Бұл жүйенің кез келген бөлігіне, соның ішінде гиппокамп пен оны қоршаған қабықшаларға зақым келтіру амнезиялық синдромдарға әкеледі. Сондықтан, инсульттан кейін адамдарда когнитивтік жетіспеушіліктер пайда болуы мүмкін, ол антероградты амнезияға алып келеді, өйткені инсульт уақытша қабықшаның уақытша қабықшасына әсер етуі мүмкін, ал уақытша қабықшада гиппокамп орналасқан. Соңында, антероградты амнезия – Альцгеймер ауруының мида дамуының алғашқы клиникалық белгісі болуы мүмкін. Кейінірек асқынулар көбірек таралып, когнитивтік процестерге күшті әсер етеді, бірақ Альцгеймер ауруының бастапқы кезеңінде байқалатын өзгерістер антероградты амнезиямен және жаңадан үйренген тізбектерді сақтаудағы жеңіл тапшылықпен шектелуі мүмкін. Бұл аурудың медиалдық уақытша қабықшадан басталып, ең алдымен гиппокамп түзілімінен ақпаратты тікелей жіберіп және қабылдайтын энторинальді қабыққа әсер етуімен түсіндіріледі.
This disorder is usually acquired in one of four ways: One cause is benzodiazepine drugs such as midazolam, flunitrazepam, lorazepam, temazepam, nitrazepam, triazolam, clonazepam, alprazolam, diazepam, and nimetazepam; all of these are known to have powerful amnesic effects. This has also been recorded in non benzodiazepine sedatives or "z drugs" which act on the same set of receptors; such as zolpidem (also known as Ambien), eszopiclone (also known as Lunesta), and zopiclone (also known by brand names Imovane and Zimovane). A second cause is a traumatic brain injury in which damage is usually done to the hippocampus or surrounding cortices. It may also be caused by PTSD, a shocking event, or an emotional disorder. Illness, though much rarer, can also cause anterograde amnesia if it causes encephalitis, which is the inflammation of brain tissue. There are several types of encephalitis: one such is herpes simplex encephalitis (HSV), which, if left untreated, can lead to neurological deterioration. How HSV gains access to the brain is unknown; the virus shows a distinct predilection for certain parts of the brain. Initially, it is present in the limbic cortices; it may then spread to the adjacent frontal and temporal lobes. Damage to specific areas can result in reduced or eliminated ability to encode new explicit memories, giving rise to anterograde amnesia. Patients with anterograde amnesia may have episodic, semantic, or both types of explicit memory impaired for events after the trauma that caused the amnesia. This suggests that memory consolidation for different types of memory takes place in different regions of the brain. Despite this, current knowledge on human memory is still insufficient to "map out" the wiring of a human brain to discover which parts of which lobe are responsible for the various episodic and semantic knowledge within a person's memory. Amnesia is seen in patients who, for the reason of preventing another more serious disorder, have parts of their brains known to be involved in memory circuits removed, the most notable of which is known as the medial temporal lobe (MTL) memory system, described below. Patients with seizures originating in the MTL may have either side or both structures removed (there is one structure per hemisphere). In addition, patients with tumors who undergo surgery will often sustain damage to these structures, as is described in a case below. Damage to any part of this system, including the hippocampus and surrounding cortices, results in amnesic syndromes. This is why after a stroke people have a chance of developing cognitive deficits that result in anterograde amnesia, since strokes can involve the temporal lobe in the temporal cortex, and the temporal cortex houses the hippocampus. Finally, anterograde amnesia can be the first clinical sign that Alzheimer's disease is developing within the brain. Although later the complications can be much more widespread and strongly impair cognitive processes, at the initial stage of Alzheimer's the changes observed can be restricted to anterograde amnesia and a mild deficit in retaining newly learnt sequences. This is explained by the fact that the disease is initiated within the medial temporal lobe and first affects the entorhinal cortex that directly sends and receives information from the hippocampal formation.
Алкогольдік улану
Антероградты амнезия алкогольдік интоксикациядан, көбінесе «блэкаут» деп аталатын құбылыстан да туындауы мүмкін. Зерттеулер көрсеткендей, қандағы алкоголь концентрациясының қысқа мерзім ішінде күрт өсуі мидың улану кезінде қалыптасқан қысқа мерзімді естеліктерді ұзақ мерзімді естелікке сақтау және кейіннен қайтару қабілетін күрт нашарлатады, кейбір жағдайларда толығымен бұғаттап тастайды. Мұндай күрт өсу, әсіресе аш қарынға көп мөлшерде алкоголь ішуден болады, себебі тамақ алкогольдің сіңуін баяулату арқылы оны сұйылтады. Алкогольге байланысты антероградты амнезия алкогольдің ішілу жылдамдығымен тікелей байланысты (көбінесе шектен тыс ішумен байланысты), және тек ішімдік кезінде ішілген алкогольдің жалпы мөлшерімен ғана емес. Тәжірибелік сараптар баяу ішкенде, тәжірибе соңында қатты мас болғандарына қарамастан, амнезияны бастан өткермегені анықталды. Алкогольді жылдам ішкен кезде, көптеген сау адамдардың ұзақ мерзімді естелік қалыптастыру қабілетінің төмендеуі шамамен 0,20% BAC деңгейінде басталады, бірақ сирек ішетіндер үшін 0,14% BAC деңгейіне де жете алады. Бұл «блэкаут» кезеңдерінің нақты ұзақтығын анықтау қиын, өйткені көптеген адамдар осы жағдайға түсу алдында ұйықтап қалады. Ес жинағаннан кейін, әдетте оянудан кейін, ұзақ мерзімді естелік қалыптастыру толығымен қалпына келеді. Созылмалы алкоголизм мида тиамин (В1 витамині) жетіспеушілігіне жиі алып келеді, бұл Корсаков синдромына – Вернике энцефалопатиясы (ВЭ) деп аталатын жедел неврологиялық жағдайға көбінесе себеп болатын неврологиялық ауруға әкеледі. Корсаков синдромына тән есте сақтау қабілетінің бұзылуы негізінен декларативтік естелікке әсер етеді, ал процедуралық сипаты жиі болатын декларативтік емес естелік салыстырмалы түрде сақталады. Басқа танымдық процестерге қарағанда эпизодтық естелік процестерінің айқын ауырлығы Корсаков синдромын алкогольге байланысты деменция сияқты басқа жағдайлардан ерекшелендіреді. Ауыр эпизодтық естелікке қарамастан, кейбір естелік процестерінің сақталуы адам есте сақтау компоненттерін зерттеу үшін эксперименталды үлгі ретінде қызмет етеді.
Anterograde amnesia can also be caused by alcohol intoxication, a phenomenon commonly known as a blackout. Studies show rapid rises in blood alcohol concentration over a short period of time severely impair or in some cases completely block the brain's ability to transfer short term memories created during the period of intoxication to long term memory for storage and later retrieval. Such rapid rises are caused by drinking large amounts of alcohol in short periods of time, especially on an empty stomach, as the dilution of alcohol by food slows the absorption of alcohol. Alcohol related anterograde amnesia is directly related to the rate of consumption of alcohol (and is often associated with binge drinking), and not just the total amount of alcohol consumed in a drinking episode. Test subjects have been found not to experience amnesia when drinking slowly, despite being heavily intoxicated by the end of the experiment. When alcohol is consumed at a rapid rate, the point at which most healthy people's long term memory creation starts to fail usually occurs at approximately 0.20% BAC, but can be reached as low as 0.14% BAC for infrequent drinkers. The exact duration of these blackout periods is hard to determine, because most people fall asleep before they black out. Upon reaching sobriety, usually after waking, long term memory creation is completely restored. Chronic alcoholism often leads to a thiamine (vitamin B1) deficiency in the brain, causing Korsakoff's syndrome, a neurological disorder which is generally preceded by an acute neurological condition known as Wernicke's encephalopathy (WE). The memory impairment that is pathognomonic to Korsakoff's syndrome predominantly affects the declarative memory, leaving non declarative memory that is often procedural in nature relatively intact. The disproportionate severity in anterograde episodic memory processes in contrast to other cognitive processes is what differentiates Korsakoff syndrome from other conditions such as alcohol related dementia. Evidence for the preservation of certain memory processes in the presence of severe anterograde episodic memory serve as an experimental paradigm to investigate the components of human memory.
Патофизиология
Антероградты амнезия синдромдарының патофизиологиясы зақымданудың ауқымына және мидың зақымдалған аймақтарына байланысты өзгереді. Бұл бұзылыста ең жақсы сипатталған аймақтар – медиалдық уақытша бөлімше (МТБ), базальдық алдыңғы ми және форникс. Төменде сипатталғаннан басқа, микродеңгейде қалай есте сақтайтынымыздың нақты механизмі әлі де құпия болып қала береді. Нейропсихологтар мен ғалымдар ұмытудың қате кодтауға, үдемелі ұмытуға немесе қате қайтаруға байланысты екендігі туралы әлі толық келісімге келген жоқ, бірақ көптеген деректер кодтау гипотезасын қолдайтын сияқты. Сонымен қатар, нейроғалымдар есте сақтау консолидациясының қанша уақытқа созылатындығы туралы да келіспеушілікте. Көптеген зерттеушілер, оның ішінде Хассельмо және авторлар тобы, консолидация процесінің нашар күйден тұрақты күйге өтуге дейін бірнеше сағатқа созылатынын көрсетсе де, басқалары, оның ішінде Браун және авторлар тобы, есте сақтау консолидациясы айлар немесе тіпті жылдарға созылуы мүмкін екенін айтады, бұл консолидация мен нығайтудың ұзақ процесі. Есте сақтау консолидациясының ұзақтығын зерттеу антероградты амнезияның неге кейде амнезияға себеп болған оқиғалардан кейін пайда болған естеліктерге әсер ететінін, ал басқа естеліктерге әсер етпейтінін түсінуге көмектеседі.
The pathophysiology of anterograde amnesic syndromes varies with the extent of damage and the regions of the brain that were damaged. The most well described regions indicated in this disorder are the medial temporal lobe (MTL), basal forebrain, and fornix. Beyond the details described below, the precise process of how we remember – on a micro scale – remains a mystery. Neuropsychologists and scientists are still not in total agreement over whether forgetting is due to faulty encoding, accelerated forgetting, or faulty retrieval, although a great deal of data seem to point to the encoding hypothesis. In addition, neuroscientists are also in disagreement about the length of time involved in memory consolidation. Though most researchers, including Hasselmo et al., have found the consolidation process is spread out over several hours before transitioning from a fragile to a more permanent state, others, including Brown et al., posits that memory consolidation can take months or even years in a drawn out process of consolidation and reinforcement. Further research into the length of time of memory consolidation will shed more light on why anterograde amnesia sometimes affects some memories gained after the event(s) that caused the amnesia, but does not affect other such memories.
Ортаңғы сопақша қабыршақ
МТЖ жады жүйесі гиппокамп құрамын (CA өрістері, дентатты гирус, суббикулярлық кешен), перириндік, энториналдық және парагиппокампалық қабықтарды қамтиды. Ол декларативтік жадтың сақталуы мен өңделуі үшін маңызды екені белгілі, бұл фактілерді еске түсіруге мүмкіндік береді. Сондай-ақ, ол ұзақ мерзімді естеліктерді қалыптастыру және сақтауда неокортекспен байланыс жасайды, бірақ оның белгілі функциялары ұзақ мерзімді естеліктерден тәуелсіз. Ал, әр түрлі дағдылар мен әдеттерді орындауға мүмкіндік беретін декларациялық емес жад МТЖ жады жүйесіне жатпайды. Көптеген деректер осы жүйенің бөліктері арасында "еңбек бөлінісін" көрсетеді, бірақ бұл мәселе әлі де талқыланып жатыр және төменде егжей-тегжейлі сипатталады. Сонымен қатар, деректер эпизодтық жад пен семантикалық жад арасындағы МТЖ жады жүйесіндегі қарама-қайшылықты түсіндірмейді (төменде сипатталған). Гиппокампқа жергілікті зақым келген МТЖ амнезиясымен ауыратын науқастар басқа да қабылдау қабілеттерін сақтайды, мысалы, қоғамда ақылмен әрекет ету, сөйлесу, төсек жасау сияқты іс-әрекеттерді орындай алады. Аталған науқастардың арасында, ретроградтық бұзылуларсыз (МТЖ жүйесінің жергілікті зақымдануы) антероградты амнезиясы барлар, жарақат алғанға дейінгі естеліктерін сақтайды. Осы себепті МТЖ барлық естеліктерді сақтау орыны емес; мидың басқа аймақтары да естеліктерді сақтайды. МТЖ-ның басты қызметі – жаңа материалдарды үйрену.
The MTL memory system includes the hippocampal formation (CA fields, dentate gyrus, subicular complex), perirhinal, entorhinal, and parahippocampal cortices. It is known to be important for the storage and processing of declarative memory, which allows for factual recall. It is also known to communicate with the neocortex in the establishment and maintenance of long term memories, although its known functions are independent of long term memory. Nondeclarative memory, on the other hand, which allows for the performance of different skills and habits, is not part of the MTL memory system. Most data point to a "division of labor" among the parts of this system, although this is still being debated and is described in detail below. Furthermore, the data do not explain the dichotomy that exists in the MTL memory system between episodic memory and semantic memory (described below). MTL amnesic patients with localized damage to the hippocampus retain other perceptual abilities, such as the ability to intelligently function in society, to make conversation, to make one's bed, etc. Additionally, anterograde amnesics without combined retrograde disorders (localized damage to the MTL system) have memories prior to the traumatic event. For this reason, the MTL is not the storage place of all memories; other regions in the brain also store memories. The key is the MTL is responsible for the learning of new materials.
Жадыны қайта ұйымдастыру
МТЛ-ның бір жағы ғана зақымданған кезде естелік үшін қалыпты немесе жақын қалыпты жұмыс істеу мүмкіндігі пайда болады. Нейропластичность – бұл қабықшаның қажет болған жағдайда қайта құрылу қабілеті. Мұндай қайта құрылу жоғарыда айтылған жағдайларда және уақыт өте келе науқастың жағдайы жақсарып, есте сақтау қабілеті артуы мүмкін. Бір науқасқа екі рет лобектомия жасалған жағдайды қарастырайық: алғашқыда дәрігерлер оның оң жақ МТЛ-ның бір бөлігін аймақтан бастау алған ұстамаларға байланысты алып тастады, ал кейіннен сол жағына ісік пайда болғандықтан хирургиялық араласау жасады. Бұл жағдай ерекше, себебі МТЛ-ның екі жағы да әртүрлі уақытта алынып тасталған жалғыз жағдай. Авторлар пациенттің бір ғана МТЛ болғанда жаңа білім алу қабілетін қалпына келтіре алатынын, бірақ МТЛ-ның екі жағы да зақымданғанда функцияның нашарлағанын байқады. Эпилепсиямен ауыратын науқастардың ми функциясын қайта ұйымдастыру мәселесі жеткілікті зерттелмеген, бірақ нейровизуализация нәтижелері мұндай мүмкіндік бар екенін көрсетеді.
When there is damage to just one side of the MTL, there is opportunity for normal functioning or near normal function for memories. Neuroplasticity describes the ability of the cortex to remap when necessary. Remapping can occur in cases like the one above and with time the patient can recover and become more skilled at memory retention. A case report describing a patient who had two lobectomies – in the first, doctors removed part of her right MTL first because of seizures originating from the region, and later her left because she developed a tumor – demonstrates this. This case is unique because it is the only one in which both sides of the MTL were removed at different times. The authors observed that the patient was able to recover some ability to learn when she had only one MTL, but observed the deterioration of function when both sides of the MTL were affected. The reorganization of brain function for epileptic patients has had limited investigation, but imaging results show that it may occur.
Оңалту
Антероградты амнезиясы бар адамдарды емдеу тәсілдері көбінесе компенсациялық техникаларға, мысалы, сигнал беру құрылғыларына, жазбаларға, күнделіктерге немесе жеке адамның белсенді қатысуын және олардың отбасы мен достарының қолдау желісін қамтитын қарқынды оқыту бағдарламаларына бағытталған шараларды қолданады. Осы тұрғыдан алғанда, ортаны бейімдеу техникалары қолданылады, мысалы, компенсациялық техникаларды оқыту (жаттығулар), ұйымдастыру стратегиялары, көру арқылы есте сақтау және сөзбен белгілеу. Сонымен қатар, оңалтуда жасырын тапсырмалар, сөйлеу және есте сақтау әдістері сияқты басқа да техникалар қолданылады. Қазірге дейін, есте сақтау бұзылыстары үшін компенсациялық стратегияларды оқыту әдістерінің мидың жеңіл жарақаттарынан зардап шеккен адамдар үшін тиімді екені дәлелденді. Орташа немесе ауыр жарақат алған адамдар үшін тиімді шаралар – белгілі бір білімді немесе дағдыны қабылдауды жеңілдету үшін еске түсіру сияқты сыртқы көмектерді пайдалану болып табылады. Іс жүзінде, бағдарлау техникалары да қарастырылады; олардың мақсаты – негізгі бағдарлау ақпаратын стимулдау және қайталау арқылы бағдарлауды жақсарту. Бұл техникалар негізінен деменция және бас жарақаттары бар науқастар тобында жиі қолданылады.
Approaches used to treat those with anterograde amnesia often use interventions which focus on compensatory techniques, such as beepers, written notes, diaries or through intensive training programs involving the active participation of the individual concerned, along with their supporting network of family and friends. In this perspective, environmental adaptation techniques are used, such as the compensatory technique education to training (exercise), organizational strategies, visual imagery and verbal labeling. In addition, other techniques are also used in rehabilitation, such as implicit tasks, speech and mnemotechnic methods. So far, it has been proven that education techniques of compensatory strategies for memory disorders are effective in individuals with minor traumatic brain injuries. In moderately or severely injured individuals, effective interventions are those appealing to external aids, such as reminders in order to facilitate particular knowledge or skill acquisition. In reality, orientation techniques are also considered; their purpose is to enhance orientation using stimulation and repetition of the basic orientation information. These techniques are regularly applied in populations of patients primarily presenting dementia and head injuries.
Эпизодикалық және семантикалық жады
Жоғарыда сипатталғандай, антероградты амнезиясы бар пациенттерде естен шығарудың кең спектрі байқалады. Декларативтік жад эпизодтық және семантикалық жадқа бөлінеді. Эпизодтық жад – уақыт және/немесе кеңістіктік контекстпен байланысты жеке өмір туралы ақпаратты еске түсіру, ал семантикалық жад – мұндай байланыссыз фактілерді (тіл, тарих, география және т.б.) еске түсіруді қамтиды. Балалық шағында антероградты амнезияға ұшыраған қыздың жағдайын зерттеу барысында пациенттің ("C. L.") семантикалық жады сақталғаны, ал эпизодтық жадының нашарлауы анықталды. "Gene" кодировкалық аты бар пациент мотоцикл апатына ұшырап, маңдай және уақытша бөліктерінің, соның ішінде сол жақ гиппокампының маңызды бөліктері зақымданды. Осының салдарынан ол өміріндегі нақты бір эпизодты, мысалы, үйіне жақын жердегі пойыздың құлауын есіне түсіре алмады. Дегенмен, оның семантикалық жады сақталды; ол өзінің көлігі мен екі мотоциклінің бар екенін, тіпті мектептегі фотосуреттегі сыныптастарының есімдерін есіне алды. Керісінше, энцефалит салдарынан уақытша бөліктері зақымданған әйел семантикалық жадынан айырылды; ол көптеген қарапайым сөздерді, тарихи оқиғаларды және семантикалық жадқа жататын басқа да маңызсыз ақпаратты ұмытты. Алайда, оның эпизодтық жады сақталды; ол өз үйлену тойы мен әкесінің қазасы сияқты эпизодтарды егжей-тегжейлі еске түсіре алды. Vicari және авторлар семантикалық және эпизодтық жадқа қатысты нейрондық тізбектердің толық немесе ішінара жапсасуы әлі анық емес екенін, ал бұл жағдай екі жүйенің тәуелсіз екенін көрсетеді. Пациенттің оң және сол жақ гиппокампы мен диэнцефалиялық құрылымдары үзілген. C. L. Vicari және авторларға келгенде, оның басты шағымы семантикалық және эпизодтық жадты қамтитын ұмытшақтық болды. Нейропсихологиялық тесттерден өткізгеннен кейін Vicari C. L. визуалды атау және сөйлемді түсіну, визуалды кеңістіктік қабілет және "әлем туралы жалпы семантикалық білім" тесттерінде жақсы нәтиже көрсеткенін анықтады. Сондай-ақ, 18 айдан кейін оның сөздік қоры мен жалпы білім базасының жақсарғанын атап өтті. Ал C. L.-нің эпизодтық жады күтілгеннен әлдеқайда төмен болды: ол күнделікті оқиғаларды, демалысқа қайда барғанын, болған жерлердің атауларын және басқа да осындай ақпаратты есте сақтай алмады. Алайда, бұл зерттеу және оған ұқсас зерттеулер субъективтілікке ұшырауы мүмкін, өйткені эпизодтық және семантикалық жадты әрдайым нақты ажыратуға болады деп айту қиын. Осы себепті бұл тақырып әлі де даулы және талқыланып жатыр.
As described above, patients with anterograde amnesia have a wide range of forgetfulness. Declarative memory can be further subdivided into episodic and semantic memory. Episodic memory is the recollection of autobiographical information with a temporal and/or spatial context, whereas semantic memory involves recall of factual information with no such association (language, history, geography, etc.). In a case study of a girl who developed anterograde amnesia during childhood, it was determined that the patient ("C. L.") retained semantic memory while having an extreme impairment of episodic memory. One patient, known by the codename "Gene", was involved in a motorcycle accident that damaged significant portions of his frontal and temporal lobes, including his left hippocampus. As a result, he could not remember any specific episode in his life, such as a train derailment near his house. However, his semantic memory was intact; he remembered that he owned a car and two motorcycles, and he could even remember the names of his classmates in a school photograph. In stark contrast, a woman whose temporal lobes were damaged in the front due to encephalitis lost her semantic memory; she lost her memory of many simple words, historical events, and other trivial information categorized under semantic memory. However, her episodic memory was left intact; she could recall episodes such as her wedding and her father's death with great detail. Vicari et al. describe that it remains unclear whether neural circuits involved in semantic and episodic memory overlap partially or completely, and this case seems to suggest that the two systems are independent. Both of the patient's hippocampal and diencephalic structures on the right and left sides were disconnected. When C. L. came to Vicari et al. 's office, her chief complaint was forgetfulness involving both semantic and episodic memory. After administering a battery of neuropsychological tests, Vicari determined that C. L. performed well in tests of visual naming and sentence comprehension, visual spatial ability, and "general semantic knowledge about the world". They also noted an improved vocabulary and general knowledge base after 18 months. C. L.'s episodic memory, on the other hand, was far below expectations: She could not retain daily events, where she had gone on vacation, the names of places she had been, and other such information. However, this study and others like it are susceptible to subjectivity, since it is not always possible to clearly distinguish between episodic and semantic memory. For this reason, the topic remains controversial and debated.
Таныстық және жадының бөлінуі
Оң гиппокамп кеңістіктік тапсырмаларда таныс болу үшін қажет, ал сол гиппокамп сөздік тапсырмаларда қайта еске түсіруге негізделген таныс болу үшін қажет. Кейбір зерттеушілер гиппокамп естеліктерді қайтару үшін маңызды екенін, ал жақын орналасқан қыртыс аймақтары танысқа негізделген естеліктерді қолдауға мүмкін дейді. Бұл есте сақтау шешімдері қазіргі жағдаймен сәйкес келетін, бұрыннан бар естеліктерге (патологияның басталуына дейін) сүйене отырып қабылданады. Гилбоа және авторлардың айтуынша, гиппокампы зақымдалған пациенттер, егер тест танысқа негізделген болса, жақсы нәтижелер көрсете алады. Порэ және авторлар А.Д. пациентінің жағдайын сипаттайды, оның форниксіне келген зақым гиппокампты қолданусыз қалдырды, бірақ жақын орналасқан қыртыс аймақтарын сақтады – бұл өте сирек кездесетін жарақат. Пациентке белгілі бір дәрежеде таныс нәрселермен тест тапсырылғанда, ол жақсы нәтижелер көрсетті. Дегенмен, жалпы алғанда, А.Д.-де эпизодтық есте сақтау нашарлаған, бірақ семантикалық білімді игеруге қабілеті болды. Басқа зерттеулер ұқсас зақымдар алған жануарлар өздеріне таныс заттарды тани алатынын көрсетті, бірақ заттар күтпеген контексте ұсынылғанда, олар тану тесттерінде жақсы нәтижелер көрсетпейді.
The right hippocampus is clearly necessary for familiarity in spatial tasks, whereas the left hippocampus is necessary for familiarity based recollection in verbal tasks. Some researchers claim the hippocampus is important for the retrieval of memories, whereas adjacent cortical regions can support familiarity based memories. These memory decisions are made based on matching already existing memories (before the onset of pathology) to the current situation. According to Gilboa et al., patients with localized hippocampal damage can score well on a test if it is based on familiarity. Poreh et al. describe a case study of patient A. D., whose damage to the fornix rendered the hippocampus useless, but spared adjacent cortical areas – a fairly rare injury. When the patient was given a test with something with which he had some familiarity, the patient was able to score well. In general, however, A. D. had severely impaired episodic memory, but had some ability to learn semantic knowledge. Other studies show animals with similar injuries can recognize objects with which they are familiar, but, when the objects are presented in an unexpected context, they do not score well on recognition tests.
Естелік аралдары
Антероградты амнезиямен ауыратын науқастар жаңа ақпаратты және жаңа жеке өмірлік оқиғаларды еске түсіруде қиындықтарға тап болады, бірақ соңғысына қатысты мәліметтер әлдеқайда тұрақсыз. Медведс пен Хирст мұндай науқастардың баяндаған жады аралдарының – егжей-тегжейлі сипаттамалардың – болуын тіркеді. Бұл жады аралдары семантикалық және эпизодтық жадтардың үйлесімінен құралған. Зерттеушілер науқастардың жарақат алғанға дейінгі естеліктеріне ұқсас, көптеген егжей-тегжейлі мәліметтері бар ұзақ әңгімелерін жазды. Жады аралдарының пайда болуы жақын орналасқан қыртыс аймақтарының және неокортекстің жұмысына байланысты болуы мүмкін. Бұған қоса, зерттеушілер миндаль безінің де осы баяндамаларда рөл атқарғанын жоққа шығармайды.
Patients with anterograde amnesia have trouble recalling new information and new autobiographical events, but the data is less consistent in regard to the latter. Medveds and Hirst recorded the presence of islands of memory – detailed accounts – that were described by such patients. The island memories were a combination of semantic and episodic memories. The researchers recorded patients giving long narratives with a fair amount of detail that resembled memories that the patients had prior to the trauma. The appearance of islands of memory could have something to do with the functioning of adjacent cortical areas and the neocortex. In addition, the researchers suspect that the amygdala played a role in the narratives.
Атақты істер
Ең танымал жағдай 1953 жылғы науқас Генри Молеасонның жағдайы болды. Молеасонның басты шағымы ауыр ұстамалар болды, сондықтан екі жақты лобектомия жасалды (оның екі ортаңғы уақытша бөліктері алынып тасталды). Нәтижесінде Молеасонның гиппокамп формациясы мен перириндік қабырғасы екі жақты зақымдалды. Молеасонның интеллектісі орташа, қабылдау қабілеті де, сөздік қоры да жақсы болды. Дегенмен, ол жаңа сөздерді үйрене алмады немесе бірнеше минуттан бұрын болған оқиғаларды есіне түсіре алмады. Бала кезінен кез келген нәрсені есінде сақтайтын. Егер естелік лобектомиядан бұрын қалыптасса, оны қайтару және есінде сақтау қабілетіне ие болды. Алайда, ол кейбір жаңа дағдыларды игере алды. Ол ауыр антероградты амнезияның алғашқы жақсы құжатталған жағдайы болды және зерттелді.
The most famous case reported is that of patient Henry Molaison, known as H. M., in March 1953. Molaison's chief complaint was the persistence of severe seizures and therefore had a bilateral lobectomy (both of his medial temporal lobes were removed). As a result, Molaison had bilateral damage to both the hippocampal formation and the perirhinal cortex. Molaison had average intelligence and perceptual ability and a decent vocabulary. However, he could not learn new words or remember things that had happened more than a few minutes earlier. He could remember anything from his childhood. If the memory was created from before his lobectomy, he still had the ability to retrieve it and remember. However, he was able to learn some new skills. He was the first well documented case of severe anterograde amnesia, and was studied
Осыған ұқсас жағдай Клив Уэрингке қатысты, ол тәжірибелі музыка зерттеушісі, миына шабуыл жасаған және герпес энцефалитіне әкелген суық жара вирусына шалдықты. Нәтижесінде Уэрингте антероградты және ретроградты амнезия дамыды, сондықтан 1985 жылы вирус жұқтырғанға дейін болған оқиғаларды аз есіне алады, сондай-ақ вирус жұқтырғаннан кейін жаңа декларативтік білімді игере алмайды. Антероградты амнезияның салдарынан Уэринг күнделікті шамамен 30 секунд сайын "оянады". Ол осы ояну сәттерін күнделігіне қайта-қайта жазып отырады (мысалы, 2013 жылдың 2 қыркүйегінде ояндым, т.б. және т.б.) және бұрынғы жазбаларды жойып тастайды, бұл ояну сәттері нақты емес екеніндей. Оның эпизодтық жады жұмыс істемейді (сондықтан ол 30 секунд бұрын оянғанын саналы түрде еске алмайды). Клайв әйелімен көптен бері көріспегендей, оны көргенде қуанады. Дегенмен, Уэринг фортепианода ойнау және хорды басқару қабілетін сақтап қалды. Бұл жағдай маңызды, өйткені декларативтік және процедуралық жадтың бөлек екенін көрсетеді. Сондықтан, антероградты амнезия Уэрингті сөзбен түсіндіріле алатын жаңа ақпаратты (декларативтік жад) үйренуден және оқиғалар мен эпизодтар туралы жаңа естеліктерді сақтаудан (декларативтік жадтың бір бөлігі) басқартса да, музыкалық дағдыларын сақтауда қиындық тудырмайды (процедуралық жад), бірақ ол музыканы үйренгенін саналы түрде есінде сақтамайды. Әдебиетте тағы бір жағдай Евгений Паули, Е. П. деп аталады, ол ауыр амнезиямен ауыратын науқас (вирустық энцефалитке байланысты). Бұл жағдай процедуралық және декларативтік тапсырмаларды ажыратудың қиындығын көрсетеді; бұл антероградты амнезияның күрделілігіне тағы бір өлшем қосады.
A similar case involved Clive Wearing, an accomplished musicologist who contracted a cold sore virus that attacked his brain, causing herpes simplex encephalitis. As a result, Wearing developed both anterograde and retrograde amnesia, so he has little memory of what happened before the virus struck him in 1985, and cannot learn new declarative knowledge after the virus struck him either. As a result of anterograde amnesia, Wearing repeatedly "wakes up" every day usually in 30 second intervals. He has a history of repeatedly recording these moments of waking up in his journal (e. g., On Sept 2, 2013, I woke up, etc. etc.) and crossing out prior entries, as if the other moments of waking up were not real. His episodic memory is nonfunctional (so he does not consciously recall having woken up 30 seconds prior). Clive is often elated to see his wife, as if he has not seen her for a while. Despite this, however, Wearing maintained his ability to play the piano and conduct choirs. This case is significant because it demonstrates declarative and procedural memory are separate. Therefore, despite anterograde amnesia preventing Wearing from learning new bits of information that can be explained in words (declarative memory), and also preventing him from storing new memories of events or episodes (also part of declarative memory), he has little trouble in retaining his musical abilities (procedural memory), though he has no conscious memory of having learned music. Another case in the literature is Eugene Pauly, known as E. P., a severely amnesic patient (owing to viral encephalitis This case illustrates the difficulty in separating procedural from declarative tasks; this adds another dimension to the complexity of anterograde amnesia.
Фильмде
Белгілі мысалдар: Люси Уитмор – «50 алғашқы кездесулер» фильмінен, Джозеф Гордон-Левитт – «Күзет» фильмінен, Каори Фудзимия – «Бір аптадағы достар» фильмінен, Чихиро Шиндо – «Эф: екеудің ертегісі» фильмінен, Кристин Лукас – «Мен ұйықтамас бұрын» фильмінен, Гас – «Жексенбіді еске ал» фильмінен. Кристофер Ноланның психологиялық қылмыс фильмі «Мементо» (2000) антероградтық амнезияны ерекше бейнелейді, себебі есте сақтау қабілеті нашарлаған басты кейіпкер Леонард Шелби әйеліне зорлық жасаған және өлтірген адамды анықтап, өлтіруге тырысады. Ол мұны денесінде және Полароид фотосуреттеріндегі бос орындарға іздеуге байланысты маңызды мәліметтерді жазу арқылы істейді. Психикалық денсаулық саласының мамандары «Мементо» фильмін амнезияны кино тарихындағы ең дәл бейнелеген фильмдердің бірі деп сипаттады, ал бұл дәлдік фильмнің фрагменттелген, сызықты емес құрылымымен күшейді, ол басты кейіпкердің есте сақтау проблемаларын көрсетеді. «Немоны іздеу» (2003) және «Дориді іздеу» (2016) фильмдеріндегі шатты Regal Blue Tang балығы – Дори, антероградтық амнезиядан зардап шегеді. Дори әңгімеден кейін бірнеше минуттан соң ұмытады, бірақ өзін ешқашан ұмытпайды және қысқа мерзімді есте сақтау қабілетінің жоғалғанын біледі, сондықтан айналасындағыларға өзінің ерекше мінез-құлқын түсіндіре алады. «Гаджини» (2008) – Үндістанның «Мементо» фильміне негізделген хинди тіліндегі фильм, онда Әмір Хан сомдаған басты кейіпкер Санжай Синганияның қысқа мерзімді есте сақтау қабілеті төмен, амнезияның бір түрі. Фильмде ол өзінің сүйіктісі Калпананы өлтірген Гаджинидің артында тұрған адам. «Perception» телесериалында осындай жағдайға ұшыраған қылмыс құрбаны туралы бір бөлім болды. Джин Вольфтың «Қараңғылық солдаты» романындағы басты кейіпкер Латро, сондай-ақ «Тригун» және «Бір белгілі сиқырлы индекс» аниме кейіпкерлері – Ваш-Стампеда және Тома ретроградты және антероградты амнезияға ұшырады. Ағылшын музыканты The Caretaker бұл ауруды «Theoretically Pure Anterograde Amnesia» (2005) және «Additional Amnesiac Memories» (2006) шығармаларында бейнелеген. 1964 жылғы «36 сағат» фильмінде Род Тейлор нацист майоры Уолтер Гербердің рөлін ойнайды, ол неміс сарбаздарын қазіргі ПТСР деп аталатын аурумен емдеудің тиімді әдісін және одақтас тұтқындардан ақпаратты ауырсынусыз алудың жолын әзірлеген. Бұл әдіс пациенттерді жылдар өтіп, соғыс аяқталғанына және олардың антероградтық амнезияға шалдыққанына сендіруді қамтиды, оны сөздік терапиямен емдеуге болады. D күніне бірнеше күн қалғанда, АҚШ армиясының майоры Джефф Пайк (Джеймс Гарнер) есірткіге толы, ұрланып, американдық оккупациялық күштер басқаратын ауруханаға әкелінеді, онда оның сыртқы түрі бір түн ішінде өзгертіледі. Пайк шабуылдың мақсаты Нормандия екенін біледі, нацистердің жоғарғы қолбасшылығы күткендей, Па-де-Калаи емес. Ол Гербердің антероградтық амнезияны түсіндіруін қабылдайды, киім шкафының екі есігін мысал ретінде келтіреді және Нормандия туралы әдесіп айтады. Қағаз кесігіндегі тұз оны қорқынышты шындыққа оятады, содан кейін драма жалғасады.
Notable examples include Lucy Whitmore in 50 First Dates, Joseph Gordon Levitt in The Lookout, Kaori Fujimiya in One Week Friends, Chihiro Shindou in Ef: A Fairy Tale of the Two, Christine Lucas in Before I Go to Sleep, Gus in Remember Sunday. Christopher Nolan's psychological crime film Memento (2000) contains a distinguished depiction of anterograde amnesia, in that the memory impaired protagonist Leonard Shelby is trying to identify and kill the man who raped and murdered his wife, and does so through a system of writing crucial details related to the search on his body and on the blank spaces of Polaroid photographs. Mental health experts have described Memento as one of the most accurate depictions of amnesia in film history, an accuracy that was enhanced by the film's fragmented, non linear structure that mimics the protagonist's memory problems. Dory, the happy go lucky Regal Blue Tang from Finding Nemo (2003) and Finding Dory (2016), suffers from anterograde amnesia. While Dory forgets conversations within minutes of having them, she never quite forgets who she is, or the fact that she has short term memory loss, and can therefore explain her bizarre behavior to those around her. Ghajini (2008), a Hindi language film from India based on Memento, in which the main protagonist Sanjay Singhania played by Amir Khan has short term memory loss, a variant of amnesia. In the film he is the one behind Ghajini, the killer of his fiancée Kalpana. In the TV series Perception, an episode revolved around a crime victim with this condition. The main character Latro in Gene Wolfe's novels Soldier of the Mist, and the anime characters Vash the Stampede from Trigun and Index and Tōma from A Certain Magical Index had both retrograde and anterograde amnesia. The disorder has also been portrayed in music by English musician the Caretaker in Theoretically Pure Anterograde Amnesia (2005) and Additional Amnesiac Memories (2006). In the 1964 film 36 Hours, Rod Taylor plays Nazi Major Walter Gerber, a psychiatrist who has developed an effective method for treating German soldiers with what is now known as PTSDand for painlessly extracting information from Allied prisoners. The technique involves convincing patients that years have passed, the war is over, and that they have anterograde amnesia, which supposedly can be cured with talk therapy. A few days before D Day, U. S. Army Major Jeff Pike (James Garner) is drugged, kidnapped and taken to what appears to be a hospital run by American Occupation Forces, where his appearance is altered overnight. Pike knows that the invasion is aimed at Normandy, not Pas de Calais, as the Nazi high command expects. He buys Gerber's explanation of anterograde amnesiausing the double doors of a wardrobe as illustrationand speaks casually of Normandy. Salt in a papercut alerts him to the horrible truth, and the drama proceeds from there.
Теледидарда
"Brooklyn Nine Nine" сериалының "Pimemento" эпизодында Адриан Пименто терапевтің есірткісінен кейін алға қарайғы есімді жоғалтудың (антероградты амнезияның) жасанды түрін басынан өткізеді, бұл эпизодтың басты сюжеттік желісі болып табылады. "Жұлдызды жол: Энтерпрайз" сериалының "Күн шамырауы" эпизодында Джонатан Арчер алға қарайғы есімді жоғалту (антероградты амнезия) симптомдарын дамытады.
In the episode "Pimemento" of Brooklyn Nine Nine, Adrian Pimento develops an artificial form of anterograde amnesia after being drugged by his therapist, which is the main plot point of the episode. In the Star Trek: Enterprise episode "Twilight", Jonathan Archer develops anterograde amnesia.
Кітаптарда
2011 жылы жарық көрген "Данганронпа Зеро" романында басты кейіпкер және "Ақырғы талдаушы" Рёко Отонаши "Трагедия" салдарынан алға бағытталған амнезияға шалдығады. Ол естеліктерін жоғалтпау үшін күнделікке жазып, жаңа ақпаратты жылдам оқу арқылы өзін жаңартып отырады. Оның жігіті және "Соңғы Невролог" Ясуке Мацуда оның қасында болады, Рёко Джунко Эношима жасаған кісі өлтіруге куә болады, ал кейін "Соңғы Қорғаушы" Мадарай сегіздігі оны іздеп жүрген кісі өлтіруші және Трагедия жасаушы Изуру Камукура деп жаңылысады. Трагедияның артындағы кінәліні анықтау үшін "Ақырғы құпия агент" Юто Камиширомен біріккеннен кейін, Рёко өзінің нағыз Жунко екенін біледі. Ол кездескен Жунко – оның бір текті емес егіз әпкесі Мукуро Икусаба (онымен ол Мацуданы бірге сүйген), оның естеліктерін оятуға тырысқан. Мацуда бұл естеліктерді Жунконың өтініші бойынша, оны Трагедияға қатысы бар деген күдіктен ақтап, депрессиясын емдеу және басқалардың естеліктерін жою тесті ретінде жасырып келген. Рёконы ұстауға тырылғанда, Мацуда оның Жунко болғанын және оның естеліктерін қайта жаңартып, өзі қаза тапқанын еске түсіреді. Содан кейін ол Жунконың Изуру мен Мукуромен жоспарлаған әрекеттеріне сәттілік тілейді: әлемдік қоғамның құлауы және "өлтіру ойынының" басталуы.
In the 2011 the light novel Danganronpa Zero, the protagonist and "Ultimate Analyst" Ryoko Otonashi has anterograde amnesia as a result of "The Tragedy", keeping note of her memories by writing into a journal at all times and using her speedreading to keep herself up to date. Seen to be her boyfriend and "Ultimate Neurologist" Yasuke Matsuda, Ryoko witnesses a murder committed by Junko Enoshima, before being mistaken for wanted murderer and Tragedy perpetrator Izuru Kamukura by the "Ultimate Bodyguard" Madarai octuplets. After teaming up with the perverted "Ultimate Secret Agent" Yuto Kamishiro in an attempt to discover the perpetrator behind the Tragedy, Ryoko learns that she herself was personally involved in the event as the true Junko. The Junko she met having been her non identical twin sister Mukuro Ikusaba (with whom she shared Matsuda as a boyfriend) attempting to trigger her memories, which Matsuda had been suppressing on Junko's own request both to clear her of suspicion in the events of the Tragedy, attempt to cure her depression, and a test to wipe the memories of others. Attempting to subdue Ryoko, Matsuda accidentally restores her memories of being Junko and being fatally stabbed, before wishing Junko success in her planned actions with Izuru and Mukuro: a collapsing world society and launching a "killing game".
Видеоойындарда
2016 жылғы «Феникс Райт: Ace Attorney – Spirit of Justice» видео ойынында Сорин Спрокет кейіпкерінің ретроградтық амнезиясы бар екені анықталады. Ол бұл ауруға қарындасын қаза қылған жол апатына себеп болғаннан кейін ұшыраған. Бұл оның естеліктерін әрбір оянған сайын толығымен қалпына келтіреді, апат болған күннен кейінгі күнгі жағдайға дейін. Бұл бейнелеу Сорин мен оның никелі Эллен Уайт арасындағы қарым-қатынас мәселелерін көрсету арқасында ерекшеленеді, әсіресе Сориннің оған деген сезімдерінің суық және алыс көрінуі. Бірақ оқиға дамыған сайын, ойыншы Сориннің никеліне шын жүрекпен сүйіскенін, және бұл ауруға қарамастан, осы махаббатын сақтай алатынын біледі. Алайда, ол күнделікті өзіне-өзі осы махаббаттың бар екенін еске түсіруге мәжбүр болуынан өлердей кінәлі екенін сезінеді. Сориннің ауруымен қалай күресіп, қарындасы қайтыс болғаннан кейін әрбір күннің егжей-тегжейін жазатын күнделігін ұстап жүретіні де көзге түседі. Ол бұл күнделікті естеліктерінің орнына алып жүреді, және оянған сайын өзінің жағдайы, ағымдағы күннің қандай екені және осы ауруға шалыққаннан бергі барлық маңызды оқиғаларды білу үшін пайдаланады. Эпизодта сонымен қатар, Эллен Уайттың сотында Сориннің күнделігін куәгерлік беру үшін оның естеліктерінің орнына пайдалануға бола ма деген мәселе талқыланған кезде, осы ауруға қатысты құқықтық мәселелер де қарастырылады. Сориннің күнделігінің бір беті біреудің өзгерткені анықталғанда, оның басқа естеліктері мен ойлары да басқа біреудің манипуляциясынан туындауы мүмкін деген қорқыныштан психикалық құлдырауға ұшырайды.
In the 2016 video game Phoenix Wright: Ace Attorney – Spirit of Justice, the character Sorin Sprocket is eventually revealed to have anterograde amnesia, which he developed after unintentionally causing a car accident which killed his sister. This causes his memories to completely reset every time he wakes up from sleeping, to the day after this accident. This depiction is notable for demonstrating the relationship issues that arise between Sorin and his fiancée, Ellen Wyatt, as a result of this disorder, most noticeably with how Sorin's feelings towards her comes across as distant and cold. As the storyline continues, however, the player comes to uncover that Sorin in fact deeply loves his fiancée, and is able to maintain this love despite his disorder, but in fact feels a sense of guilt over the fact that he has to constantly remind himself of the fact that this love exists inside of him every day, due to his disorder. It is also noticeable that it depicts how Sorin deals with his disorder, by keeping a journal where he writes down every detail of every day after his sister's death. He carries this journal around everywhere he goes as a substitute to his memories, and uses what is written in the notebook to become aware each time he wakes up of the fact that he has this condition, what the current date apparently is, and everything important that have apparently occurred on every day since he first developed the condition. The episode also deals with legal issues concerning the disorder, when it is debated during Ellen Wyatt's trial as to whether Sorin's journal can be considered a proper substitution to his memories for the sake of viable witness testimony. Dangers imposed by this also come into play when it is revealed that a page in Sorin's journal had been altered by someone, which causes him to go into a mental collapse, afraid that any of his other memories and thoughts could also have arisen from someone else's manipulation.