Providing something that rouses the recipient to activity
Стимуляция – дамуды ынталандыру немесе жалпы белсенділіктің туындауы. Мысалы, «Баспасөз саяси пікірталасқа ынталандыру береді». Қызықты немесе көңілді әрекет, оның сезімдерге тигізетін әсеріне қарамастан, «стимуляциялайтын» деп сипатталуы мүмкін. Стимуляциялау – стимул ретінде әрекет ету; стимул – қабылдаушыны белсенділікке қозғайтын нәрсе; стимулдар – стимулдың көпше түрі. Осы терминнің ерекше қолданылуы – физиологиялық стимуляция, ол сезімдік қоздырылуды білдіреді, түрлі агенттердің немесе энергия түрлерінің (стимулдардың) рецепторларға тигізетін әсері, осының нәтижесінде жүйке арқылы миға (афференттерге) импульстар жіберіледі. Дене бетінде немесе оның жанында сезім рецепторлары бар, мысалы, көздің торлы қабатындағы фоторецепторлар, құлақтың кохлеясындағы шашты жасушалар, терідегі сезімтал рецепторлар және ауыз және мұрын қуысының химиялық рецепторлары. Бұлшықеттерде, буындарда, ас қорыту жолында, сондай-ақ ми, құрсақ қуысы, несеп қуығы және простата сияқты мүшелердің айналасындағы мембраналарда да сезімтал рецепторлар бар (шағын жыныстық стимуляцияның бір көзін қамтамасыз етеді). Сыртқы немесе ішкі сезімдерді стимуляциялау еріксіз әрекеттерді тудыруы немесе әрекеттегі ниеттерді бағыттауы мүмкін. Мұндай эмоционалдық немесе ынталандырушы стимуляция көбінесе субъективті түрде де сезіледі (білімге еніп, санада болады). Түсінік, мысалы, ойлау мен ниеттенуде қолданылатын, тұжырымдалған стимуляция ретінде қарастырылуы мүмкін. Дене стимуляциясы сезілгенде, ол дәстүрлі түрде сезім деп аталады, мысалы, жанасу, дәм сезу немесе иіс сезу, немесе жағымсыз немесе жағымды сезім. Бұл психологиялық стимуляция деп қарастырылуы мүмкін, ол адамның ойлау немесе сезіну процестеріне әсер ететін стимул.
Stimulation is the encouragement of development or the cause of activity in general. For example, "The press provides stimulation of political discourse." An interesting or fun activity can be described as "stimulating", regardless of its physical effects on senses. Stimulate means to act as a stimulus to; stimulus means something that rouses the recipient to activity; stimuli is the plural of stimulus. A particular use of the term is physiological stimulation, which refers to sensory excitation, the action of various agents or forms of energy (stimuli) on receptors that generate impulses that travel through nerves to the brain (afferents). There are sensory receptors on or near the surface of the body, such as photoreceptors in the retina of the eye, hair cells in the cochlea of the ear, touch receptors in the skin and chemical receptors in the mouth and nasal cavity. There are also sensory receptors in the muscles, joints, digestive tract, and membranes around organs such as the brain, the abdominal cavity, the bladder and the prostate (providing one source of sexual stimulation). Stimulation to the external or internal senses may evoke involuntary activity or guide intentions in action. Such emotional or motivating stimulation typically is also experienced subjectively (enters awareness, is in consciousness). Perception can be regarded as conceptualised stimulation, used in reasoning and intending, for example. When bodily stimulation is perceived it is traditionally called a sensation, such as a kind of touch or a taste or smell, or a painful or pleasurable sensation. This can be thought of as psychological stimulation, which is a stimulus affecting a person's thinking or feeling processes.
Шолу
Стимуляция, жалпы алғанда, организмдердің түйсік органдары арқылы келетін күштерді қабылдауын білдіреді. Осылайша, ол стимулға жауап беру механизмінің бір бөлігі болып табылады. Қарапайым организмдер стимуляцияға үш түрлі жолмен әрекет етеді: өте аз стимуляция оларды дамудан тоқтатуға, ал тым көп – стрестен немесе бейімделе алмаудан өлімге алып келеді, ал орташа мөлшердегі стимуляция оларды оны жеңу арқылы бейімделуге және өсуге мүмкіндік береді. Адамдардағы психологиялық стресте де ұқсас категориялар немесе салдарлар байқалады. Осылайша, стимуляцияны сыртқы оқиғалардың жеке тұлғаның олармен күресу үшін реакциясын қалай тудыратыны ретінде сипаттауға болады.
Stimulation, in general, refers to how organisms perceive incoming stimuli. As such it is part of the stimulus response mechanism. Simple organisms broadly react in three ways to stimulation: too little stimulation causes them to stagnate, too much to die from stress or inability to adapt, and a medium amount causes them to adapt and grow as they overcome it. Similar categories or effects are noted with psychological stress with people. Thus, stimulation may be described as how external events provoke a response by an individual in the attempt to cope.
Артық ынталандыру
Белгілі бір деңгейдегі күшті тітіркендіруге (стимуляцияға) үйреніп, содан кейін осы деңгейден елеулі өзгеріс жасағанда дискомфорт сезіну мүмкін. Осылайша, адам күшті тітіркендіруге немесе қарқынды өмір салтына үйреніп, олар алынғанда абдырау сезіміне тап болуы мүмкін. Стресс пен бақытсыздық әдеттегідей емес деңгейдегі тітіркендірудің нәтижесі болуы мүмкін. Кейбір адамдар үшін ұзақ мерзімді тітіркендіру зиянды болуы мүмкін, ал өзгерістің бастапқы дискомфорты мен стресіне қарамастан, тыныш және аз тітіркендірілген өмір пайдалы болуы мүмкін. Сондай-ақ қараңыз: сезімталдық жүктемесі және эмоционалдық қанағатсыздық. Аутизм спектріндегі адамдардың тітіркендіруге төзімділік шегі әдетте төмен болады, сондықтан олар басқалар үшін қалыпты деңгейдегі тітіркендіруде сезімталдық жүктемесін сезінеді. Бұл осыған ұқсас жағдайлардағы нейротипикал адамдарға қарағанда стиммингтің (өздік стимуляция), құлаудың, тоқтаудың және диссоциацияның жиілеуіне әкелуі мүмкін. Хиропрактик Джеймс Уилсон ұзақ мерзімді тітіркендірудің нәтижесінде бүйрек үсті бездерінің шаршауы (адреналдық шаршау) деп аталатын құбылыс пайда болуы мүмкін деген гипотеза ұсынған, бірақ мұндай жағдайдың бар екенін растайтын ешқандай дәлел жоқ.
It is possible to become habituated to a particular degree of stimulation, and then find it uncomfortable to have a significant change from that level of the stimulus. Thus one can become used to intense stimuli or a fast paced life and suffer withdrawal when they are removed. Stress and unhappiness may result an unaccustomed level of stimulation. Ongoing, long term stimulation can for some individuals prove harmful, and a more relaxed and less stimulated life may be beneficial despite possible initial discomfort or stress from the change. See also; sensory overload and burnout. Autistic people often have a much lower threshold for overstimulation, and so suffer sensory overload at levels of stimulus that others find unexceptional. This can lead to an increased frequency of stimming, meltdowns, shutdowns, and dissociation compared to neurotypical people in similar situations. Chiropractor James Wilson has hypothesized that long term overstimulation can result eventually in a phenomenon called adrenal fatigue, but there is no evidence that such a condition exists.