Кіріспе
Джоэл Альберт МакКреа (5 қараша 1905 – 20 қазан 1990) – американдық актер. Оның мансабы бес он жылға жуыққа созылды, ол комедия, драма, романтика, триллер, әрекет және вестерн сияқты алуан түрлі жанрларда жүзден астам фильмде ойнады, оның ішінде ол ең танымал болған – вестерн. Ол сексеннен астам фильмде басты рөлде ойнады, соның ішінде Альфред Хичкоктың тыңшылық триллері «Шетелдік тілші» (1940), Престон Стерджестің комедиялық классикалары «Салливанның саяхаттары» (1941) және «Палм-Бич тарихы» (1942), романтикалық фильм «Жәннат құсы» (1932), «Ең қауіпті ойын» (1932) классикалық оқиғасы, Грегори Ла Каваның әдепсіз комедиясы «Розалар төсегі» (1933), Джордж Стивенстің алты рет «Оскар» сыйлығына ұсынылған романтикалық комедиясы «Көп болған сайын, қызық» (1943), Уильям Уайлердің «Бұл үшеу» және «Кел, ал» (екеуі де 1936) және «Соқпақ» (1937), Говард Хоукстың «Барбарий жағалауы» (1935) және бірқатар вестерн фильмдері, соның ішінде «Вичита» (1955) – Уайетт Эрп рөлінде және Сэм Пекинпаның «Жоғары елге шабандоз» (1962) фильмі, Рэндольф Скоттпен бірге. Ол «Үздік фильм» номинациясында үш рет «Оскарға» ие болды: «Соқпақ» (1937), «Шетелдік тілші» (1940) және «Көп болған сайын, қызық» (1943). Британдық триллер «Rough Shoot» (1953) және нуар «Голливуд тарихы» (1951) фильмдерін қоспағанда, МакКреа 1946 жылдан бастап 1976 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін тек вестерн фильмдерінде ойнады.
Joel Albert McCrea (November 5, 1905 – October 20, 1990) was an American actor whose career spanned a wide variety of genres over almost five decades, including comedy, drama, romance, thrillers, adventures, and Westerns, for which he became best known. He appeared in over one hundred films, starring in over eighty, among them Alfred Hitchcock's espionage thriller Foreign Correspondent (1940), Preston Sturges' comedy classics Sullivan's Travels (1941), and The Palm Beach Story (1942), the romance film Bird of Paradise (1932), the adventure classic The Most Dangerous Game (1932), Gregory La Cava's bawdy comedy Bed of Roses (1933), George Stevens' six time Academy Award nominated romantic comedy The More the Merrier (1943), William Wyler's These Three, Come and Get It (both 1936) and Dead End (1937), Howard Hawks' Barbary Coast (1935), and a number of western films, including Wichita (1955) as Wyatt Earp and Sam Peckinpah's Ride the High Country (1962), opposite Randolph Scott. He starred in a total of three Best Picture Oscar nominees: Dead End (1937), Foreign Correspondent (1940), and The More the Merrier (1943). With the exception of the British thriller Rough Shoot (1953) and film noir Hollywood Story (1951), McCrea appeared in Western films exclusively from 1946 until his retirement in 1976.
Ерте өмір
МакКреа Оңтүстік Пасаденада, Калифорнияда, L.A. Gas & Electric компаниясының бас директоры Томас МакКреаның ұлы болып дүниеге келді, анасы Луиза "Лу" Уиппл болған. Бала кезінде ол Сесил Б. Демилге және киноиндустриясының басқа да өкілдеріне Los Angeles Times газетін жеткізіп жүрген. Сондай-ақ, ол Д.У. Гриффиттің "Төзбеушілік" фильмін түсірілімін тамашалауға мүмкіндік алды және Рут Роландтың басты рөлде ойнаған сериалда эпизодтық рөлде ойнады. МакКреа Голливуд орта мектебін бітіріп, содан кейін Помона колледжін (1928 жылғы түлек) бітірді. Колледжде ол сахнада ойнады, драма және публикалық сөйлеу курстарын тыңдады, сонымен қатар Пасадена театрында үнемі өнер көрсетті. 1928 жылы ол Голливудта Уайатт Эрппен танысты. 1955 жылы МакКреа "Уичита" фильмінде Эрп рөлін ойнады. Орта мектепте оқып жүргенде МакКреа Барбара Стэнвикпен бірге "Gambling Lady" фильмінде каскадер болып жұмыс істеді, бұл олардың алты бірлескен жұмысының біріншісі болды. Онжылдықтың соңында ол "Доктор Килдар" рөлін алғашқы ойнаған актер болды, "Internes Can't Take Money" (1937) фильмінде және әйелі Фрэнсис Димен бірге "Wells Fargo" (1937) және Сесил Б. Демилдің "Union Pacific" (1939) сияқты екі ірі вестерн фильмдерінде ойнады. МакКреа өзінің ерте мансабының шыңына 1940 жылдардың басында Альфред Хичкоктың "Шетелдік тілші" (1940) триллерінде, Джордж Стивенс режиссерлік еткен "The More the Merrier" (1943) романтикалық комедиясында және Престон Стерджестің екі комедиясында: "Sullivan's Travels" (1941) және "The Palm Beach Story" (1942) фильмдерінде жетті. "Sullivan's Travels" фильмін түсірілімі кезінде, биік бойлы МакКреаның серігі Вероника Лейк кейбір кадрлар үшін қорапқа тұруға мәжбүр болды, өйткені ол МакКреадан 16 дюйм қана төмен болды және олардың екеуінің де басын бір кадрға сыйдыру мүмкін емес еді. МакКреа бірнеше фильмдерде ойнаудан бас тартты; оған "The Postman Always Rings Twice" (1946) фильміндегі басты рөл ұсынылды, бірақ ол "Бұл кейіпкер тым көп жиголо. Мен оның моральдық принциптерін ұнатпаймын" деп бас тартты. Ол "Spitfire" (1934), "The Impatient Years" (1944), "Intruder in the Dust" (1949) және "The Story of Will Rogers" (1952) фильмдерінен де бас тартты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде МакКреа әскери батырларды сомдаудан бас тартты, себебі "Мен шақырылуға тым қарт болсам, мен мұндай рөлдерге де тым қарт едім" деп түсіндірді. 1950 жылдардың басында МакКреа радиодағы "Tales of the Texas Rangers" вестерн сериясында Джейс Пирсон рөлін ойнады. 1955 жылы ол Жак Турнеур режиссерлік еткен "Уичита" фильмінде Уайатт Эрп рөлінде ойнады. Голливудтың шетелдік баспасөз қауымдастығы сол жылы фильмді "Үздік фильм – ашық ауадағы драма" деп таныды. 1959 жылы МакКреа және оның ұлы Джоди NBC телеарнасындағы "Wichita Town" атты қысқа сериалда ойнады. Бұрын ол "Rawhide" фильміндегі басты рөлден бас тартқан, себебі бұл рөл оған тым көп жұмыс жүктемесін сыйар деп ойлаған. Бірнеше жылдан кейін МакКреа вестерн жанрындағы тәжірибелі актер Рэндольф Скоттпен бірге Сэм Пекинпаның "Ride the High Country" (1962) фильмінде ойнады, содан кейін ол "The Young Rounders" (1966) фильміне дейін тағы бір көркем фильмде ойнамады. Келесі фильмге дейін тағы төрт жыл өтті, бірақ 1970 жылы екі фильм бірден шықты: ұлы Джодимен бірге түсірілген "Cry Blood, Apache" және "Sioux Nation". Ол 1976 жылы "Mustang Country" фильмінде соңғы рет киноға түсті.
Марапаттар
1968 жылы МакКреа Лос-Анджелес киносыншылары қауымдастығынан өмірлік жетістіктері үшін марапат алды, ал келесі жылы Оклахома штатының Оклахома-Сити қаласындағы Ұлттық ковбой және батыс мұрасы мұражайының Ұлы батыс актерлерінің залына енгізілді. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін МакКреа Голливуд Даңқы аллеясында 6901 Голливуд бульвары мекенжайында жұлдызы бар, ал радиоға қосқан үлесі үшін 6241 Голливуд бульвары мекенжайында тағы бір жұлдызы бар. Ол сонымен қатар 1987 жылы «Алтын етік» сыйлығының, 1951 жылы «Алтын лавр» сыйлығының, 1939 жылы «Union Pacific» фильміндегі рөлі үшін «Фотоплей» сыйлығының, 1982 жылы «Күміс медальон» сыйлығының және 1976 жылы «Мустанг елі» фильмі үшін «Траст» сыйлығының иегері атанды.
Жеке өмір
МакКреа актриса Фрэнсис Диге 1933 жылғы 20 қазанда Нью-Йорктегі Рай қаласында үйленді. Олар «Күміс бау» фильмін түсіріп жүргенде танысқан. Қызыққа толысы, Дие МакКреаның үйінен небары бірнеше көше арасында дүниеге келген, бірақ бала кезінде Чикагоға көшіп кеткен. Олардың үш ұлы болды: Джоди, Питер және Дэвид. МакКреаның өлімінен 57 жыл бұрын олар некеде тұрды. Өзінің бір кездегі кәсібін «ранчер» ал, хоббиін «актер» деп атаған МакКреа 1933 жылдан бастап мүлік сатып ала бастады, ол кезде Калифорния штатының шығыс Вентура округіндегі, кейіннен Таузэнд-Окс қаласына айналған, әлі біріктірілмеген аумақта алғашқы мүлкін сатып алды. Бұл МакКреа мен оның әйелінің өмір сүрген, ұлдарын өсірген және аттарын мініп жүрген жерінің бастауы болды. Бір кезде МакКреаның ранчосы жылына 200 мың фунт сиыр еті өндірген. Ол ранчосындағы еңбекқорлығымен белгілі болды; ол басқаруға белсенді қатысты, соның ішінде атпен жүру, арқанмен байлау және өрнек салу. 1940 жылдардың соңына қарай МакКреа жылжымайтын мүлікпен айналысуының және киножұлдыздығының арқасында көп миллионерге айналды. МакКреа бірде әзілдеп: «Мен тек ранчо ұстауға қолы жеткізу үшін ғана актер болдым» деген екен. 1960 жылдардың басында ол мұнай компаниясына жерді сатты, бірақ олар оның үйінен көрінетін жерде бұрғыламау шартын қойды. 1954 жылы жарияланған мақалада МакКреа өзінің діншіл адам екенін, жеке өмірі мен мансабында Құдайдың нұсқауына сүйенгенін, жылдар бойы «Одан жолымды сұрау» принципін ұстанғанын айтты. Мақаланың соңында МакКреа: «Мен қателеспедім деп айта алмаймын. Мен де қателестім. Бірақ менің қателіктерімнің көп бөлігі Оның емес, менің өзімнің ойым мен «жақсылыққа» сенгенімнен туды» деп қосты. МакКреа 1990 жылғы 3 қазанда Беверли-Хиллстегі республикалық үміткер Пит Уилсонның қайырымдастық шарасында соңғы рет көзге түсті. Оның қайтыс болғаннан кейін оның отбасы МакКреаның бұрынғы ранчосының 35 акрын жаңадан құрылған Конехо аңғарының YMCA-сына, Таузэнд-Окс қаласына сыйға берді. Олар сондай-ақ 75 акр жерді Конехо ашық кеңістігін сақтау агенттігіне (COSCA) сыйға тартты, ол оны Джоэл МакКреаның жабайы табиғат қорығы деп атады, ал 5 акр жерді Камариллодағы балалар мен қыздар клубына берді.