Джон Буфорд: Азамат соғысының батыры және Геттисбергтің қаһарманы
John Buford
Джон Буфорд: Американ азамат соғысындағы батыр полковник. Геттисберг шайқасының бірінші күніндегі рөлі, тактикалық шешімдері мен батылдығы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ армиясының ат әскері офицері (1826–1863)
US Army cavalry officer (1826–1863)
Джон Бьюфорд-кіші (4 наурыз 1826 – 16 желтоқсан 1863) – АҚШ армиясының ат әскері офицері. Ол Америка Азамат соғысы кезінде Одақ үшін бригадир генерал ретінде күресті. Бьюфорд 1863 жылғы 1 шілдеде Геттисбург шайқасының бірінші күнінде дивизия қолбасшысы ретінде "биік жерді" анықтап, басып алып, ұстап тұру арқылы маңызды рөл атқарғаны үшін ең жақсы танымал. Бьюфорд 1848 жылы Вест-Пойнтті бітірген. Ол Кентюки штатының бөлінген шекаралық аймағында дүниеге келгеніне қарамастан, Азамат соғысы басталғанда АҚШ-қа адал болды. Соғыс кезінде ол Потомак армиясының құрамында Солтүстік Вирджиния Конфедерациясының армиясына қарсы шайқасты. Оның алғашқы қолбасшылығы генерал-майор Джон Поуптың басқаруындағы ат әскері бригадасы болды, ол 1862 жылғы тамызда Екінші Булл-Ран шайқасында өзін ерекшелендірді, онда ол жараланды, сондай-ақ қыркүйекте Антиетам шайқасы мен 1863 жылғы көктемде Стоунменнің шабуылында да қатысты. Бьюфордтың ат әскері дивизиясы сол жазда Геттисбург науқанында шешуші рөл атқарды. Конфедерация әскерлерінен бұрын 1863 жылғы 30 маусымда Пенсильвания штатының Геттисбург қаласына келген Бьюфорд қорғаныс позицияларын құрды. 1 шілде күні таңертең Бьюфордтың дивизиясына генерал-майор Генри Хеттің басқаруындағы Конфедерация дивизиясы шабуыл жасады. Оның әскері Одақтың қосымша күштері келгенге дейін жеткілікті уақыт бойы тұрып берді. Үш күндік қақтығыстан кейін Одақ әскері жеңіске жетті. Кейін Бьюфорд армияға құнды қызметтер көрсетті, Гетисбург шайқасынан кейін Роберт Лиді қууда жүргенде де, сондай-ақ сол күздегі Бристоу науқанында да, бірақ оның денсаулығы нашарлай бастады, мүмкін, тифтен. 37 жасында қайтыс болғанға дейін ол президент Авраам Линкольннің жеке хабарламасын алды, онда оның Геттисбургтің бірінші күнінде көрсеткен тактикалық шеберлігі мен басшылығы үшін еріктілердің генерал-майорына тегіс көтерілді.
John Buford Jr. (March 4, 1826 – December 16, 1863) was a United States Army cavalry officer. He fought for the Union as a brigadier general during the American Civil War. Buford is best known for having played a major role in the first day of the Battle of Gettysburg on July 1, 1863, by identifying, taking, and holding the "high ground" while in command of a division. Buford graduated from West Point in 1848. He remained loyal to the United States when the Civil War broke out, despite having been born in the divided border state of Kentucky. During the war he fought against the Confederate Army of Northern Virginia as part of the Army of the Potomac. His first command was a cavalry brigade under Major General John Pope, and he distinguished himself at Second Bull Run in August 1862, where he was wounded, and he also saw action at Antietam in September and Stoneman's Raid in spring 1863. Buford's cavalry division played a crucial role in the Gettysburg Campaign that summer. Arriving at the small town of Gettysburg, Pennsylvania, on June 30, before the Confederate troops, Buford set up defensive positions. On the morning of July 1, Buford's division was attacked by a Confederate division under the command of Major General Henry Heth. His men held just long enough for Union reinforcements to arrive. After a massive three day battle, the Union troops emerged victorious. Later, Buford rendered valuable service to the Army, both in the pursuit of Robert E. Lee after the Battle of Gettysburg, and in the Bristoe Campaign that autumn, but his health started to fail, possibly from typhoid. Just before his death at age 37, he received a personal message from President Abraham Lincoln, promoting him to major general of volunteers in recognition of his tactical skill and leadership displayed on the first day of Gettysburg.
Алғашқы жылдар
Бьюфорд Кентукки штатының Вудфорд округінде дүниеге келген, бірақ сегіз жасынан бастап Иллинойс штатының Рок-Айленд қаласында өскен. Оның әкесі Джон Иллинойс штатының белгілі демократ саясаткері және Авраам Линкольннің саяси қарсыласы болды. Бьюфордтың тегі – ағылшын. Оның отбасындағы әскери дәстүрлер ұзаққа соққан. Джонның әкесі Симеон Буфорд Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Роберт Лидің әкесі Генри "Лайтхорс" Лидің басшылығымен кавалерияда қызмет еткен. Оның інісі, полковник Абрахам Буфорд (Ваксоу шайқасынан белгілі), Вирджиния полкінде қызмет етті. Оның жартылай бауыры Наполеон Бонапарт Буфорд Одақ армиясында генерал-майор болса, ал туысы Абрахам Буфорд Конфедерация армиясында кавалерия бригадасының генерал-майоры атанды. Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Нокс колледжінде бір жыл оқығаннан кейін, Бьюфорд АҚШ Әскери академиясының (Вест-Пойнт) 1848 жылғы түлектерінің қатарына қабылданды. Бьюфорд Вест-Пойнтте оқыған кезінде Фитц Джон Портер (1845 жылғы түлек), Джордж Б. Макклеллан (1846), Томас Дж. Джексон (1846), Джордж Пикетт (1846) және болашақ екі командир, сондай-ақ дос Джордж Стоунмен (1846) мен Амброз Бернсайд (1847) оның курстастары болды. 1847 жылғы түлектердің арасында А. П. Хилл мен Генри Хет те болды, олармен Бьюфорд 1863 жылдың 1 шілдесі күні Геттисбург шайқасында бетпе-бет кездеседі. Бьюфорд пен Хет 1855 жылы Бірінші Сиу соғысы кезінде болған Эш-Холлоу шайқасында АҚШ армиясының құрамында бірге шайқасты. Бьюфорд 38 курсанттың арасында 16-шы орынды алып, 1-ші АҚШ драгун полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды, ал келесі жылы 2-ші АҚШ драгун полкіне ауысты. Ол Техас штатында және Сиу тайпаларына қарсы қызмет етті, соның ішінде Эш-Холлоу шайқасына (Харни қырғыны деп те аталады) қатысты, Канзастағы бейбітшілік сақтау операцияларында болды және 1858 жылы Юта соғысына қатысты. 1859 жылдан 1861 жылға дейін Юта штатындағы Форт-Криттенден бекінісінде дислокацияланды. Ол генерал Джон Уоттс де Пейстердің еңбектерін зерттеді, ол қақтығыс желісінің жаңа шайқас желісі болуын қатыстырып айтқан.
Buford was born in Woodford County, Kentucky, but was raised in Rock Island, Illinois, from the age of eight. John, his father, was a prominent Democratic politician in Illinois and a political opponent of Abraham Lincoln. Buford was of English descent. His family had a long military tradition. John Jr.'s grandfather, Simeon Buford, served in the cavalry during the American Revolutionary War under Henry "Lighthorse" Lee, the father of Robert E. Lee. His great uncle, Colonel Abraham Buford (of the Battle of Waxhaws), also served in a Virginia regiment. His half brother, Napoleon Bonaparte Buford, would become a major general in the Union Army, while his cousin, Abraham Buford, would become a cavalry brigadier general in the Confederate States Army. After attending Knox College in Galesburg, Illinois, for one year, Buford was accepted into the Class of 1848 at the United States Military Academy (West Point). Upperclassmen during Buford's time at West Point included Fitz John Porter (Class of 1845), George B. McClellan (1846), Thomas J. Jackson (1846), George Pickett (1846), and two future commanders and friends, George Stoneman (1846) and Ambrose Burnside (1847). The Class of 1847 also included A. P. Hill and Henry Heth, two men Buford would face at Gettysburg on the morning of July 1, 1863. Buford and Heth fought together in the U. S. Army in 1855 during the Battle of Ash Hollow in the First Sioux War. Buford graduated 16th of 38 cadets and was commissioned a brevet second lieutenant in the 1st U. S. Dragoons, transferring the next year to the 2nd U. S. Dragoons. He served in Texas and against the Sioux, including the Battle of Ash Hollow (also known as the Harney Massacre), served on peacekeeping duty in Bleeding Kansas, and in the Utah War in 1858. He was stationed at Fort Crittenden, Utah, from 1859 to 1861. He studied the works of General John Watts de Peyster, who urged that the skirmish line become the new line of battle.