Кіріспе
Викториядағы (Австралия) сахналық өнер орталығы.
In the book A Place Across the River, Vicki Fairfax described the lot as a "oddly shaped piece of land" considered a sacred public spot by the locals. and during the main construction phase from 1979 to 1982 with Norman Lacy as Minister for the Arts (and Minister of Educational Services). After significant public controversy, political inquiry and financial reassessment,
Once the buildings were nearly complete, and with the death of Grounds in 1981, Academy Award winning expatriate set designer John Truscott, was employed to decorate the interiors. His work was constrained only by a requirement to leave elements already constructed, such as Ground's faceted cave like concert hall interior, to which he applied mineral finishes, and his steel mesh draped ceiling in the State Theatre, to which he added perforated brass balls. During his tenure, Arts Minister Norman Lacy was constantly called on to defend the Victorian Arts Centre Trust and its construction program during some highly charged public debates in the parliament. He had to defend the acoustics, the design of the spire, the rejection of the proposed changes to the Concert Hall interiors, the BASS ticketing system of the project, as well as its delays and cost over runs. The Victorian Arts Centre's management and administration was set up under the Victorian Arts Centre Act 1979 introduced into the Victorian parliament by Minister for the Arts, Norman Lacy. The trustees were appointed by the Governor in Council, on the recommendation of the minister. The trust were given responsibility for the operation and programming of the publicly owned performing arts spaces that make up the Victorian Arts Centre – the Theatres Building beneath the Spire, Hamer Hall and the Sidney Myer Music Bowl.
Вики Фэрфакс "Өзен арғы жағындағы жер" атты кітабында бұл жерді жергілікті тұрғындар қасиетті санайтын "ерекше пішіндес жер учаскесі" деп сипаттаған. 1979 жылдан 1982 жылға дейінгі негізгі құрылыс кезеңінде Норман Лейси өнер министрі (және білім беру қызметтері министрі) болды. Көптеген қоғамдық пікірталас, саяси сауалнамалар мен қаржылық қайта қараулардан кейін, ғимараттар дерлік аяқталғаннан кейін және 1981 жылы Grounds қайтыс болғаннан соң, «Оскар» сыйлығының иегері, эмигрант декоратор Джон Трускот интерьерді безендіру үшін шақырылды. Оның жұмысы бұрыннан салынған элементтерді, мысалы, Grounds-тың концерт залы сияқты интерьерін сақтау қажеттілігімен ғана шектелді, ол оған минералды жабын жағды, сондай-ақ Мемлекеттік театрдағы болат тормен жабылған төбесіне перфорацияланған латунь доптар қосты. Өзінің қызметінің барысында өнер министрі Норман Лейси Виктория өнер орталығы тресті және оның құрылыс бағдарламасын парламенттегі қызу пікірталастар кезінде үнемі қорғауға шақырылды. Ол акустиканы, шпильдің дизайнын, концерт залының ішкі кеңістігіне ұсынылған өзгерістерді, жобаның BASS билет жүйесін, сондай-ақ оның кешігуін және шығындардың артуын қорғауға тиіс болды. Виктория өнер орталығының басқару және әкімшілік құрылымы 1979 жылғы Виктория өнер орталығы заңына сәйкес құрылды, бұл заңды өнер министрі Норман Лейси Виктория парламентіне енгізді. Қамқоршылар кеңестегі губернатормен, министрдің ұсынысы бойынша тағайындалды. Трестке Виктория өнер орталығын құрайтын мемлекеттік меншіктегі сахналық өнер кеңістіктерін – Шпиль астындағы Театрлар ғимаратын, Хамер залын және Сидни Майер музыкалық алаңын пайдалану және бағдарламалау жауапкершілігі берілді.
In the book A Place Across the River, Vicki Fairfax described the lot as a "oddly shaped piece of land" considered a sacred public spot by the locals. and during the main construction phase from 1979 to 1982 with Norman Lacy as Minister for the Arts (and Minister of Educational Services). After significant public controversy, political inquiry and financial reassessment,
Once the buildings were nearly complete, and with the death of Grounds in 1981, Academy Award winning expatriate set designer John Truscott, was employed to decorate the interiors. His work was constrained only by a requirement to leave elements already constructed, such as Ground's faceted cave like concert hall interior, to which he applied mineral finishes, and his steel mesh draped ceiling in the State Theatre, to which he added perforated brass balls. During his tenure, Arts Minister Norman Lacy was constantly called on to defend the Victorian Arts Centre Trust and its construction program during some highly charged public debates in the parliament. He had to defend the acoustics, the design of the spire, the rejection of the proposed changes to the Concert Hall interiors, the BASS ticketing system of the project, as well as its delays and cost over runs. The Victorian Arts Centre's management and administration was set up under the Victorian Arts Centre Act 1979 introduced into the Victorian parliament by Minister for the Arts, Norman Lacy. The trustees were appointed by the Governor in Council, on the recommendation of the minister. The trust were given responsibility for the operation and programming of the publicly owned performing arts spaces that make up the Victorian Arts Centre – the Theatres Building beneath the Spire, Hamer Hall and the Sidney Myer Music Bowl.
Қайта құру (1981)
Траст құру туралы заң қабылданғаннан кейін көп ұзамай Норман Лейси мен Джордж Фэрфакс Солтүстік Америка мен Еуропаға оқу сапарына шығып, Лос-Анджелестегі, Сан-Францискодағы, Нью-Йорктегі, Вашингтондағы, Торонтодағы, Оттавадағы, Лондон мен Париждегі ірі сахналық өнер орталықтарында әкімшілік ұйымдастыруды, білім беру бағдарламаларын және қоғамдық бастамаларды бағалады. Нәтижесінде 1981 жылы Мельбурн өнер орталығының басқару құрылымы және ашылу және үздіксіз іс-қимылдар жиынтығы жасалды. Концерт залы 1982 жылдың қараша айында ашылды, ал Театрлар алаңында маңызды жұмыстарды орындау қалып қойды. Мельбурн өнер орталығының қалған бөлігі 1984 жылы кезең-кезеңімен ашылды, ал Театрлар ғимараты сол жылдың қазан айында ресми түрде ашылды. Бұл Виктория тарихындағы ең ірі қоғамдық жобалардың бірінің аяқталуын білдірді, ол дерлік жиырма бес жылға созылды. Мельбурн өнер орталығының ерекшелігі – оның театрлары мен концерт залының көбісі жер астында салынған. Өзенге ең жақын орналасқан Хамер Холл бастапқыда толығымен жер астында болуы жоспарланған, осылайша Театр шпилі, өзен және Флиндерс-стрит теміржол станциясы арасында кең көрініс жасауға мүмкіндік берілген еді. Алайда, іргетастың құрылысындағы қиындықтар, соның ішінде судың сіңуі, құрылыстың жерден үш қабатқа көтерілуіне әкеп соқты. Сол сияқты, бюджеттік шектеулер "Граундс" дизайнындағы Театрлар ғимаратының мыспен қапталған шпилінен бас тартуға мәжбүр етті, оның орнына қысқартылған, қапталмаған нұсқасы қолданылды. Кейін ол қазіргі "толық биіктіктегі" қапталмаған шпильмен ауыстырылды. 1990 жылдардың ортасына қарай жоғарғы шпиль құрылымында нашарлау белгілері байқалды және Мельбурн өнер орталығының Трасты шпильді ауыстыру туралы шешім қабылдады. Жаңа шпиль 1996 жылы аяқталды және "Граундс" дизайнының негізінде салынды. Шпиль оптикалық талшықтан жасалған, мачтадағы неондық шамдармен және шпильдің негізіндегі 14 000 шаммен жарықтандырылған. Шпильдің металл торы балеринаның юбкасының және Эйфель мұнарасының желбіреуінен шабыттандырылды.
2000 жылдар
2008 жылдың басында кенелі құйрықты бүркіт және қаңғыбас сойқаны күкіртті тоқылдақтардың тобын шпильдің электр жабдықтарына және шағын шамдарға зиян келтіруден алдын алу үшін пайдаланылды. 2012 жылдың 1 қаңтарында шпиль Жаңа жылдық фейерверктерінен қазақстандық өртке ұшырады. Дұрыс жұмыс істемеген фейерверктерден құрылыстың екі жағы өртеніп, жанатын қиындылар төмен құлады. Өрт шамамен қырық минутқа созылды, мұнараға сыртқы зақым келдірді. 2016 жылдың ақпан айында екі наразы Наурудағы ұстау орталығынан депортацияға қарсылық білдіру үшін орталықтың шпиліне өрмеледі. Олар 11 сағат бойы шпильдің үстінде тұрып, жоспарланған жарық шоуын тоқтатты. Олар #кетуге рұқсат етіңіз деген баннерді жайды. Олар тұтқындалмады. 2022 жылға қарай театрды жаңғыртудың ірі жоспары бар, бұл $1,7 миллиардтық Мельбурн өнер аймағын трансформациялау жобасының бір бөлігі.
Ғимарат және орындар
Мельбурн өнер орталығында үлкен болат мұнарасы және оның айналасында орналасқан базасы бар. Бұл әртүрлі залдардан тұратын кешен. Хамер залы – жеке ғимарат және бұл залдардың ең үлкені. Басқа залдар (Мемлекеттік театр, Театр және Fairfax студиясы) Театрлар ғимаратында (мұнараның астында) орналасқан. Хамер залы (бұрынғы Мельбурн концерт залы) – 2466 орындық концерт залы, Мельбурн өнер орталығының ең үлкен залы. Онда оркестр мен заманауи музыка орындалады. 1982 жылы ашылған, ал 2004 жылы қайтыс болған Сэр Руперт Хамердің (Викторияның 39-шы премьер-министрі) құрметіне кейін Хамер залы деп аталды. Мемлекеттік театр Мемлекеттік театр Мельбурн өнер орталығының Театрлар ғимаратында, мұнараның астында орналасқан. Бұл 2079 орындық театр, опера, балет және театрлық қойылымдар үшін пайдаланылады. 1984 жылы ашылған және әлемдегі ең үлкен сахналардың біріне ие. Театр Театр да Мельбурн өнер орталығының Театрлар ғимаратында орналасқан және 884 орындық театр. Ол 1984 жылы ашылды. Алғашқы қойылым – Зои Колдуэлл мен Патрисия Кеннедидің қатысуымен Эврипидтің «Медея» пьесасын Мельбурн театр компаниясы сахналады. Fairfax студиясы Fairfax студиясы да Мельбурн өнер орталығының Театрлар ғимаратында орналасқан және 376 орындық театр. Ол да 1984 жылы ашылды. Галереялар Мельбурн өнер орталығында арнайы галереялар бар, оның ішінде жаңадан ашылған Австралия музыкасы мұражайы (бұрынғы 1-галерея және Джордж Адамс галереясы) 6-шы қабатта (жер деңгейінде), 7-ші қабаттағы 2-галерея, Сент-Килда жолындағы вестибюль галереясы және Сморгон отбасылық алаңы, олардың қабырғалары мен орталық бөліктері көрмелер үшін пайдаланылады. Сидни Майер музыкалық аймағы жақын жердегі Кингс Доменде орналасқан, ол да Мельбурн өнер орталығының басқаруындағы ашық арена. Онда алаңда 12 000, ал резервтелген орындықтарда 2150 адамға орын бар, көбінесе музыкалық концерттер өткізіледі.
Австралияның сахналық өнерлер жинағы
Мельбурн өнер орталығындағы Австралия сахналық өнерлер жинағы – Австралиядағы цирк, би, музыка, опера және театр тарихымен, сондай-ақ шетелдегі австралиялық артистермен байланысты 510 000-нан астам затты қамтитын, ең маңызды және ірі мамандық жинағы. Австралияның көптеген ұлттық сахналық өнер ұйымдары осы мұрағатта өкілдік етілген.
Кеннет Майердің сахналық өнер медалі
Өнер орталығы 1994 жылдан 2010 жылға дейін сахна өнері саласындағы Кеннет Майер медалін табыс етті.
Адамдар
2022 жылдың тамызында Карен Луиза Квинлан Мельбурн өнер орталығының бас атқарушы директоры болып тағайындалды, оның жаңа лауазымы 2022 жылдың 3 қазанында басталды. Квинлан 2019 жылғы Австралия күні құрметіне «Администратор және галерея кураторы ретінде бейнелеу өнері саласына және жоғары білім беруге қосқан елеулі үлесі үшін» Австралия орденінің мүшесі атанды.