Кіріспе

Көп баррельді атыс қаруы

Пікір қорабы револьвері немесе жай ғана пікір қорабы (сондай-ақ "бұрышқы", ас үйге арналған бұрыш сегіздікке ұқсас болғандықтан) – көбінесе қол тапаншасы түріндегі, айналмалы механизмге үш немесе одан көп оқ түтікшесі бар көп баррельді атыс қаруы. Әрбір түтікшеде бір оқ болады, ал атушы барлық түтікшелерді қолмен айналдырып, әр түтікшені тізбектей түрде құлыпқа немесе тоққышқа келтіре алады, бұл револьвердің барабанының айналуына ұқсас. Пікір қорабы тапаншалары барлық типтегі тегіс ұңғылы атыс қаруларында және қаптамалы атыс қаруларында қолданылатын металл корпусты оқ-дәрі жүйелері үшін жасалды: шұңқырлы, дөңгелекті, кремнийлі, капсюльді, шыналы, жиекті және орталық ұялы. Көбінесе олар қолға ұсталатын қару болғанымен, кейбір ұзын қарулар да жасалды. Мысалы, Сэмюэл Колт Британдық Үндістаннан үш баррельді пікір қорабы бар шұңқырлы мылтыққа ие болды, ал 1967 жылы сегіз баррельді пікір қорабы бар мылтық жобаланды, бірақ оны өндіріске енгірген жоқ.

Алғашқы жылдар

Атыс қаруының осы түрі 1830 жылдан бастап Америка Азамат соғысына дейін Солтүстік Америкада танымал болды, бірақ осы идея бұдан да ертерек пайда болған. 15 ғасырда Рибаулдекин – бұл залптық мылтықтың бір түрі, онда бірнеше жеке-жеке атылатын ұңғылар бір оқпанға бекітіліп, қышпен жеке-жеке оқталған. 1790 жылдар шамасында, қыш құлыпты жүйелер негізінде, әсіресе Англиядағы Нок және Бельгиядағы "Сегаллас" компаниялары қыш құлыпты мылтықтар жасады. Бұрынғы екі ұңғылды айналмалы пистолеттердің жетістігіне сүйене отырып, олар үш, төрт немесе жеті ұңғымен жабдықталды. Бұл алғашқы қымыз қораптар қолмен айналдырылатын. 1807 жылғы Реверэнд Александр Форсайттың перкуссиялық қақпаққа қатысты патенті (1821 жылға дейін қолданылды) және өнеркәсіптік революция қымыз қорапты револьверлерді жаппай өндіруге мүмкіндік берді, бұл оларды бұрын тек байлардың ғана қолында болған қолмен жасалған алғашқы қаруларға қарағанда қолжетімді етті. Осы алғашқы қарулардың мысалдары – американдық үш ұңғылды Манхэттен пистолеті, ағылшындық Буддинг (вероятно, алғашқы ағылшындық перкуссиялық қымыз қорабы) және шведтік Энгхолм. Көптеген перкуссиялық қымыз қораптардың цилиндрінің артқы жағында дөңгелек жиек болады, бұл оқпаннан түсіп қалғанда немесе қалтадағы қақпақтарға соққанда қақпақтардың кездейсоқ оқтала беруін болдырмау үшін, сондай-ақ көзді қақпақ сынықтарынан қорғау үшін жасалған.

Танымалдық

Пікіршік қорап, немесе ең болмағанда осы терминмен байланысты ату қаруы, 1830 жылдары ойлап табылды және азаматтық қолдануға арналған, бірақ әскери шенеуніктер көбінесе жеке пайдалану үшін жеке сатып алатын. Бұл конструкция АҚШ, Ұлыбритания және континенттік Еуропаның бір бөлігінде жылдам тарады. Ол кейінірек пайда болған револьверге ұқсас болды, өйткені оқтар айналмалы цилиндрдегі бөлек патрондарда сақталды. Алайда, револьверден айырмашылығы, әр патронның өз ұңғысы болды, бұл күрделі индекс жүйесін қажетсіз етті (дегенмен мұндай жүйесі бар пікіршік қораптар да бар). Бастапқыда бұл тапаншалар тұмсықтан зарядталатын, бірақ 1837 жылы бельгиялық қаругер Мариетт сақиналы тұтқасы және бұралып алынатын ұңғылары бар, балғасы жоқ пікіршік қорапты ойлап тапты. Жеке әрекетті нұсқалары да жасалды, әсіресе Массачусетстік Дарлинг жасағандары, бірақ көпшілігі өздігінен қайырылатын жүйені қолданды, онда триггерді басқанда ұңғы блогы айналады, балға қайырылады және соңында қару атылады. АҚШ-та "бар-шокер" деп атайтын, өздігінен қайырылатын жоғарғы соққылы пікіршік қораптарының негізгі өндірушісі Итан Аллен болды, бірақ осы типтегі қару Англияда да көптеп өндірілді. Кейбір пікіршік қораптар жоғарғы емес, төменгі ұңғыны атып жіберді, мысалы, американдық Блант & Симс, ағылшын Купер немесе бельгиялық Мариетт (үштен жиырма төрт ұңғыға дейін конфигурацияланған). Әдетте олар "астыңғы балғалы" механизмді қолданды, онда балға раманың астында, ұңғылардың артында, триггердің алдында (көбінесе сақиналы триггер) орналастырылған. Ату механизмдерінің басқа да түрлері бар, мысалы, айналмалы ішкі соққыштары (Ригби, Роббинс және Лоуренс, Комблен), балғалы айналмалы соққыштары (Шарпс, Грунбаум) немесе көптеген соққыштары (Мартин). 1830 жылдардың басында ағылшын қаругері Джозеф Мантон қысқаша пышақпен және 18 ұңғыға дейін бар тапаншаның нұсқасын ұсынды. Пікіршік қорап конструкциясының кемшілігі – ұңғылардың ұзындығы мен саны артқан сайын, қарудың алдыңғы бөлігі ауырлап, дәл нысана алуды қиындатады. Көптеген типтерде, әсіресе айналмалы ұңғылар жиынтығы барларда, жақын қашықтықтан тысқары нысана алуға жақын мүмкін емес, өйткені балға көру сызығында болады (кейбір пікіршік қораптарда балға арқылы көруге арналған ойық бар), алдыңғы нысананы қоюға орын жоқ (әр ұңғыға біреуін қою тек алдыңғы бөліктің салмағын арттырады және қаруды тартуды қиындатады), ал қарудың алдыңғы бөлігі тым ауыр, жылдам және тұрақты нысана алуға мүмкіндік бермейді. Алайда, негізгі нарық азаматтық өзін-өзі қорғау болғандықтан, оның ең көп тараған қолданысы жақын қашықтықта болды. Сол кездегі практика, шындығында, тапаншаны нысанаға алу емес, керісінше "жанадан ату", қаруды төмен ұстап, нысананың массалық орталығына бағыттау болды. Атыс кезінде көбінесе өте жақын қашықтықта болды. Осы қолданысты ескере отырып, көптеген пікіршік қораптардың ұңғылары тегіс, тіпті олар жасалған кезде бұрғылау ондаған жылдар бойы қолданылып келгенімен. Ескі Батыста 1849 жылғы алтын іздеушілер ұрылардан, бәсекелес талапкерлерден және жауыз америкалықтардан қорғану үшін үлкен пікіршік қораптарды жақсы көретін. Америкалық және британдық пікіршік қораптары Австралиядағы алтын кеншілері арасында Colt Navy револьверіне қарағанда арзан балама ретінде де танымал болды және бірнешеуі Эурека бекінісінде қолданылды. Көп оқты соққылы қарулар қауіпті деп есептелді, өйткені бір оқ-дәріге оқ ату қалғандарын бірден тұтандыруы мүмкін ("тізбекті өрт"), егер тиісті күтім жасалмаса. Бұл мәселе көбінесе соққылық револьверлерде көрінетін соққылық бөліктерін енгізу арқылы жойылды, олар көрші патрондардағы соққылық қақпақтарды қарудың балғасымен соққан жарықтан қорғады. Алайда, бұл ерекшелік пікіршік қораптарында сирек кездеседі, бірақ кейбіреулері тізбекті өрттің ықтималдығын азайту үшін тұмсықтарды ойықтарға немесе бір-біріне тік бұрышқа орналастырды. Пікіршік қораптағы тізбекті өрт бір ғана ұңғылы револьверге қарағанда әлдеқайда қауіпсіз болар еді, өйткені пікіршік қораптағы әрбір оқ өзінің арнайы ұңғысынан еркін шыға алады (негізінде оны импровизациялық волейли қаруына айналдырады). Сонымен қатар, егер патрон балға қақпаққа тигенде дәл дұрыс жағдайда болмаса, ол қалыпты және қауіпсіз түрде атылар еді, бір ғана ұңғылы револьверде цилиндр ұңғымен дұрыс орналаспаса, жарылысқа әкелуі мүмкін ақаулыққа қарағанда. Бұл қарапайымдық пен қауіпсіздік пікіршік қораптың қазіргі заманғы револьверлер пайда болғаннан кейін де сақталуына көмектесті, сонымен қатар револьверлерге қарағанда өндіріс құнын айтарлықтай төмендетті.

Өтпелі револвер

Пікіршік қорабынан дамыған түрі – "өткінші" револьверлер. Бұл қарулар бір ғана оқпан арқылы ату үшін қысқартылған пікіршік қорабының цилиндрін пайдаланады. Өткінші револьвер цилиндр тоқтағышы жоқ, цилиндрі және оқпаны бар револьвер ретінде анықталады. Алғашқы мысалдардың бірі – 1739 жылғы Жаумандруэдің Манресадан жасалған револьвері және 1702 жылғы Ровираның Риполлдан жасалған револьвері, олар Лондон мұнарасының қару-жарақ қоймасында сақталады. Одан 100 жыл өткен соң 1819 жылғы Коллиердің кремнийлі револьвері пайда болды. Ол пікіршік қорабының капкақты механизмін сақтап қалды, бірақ әлі де көптеген кемшіліктері болды. Тиімді цилиндр тоқтағышының болмауы цилиндр оқпанмен дәл келмегенде оқтың атылуына мүмкіндік берді, бұл қарудың зақымдануына және тіпті атушының жарақаттануына әкелуі мүмкін. Цилиндрдің қысқартылуы оқтың салынуын жеңілдеткенімен, оқпан цилиндр осіне бекітілді, уақыт өте келе бұл қаруды әлсіретіп, дәлдігін төмендетті. Сонымен қатар, оның патрон арасында бөліктері болмағандықтан, бұрынғы пікіршік қорабындағы сияқты тізбекті ату қаупі туды. Бұл жағдайды одан әрі уастыртқан фактор – пікіршік қорабында және өткінші револьверлерде жиі кездесетін балғалардың әлсіз соққысы, нәтижесінде қарудың атылуын қамтамасыз ету үшін аса сезімтал перкуссиялық қақпақтар қажет болды, бұл тізбекті ату қаупін арттырды. Оқтарды оқпаннан түсірудің қажеті болмады, олар оқпанның артындағы цилиндрге салынатындықтан, олардың диаметрі оқпаннан сәл үлкен болуы мүмкін, бұл рифтелген оқпанды пайдалануға мүмкіндік берді. Көптеген пікіршік қорабы тегіс оқпанды болса, көптеген өткінші револьверлер рифтелген. Дэниел Ливитт 1851 жылы Colt Dragoon револьверіне ұқсас оқ салу тетігі бар өткінші револьвер жасағаннан кейін танымал сотқа қатысты. Бұл типтегі қарулар Мексика соғысында Colt Dragoon және Colt Walker револьверлеріне балама ретінде қолданылды, әсіресе генерал Винфилд Скотт қолданды. Кейінгі үлгі – 1855 жылғы Баттерфилд револьвері перкуссиялық қақпақтардың орнына Мейнард ленталық праймерін пайдаланды. 640 данасы АҚШ армиясына Америка Азаматтық соғысы кезінде берілді, бірақ пистолеттер арзан Colt Navy револьверінен нашар болғандықтан үкімет одан әрі сатып алуды тоқтатты. Өткінші револьверлер мен пікіршік қорабы 1850 жылдары Colt, Smith & Wesson, Webley, Adams, Rupertus және басқалар нағыз револьверлерді шығара бастаған кезде біртіндеп қолданыстан шықты.

Жаңғыру

19 ғасырдың соңында пипербокстар қысқа, оңай жасырылатын қалта тапаншасы ретінде қайта жанданды. Олар тікпақ патрондарымен жұмыс істеді. Бес ұңғылы Фейлиценре тапаншасы швед әскерінің стандартты офицерлік қаруы ретінде қабылдануға жақын болды. Осы типтегі қарудың ерекше түрі – бельгиялық Dolne M1869 Apache револьвері. Бұл қару, аңыз бойынша, оның атынан шыққан Париж көшелерінің бандалары арасында танымал болды және бүктелетін пышақ пен саусақ сақшысымен жабдықталған. Осы кезеңдегі пипербокстар тікпақ патронының қолданыстан шығуымен бірге жоғалып кетті. Қызықты пипербокстардың бірі – .22 калибрлі, алты ұңғылы Remington Zig Zag Derringer. Ескі, бір әрекетті модельдерден айырмашылығы, оның екі әрекетті сақиналы доңғасылы бар және доңғасыны тартып тұрғанша алты оқ атуға мүмкіндік берді. Осындай қарулар құмар ойыншылар тарапынан бағаланды, олардың қатарында төрт ұңғылы Christian Sharps derringer де болды, себебі оларды жилет қалтасына оңай жасырып, өзін-өзі қорғау үшін қолдануға болады.

Қазіргі заманғы қолданысы

Pepperbox дизайны 20 ғасырда шектеулі қару үлгілерінде қолданылды, ең танымал мысалы – Cobray компаниясының .22 калибрлі алты түтіклі деррингері. 1960 жылдары Роберт Хиллберг сегіз түтіклі pepperbox мылтықты, Colt Defender Mark I-ді жобалады, бірақ ол өндіріске түспеді. 1970 жылдары Heckler & Koch компаниясы 7.62 X 36 мм оқтарды электрлік түрде атуға арналған, жасырын су асты қару ретінде құрастырылған бес түтіклі P11 тапаншасын жасады. Оса – Ресейдің төрт түтіклі тапаншасы, ол 18×45 мм электрлік патрондардан түрлі зиянсыз және сигнальдық оқтарды атуға арналған. Reprringer – .22 LR калибрлі бес түтіклі 3D-баспалы pepperbox тапаншасының жобасы, ол кең медиа жариялымдарына ие болды. Ұлыбританиядағы есірткі сатушылар pepperbox-қа ұқсас 3D-баспалы тапаншаларды жүктеп алып, жасаған деген күдік бар. 2019 жылы лондондық студент Тендай Мусвере осы типтегі көп түтіклі деррингерді, Hexen деп аталатын, басып шығарғаны үшін сотталды.

Танымал мәдениет

Critical Role-дың бірінші маусымында және оның анимациялық бейімделуінде, "Vox Machina туралы аңыз", Талиэсин Джаффе сомдаған Персиваль де Роло III кейіпкері, көп оқты тапаншаны өңдеп шығарды және пайдаланды.