de Havilland Vampire: Ұлыбританияның бірінші реактивтік истребителі

Кіріспе

Ұшқыш ұшақтар; Ұлыбритания Әуе Күштеріндегі (RAF) қызметтегі алғашқы бір қозғалтқышты реактивтік ұшақ

De Havilland Vampire – британдық реактивтік ұшақ, де-Хэвиленд ұшақ компаниясымен әзірленген және өндірілген. Бұл RAF ұшқыштарында пайдаланылған екінші реактивтік ұшақ, Gloster Meteor ұшағынан кейін, және бірінші рет бір реактивтік қозғалтқышпен жабдықталған. Vampire ұшағының эксперименталдық ұшақ ретіндегі әзірлемесі 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде реактивтік жылдамдықтың революциялық мүмкіндіктерін пайдалану мақсатымен басталды. Компанияның жобалау зерттеулері нәтижесінде Halford H.1 турбореактивтік қозғалтқышымен (кейін Goblin деп аталды) жабдықталған, екі бағаналы бір қозғалтқышты ұшақ жасау туралы шешім қабылданды. Қозғалтқыш жүйесінен және екі бағаналы конфигурациясынан басқа, бұл салыстырмалы түрде дәстүрлі ұшақ болды. 1944 жылдың мамырында, ұшақты Корольдік Әуе Күштері (RAF) үшін жойғыш ретінде өндіру туралы шешім қабылданды. 1946 жылы Vampire RAF-тағы операциялық қызметке кірді, соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң. Vampire тез арада тиімді екенін дәлелдеді және соғыс жылдарындағы поршеньді қозғалтқышты ұшақтардың орнын басты. Алғашқы қызмет кезеңінде бірнеше авиациялық жетістіктерге қол жеткізіп, Атлант мұхитын кесіп өтетін алғашқы реактивтік ұшақ сияқты түрлі рекордтарды орнатты. Vampire 1953 жылға дейін RAF-тың жетекші ұшағы болып қызмет етті, содан кейін оны жер шабуылы және ұшқыштарды даярлау сияқты қосымша рөлдерге ауыстыру басталды, олар үшін арнайы модификациялар жасалды. RAF 1966 жылы Vampire ұшағын қызметтен шығарды, оның жетілдірілген оқушы ұшағының рөлін Folland Gnat ұшағы іске қосты. Корольдік теңіз күштері де бұл типті Sea Vampire ретінде бейімдеді, бұл авианосецтерден операциялар жүргізуге жарамды теңіздік нұсқасы болды. Бұл теңіз күштерінің алғашқы реактивтік ұшағы еді. Vampire көптеген елдерге экспортталды және әртүрлі театрларда және климаттарда бүкіл әлемде пайдаланылды. Бірнеше елдер бұл типті Суэц дағдарысы, Малайядағы төтенше жағдай және Родезия Буш соғысы сияқты қақтығыстарда қолданды. Өндіріс тоқтаған кезде шамамен 3300 Vampire ұшағы жасалды, олардың төрттен бірі шетелде лицензия бойынша өндірілді. de Havilland бұл типті одан әрі жетілдірді; негізгі модификацияларға екі орындық арнайы оқушы ұшағы DH.115 және жер шабуылы мен түнгі ұрыс операциялары үшін жетілдірілген DH.112 Venom кірді.

The de Havilland Vampire is a British jet fighter which was developed and manufactured by the de Havilland Aircraft Company. It was the second jet fighter to be operated by the RAF, after the Gloster Meteor, and the first to be powered by a single jet engine. Development of the Vampire as an experimental aircraft began in 1941 during the Second World War, to exploit the revolutionary innovation of jet propulsion. From the company's design studies, it was decided to use a single engine, twin boom aircraft, powered by the Halford H.1 turbojet (later produced as the Goblin). Aside from its propulsion system and twin boom configuration, it was a relatively conventional aircraft. In May 1944, it was decided to produce the aircraft as an interceptor for the Royal Air Force (RAF). In 1946, the Vampire entered operational service with the RAF, only months after the war had ended. The Vampire quickly proved to be effective and was adopted as a replacement of wartime piston engined fighter aircraft. During its early service it accomplished several aviation firsts and achieved various records, such as being the first jet aircraft to cross the Atlantic Ocean. The Vampire remained in front line RAF service until 1953 when its transfer began to secondary roles such as ground attack and pilot training, for which specialist variants were produced. The RAF retired the Vampire in 1966 when its final role of advanced trainer was filled by the Folland Gnat. The Royal Navy had also adapted the type as the Sea Vampire, a navalised variant suitable for operations from aircraft carriers. It was the service's first jet fighter. The Vampire was exported to many nations and was operated worldwide in numerous theatres and climates. Several countries used the type in combat including the Suez Crisis, the Malayan Emergency and the Rhodesian Bush War. By the end of production, almost 3,300 Vampires had been manufactured, a quarter of these having been manufactured under licence abroad. de Havilland pursued the further development of the type; major derivatives produced include the DH.115, a specialised dual seat trainer and the more advanced DH.112 Venom, a refined variant for ground attack and night fighter operations.

Шығу тегі

1941 жылдың қаңтар айында сэр Генри Тизард де Хавиланд ұшақ компаниясына ресми емес үсыныс жасап, компанияның революциялық жаңа реактивті технологияны қолданатын истребитель ұшағын жобалауды жалғастыруын ұсынды. Ресми техникалық талаптар берілмегенімен, де Хавилланд орталыққа орналасқан қозғалтқышты қамтамасыз ету үшін қанат түбіне ауа кіретін тесіктері бар, бір қозғалтқышты ұшақты жобалауға кірісті. Аэродинамикалық конструктор, майор Фрэнк Халфорд, Франк Уиттлдің газ турбиналары саласындағы алғашқы жұмыстарына қол жеткізді. Жоспарланған реактивті истребитель үшін Халфорд 3000 фунт итермелеуге қабілетті "тікелей ағынды" центробектік қозғалтқышты жобалауға кірісті, бұл сол кезде жоғары көрсеткіш саналды. Халфордтың қозғалтқышы H.1 деп аталды. 1941 жылдың сәуір айында қозғалтқыштың жобалау жұмысы аяқталды және бір жылдан кейін H.1 қозғалтқышының прототипі алғашқы сынақ жүргізілді. Ерте реактивті қозғалтқыштардың төмен қуаты салдарынан, тек екі қозғалтқышты ұшақтардың дизайны ғана практикалық деп есептелді. Бірақ, Халфордтың H.1 (кейін де Хавилланд Гоблин деп аталды) сияқты қуатты реактивті қозғалтқыштар жылдам дамығандықтан, бір қозғалтқышты реактивті истребительдің практикалық мүмкіндіктері осыдан кейін жүзеге асырылды. de Havilland компаниясына H.1 үшін ұшақ фюзеляжы жасау ұсынылды, бұл Германияның Ұлыбританияға қарсы реактивті бомбалаушыларды қолдануына қарсы сақтандыру шарасы ретінде қарастырылды. Бұл де Хавилландтың жоғары жылдамдықты реактивті бомбалаушы ұсынысынан маңыздырақ деп есептелді. Оның алғашқы дизайны DH.99 1941 жылдың 6 маусымында жарық көрген буклетте көрсетілген. Ол төрт зеңбірекпен қаруланған, металлдан жасалған, екі балкалы, үш дөңгелекті шанақты ұшақ болды. Екі балканың қолданылуы реактивті құбырдың салыстырмалы түрде қысқа болуын қамтамасыз етті, бұл ұзын құбыр қолданылған жағдайда болатын қуат жоғалтуын болдырмады, бұл конвенциялық фюзеляжда қажет болар еді. Сонымен қатар, бұл құйрық тұғырларын қанатын кедергісіз қалдырды. Жылдамдық теңіз деңгейінде және 2700 фунт итермелеумен алғашқы көтерілуде есептелді. Ұшақ өндірісі министрлігінің (MAP) өкілі ұшақтың өнімділігі және конструкциялық салмағы туралы нақты мәліметтердің жетіспеуіне күмән білдірді. Жоба 1941 жылдың шілдесінде жалғастыруға рұқсат алды. DH.99 дизайны МАР ұсыныстары бойынша ағаш және металлдан жасалған конструкцияны қосу үшін жақын арада өзгертілді. 1941 жылдың қарашасына қарай дизайн DH.100 болып қайта нөмірленді. Ұшақ бір қозғалтқышты пайдалануы және Gloster Meteor сияқты емес, кейбір стандартты емес ерекшеліктеріне байланысты, негізінен тәжірибелік дизайн деп есептелді. RAAF-тың Vampire ұшақтары Nene қозғалтқышымен жабдықталды. Олар бастапқыда жоғарғы кіретін тесіктермен жабдықталды, кейін фюзеляждың астына орнатылды. Vampire III – бұл типке қатысты үлкен қашықтыққа қатысты талаптарды қанағаттандыруға бағытталған бірнеше модельдердің біріншісі болды. Қанат астына 100 және 200 галлондық сыйымдылықтағы жанармай бактерілері орнатылды. Басқа өзгерістерге құйрық тұғырларын төмендету және құйрықтың тік беттерін қайта жасау кірді. Қанат астындағы жанармай бактерілерін орнатуға байланысты өзгерістер түрлі жүкті тасымалдауға мүмкіндік берді және ұшақты жердегі шабуыл операцияларына дайындады. Қанаттың ұзындығы 2 футқа қысқартылды, қанаттың ұштары тік бұрыштармен кесілді, қанаттың қалыңдығы арттырылды және ұлғайған салмаққа төтеп беру үшін шанақ өзгертілді. Барлығы 3268 Vampire ұшағы 15 нұсқада жасалды, оның ішінде екі орынды түнгі истребительдер, оқу ұшақтары және авианоскадағы Sea Vampire ұшақтары бар. Vampire 31 елдің әуе күштерінде қолданылды. Германия, Нидерланды, Испания және АҚШ – бұл ұшақты қолданбаған жалғыз ірі Батыс елдері болды.

In January 1941, Sir Henry Tizard made an informal approach to the de Havilland Aircraft Company, suggesting that the company proceed to design a fighter aircraft that would use the revolutionary new jet propulsion technology then under development, along with an appropriate engine to go with it. Although no official specification had been issued, de Havilland proceeded to design a single engined aircraft that had air intakes set into the wing roots to feed a centrally mounted engine, which used a centrifugal compressor. The aero engine designer Major Frank Halford had been given access to Frank Whittle's pioneering work on gas turbines, which, for the projected jet powered fighter, Halford decided to proceed with the design of a "straight through" centrifugal engine capable of generating 3,000 lb of thrust, which was considered to be high at the time. Halford's engine emerged as the Halford H.1. By April 1941, design work on the engine had been completed and a prototype H.1 engine performed its first test run one year later. The low power output of the early jet engines had meant that only twin engined aircraft designs were considered to be practical; as more powerful jet engines were quickly developed, particularly Halford's H.1 (later known as the de Havilland Goblin), the practicalities of single engined jet fighter were soon realised. de Havilland was approached to produce an airframe for the H.1 as insurance against Germany using jet bombers against Britain; this was considered more important than de Havilland's suggestion of a high speed jet bomber. Its first design, the DH.99, was set out in a brochure dated 6 June 1941; it was an all metal, twin boom, tricycle undercarriage aircraft armed with four cannon. The use of a twin boom enabled the jet pipe to be kept relatively short, which avoided the power loss that would have occurred if a long pipe was used, as would have been necessary in a conventional fuselage. It also put the tailplane clear of interference from the exhaust. Performance was estimated at at sea level and initial climb of on 2,700 lb thrust. The Ministry of Aircraft Production (MAP) representative expressed doubts regarding the lack of detail, estimations for the aircraft's performance and optimistic structure weight; the project received permission to proceed in July 1941. The DH.99 design was soon modified to incorporate a combined wood and metal construction in light of recommendations from the MAP; the design was thus renumbered to DH.100 by November 1941. The aircraft was considered to be a largely experimental design due to its use of a single engine and some unorthodox features, unlike the Gloster Meteor which had been specified for production early on. The Vampires of the RAAF were powered by the Nene engine; these were initially outfitted with dorsal intakes, later moved underneath the fuselage. The Vampire III was the first of several models that sought to address the demands for greater range from the type. Underwing fuel drop tanks of 100 and 200 gallon capacities were fitted; other modifications included lowering the tailplane and reshaping the vertical surfaces of the tail. The design changes to accommodate the hardpoint mounted drop tanks had the benefit of enabling the carriage of various stores and readied the type for ground attack operations. The wing was considerably modified to improve low altitude performance, the span was reduced by 2 ft with the adoption of square cut wing tips, the wing skins thickened and the undercarriage modified to withstand the increased weight. In total 3,268 Vampires were built in 15 versions, including twin seat night fighters, trainers and carrier based Sea Vampires. The Vampire was used by 31 air forces. Germany, the Netherlands, Spain and the U. S. were the only major Western powers not to use the aircraft.

Жазулар мен жетістіктер

1946 жылғы 8 маусымда "Вампир" ұшағы британдық жұртшылыққа таныстырылды. "Вампир" – әмбебап ұшақ, көптеген авиациялық жаңалықтар мен рекордтарды орнатқан, RAF-тің ең жоғары жылдамдыққа ие алғашқы ұшағы. 1945 жылғы 3 желтоқсанда капитан Эрик "Винкл" Браун басқарған "Sea Vampire" ұшағы, әуе кемесіне қонатын және одан ұшып көтерілетін алғашқы таза реактивтік ұшақ атанды. "Вампир" және "Sea Vampire" ұшақтары 1947-1955 жылдар аралығында сынақтарда қолданылып, әуе кемелеріндегі икемді резеңке палубалардан қалпына келтіру және палубаны басқару процедуралары мен жабдықтарын жетілдіруге арналды. Шассисі алынса, ұшақтың салмағы азайып, қосымша жанармай тасымалдауға мүмкіндік туады. Бұл техниканың жүзеге асырылатыны көрсетілгенімен, RAE Farnborough және HMS Warrior әуе кемесінде икемді палубаларда шассисі жиырылған күйде көптеген қонулар жасалды, бірақ бұл ұсыныс одан әрі қарастырылмады. Авиация авторы Джеффри Купер автор Марриоттың сөзін келтіреді: "Резеңке палуба жүйесі кемеде де, теңіз әуе базаларында да оны қолдау үшін кең ауқымды жабдықтарды қажет ететін болар еді. Ұшақтардың өнімділігіндегі кез келген артықшылық оны жүзеге асырудың күрделілігі мен құнымен толығымен өтесілген болар еді". 1948 жылғы 23 наурызда Джон Каннингем, ұзартылған қанаттары бар және Ghost қозғалтқышымен жабдықталған өзгертілген Vampire Mk I ұшағымен 59 446 фут (18 119 м) биіктікте жаңа әлемдік рекордты орнатты. 1948 жылғы 14 шілдеде No. 54 эскадрильясы Лабрадордың Гус-Бей қаласына жеткенде Атлант мұхиты арқылы ұшып өткен алғашқы реактивтік ұшақ атанды. Олар Шотландияның Сыртқы Гебрид аралдарындағы Сторноуэй, Исландиядағы Кефлавик және Гренландиядағы Блюи Вест 1 арқылы ұшты. Goose Bay әуежайынан олар Монреальге (шамамен 3000 миль / 4830 км) барып, RAF-тің Канада мен АҚШ-тағы жыл сайынғы жақсы ниет білдіру турының бастауын берді, онда олар авиациялық көрсетулер ұйымдастырды. Сол уақытта АҚШ Әуе күштерінің полковнигі Дэвид С. Шиллинг F-80 "Атып шашушы жұлдыздар" ұшақтарының тобымен Германиядағы Фюрстенфельдбрук әуе базасына ұшып барып, ондағы бөлімді алмастырды. Кейіннен RAF пен USAF арасындағы Атлант мұхитын бірінші болып кесіп өту үшін болған бәсекелестік туралы әртүрлі хабарлар тарады. Бір хабарламада USAF эскадрильясы "Вампирлерге" Атлантты бірінші болып кесіп өтуге мүмкіндік беру үшін қозғалысын аяқтауды кейінге қалдырды делінген. Тағы бір хабарламада "Вампир" ұшқыштары "басқа F-80 ұшақтарына қарсы жарыста жеңіске жеткендерін" тойлады делінген.

On 8 June 1946, the Vampire was introduced to the British public when Fighter Command's 247 Squadron was given the honour of leading the flypast over London at the Victory Day Celebrations. The Vampire was a versatile aircraft, setting many aviation firsts and records, being the first RAF fighter with a top speed in excess of On 3 December 1945, a Sea Vampire piloted by Captain Eric "Winkle" Brown became the first pure jet aircraft to land on and take off from an aircraft carrier. Vampires and Sea Vampires were used in trials from 1947 to 1955 to develop recovery and deck handling procedures and equipment for the operation of aircraft without an undercarriage from flexible rubber decks on aircraft carriers. Deletion of the undercarriage would reduce the aircraft weight and allow extra fuel to be carried. Despite demonstrating that the technique was feasible, with many landings being made with undercarriage retracted on flexible decks both at RAE Farnborough and on board the carrier HMS Warrior, the proposal was not taken further. Aviation author Geoffrey Cooper quotes author Marriott stating that the rubber deck system " would have required extensive facilities both aboard ship and at naval air stations to support it. Any gains in aircraft performance were more than cancelled by the complexity and cost of implementation." On 23 March 1948, John Cunningham, flying a modified Vampire Mk I with extended wing tips and powered by the Ghost engine, achieved a new world altitude record of 59,446 ft (18,119 m). On 14 July 1948, six Vampire F.3s of No. 54 Squadron RAF became the first jet aircraft to fly across the Atlantic Ocean when they arrived in Goose Bay, Labrador. They went via Stornoway in the Outer Hebrides of Scotland, Keflavík in Iceland and Bluie West 1, Greenland. From Goose Bay airfield they went on to Montreal (c. 3,000 mi/4,830 km) to start the RAF's annual goodwill tour of Canada and the US, where they gave formation aerobatic displays. At the same time USAF Colonel David C. Schilling led a group of F 80 Shooting Stars flying to Fürstenfeldbruck Air Base in Germany to relieve a unit based there. There were conflicting reports later regarding competition between the RAF and USAF to be the first to fly the Atlantic. One report said the USAF squadron delayed completion of its movement to allow the Vampires to be "the first jets across the Atlantic". Another said that the Vampire pilots celebrated "winning the race against the rival F 80s."

Шолу

De Havilland Vampire ұшағы реактивті қозғалтқышпен жұмыс ілетін екі бағаналы ұшақ болды, көбінесе истребитель және истребитель-бомбалаушы рөлінде қолданылды. Авиация авторы Фрэнсис К. Мейсон оны "Британияның Истребительдер Командасында қызмет еткен соңғы қарапайым бір қозғалтқышты алдыңғы қатардағы ұшақ" деп сипаттады. Vampire салыстырмалы түрде қарапайым ұшақ болды, тек қолмен басқарылатын ұшу басқаруларын, радарды пайдаланбады, қарапайым фюзеляжға ие болды және қозғалтқыш жүйесінен басқа, көбінесе дәстүрлі тәсілдер мен технологияларды қолданды. Vampire ұшағының ерекше екі бағаналы құйрық конфигурациясы, оның замандастарымен салыстырғанда, фюзеляждың дәстүрлі емес ерекшеліктерінің бірі болды. Кейінгі ұшақтармен салыстырғанда, Vampire-де шамалы ұйымдаспаған пилот кабинасы болды, кейбір жағдайларда эргономикалық шаралар жетіспеді, мысалы, басқару жолағын кері тартып алмайынша, ұшқышқа отын бактарын көру қиын болды. Төмен қысымды отын клапаны сияқты бірнеше басқару элементтері қиын қозғалатын немесе басқа басқару элементтерімен кедергілі болды. Ұшқышқа жақсы сыртқы көрініс ұсынылды, Vampire ұшағының салыстырмалы түрде кішкентай мөлшері де оған көмектесті.

Қозғалтқыш

Vampire алғаш рет Frank Halford жобалаған және de Havilland Engine Company өндірген, бастапқыда 2100 фунт (9,3 кН) итермелеуге қабілетті Halford H1 (de Havilland Goblin ретінде шығарылған) турбореактивті қозғалтқышымен жабдықталды. Бұл қозғалтқыш орталықтан ағын типінде болды, ал 1949 жылдан кейін оның орнына жұмсақ осьтік ағын блоктары қолданыла бастады. 1947 жылы "Flight" журналының редакторының көмекшісі, қанатты командир Морис Смит, алғашқы реактивті ұшағымен, Vampire Mk III-ті ұшырғанда: "Желдеткішті ұшқаннан кейін, Ланкастердің реактивті сынақ алаңдарында жолаушы ретінде ұшқаннан кейін қалыптасқан пікірім расталды – реактивтік көлікте ұшқан адамдардың дені, егер мүмкін болса, ауа бұрауымен қозғалатын поршеньді ұшақтың шуына, діріліне және оның салдарынан туындайтын шаршауға қайта оралуды қаламайды" деді. Бастапқыда Goblin қозғалтқышының салыстырмалы түрде жоғары отын тұтынуы Vampire-дің алғашқы үлгілерінің қанатын шектеді; бұл барлық ерте реактивтік ұшақтар үшін ортақ мәселе болды. Осының салдарынан, кейінгі үлгілерде отын бакінің ішкі сыйымдылығы айтарлықтай арттырылды. 1941 жылы жасалған H.1 Goblin қозғалтқышы 13 жыл бойы негізгі конструкциясында өзгеріссіз қалды; "Flight" журналы "Goblin әлемдегі ең сенімді турбореактивті қозғалтқыш деп санауға лайық" деді. Кейіннен жасалған Vampire Mk I ұшақтары Goblin II қозғалтқышымен жабдықталды; ал F.3 және одан кейінгі үлгілерде жақсартылған Goblin III қолданылды; 1950 жылдардың ортасына қарай 3500 фунт итермелеуге қабілетті Goblin Mk. 35 экспорттық қозғалтқышы да қолжетімді болды. Ол бірте-бірте Vampire-дің кең қанатты модификациясы – de Havilland Venom-мен алмастырылды. Vampire NF.10 1951 жылдан 1954 жылға дейін үш эскадрильяда (23, 25 және 151) қызмет етті, бірақ көбінесе күндіз де, түнде де ұшатын. De Havilland Venom ұшақтарымен алмастырылғаннан кейін, бұл ұшақтар NF(T).10 стандартына түрлендірілді, содан кейін оларды RAF Shawbury-дегі Орталық навигация және басқару мектебі пайдаланды. Басқа ұшақтар Үндістан Әуе күштеріне одан әрі пайдалану үшін сатылды. 1953 жылға қарай Vampire FB.5 Meteor 8 ұшағындағы жетістіктерге жете алмағандықтан ескірген деп есептелді. RAF ақырында 1950 жылдардың ортасында бір орындық Vampire-ді жоғары деңгейдегі оқу мақсатына бағындырды, ал онжылдықтың соңына қарай RAF қызметінен толығымен шығарылды. Бір ұшақ ұшуын жалғастырды және "Vintage Pair" тобының (Gloster Meteor-мен бірге) құрамында RAF-та ресми түрде қызметте болды; алайда, бұл ұшақ 1986 жылы апатқа ұшырап жоғалды. Sea Vampire бастапқыда 700 және 702 теңіз әуе эскадрильяларына жеткізілді, олар жақын арада поршеньді қозғалтқыштармен жабдықталған de Havilland Sea Hornets ұшақтарын алмастырды.

The Vampire was first powered by a single Halford H1 (produced as the de Havilland Goblin) turbojet engine, initially capable of producing 2,100 lbf (9.3 kN) of thrust, designed by Frank Halford and manufactured by de Havilland Engine Company. This engine was a centrifugal flow type, a configuration superseded after 1949 by the slimmer axial flow units. In 1947, Wing Commander Maurice Smith, assistant editor of Flight magazine, stated upon piloting his first jet powered aircraft, a Vampire Mk III: "Piloting a jet aircraft has confirmed one opinion I had formed after flying as a passenger in the Lancastrian jet test beds, that few, if any, having flown in a jet propelled transport, will wish to revert to the noise, vibration and attendant fatigue of an airscrew propelled piston engined aircraft". Initially, the relatively high fuel consumption of the Goblin engine had limited the range of early models of the Vampire; this had been a common problem with all early jet aircraft. As a result, later marks featured considerably increased internal fuel capacity. The H.1 Goblin engine, conceived in 1941, remained unchanged in basic form for 13 years; Flight said "The Goblin can fairly claim to be the world's most reliable turbojet". Later built Vampire Mk Is were powered by the Goblin II; the F.3 onwards used the improved Goblin III; by the mid 1950s, the Goblin Mk. 35 export engine, capable of 3,500 lbf, had become available as well. It was gradually replaced by the de Havilland Venom, a swept wing development of the Vampire. The Vampire NF.10 served from 1951 to 1954 with three squadrons (23, 25 and 151) but was often flown in daytime as well as night time. After its replacement by the De Havilland Venom, these aircraft underwent conversion to the NF(T).10 standard, after which they were operated by the Central Navigation and Control School at RAF Shawbury. Other aircraft were sold on to the Indian Air Force for further use. By 1953, the Vampire FB.5 was being increasingly considered to be obsolete, having not kept up with the advancements made on the Meteor 8. The RAF eventually relegated the single seat Vampire to advanced training roles in the mid 1950s, and the type had been generally phased out of RAF service by the end of the decade. A single aircraft continued to be flown and remained in official service with the RAF as part of the "Vintage Pair" display team (along with a Gloster Meteor); however, this aircraft was lost as a result of a crash in 1986. The Sea Vampire was initially delivered to 700 Naval Air Squadron and 702 Naval Air Squadron, soon replacing their piston engine powered de Havilland Sea Hornets.

Австралия

1946 жылы Австралия Корольдік әуе күштеріне (RAAF) бастапқы 50 Vampire истребитель ұшағын сатып алуға үкімет рұқсат берді. Бұл партияның алғашқы үш ұшағы – британдық F1, F2 және FB.5 болды, оларға A78 1-ден A78 3-ге дейін сериялық нөмірлер тағайындалды. Екінші ұшақ, F2 (A78 2), стандартты Goblin қозғалтқышының орнына қуатты Rolls Royce Nene реактивті қозғалтқышымен жабдықталғандықтан ерекшеленді. Кейіннен de Havilland Australia компаниясы құрастырған 80 F.30 және FB.31 истребитель-бомбардировщиктерінің барлығы Мельбурндағы зауытында лицензия бойынша өндірілген Commonwealth Aircraft Corporation (CAC) Nene қозғалтқыштарымен жабдықталды. Nene қозғалтқышы Goblin-ге қарағанда үлкен ауа түсістігін қажет етті, ал бастапқы шешім – кабинаның артындағы фюзеляждың үстіне қосымша ауа түсістіктерін орнату болды. Ұшақтар FB.31 стандартында аяқталды, күшейтілген және қысқартылған қанаттарымен және қанат астындағы бекіткіштермен жабдықталды. Бір F.30 ұшағы F.32 стандартына түрлендірілді, ол Vampire FB.9 ұшағына ұқсас болды. 1954 жылы RAAF барлық бір орындық Vampire ұшақтарын қызметтен шығарды, бірақ олар 1960 жылдардың басына дейін Азаматтық әуе күштерінің эскадрильяларында қолданыла берді. Vampire T.33 – екі орындық оқу-жаттығу нұсқасы, Goblin турбореактивті қозғалтқышымен жабдықталған және Австралияда жасалған. T.34 және T.35 үлгілері RAAF және Австралия Корольдік теңіз күштері (RAN) тарапынан пайдаланылды.

Канада

Бір ғана Vampire F.1 1946 жылы Канадада, Эдмонтон қаласындағы Қысқы тәжірибелік орталықта сынақ жұмыстары үшін пайдаланыла бастады. Vampire F.3 Корольдік Канада Әуе Күштері (RCAF) үшін екі операциялық истребитель түрінің бірі ретінде таңдалды және 17 қаңтар 1948 жылы Канадада алғаш рет ұшты, содан кейін RCAF Trenton әскери базасындағы Орталық Ұшу мектебінің оқу ұшағы ретінде пайдалануға кірісті. 86 ұшақпен жұмыс істеген Vampire F.3, RCAF қызметіне едәуір көлемде енген алғашқы реактивтік истребитель болды. "Вампир" канадалық ұшқыштарды реактивтік қозғалтқыштармен таныстырумен қатар, кабинаның қысымдалуы және үш дөңгелекті қону шассисі сияқты жаңа мүмкіндіктерді де ұсынды. Ұшуы оңай болғандықтан және көбінесе "жылдам ұшақ" деп есептелгендіктен, бұл ұшақ өте танымал болды. Канадалық қызметте "Вампир" операциялық және әуе резервтік бөлімшелерде (400, 401, 402, 411, 438 және 442 эскадрильялар) қызмет етті. 1949 жылдың 2 мамырынан 1951 жылдың 22 тамызына дейін үш жыл бойы RCAF-тың "The Blue Devils" әуежайлық командасы Солтүстік Америка бойынша әуе шоуларын өткізді. 1956 жылдың қараша айында, RCAF қызметінде Canadair Sabre ұшағымен ауыстырылғаннан кейін, бұл тип зейнетке шығарылды.

Доминикан Республикасы

1952 жылы Доминикан әуе күштері Швециядан 25 "Вампир" ұшағын сатып алды. Олардың бір бөлігі 1959 жылы Куба революционерлерінің десант түсіру әрекетін тоқтатуға көмектесті. Кейіннен олар 1965 жылғы Доминикан азамат соғысына қатысты.

Мысыр

Египет әуе күштері 1950 жылдың желтоқсанында жоспарланған 66 Vampire FB.52 ұшағының алғашқысын алды, соңында де Хавилландтан 50 ұшақ жеткізілді. 12 Vampire NF.10 түнгі жойғыштарына жасалған тапсырыс қару-жарақ эмбаргосының салдарынан тоқтатылды, ал ұшақтарды RAF сатып алды. Хелван қаласында лицензия бойынша Vampire ұшағын құрастыру үшін зауыт салынды, бірақ Мысырда британдық әскерлердің болуына байланысты Мысыр мен Ұлыбритания арасындағы саяси даулар жобаның кейінге шегерілуіне әкелді, және 1952 жылғы Мысыр төңкерісінен кейін ол тоқтатылды. Оның орнына Египет Италияға жүгінді және Сирияны делдал ретінде пайдалана отырып, 1955 жылдан 1956 жылға дейін 58 бұрынғы итальяндық FB.52A ұшағын сатып алды. 1954 жылға қарай Египет 49 Vampire ұшағынан тұратын флотқа ие болды, олар Италия мен Ұлыбританиядан сатып алынған және шабуылдаушы-жойғыш рөлінде қолданылды. 1955 жылы тағы 12 Vampire оқу ұшағына тапсырыс берілді, олардың жеткізілуі сол жылдың шілдесінде басталды. 1955 жылдың 1 қыркүйегінде Израильдің Хан Юнис қаласындағы египеттік бекініске жасаған шабуылына жауап ретінде төрт египеттік Vampire ұшағы Израиль әуе кеңістігіне өтті, бірақ Израильдің Meteor ұшақтарымен тоқтатылды, нәтижесінде екі Vampire атып түсірілді. 1956 жылға қарай египеттік Vampire ұшақтары алдыңғы қатардағы жойғыш рөлінде әлдеқайда қабілетті Микоян-Гуревич МиГ-15 және МиГ-17 истребительдерімен алмастырылып жатыр, ал бірнеше Vampire ұшақтары Сауд Арабиясына және Иорданияға берілді. Суэц дағдарысы кезінде египеттіктер негізінен Vampire ұшақтарын Митла өткеліндегі іздеп келе жатқан Израиль күштеріне қарсы жердегі шабуылдар үшін қолданды және Израильдің реактивтік ұшақтарымен болған шайқаста төрт Vampire ұшағын жоғалтқандығы тіркелді. Тағы бірнеше ұшақ ағылшын-француздық әуе шабуылдары кезінде жерде қиратылды.

Финляндия

1953 жылы фин әуе күштеріне 6 FB.52 вампир ұшағы келді. Фин қызметінде бұл модель "Vamppi" деп аталды. 1955 жылы тағы 9 екі орындық T.55 ұшағы сатып алынды. Ұшақтар Поридегі 2-ші қанатқа бекітілді, бірақ 1950-ші жылдардың соңында Тиккакоскидегі 1-ші қанатқа ауыстырылды. Соңғы фин вампирі 1965 жылы қызметтен шығарылды.

Франция

Соғыстан кейінгі француз әуе күштерін нығайту мақсатында, 1949 жылдан бастап Францияға Goblin қозғалтқышымен жабдықталған Vampire FB.5 ұшақтары жеткізілді. Бұл Vampire ұшағының түрі кейіннен Sud Est компаниясы Мариньянда лицензия бойынша өндірілді, алғашқы 67 ұшақ британдық құралымнан жиналды және көбінесе стандартты ұшақтар болды.

Барлығы 250 Mistral ұшағы салынды, олар Hispano Suiza компаниясы жасаған қозғалтқыштармен, француз жасаған катапульда орындықтарымен және кеңейтілген қанат тамырларымен жабдықталды. 1950-ші жылдардың басында Корея соғысының басталуына жауап ретінде осы типке француз тарапынан жасалған тапсырыстар күрт өсті. 1952 жылдың соңында өндіріс желісі де Хавилланд Sea Venom ұшағының жақсартылған нұсқасын лицензия бойынша өндіруге ауыстырылды. 1951 жылдың 2 сәуірінде алғашқы Mistral ұшағы өз бірінші рейсін жасады.

Үндістан

1948 жылғы 6 қарашада Үндістан Әуе Күштері (IAF) Делидегі Палам әуе базасында алғашқы үш де Хавиллэнд Вампир ұшағын қабылдады. Олар кең ауқымды кеңейту және жаңғырту бағдарламасы аясында сатып алынды. 7-ші эскадрилья 1949 жылғы қаңтарда алғашқы Вампир ұшақтарын алды. 17-ші эскадрилья да осы типтегі ұшақтарды пайдаланды. 1961 жылы Гоа португалдық биліктен алынған кезде 37-ші эскадрилья Гоа үстінде бірнеше NF54 Вампир түнгі барлау миссияларын орындады, кейде оларға зениттік артиллериядан оқ атылды. 1965 жылғы 1 қыркүйекте Үнді-Пәкістан соғысы кезінде 45-ші эскадрилья Пәкістан армиясының қарсы шабуылына қарсы соққы беру туралы сұранысқа жауап берді (Гранд Слем операциясы), және он екі Vampire Mk 52 истребитель-бомбардировщиктері Пәкістанның шабуылын баяулатуға сәттілік танытты. Алайда, Вампирлер әуеден-әуеге зымыранмен қаруланған екі Пәкістан Әуе Күштерінің (PAF) F-86 Сабр ұшақтарымен кездесті; одан кейін болған тікұшақ шайқасында ескірген Вампирлер жеңіліске ұшырады. Біреуі жерден атылған оққа шалынып, тағы үш ұшақ Сабр ұшақтарымен атылып түсірілді. Бұл шығындардан кейін Вампирлер жедел әрекет ететін қызметтен алынып қойылды.

Ирландия

Vampire 1955 жылы Ирландия Әуе күштерінің қатарына қосылды және Ирландиядағы алғашқы реактивті истребитель ұшағы болды. Барлығы алты Vampire T.55 сатып алынып, Касмент әуе базасында орналасқан 1-ші истребитель эскадрильясында қызмет етті. "Вампирлер" Ирландияның негізгі жауынгерлік ұшақтары "Супермарин Спитфайр" және "Сифайр" ұшақтарын ығыстырды. "Вампир" Ирландияға реактивтік эраны әкелді және "Вампир" ұшағының пушкалары арқылы ауыр қару-жарақтарды, сондай-ақ катапульталық креслолар сияқты жаңа технологияларды енгізді. "Вампирлер" 1975 жылға дейін қызмет етті және олардың орнына алты Fouga CM.170 Magister ұшағы келді.

Италия

1940 жылдардың соңында Италия Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қайта жарақтандыру бағдарламасы аясында "Vampire" ұшағын сатып алуға қызығушылық танытты. "Meteor" ұшағы да қарастырылған, бірақ құны жоғары болғандықтан бас тартылды. 1950 жылдың 11 наурызында алғашқы бес Vampire FB.5 ұшағы Фоггиядағы реактивтік ұшқыштарды даярлау мектебіне жеткізілді. Британдық "Vampire"-тар итальяндықтарына қарағанда бұрын жеткізілді, себебі соңғыларына өндіріс желісін құруға көбірек уақыт керек болды. 1950 жылдардың басында итальяндық "Vampire"-тарды итальяндық әуе күштерінің соғыстан кейінгі алғашқы әуе көрмесі тобы – "Cavallino Rampante" ұшырды. Ұлыбританияның Мысырға әскери ұшақтарды сатуға тыйым салғаннан кейін, 58 бұрынғы итальяндық әуе күштерінің "Vampire" ұшақтары жөнделіп, 1956 жылдың басында Мысырға жіберілді; "Macchi" компаниясы итальяндық қызметте оларды алмастыру үшін 45 қосымша "Vampire" ұшағын жасады.

Норвегия

Норвегияның Корольдік Әуе күштері (RNoAF) барлығы 20 Vampire F.3, 36 FB.52 және алты T.55 оқу-жаттығу ұшағын сатып алды. "Вампир" 1948 жылдан 1957 жылға дейін Норвегияда истребитель ретінде пайдаланылды, Гардермуэн әуе базасында орналасқан үш эскадрильядан тұратын қанатқа жабдықталды. 1957 жылы RNoAF Republic F 84G Thunderjet ұшақтарымен қайта жабдықталуға шешім қабылдағанда, бұл тип қолданудан алынды. 1955 жылы Vampire оқу-жаттығу ұшақтары Lockheed T 33 ұшақтарымен ауыстырылды, бұл ұшақтар Ұлыбританияға қайтарылып, кейіннен Корольдік Әуе күштерінде пайдаланылды.

Родезия

Родезия әуе күштері 1950 жылдардың басында 16 Vampire FB.9 истребителі мен тағы 16 Vampire T.11 оқу-жаттығу ұшағын алды. Бұл екі эскадрильяны жабдықтаған алғашқы реактивтік ұшақтар болды. Олар 1957 және 1961 жылдар аралығында Аденге үнемі жөнелтіліп, британдық көтерілісшілдерге қарсы операцияларды қолдады. Оңтүстік Африка 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында тағы 21 екі орындық және 13 бір орындық ұшақ жеткізді. Родезия 1979 жылы бұта соғысы аяқталғанға дейін Vampire ұшақтарын пайдаланды. 1977 жылы "Динго" операциясында алты ұшаққа қолданылды. Кейіннен олар 1980 жылдардың басында BAE Hawk 60 ұшақтарымен ауыстырылды. 30 жыл қызмет еткеннен кейін, олар операцияларда қолданылған соңғы Vampire ұшақтары болды.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африка Әуе күштеріне барлығы 50 DH.100 және 27 DH.115 Vampire ұшағы жеткізілді.

Швеция

1946 жылы швед әуе күштері алғашқы 70 FB 1 Vampire ұшағының партиясын сатып алды. Олар ескірген J 22 және қолданыстан шығып бара жатқан SAAB 21 истребительдерін алмастыру үшін реактивті қозғалтқышты ұшақ іздеп жүрген болатын. Шведтік қызметте Vampire J 28A деп аталды және Bråvalla Wing (F 13) құрамына берілді. Ұшақ жақсы қызмет көрсеткендіктен, Vampire истребитель күштерінің негізгі ұшағы ретінде таңдалды. 1949 жылы Vampire FB.5 негізінде жасалған, J 28B деп аталған 310 дана FB.50 ұшағы сатып алынды. Соңғысы 1952 жылы жеткізілді, одан кейін барлық поршеньді қозғалтқышты ұшақтар қызметтен шығарылды. Сонымен қатар, оқу мақсатында J 28C деп аталған 57 екі орындық DH.115 Vampire ұшағы да пайдаланылды. 1956 жылы швед Vampire ұшақтары истребитель рөлінен алынып, олардың орнына J 29 (SAAB Tunnan) және J 34 (Hawker Hunter) ұшақтары келді. 1968 жылы соңғы Vampire оқу ұшағы қызметтен босатылды.

Швейцария

1946 жылы Швейцария әуе күштері төрт Vampire F.1 ұшағын сатып алды, олардың біреуі 1946 жылғы 2 тамызда апатқа ұшырады, ал қалған үшеуі 1961 жылға дейін қызметте болды. 1949 жылы Швейцария үкіметі Vampire FB.6 ұшағын Швейцарияда британдық Goblin қозғалтқыштарымен жергілікті түрде өндіру туралы келісімге қол қойды; осыған сәйкес, 85 Vampire FB.6 ұшағынан тұратын партия өндірілді. 1952 жылы алғашқы Vampire NF.10 өндірістік үлгісі бағалау мақсатында Швейцарияға жеткізілді. 1949 жылы 75 Vampire Mk.6 (J 1005-тен J 1079-ға дейін) ұшақтарының алғашқы партиясы сатып алынды. Олардың көпшілігі 1968/1969 жылдары қызметтен шығарылды, соңғы ұшақ 1973 жылы қолданыстан алынды. 100 Vampire Mk.6 (J 1101-ден J 1200-ға дейін) ұшағының екінші партиясы Eidgenössische Flugzeugwerke Emmen, Pilatus Aircraft және Flug und Fahrzeugwerke Altenrhein компанияларын қоса алғанда, швейцариялық авиациялық компанияларының консорциумымен лицензия бойынша құрастырылды. Бұл партиядан шыққан ұшақтар 1951 жылдан 1974 жылға дейін пайдаланылды, олардың кейбіреулері 1990 жылға дейін ұшқыштарды даярлау және нысана ұшағы ретінде қолданылды. Кейіннен қалған қосалқы бөлшектерден тағы үш DH 100 Mk.6 (J 1080-ден J 1082 сериясына дейін) құрастырылды. 39 DH.115 Mk 55 Vampire екі орындық оқу-жаттығу ұшағы (U 1201-ден U 1239-ға дейін) 1953 жылдан 1990 жылға дейін қызметте болды. 1950 жылдардың соңында Швейцария өз Vampire паркін жаңару үшін Hawker Hunter ұшақтарын сатып ала бастады.

DH.100 Vampire бір орындық күндізгі ұшақ/ұшқыш-бомбардировшы

F.1 (немесе F. Mk 1 немесе Mk.1) RAF үшін бір орындық күрес ұшағы нұсқасы; E.6/41 талабы бойынша салынған үш прототип (Spider Crab деп аталды). 1948 жылы 30 бұрынғы RAF F.1 ұшағы танысу мақсатында Армей де л’Эрге (Armée de l'Air) берілді. TG431 ұшағы 1947 жылдың мамыр айында Австралия Корольдік Әуе күштеріне (RAAF) A78-1 ретінде танысу үшін жеткізілді. TG278 ұшағы кеңейтілген қанаттарымен және Ghost 2 қозғалтқышымен жабдықталды. F.2 Nene қозғалтқышымен жабдықталған прототиптер. Екі жаңадан құрылыс және үш конверсия жасалды. Корольдік Әскери-теңіз күштері үшін екі орындық Т.22 оқу ұшағы; 73 данасы de Havilland компаниясымен жасалды. J 28B швед FB.6, 310 дана салынды. Бірнешеуі әуе жарыстарына бейімделді, төрт мысалы Рено әуе жарыстарында сегіз рет қатысып, бір рет жеңіске жетті.