Майлз М.14 Магистр: Британдық оқу-жаттығу ұшағының тарихы
Miles Magister
Miles M.14 Magister – британдық оқу ұшағы. 1937 ж. жасалған, қауіпсіздігімен және басқару оңайлығымен мақталып, жауынгер ұшақтарымен тең дәрежеде болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Miles M.14 Magister – британдық Miles Aircraft компаниясы жобалаған және құрастырған екі орындық моноплан, негізгі жаттығу ұшағы. Ол «Мэгги» деп лақап аталды. Оған аэробатикалық трюктар орындауға рұқсат берілген. Алғашқы прототиптің тұңғыш ұшуы 1937 жылдың 20 наурызында өтті. Ұшақ өте жұқпарлық басқару қасиеттерімен жылдам мақтанып, ұшқыштарды оқытудың қауіпсіздігі мен жеңілдігін арттырды, сонымен қатар сол дәуірдегі заманауи монопланға жақын өнімділік көрсетті. Magister ұшағын көптеп өндіруге бұйрық берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға бір жылдай уақыт қалғанда, Magister маңызды жаттығу ұшағына айналды. Бұл Корольдік әуе күштерінде (RAF) қолданылған алғашқы жаттығушы монопланы болды. Соғыс жылдары RAF, Fleet Air Arm және түрлі шетелдік әскери ұйымдар үшін көптеген Magister ұшақтары сатып алынды. Жаңа ұшқыштар үшін Spitfire және Hurricane ұшақтарымен танысуға бұл ұшақ өте қолайлы болды. Соғыстан кейін пайдаланылмаған Magister ұшақтары көптеп экспортталды, олардың көпшілігі азаматтық қолдануға бейімделді.
The Miles M.14 Magister is a two seat monoplane basic trainer aircraft designed and built by the British aircraft manufacturer Miles Aircraft. It was affectionately known as the Maggie. It was authorised to perform aerobatics. The first prototype's maiden flight was on 20 March 1937. It quickly became praised for its handling qualities, increasing the safety and ease of pilot training, while also delivering comparable performance to contemporary monoplane frontline fighters of the era. The Magister was ordered into quantity production. Entering service barely a year before the start of the Second World War, the Magister became a key training aircraft. It was the first monoplane designed as a trainer to be used by the Royal Air Force (RAF). During the war it was purchased in large numbers for the RAF, the Fleet Air Arm and various overseas military operators. It proved an ideal introduction to the Spitfire and Hurricane for new pilots. After the war surplus Magisters were exported in large numbers, with many converted for civilian use.
Өмірбаян
Miles Magister ұшағының пайда болуы 1936 жылы компания басшылығының әскери оқу ұшақтарын одан әрі дамыту туралы қабылдаған шешімінен бастау алды. Әуе министрлігінің T.40/36 талабын қанағаттандыру үшін Hawk Trainer ұшағының модификациясын жасауға шешім қабылданды. Бұл ұсыныс RAF-тің сол кездегі металлдан жасалған ұшақтарды ғана сатып алу саясатын ескермеді. Жаңа үлгі Hawk Trainer ұшағына өте ұқсас болды: екі түрдің арасындағы көптеген айырмашылықтар ұшқыш кабинасына қатысты, ол кеңейтіліп, әскери оқу талаптарына жақсырақ сай келетін көптеген жаңа мүмкіндіктермен жабдықталды. Келесі айда ұшаққа Магистер деген ат қойылды. Алғашқы ұшулар кезінде ұшақ айналып түсуге бейімділік танытты. Бұл мәселе бірнеше түзетулер арқылы шешілді, оның ішінде құйрық қосқаншасын көтеру, артқы фюзеляжға спиральға қарсы жолақтар орнату және биік рульді пайдалану. Түзетулер өте тиімді болды, нәтижесінде Магистер әуе күштерінен рұқсат алған алғашқы төмен қанатты консольді монопланға айналды.
The origin of the Miles Magister was a decision made by the company's management in 1936 to further develop its military trainer range; It was decided to produce a derivative of the Hawk Trainer to satisfy the Air Ministry's Specification T.40/36. The submission ignored the policy of only procuring metal aircraft which the RAF had at the time. The new type was broadly similar to the Hawk Trainer: the majority of the differences between the two types pertained to the cockpit, which was enlarged and had numerous new features to better meet military training requirements. During the following month, the aircraft was named the Magister. During early flights, the aircraft exhibited a tendency to spin. The problem was solved by several modifications, including elevating the tailplane by , the fitting of anti spin strakes to the rear fuselage and the adoption of a taller rudder. The alterations worked so well that the Magister became the first low wing cantilever monoplane to be authorised by the Air Ministry to perform aerobatics.
Дизайн
Магистер – әскери оқу үшін арналған төмен қанатты, консольді моноплан. Оның дизайны көбінесе Майлздың «Хоук Трейнерінен» алынған, бірақ пилот кабинасының айтарлықтай үлғаюы сияқты көзге көрінетін айырмашылықтар бар. Парашюттер мен түрлі оқу құралдарын, соның ішінде «соқыр ұшу» аппаратурасын орналастыру үшін кеңірек пилот кабинасы қажет болды. Ол стандартты түрде бөлінетін клапандармен жабдықталған; бұл RAF-тың клапандары бар алғашқы оқу ұшағы болды. Оның тұрақты құйрық доңғалақты шассисі бар, ал негізгі доңғалақтарында ауа кедергісін азайтатын қанаттық жабындар орнатылған; қону қашықтығын қысқарту үшін шассиге Bendix барабанды тежегіштері қосылды. Ұшуды басқару жүйесі кабельдік болып келеді; руль педальдары сияқты басқару элементтерін жеке ұшқышқа қарай реттеуге болады. Өндіріс 1937 жылдың қазан айында басталды. Тапсырыстың маңыздылығын және құндылығын мойындаған компания өндірістік қуатының көп бөлігін осы типтегі ұшақтарды жасауға жұмсады, «Miles Peregrine» сияқты басқа ұшақтарды өндіру жоспарларын тоқтатты және ресурстарды жаппай өндіріске шоғырландырды. Түркияда жүзден астам «Магистер» лицензия бойынша жасалды. «Магистер» 1941 жылы ұзақ қашықтықтағы жер шабуылы платформасын бағалау сияқты соғыс кезеңіндегі тәжірибелік зерттеулерге де қатысты. Басқа ұшақтарға жаңа жабдықтарды немесе аэродинамикалық ерекшеліктерді сынау үшін тәжірибелік өзгерістер енгізілді. Соғыс аяқталғаннан кейін көптеген «Магистерлер» сатылып, олардың көпшілігі азаматтық қолдануға ауыстырылды. Мұндай ұшақтар «Hawk Trainer III» деп аталды. Оның азаматтық қолданылуының бірі – әуе жарыстары болды; 1950 жылғы Корольдер кубогының әуе жарысына сегіз «Hawk Trainer III» қатысты, олардың бірі (өзгертілген кабиналық нұсқасы G AKRV), Э. Дэй басқарды, бірінші орынды иеленді және 138,5 миль/сағ жылдамдыққа жетті. Кем дегенде екі ұшақ осылайша өзгертілді. Соғыстан кейінгі жылдары көптеген «Магистерлер» шетелдегі клиенттерге, соның ішінде жеке ұшқыштар мен ұшу клубтарына экспортталды. Осы типті сатып алған елдердің қатарында Аргентина, Австралия, Бельгия, Дания, Египет, Франция, Исландия, Ирландия, Италия, Кения, Ливан, Марокко, Жаңа Зеландия, Португалия, Оңтүстік Африка, Таиланд және Тунис бар.
The Magister is a low wing cantilever monoplane designed for military training. Its design is largely derived from Miles' Hawk Trainer, although there are some noticeable differences, such as the significant enlargement of the cockpit. A more spacious cockpit was required to reasonably accommodate the presence of parachutes and various training aids, which included the provision of blind flying apparatus. It has split flaps as standard; it was the first RAF trainer to have flaps. It has a fixed tailwheel undercarriage with drag reducing spats on the main wheels; to reduce the landing distance, the undercarriage was fitted with Bendix drum brakes. The flight controls are cable actuated; some of the controls, such as the rudder pedals, can be adjusted to suit the individual pilot. Production began in October 1937. Recognising the importance and value represented by the order, the company committed a significant portion of its manufacturing capacity to producing the type, abandoning its plans to produce other aircraft, such as the Miles Peregrine, to concentrate resources on the mass production effort. More than a hundred Magisters were licence built in Turkey. The Magister also participated in experimental wartime research, such as to evaluate a long range ground attack platform during 1941. Other aircraft received experimental modifications to evaluate new equipment or aerodynamic features. Following the end of the conflict, large numbers of Magisters were disposed of, leading to many being converted for civilian use. Such aircraft were renamed the Hawk Trainer III. Amongst its civil uses was air racing; during the 1950 Kings Cup Air Race alone, eight Hawk Trainer IIIs were entered, one of which (a modified cabin version G AKRV), piloted by E. Day, was awarded first place, having achieved a recorded speed of 138.5 mph while doing so. At least two other aircraft were thus modified. During the postwar years, many Magisters were exported to overseas customers, including private pilot owners and flying clubs. Countries that purchased the type included Argentina, Australia, Belgium, Denmark, Egypt, France, Iceland, Ireland, Italy, Kenya, Lebanon, Morocco, New Zealand, Portugal, South Africa, Thailand and Tunisia.