Рафаэль Лосано Хеммер: Мексика-Канада электронды суретшісі

Кіріспе

Мексикалық-канадтық электронды суретші (1967 жылы туған)

Рафаэль Лозано Хеммер (1967 жылы Мехико қаласында туған) – архитектура, технологиялық театр және перформанс идеяларымен жұмыс жасайтын мексикалық-канадтық электронды суретші. Лозано Хеммер Монреаль және Мадрид қалаларында тұрады және жұмыс істейді.

Өмірбаян

Рафаэль Лозано Хеммер 1967 жылы Мехико қаласында дүниеге келген. 1985 жылы ол Канадаға эмиграция жасап, Британдық Колумбиядағы Виктория университетінде оқыды, содан кейін Монреальдегі Конкордия университетінен физикалық химия ғылымдары бойынша бакалавр дәрежесін алды. Мехикодағы түнгі клубтардың иесінің ұлы Лозано Хеммер ғылымға бейім болғанымен, достарының шығармашылық қызметіне қатысуға қарсы тұра алмады. Алғашқыда ол Монреальдегі молекулалық тану зертханасында жұмыс істеді. Ол ғылымды тікелей мансап етпесе де, ол оның жұмысына көптеген жағынан әсер етті. Лозано Хеммердің кішкентай масштабтағы мүсіндік және бейне инсталляциялары қабылдау, алдау және бақылау тақырыптарын зерттейді. Осы ауқымды және өнер көрсетілімдеріне негіделген жобаларының нәтижесінде Лозано Хеммер туындыларын фотосуреттер арқылы жариялап, көрмелерге қояды. 1999 жылы ол Alzado Vectorial (немесе Vectorial Elevation) туындысын жасады, онда интернет қолданушылары Мехико қаласының орталық алаңында жарық шоғын бағыттады. Бұл жұмыс 2002 жылы Витория-Гастейсте, 2003 жылы Лионда, 2004 жылы Дублинде және 2010 жылы Ванкуверде қайталанды. 2007 жылы ол Венеция биенналесінде Мексиканы ресми түрде өкілдік еткен алғашқы суретші болды, Палаццо Соранцо Ван Аксельде жеке көрме ұйымдастырды. 2006 жылы оның "Минутына 33 сұрақ" атты туындысы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайына қосылды. "Публика" (2005) деген атаумен белгілі туындысы Ұлыбританиядағы Тейт галереясында сақталады. 2014/2015 жылдары оның туындылары Швецияның Умео университетіндегі Bildmuseet-те өткен "Көлеңкелердің эскизі" жеке көрмесінде ұсынылды.

Мәтіндік көркемдік

Лозано Хеммердің бірнеше инсталляцияларында сөздер мен сөйлемдерді қосымша мағына беру үшін пайдалану бар. Бұл мәтіндер көрерменнің әрекеттерін қамтитын, атмосфера мен қабылдауды өзгерту немесе оған әсер ету үшін терең мағынаны ашып көрсетуге арналған. Мәтінге негізделген кейбір инсталляциялар, мысалы, «Үшінші Тұлға» және «Субтитрленген Қоғамдық», сөздерді тікелей көрерменнің үстіне жасайды. Бұл мәтіндердің ретсіздігі көрерменге олармен қалай белгіленетінін бақылау мүмкіндігін бермейді, ол әлсіздік сезімін тудырады және оларға жағымды немесе жағымсыз ассоциацияларды сезінуге мүмкіндік береді. «Минутына 33 Сұрақ» және «Бизнеске Ұқсамайтын Бизнес» сияқты мәтінге негізделген инсталляциялар көрерменнің ерікті қатысуына тәуелді. Бұл екі түрдегі мәтіндік инсталляциялар сыртқа қарай бағытталған, ал алғашқы екеуі ішкі бағытталған. «Минутына 33 Сұрақ» инсталляциясы бірнеше экраннан тұрады, олар мүмкін болатын сұрақтарды жасап, минутына 33 жылдамдықпен көрсетеді. Сұрақтарды жасайтын компьютер 55 миллиардқа жуық бірегей сұрақтарды жасай алады, олардың барлығын көрсетуге 3000 жылдан астам уақыт кетеді. Көрермен автоматты түрде көрсетілетін сұрақтарды қараудан басқа, өз сұрақтарын жүйеге енгізе алады. Олардың қатысуы экрандарда дереу көрініп, бағдарламада тіркеледі. «Үшінші Тұлға» – бұл компьютерлік бақылау жүйесімен жабдықталған «ShadowBox» сериясының интерактивті дисплейлерінің екінші бөлігі. Бұл туынды көрерменнің көлеңкесін көрсетеді, ол жүздеген кішкентай сөздерден тұрады, бұл сөздіктегі барлық етістіктердің үшінші тұлғадағы түрі. Көрмеге келген адамның портреті белсенді сөздер арқылы жасалады, олар оның силуэтін автоматты түрде толтырады. «Бізнеске Ұқсамайтын Бизнес» – миыраған неондық белгі, оның жылдамдығы соңғы 24 сағатта онлайн жаңалықтарда «экономика» сөзінің пайда болу жиілігіне тікелей пропорционал. «Subtitled Public» – бұл компьютерлік бақылау жүйесімен жабдықталған бос көрме алаңы. Адамдар кеңістікке кіргенде, жүйе әр адам үшін субтитр жасайды және оны оларға жобалайды: субтитр үшінші тұлғадағы барлық етістіктердің тізімінен кездейсоқ таңдалады. Субтитрден құтылудың жалғыз жолы – басқа адамға тиіп, осылайша екі субтитрдің орнын ауыстыру. Оның жұмысы жұртшылыққа тегін ойын-сауық сыйлады, сонымен қатар оларға керемет тәжірибе алуға көмектесті. [15] біріншілік емес дерек көзі қажет.

Several of Lozano Hemmer's installations include the use of words and sentences to add additional meaning. These texts are used to elaborate upon a deeper meaning that involves a viewer's actions, to change or create an effect upon the atmosphere and perception. Some of the text based installations, such as Third Person and Subtitled Public, place words upon the viewer himself. Because of the random nature of these texts, the viewer has no control over what they are labeled as, incurring a sense of helplessness, and experience the pleasant and unpleasant connotations that are associated with the words placed upon themselves. The text based installations such as 33 Questions Per Minute and There is No Business Like No Business are reliant upon the willing participation of the viewer. These two forms of text installations are externally reflective, while the first two are internally reflective. 33 Questions Per Minute is an installation consisting of several screens programmed to generate possible questions and display them at a rate of 33 per minute. The computer generating the questions can generate 55 billion unique questions, taking over 3,000 years to display them all. In addition to viewing the automatically displaying the questions, members of the public can submit their own questions into the system. Their participation shows up on the screens immediately, and is registered by the program. Third Person is the second piece of the ShadowBox series of interactive displays with a built in computerized tracking system. This piece shows the viewer's shadow, composed hundreds of tiny words that are in fact all the verbs of the dictionary conjugated in the third person. The portrait of the viewer is drawn in real time by active words, which appear automatically to fill his or her silhouette. There Is No Business Like No Business is a blinking neon sign, whose speed is directly proportional to the number of times that the word "economy" has appeared in online news items within the past 24 hours. Subtitled Public consists of an empty exhibition space where visitors are detected by a computerized surveillance system. When people enter the space, the system generates a subtitle for each person and projects it onto him or her: the subtitle is chosen at random from a list of all verbs conjugated in the third person. The only way of getting rid of a subtitle is to touch another person, which leads to the two subtitles being exchanged. His work gave to the public a free entertainment, and he also help them to have a marvelous experience. [15]non primary source needed

Қарым-қатынастық архитектура

1994 жылы Лозано Хемер "реляциялық сәулет" терминін ғимараттардың және қала ортасының шетелдік жадымен технологиялық актуализациясы ретінде енгізді. Ол белгілі бір ғимараттың немесе қала ортасының басым сюжеттерін аудиовизуалды элементтерді оны әсер ету, әсер ету және оны қайта контекстуализациялау арқылы өзгертуге тырысты. 1997-2006 жылдар аралығында ол "Көшпелі императорлар" және "Скан астында" деп аяқталатын он қатынастық архитектураны салдырды. Solar Equation - бұл үлкен масштабтағы қоғамдық көркем инсталляция, ол Күннің 100 миллион есе кіші масштабтағы сенімді симуляциясынан тұрады. Австралияның Мельбурн қаласында өткен "Жазғы жарық" фестивалі тапсырысы бойынша, жобаға арнайы жасалған әлемдегі ең үлкен шар тәрізді шар бейнеленген. Күн шарындағы күн анимациясы Күн бетінде көрінетін турбулентті, жарылыстар мен күн дақтарын симуляциялайтын математикалық теңдеулер арқылы жасалды. Бұл өз кезегінде, көрермендерге Күн бетінде байқалатын және астрономияның салыстырмалы түрде жақында ғана ашылған ғажайып құбылыстарды аңғартатын, үнемі өзгеріп отыратын, қайталанбайтын көріністі берді. Under Scan - бұл қоғамдық кеңістікке арналған интерактивті бейне-өнер инсталляциясы. Бұл жұмыста, өтіп бара жатқандарды компьютерлік бақылау жүйесі анықтап, олардың көлеңкесінде бейне портреттерін іске қосады. Жергілікті кино түсірушілер тобы Дерби, Лестер, Линкольн, Нортгемптон және Ноттингем қалаларында (Англия) еріктілердің мыңнан астам бейне портреттерін түсірді. Лондонның Трафальгар алаңында өткен көрмеге "Тейт Модерн" мұражайы 250-ден астам қосымша жазба түсірді. Адамдар өздерін қалай көрсе, солай бейнелеуге ерікті болғандықтан, көптеген қойылымдар түсірілді. Инсталляция барысында портреттер кездейсоқ орындарда пайда болды. Олар көлеңкелері "асылған" кезде, "оянып", көрерменменмен көз байланысын орнатады. Көрген адам кетіп бара жатқанда, портрет басқа жаққа қарап әрекет етеді, егер оны ешкім іске қоратпаса, ол жоғалады. Body Movies қоғамдық кеңістікті интерактивті проекциялар арқылы өзгертеді. Алайда, суреттер тек қана көрермендердің көлеңкелерінің ішінде пайда болады, олардың силуэттері жерге орналастырылған күшті жарық көздеріне қаншалықты жақын немесе алыс екеніне байланысты өлшенуі мүмкін. Видео бақылау жүйесі бар суреттер ашылғаннан кейін жаңа суреттерді шығарады, бұл тұрғындарды жаңа бейнелеу тәсілдерін қолдануға шақырады. Лозано Хеммер былай дейді: "Менің бастапқы қалауым - жасанды көлеңкелерді пайдаланып, денеге ену мен денеден шығу туралы, тамаша бейнелеу туралы, қоғамдық кеңістіктегі денелер арасындағы қашықтық туралы және т.б. сұрақтар қою еді". Re:Positioning Fear - үшінші қатынастық архитектура жобасы. Бұл үлкен масштабтағы қондырғы Landeszeughaus әскери арсеналында болды, проекция тек өткендердің көлеңкесінде ғана көрінді. Тіндер автоматты түрде бағытталып, дыбыс шығаратын жүйелер пайда болды. "Қорқыныш" ұғымының өзгеруі туралы нақты уақыт талқылау көлеңкеде көрсетілді; әңгімелесуге 17 елден 30 суретші мен теоретик қатысты.

In 1994, Lozano Hemmer coined the term "relational architecture" as the technological actualization of buildings and the urban environment with alien memory. He aimed to transform the dominant narratives of a specific building or urban setting by superimposing audiovisual elements to affect it, effect it and re contextualize it. From 1997 to 2006, he built ten works of relational architecture beginning with Displaced Emperors and ending with Under Scan. Solar Equation was a large scale public art installation that consists of a faithful simulation of the Sun, scaled 100 million times smaller than the real thing. Commissioned by the Light in Winter Festival in Melbourne, Australia, the piece featured the world's largest spherical balloon, custom manufactured for the project, which was tethered over Federation Square and animated using five projectors. The solar animation on the balloon was generated by live mathematical equations that simulated the turbulence, flares and sunspots that can be seen on the surface of the Sun. This produced a constantly changing display that never repeated itself, giving viewers a glimpse of the majestic phenomena that are observable at the solar surface and that only relatively recent advances in astronomy have discovered. Under Scan is an interactive video art installation for public space. In the work, passers by are detected by a computerized tracking system, which activates video portraits projected within their shadow. Over one thousand video portraits of volunteers were taken in Derby, Leicester, Lincoln, Northampton and Nottingham (in England) by a team of local filmmakers. For a London presentation in Trafalgar Square, Tate Modern filmed over 250 additional recordings. As people were free to portray themselves in whatever way they desired, a wide range of performances were captured. In the installation, the portraits appeared at random locations. They "wake up" and establish eye contact with a viewer as soon as his or her shadow "reveals" them. As the viewer walks away, the portrait reacts by looking away, and eventually disappears if no one activates it. Body Movies transforms public space with interactive projections measuring between Thousands of photographic portraits, previously taken on the streets of the host city, are shown using robotically controlled projectors. However, the portraits only appear inside the projected shadows of the passers by, whose silhouettes can measure , depending on how close or far away they are from the powerful light sources positioned on the ground. A video surveillance tracking system triggers new portraits when all the existing ones have been revealed, inviting the public to occupy new narratives of representation. Lozano Hemmer comments, "my initial desire was to use artificial shadows to generate questions about embodiment and disembodiment, about spectacular representation, about the distance between bodies in public space, and so on". Re:Positioning Fear was the third relational architecture project. This was a large scale installation on the Landeszeughaus military arsenal, with the projection only being seen in the shadows of passers by. Using tracking systems, the shadows were automatically focused and generated sounds. A real time discussion about the transformation of the concept of "fear" was projected inside the shadows; the chat involved 30 artists and theorists from 17 countries.

Мүсіндік

Таспалық жазулар – бұл инсталляцияда келушілердің инсталляцияда қанша уақыт тұрғанын тіркеуге арналған моторлы өлшегіш таспалардың қатарлары бар. Компьютерлік бақылау жүйесі адамның бар екенін анықтағанда, ең жақын өлшегіш таспа жоғары қарай бастайды. Таспа жеткілікті биікке жеткенде, құлап, кері қайтып келеді. "Қалталарыңызды босатыңыз" – бұл конвейерлік лентадан және оның астынан өтетін барлық нәрсенің суретін түсіріп, сақтайтын компьютерлік сканерден тұратын инсталляция. Көрермен конвейерлік лентаға кілттер, жеке куәліктер, әмияндар, уайымдау бұрандалары, презервативтер, жазба блоктары, ұялы телефондар, монеталар, қуыршақтар, несие карталары сияқты кез келген кішкентай затты қоя алады. Сканердің астынан өткеннен кейін, заттар конвейердің екінші жағында, инсталляциядан алынған сақталған суреттердің проекциясымен бірге қайта пайда болады. Конвейерден нақты затты алып тастағанда, ол өзінің проекцияланған бейнесін қалдырады, ол кейіннен басқа заттармен бірге қолданылады. Микрофондар – бұл көрме залының әртүрлі биіктіктерінде орналасқан 1939 жылғы винтаждық Shure микрофондарынан тұратын интерактивті инсталляция. Әрбір микрофонның ішінде кішкентай динамик және жасырын басқару компьютерлерінің желісіне қосылған схемалық тақта бар. Адам микрофонға сөйлегенде, оның дауысы жазылады, содан кейін бұрынғы қатысушының дауысы эхо ретінде қайта ойнатылады. Стандарттар мен екі стандарт – бұл көрме залы төбесінен ілінген 10-ден 100-ге дейін бекітілген белбеулерден тұратын интерактивті инсталляция. Компьютерлік бақылау жүйесімен басқарылатын белбеулер автоматты түрде айналып, адамдарды қадағалап, біртіндеп бұрылады. Бірнеше адам бөлмеде болғанда, олардың болуы белбеулердің барлық тобына әсер етеді, бұзылудың хаотикалық үлгілерін жасайды. Түрбуленттілік, айналулар және салыстырмалы түрде тыныш аймақтар сияқты сызықты емес мінез-құлық пайда болады. Бұл туындының мақсаты күрделі динамиканы бейнелеу, таза бақылау жағдайын болжамсыз байланыс жүйесіне айналдыру. Бұл туынды әкелік биліктің фетиші арқылы "жоқ жұртты" жасайды: белбеу. "Үштен кем" – екі аналогтық интеркомның арасында желі құрайтын жарық сәулелерінің сериясынан тұратын инсталляция. Көрермен интеркомдардың біріне сөйлегенде, дауыс сигналы қалай жарыққа айналып, желі арқылы бірнеше мүмкін жолдардың бірімен көрінетін түрде беріліп жатқанын көре алады. Жарық екінші жаққа жеткенде, сөйлеген сөз жарықтан дыбысқа айналып қайтадан шығарылады. Инсталляция дыбыс дәнекерлерін жарыққа айналдырады, содан кейін қайтадан дыбысқа айналдырады. Бұл инсталляция 2011 және 2012 жылдар аралығында Disseny Hub Barcelona көрмесінде I/O/I көрмесінде көрсетілді. The senses of machines (Interaction Laboratory). Voice Array – бұл 288 анонимді дауыстық үлгілерді қамтитын, біркелкі емес бірлікте ойналатын, артқы қабырғаның бойындағы қара жолақтың үстінен және астынан шығатын дискретті ақ жарық импульстерімен бірге жүретін қатысу инсталляциясы. Белсенділенген кезде, бұл туынды ескі стерео құрылғысының дыбысты жарыққа айналдырып, оның қарқындылығын өлшейтін дыбыс деңгейінің соғуымен байланысты. Кез келген келуші таспаның сол жағындағы күміс түймелі интеркомға сөйлей алады. Жазуды алып тастағаннан кейін, ол дереу жарқыраған тізбекке айналады, ол массивтің алғашқы жарығында цикл ретінде сақталады. "Entanglement" – жарық беретін екі неон тақтасы бар инсталляция. Екі тақтаның мөлшері 72 дюймға 14.75 дюйм. Екі тақтаның екеуінде де оларды қосып-өшіретін жарық сөндіргіш бар. Бір жарық қосқышы қосылғанда екі тақта да жарық көреді. Бір жарық сөндірілсе, екі тақта да сөнеді. Екі тақта бөлек бөлмелерге, бөлек ғимараттарға, тіпті бөлек елдерге орналасады. Бұл идея кванттық физикада екі бөлшектің бірдей әрекет етуі дегенді білдіреді. Бифуркация – бұл Y пішіндес тармақ, төбеге жіппен бекітілген және ауада ілінетін инсталляция. Бұрынғы Y пішіндес тармақтың суреті осы тармақтың артында орналасқан. Y пішіндес тармақ ауа қозғалысымен немесе оны қозғалтқан адамдармен қозғалғанда, проекция да салбыраған тармақпен синхронды түрде қозғалады. Бұл Рафаэль Лозано Хемердің "Көлбеу нысандар" жинағындағы екінші туындысы. Бұл туынды Октавио Паз бен Биой Касарестің "жоқ болу мен болу қарама-қарсы емес" деген пікірінен шабыттанды.

Tape Recorders is an installation containing rows of motorized measuring tapes recording the amount of time that visitors stay in the installation. As a computerized tracking system detects the presence of a person, the closest measuring tape starts to project upwards. When the tape reaches around high, it collapses and recoils back. Please Empty your Pockets is an installation that consists of a conveyor belt with a computerized scanner that records and stores images of everything that passes under it. The viewer may place any small item on the conveyor belt, for example keys, ID cards, wallets, worry beads, condoms, notepads, cellphones, coins, dolls, credit cards, etc. Once they pass under the scanner, the objects reappear on the other side of the conveyor belt beside projected objects from the stored images of the installation. As a real item is removed from the conveyor belt, it leaves behind a projected image of itself, which is then used to accompany future objects. Microphones is an interactive installation featuring one or several 1939 vintage Shure microphones, placed on mike stands around the exhibition room at different heights. Each microphone has been modified so that inside its head is a tiny loudspeaker and a circuit board connected to a network of hidden control computers. When a public member speaks into a microphone, it records his or her voice, then immediately plays back the voice of a previous participant, as an echo from the past. Standards and Double Standards is an interactive installation that consists of 10 to 100 fastened belts that are suspended at waist height from stepper motors on the ceiling of the exhibition room. Controlled by a computerized tracking system, the belts rotate automatically to follow the public, turning their buckles slowly to face passers by. When several people are in the room, their presence affects the entire group of belts, creating chaotic patterns of interference. Non linear behaviours emerge such as turbulence, eddies, and relatively quiet regions. One of the aims of this piece is to visualize complex dynamics, turning a condition of pure surveillance into an unpredictable connective system. The piece creates an "absent crowd" using a fetish of paternal authority: the belt. Less than three is an installation consisting of a series of light beams that form a kind of network between two analogue intercoms. When a viewer speaks into one of the intercoms, he can see how the voice signal is converted into flashes of light that are visibly transmitted along one of the several possible routes through the network. When the flash of light reaches the other end, the spoken phrase is released and transformed again, from light to sound. The installation interacts by transforming sound stimuli into light, which is then turned back into sound again. It was shown at Disseny Hub Barcelona between 2011 and 2012 at the exhibit I/O/I. The senses of machines (Interaction Laboratory)

Voice Array is a participatory installation featuring up to 288 anonymous vocal samples—played in uneven unison, and accompanied by pulses of vibrant white light in discrete beams, emanating from above and below a raised black strip along a back wall. When activated, the piece connotes the pulsing volume bars on an old stereo, turning sound into light to measure intensity. Any visitor can speak into the silver buttoned intercom to the left of the strip—upon withdrawal, the recording immediately transforms into a flashing sequence, stored as a loop in the first light of the array. Entanglement is an installation that consists of two neon signs that say “entanglement” on them that light up. The two signs are 72 inches by 14.75 inches in size. The two signs both have a light switch that turns both of them on and off. When one of the light switches is turned on, both signs light up. When one of the light switches is turned off, both signs are off. The two signs are placed in separate rooms, separate buildings, or even in separate countries. The idea came from what entanglement means in quantum physics which is where two particles behave as one. Bifurcation is an installation where a Y shaped branch dangles in the air that is attached to the ceiling by a piece of string. Behind the branch is a projection of a whole branch, showing what the Y shaped branch once looked like. As the Y shaped branch moves with the air movement or by people moving it, the projection also moves in synchronization with the dangling branch. This is Rafael Lozano Hemmer's second piece in “Shadow Objects.” The piece was inspired by Octavio Paz and Bioy Casares who stated that “absence and presence are not opposites.”

Pan Anthem (2014) is an interactive installation of hundreds of movable speakers that play national anthems when the viewer approaches. These speakers are arranged throughout the gallery's walls based on national statistics. For example, the arrangement may depend on population, year of independence, etc. Speaking Willow, is an interactive, motion detecting tree that will whisper to visitors in hundreds of different languages at Washington, D. C.'s Planet Word Museum. Anticipated installation date 2020.

Pan Anthem (2014) – бұл келуші жақындағанда ұлттық әнұрандарды ойнайтын жүздерше қозғалмалы динамиктерден тұратын интерактивті инсталляция. Бұл динамиктер галерея қабырғаларында ұлттық статистикаға сүйене отырып орналасқан. Мысалы, орналасуы халық санына, тәуелсіздік алған жылына және т.б. байланысты болуы мүмкін. Speaking Willow – бұл Вашингтон, округ Колумбиядағы Planet Word Museum-да жүздерше түрлі тілдерде келушілерге сыбырлайтын қозғалысқа сезімтал ағаш. Құрылымын аяқтау күні 2020 жылға жоспарланған.

Басқа жұмыстар

2013 жылы Лозано Хеммер Friendfracker деп аталатын туынды жасады. Бұл Лозано Хеммер Харпер Ридпен бір күні бірлесіп құрған онлайн-қызмет. Қатысушы өз Facebook аккаунтының ақпаратын онлайн бағдарламаға енгізеді, ал ақпарат расталғаннан кейін қызмет оның Facebook аккаунтындағы 10-ға дейін досын жояды. Қызмет қандай достар жойылғанын көрсетпейді. Facebook 2013 жылдың 25 сәуірінде бағдарламаны тоқтатты. "Пулс бөлмесі" – еденнен үш метр биіктікте кабельдермен ілінген, әрқайсысы 300 Вт қуаттылығы бар 300-ден астам мөлдір шамдардан тұратын интерактивті инсталляция. Соңғы жылдары ол Италияның Венециясы және Данияның Орхус қалалары сияқты көптеген жерлерде көрсетілді. "Соңғы дем" – адамның тынысын мәңгілік сақтау және тарату үшін арнайы жасалған инсталляция. Ауруханаларда қолданылатын жасанды тыныс алу аппараттарының негізінде жасалған жұмыстың бір бөлігі – адамның тыныс алу жиілігіне сәйкес автоматты түрде толтылып, қайтадан қысылатын қағаз қаптан тұрады. Механизмін иелендіретін құрылғы қабырғаға орнатылған және күніне 10 000 рет – ересек адамның қалыпты тыныс алу жиілігі – іске қосылады, 158 дем шығарады. Суретші тыныстың "көрінетін" сақталуын және айналымын адамның биометриялық портреті, адамның өлімінен кейін де сақталатын өмір белгісі деп санайды. Осы басылымда Рафаэль Лозано Хеммер Квебек ақыны және романисі Николь Броссардтың тынысын мәңгілікке сақтап, феминистік және ЛГБТҚ+ қозғалысының белгілі қайраткерінің есімін ұлықтады. Оның шығармашылық пен наразылыққа толы тынысы осы туындының резервуарында, суретшінің мәңгілік ескерткіші ретінде сақталады.

Технология

Лозано Хеммер көптеген суретшілерден технологияны толыққанды пайдалануымен ерекшеленеді; оның көптеген туындыларында ұзақ әсер қалдыру үшін технологияның бірнеше элементі қолданылады. Лозано Хеммер Батыс мәдениетінің технологияға негізделген мәдениет екенін мойындайды, оның айтуынша, "компьютерді қолданбасаңыз да, сіз осы ортаның ықпалындасыз. Технологиямен жұмыс істеу сөзсіз". "Біздің саясатымыз, мәдениетіміз, экономикамыз, барлығы жаһандық коммуникация желілері арқылы жүзеге асырылады".

Лозано Хеммер өз жұмыстарында робототехника, арнайы бағдарламалық жасақтама, проекциялар, интернет сілтемелері, ұялы телефондар, сенсорлар, светодиодтар, камералар және іздеу жүйелерін пайдаланған.

Жеке көрмелері

"Көлеңкелердің эскизі" Билдмузее, Умео университеті, Швеция. 2 қараша 2014 – 26 сәуір 2015.
Рафаэль Лозано Хеммер: "Аударма аралы" (кумуляторлары: Рием Фадда және Алия Заал Сұлтан Лоота), Абу-Даби Мәдениет және туризм департаменті, Абу-Даби, Біріккен Араб Әмірліктері, 20 қараша – 31 желтоқсан. Lumiere 2023 (кумулятор: Хелен Маридж), Lumiere фестивалі, Дарем, Ұлыбритания, 16 қараша – 19 қараша. Рафаэль Лозано Хеммер: "Қатал айналмалы тыныс алу" (Кэтлин Фордтың жетекшілігімен), Borusan Contemporary, Стамбул, Түркия, 14 қыркүйек – 16 ақпан 2014.

Марапаттар

Визуалды және медиа өнері саласындағы генерал-губернатор сыйлығы, Оттава, Канада 2015. Интерактивті өнердегі Құрметті мақтау, Ars Electronica 2013, Линц, Австрия 2013. Джойс сыйлығы, Джойс қоры, Чикаго, Иллинойс, АҚШ 2012. BAFTA Британ академиясының интерактивті өнер сыйлығы 2005, Лондон, Ұлыбритания 2005. Жылдың суретшісі/орындаушысы, Wired Magazine Rave Awards, Сан-Франциско, Калифорния, АҚШ 2003. Рокфеллер-Форд стипендиясы, Нью-Йорк қаласы, Нью-Йорк, АҚШ 2003. Trophée des Lumiéres, Лион, Франция 2003. Әлемдік технологиялар желісінің өнер сыйлығы, Сан-Франциско, Калифорния, АҚШ 2003. BAFTA Британ академиясының интерактивті өнер сыйлығы 2002, Лондон, Ұлыбритания 2002. Алтын сыйлық, Интерактивті медиа дизайн шолуы 2002, I. D. Magazine, АҚШ 2002. Интерактивті өнердегі ерекшелік, Ars Electronica 2002, Линц, Австрия 2002. Халықаралық Баухаус сыйлығы 2002, 1-орын, Дессау, Германия 2002. SFMOMA Webby Awards 2000 сыйлығы, Сан-Франциско, Калифорния, АҚШ 2000. Медиа өнер фестивалінің үздік сыйлығы 2000, CG Arts, Токио, Жапония 2000. Финалист, Medienkunstpreis 2000, ZKM, Карлсруэ, Германия 2000. Интерактивті өнердегі Алтын Ника, Ars Electronica 2000, Линц, Австрия 2000. Интерактивті өнердегі Құрметті мақтау, Ars Electronica 1998, Линц, Австрия 1998. Ең үздік инсталляция, Интерактивті цифрлық медиа сыйлығы 1996, Торонто, Онтарио, Канада 1996. 2-орын, Cyberstar, Кёльн, Германия, 1995 жылдың маусымы. Интерактивті өнердегі Құрметті мақтау, Ars Electronica 1995, Линц, Австрия 1995.