Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Церебральды каверноздық малформация (ЦКМ) – орталық нерв жүйесінде пайда болатын каверноздық гемангиома. Оны гемангиоманың бір түрі деп санауға болады және оның қалың, кеңейген қан тамырларымен, ірі тамыр арналарымен, нашар шектелгендігімен және терең құрылымдарға көбірек қатысуымен сипатталатынымен ерекшеленеді. Зақымданулардың ішінде эндотелийдің бір ғана қабаты болады және нейрондық тіндің жоқтығы байқалады. Бұл жұқа қабырғалы тамырлар тоқ қанмен толған синустық қуыстарға ұқсайды. Церебральды каверноздық малформациясы бар науқастардың қан тамырлары бірнеше миллиметрден бірнеше сантиметрге дейін диаметріне жете алады. Көбінесе зақымданулар мида кездеседі, бірақ кез келген орган зақымдануы мүмкін.
Cerebral cavernous malformation (CCM) is a cavernous hemangioma that arises in the central nervous system. It can be considered to be a variant of hemangioma, and is characterized by grossly large dilated blood vessels and large vascular channels, less well circumscribed, and more involved with deep structures, with a single layer of endothelium and an absence of neuronal tissue within the lesions. These thinly walled vessels resemble sinusoidal cavities filled with stagnant blood. Blood vessels in patients with cerebral cavernous malformations (CCM) can range from a few millimeters to several centimeters in diameter. Most lesions occur in the brain, but any organ may be involved.
Симптомдар мен белгілер
Орталық нерв жүйесінен туындайтын клиникалық белгілерге қайталама бас аурулары, ошақты неврологиялық бұзылыстар, геморрагиялық инсульт және құрысулар жатады, бірақ КҚС (CCM) симптомсыз да болуы мүмкін. Белгілердің сипаты мен ауырлығы зақым орналасқан жерге байланысты.
Clinical symptoms of central nervous system origin include recurrent headaches, focal neurological deficits, hemorrhagic stroke, and seizures, but CCM can also be asymptomatic. The nature and severity of the symptoms depend on the lesion's location.
ККМ және веналық ангиомалар
ККК-нің 30%-ға дейін веналық ангиомамен, сондай-ақ даму веналық аномалиясымен бірдей болады. Бұл зақымданулар күшейтілген сызықтық қан тамырлары немесе "медузаның басы" түрінде көрінеді, яғни грек мифологиясындағы Медуза шашына ұқсас радиалды бағытталған ұсақ тамырлар. Бұл зақымданулар қалыпты веналық дренаждың даму аномалияларын көрсетеді деп саналады. Веналық инфаркттар тіркелгендіктен, бұл зақымдануларды алып тастауға болмайды. Егер ККК-ні алып тастау қажет болса, оның қасында веналық ангиома табылған жағдайда, оны зақымдамау үшін ерекше сақтық қажет.
In up to 30% there is a coincidence of CCM with a venous angioma, also known as a developmental venous anomaly. These lesions appear either as enhancing linear blood vessels or caput medusae, a radial orientation of small vessels that resemble the hair of Medusa from Greek mythology. These lesions are thought to represent developmental anomalies of normal venous drainage. These lesions should not be removed, as venous infarcts have been reported. When found in association with a CCM that needs resection, great care should be taken not to disrupt the angioma.
Генетика
СКМ-ның тұқымдық түрлері үш белгілі генетикалық локуста кездеседі. CCM1 гені KRIT1 (krev interaction trapped 1) кодирлейді және оның ICAP1alpha (интегрин цитоплазмалық доменімен байланысты альфа) белгісімен байланысатыны анықталды. CCM1-дегі нақты бір мутация (Q455X мутациясы) АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы жағдайлардың шоғырлануына себеп болады. Бұл шоғыр, әсіресе Нью-Мексиконың солтүстігінде, негізін қалаушы әсерінің мысалы болып табылады; ол алғашқы испан қоныс салушыларына дейін жетеді. CCM2 гені фосфотирозин байланыстыру доменін қамтитын малкавернин деп аталатын ақуызды кодирлейді. CCM2-нің нақты биологиялық функциясы белгісіз. Жақында CCM1 және CCM2 ақуыздары, сондай-ақ ICAP1alpha клеткада макромолекулалық кешен құрайтыны көрсетілді. Сонымен қатар, CCM2 ақуызы MAP киназаларының ықпалдастырушы ақуызы ретінде жұмыс істей алады, олар p38 белсенділігінде маңызды, және осмостық стресске, соның ішінде MEKK3 және MKK3 жауап береді. Сондай-ақ Rac және актинмен байланысады. Сондықтан CCM2 ақуызы OSM (MEKK3 үшін осмосенсивті ықпалдастырушы) деп те аталады. CCM3 гені PDCD10 (бағдарламаланған жасуша өлімі 10) деп аталады, ол бастапқыда TF 1 адам миелоидты жасушалар желісінде апоптоз (жасуша өлімі) индукциясы кезінде жоғары реттелген ген ретінде анықталды. PDCD10 ақуызының СКМ жолындағы нақты рөлі белгісіз. Жақында PDCD10 CCM1 ақуызымен (KRIT1) және CCM2 ақуызымен (OSM) кешен құрайтыны көрсетілді. PDCD10 тікелей OSM-мен өзара әрекеттеседі, бұл KRIT1 OSM өзара әрекеттесуінен тәуелсіз. Үш СКМ генінің өнімдерінің функциясы мен қасиеттерін, сондай-ақ олар қатысатын реакциялық жолдарды анықтау үшін зерттеулер жүргізілуде. Деректер бойынша, төртінші ген – CCM4 – де СКМ-ге себеп болуы мүмкін. Бұл гендердің мутациялары мидың каверноздық мальформацияларының 70-80 пайызын құрайды. Қалған 20-30 пайыз жағдайдың себебі әлі анықталмаған басқа гендер болуы мүмкін. Жақында CDC42 эндотелийлі жасушаларда жойылуы ми тамырларының бұзылуын тудыратындығы көрсетілді, бұл оның СКМ патологиясына қатысы бар төртінші ген болуы мүмкін екенін көрсетеді. Жақында Pik3ca функциясының өзгеруінің пайда болуы спорадикалық және тұқымдық СКМ-де хабарланды, бұл рак сияқты СКМ зақымданулары ісікті басушы гендерді тежеу және онкогендерді белсендіруді қажет ететінін көрсетеді. СКМ-де мутантты эндотелийлі жасушалардың клоналды кеңеюі және мутант емес жасушаларды зақымдануларға тарту мүмкіндігі туралы хабарланды. Кейде МРТ арқылы алынған зақымданудың көрінісі шешімді болмайды. Сондықтан нейрохирургтар мидың ангиограммасын немесе магниттік-резонанстық ангиограммасын тағайындайды. СКМ ағыны аз зақымданулар болғандықтан (олар қан айналымы жүйесінің веналық жағына қосылған), олар ангиографиялық түрде көрінбейді (жасырын). Егер АРТ-да көрсетілгендей, ангиограмма арқылы зақымдануды байқауға болады, онда артериовенозды аномалия (АВА) басты алаңдаушылыққа айналады.
Familial forms of CCM occur at three known genetic loci. The gene for CCM1 encodes KRIT1 (krev interaction trapped 1), and has been found to bind to ICAP1alpha (integrin cytoplasmic domain associated protein alpha), a beta1 integrin associated protein. A particular mutation in CCM1 (the Q455X mutation), accounts for a cluster of cases in the Southwestern United States. This cluster, particularly in northern New Mexico, is an example of the founder effect; it has been traced back to early Spanish settlers. The gene for CCM2 encodes a protein named malcavernin that contains a phosphotyrosine binding domain. The exact biological function of CCM2 is not clear. Recently, it has been shown that CCM1 and CCM2 proteins as well as ICAP1alpha form a macromolecular complex in the cell. In addition, it appears that CCM2 protein may function as a scaffolding protein for MAP kinases that are essential in p38 activation responding to osmotic stress including MEKK3 and MKK3. It also binds to Rac and actin. Therefore, CCM2 protein is also called OSM (osmosensing scaffold for MEKK3). The CCM3 gene is the most recently identified CCM gene CCM3 is known as PDCD10 (programmed cell death 10), which was initially identified as a gene that is up regulated during the induction of apoptosis (cell death) in TF 1, a human myeloid cell line. The precise role of the PDCD10 protein in the CCM pathway is not clear. It is recently shown that PDCD10 forms a complex with CCM1 protein (KRIT1) and CCM2 protein (OSM). PDCD10 interacts directly with OSM independent of KRIT1 OSM interaction. Research is ongoing to determine the function and properties of all three CCM gene products as well as the reaction pathways in which they are involved. Evidence suggests that a fourth gene, CCM4, may also cause CCM. Mutations in these genes account for 70 to 80 percent of all cases of cerebral cavernous malformations. The remaining 20 to 30 percent of cases may be due to other, still unidentified, genes. Recently it has been shown that the deletion of CDC42 in endothelial cells elicits cerebral vascular malformations, suggesting that it may be a fourth gene involved in CCM pathology. Recently, gain of function mjutations in Pik3ca has been reported in both sporadic and familial CCM, suggesting that like cancer, CCM lesions need to inhibit tumor suppressor genes and activate oncogenes. CCM mutant endothelial cells have been reported to undergo clonal expansion and be able to recruit non mutant cells into the lesions Recently, immunothrombosis and hypoxia have also been reported to be dysregulated in CCM. Sometimes the lesion appearance imaged by MRI remains inconclusive. Consequently, neurosurgeons will order a cerebral angiogram or magnetic resonance angiogram. Since CCMs are low flow lesions (they are hooked into the venous side of the circulatory system), they will be angiographically occult (invisible). If a lesion is discernible via angiogram in the same location as in the MRI, then an arteriovenous malformation (AVM) becomes the primary concern.
Емдеу
Симптомдық ККМ-ді емдеу тек хирургиялық жолмен жүргізіледі, бұл зақымдану орналасқан жеріне байланысты. Қазіргі таңда ККМ-ді емдеуге арналған ешқандай дәрілік препараттар жоқ.
Treatment of symptomatic CCM is only via surgery, depending on the location of the lesions. There are no pharmaceuticals currently available to treat CCM.
Өрлеу
Жалпы халық арасында шамамен 0,5% жиілікпен кездеседі, ал клиникалық белгілер әдетте 20 мен 30 жас аралығында пайда болады. Бұрын тек туа біткен деп есептелген бұл қан тамырларының зақымданулары, кейіннен жаңадан пайда болатыны анықталды. Олар спорадикалық түрде немесе аутосомалық-доминантты мұрагерлікпен көрініс беруі мүмкін.
The incidence in the general population is roughly 0.5%, and clinical symptoms typically appear between 20 and 30 years of age. Once thought to be strictly congenital, these vascular lesions have been found to occur de novo. It may appear either sporadically or exhibit autosomal dominant inheritance.