Ричард Ригби: саяхатшы, саясаткер және мемлекеттік қызметкер өмірі
Richard Rigby
Ричард Ригби (1722-1788): британдық саяхатшы, саяси қайраткер, Ирландияның бас хатшысы. 18 ғасырдағы парламент мүшесі, саудагер және түрлі қызметтерде болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Ригби ПК (1722 жылғы ақпан – 1788 жылғы 8 сәуір) – ағылшын мемлекеттік қызметкері және саясаткер, 1745 жылдан 1788 жылға дейін 43 жыл британдық Парламенттің Төменгі палатасында отырды. Ол Ирландияның Бас хатшысы және Әскер төлеушісі қызметтерін атқарды. Ригби 18 ғасырдың белсенді парламентінде патшалыққа қызмет ету және саяси махинациялар арқылы зор байлық жинады.
English civil servant and politician (1722–1788)
Richard Rigby PC (February 1722 – 8 April 1788), was an English civil servant and politician who sat in the British House of Commons for 43 years from 1745 to 1788. He served as Chief Secretary for Ireland and Paymaster of the Forces. Rigby accumulated a fortune serving the Crown and politician wheeler dealers in the dynamic 18th century parliament.
Өмірбаян және білім
Ригбилер отбасы Эссек графтығындағы Мистли Холлды өздерінің елордасы ретінде таңдады, бірақ олар Бург Ригбилерінен тараған. Ригбидің әкесі мен тікелей аталары Лондон қаласындағы мата саудагерлері, Вест-Индиядағы саудагерлер және отар басқарушылар, сондай-ақ Оңтүстік теңіз көпіршігіндегі спекулянттар ретінде қор жинады. Ричард Ригбидің әкесі де осы есімді болған және Ямайка тарихында маңызды рөл атқарды, ол оның хатшысы, әскери сот судьясы және 17-шы ғасырдың соңы мен 18-шы ғасырдың басында Корольдік Ассамблеяның мүшесі болды. Ол Антигуадағы плантацияның және құл саудасының бір бөлігіне иелік етті. Оның үлкен ағасы Джеймс та аралда отарлық шенеунік болып қызмет етті. Ричард пен Джеймс Ригби – Лондонның Ковент-Гарденіндегі жер иесі және мата саудагері Эдвард Ригби мен Анн Хайдтың ұлдары. Эдвард пен Энннің Сент-Эндрюс-Хай-Холборн приходындағы қалалық үйі болды. Ригби Кембридж университетіндегі Корпус Кристи колледжінде және Миддл Темплде білім алды.
The Rigby family took Mistley Hall in Essex as the site of their manor, but was descended from the Rigby of Burgh family. Rigby's father and immediate ancestors made a fortune as merchant drapers in the City of London, as merchants and colonial officers in the West Indies, and as speculators in the South Sea Bubble. Richard Rigby's father also had the same name, and was significant in the history of Jamaica, serving as its secretary, the provost marshal, and a member of the Royal Assembly in the late 17th and early 18th century. He was also part owner of a plantation in Antigua and a slave trader. His elder brother James also served as a colonial officer on the island. Richard and James Rigby were sons of Edward Rigby of Mistley Hall, a London draper and landowner based in Covent Garden, and Anne Hyde, a close cousin of Queen Anne (Hyde), Queen Anne, Queen Mary, and the Earl of Clarendon. Edward and Ann had a London townhouse in the parish of St Andrews High Holborn. Rigby was educated at Corpus Christi College, Cambridge and the Middle Temple.
Саяси мансап
Ригби 1745 жылы Касл Ризингтен парламент мүшесі болып сайланды, келесі жалпы сайлауда Садбериге ауысты және бастапқыда Уэльс принці Фредериктің жақтасы болды. Кейіннен ол Бедфорд герцогіне адалдығын ауыстырып, Бедфордтың Тависток округіндегі Парламент мүшесі (депутат) болып, ақырында Бедфорд вигтерінің Палатадағы тұрақты «іс адамына» айналды. 1755 жылдың желтоқсанында ол Сауда лордтарының бірі ретінде кіші министр болды, ал 1757 жылы Олд Лейхлин үшін Ирландияның Төменгі палатасында орын алды, ол 1761 жылға дейін сақталды. 1758 жылы Бедфорд салыстырмалы бейбіт уақытта Ирландияның лорд-лейтенанты болып тағайындалғанда, Ригби онымен бірге хатшы ретінде болды; келесі жылы ол Ирландиядағы Роллдар шебері болып тағайындалды. Теория бойынша, бұл жоғары сот қызметі еді, бірақ іс жүзінде ол бекергі лауазым болды және Ригби ешқашан судья болып отырмады. 1762 жылы Ригбиді Соғыс хатшысы қызметіне көтеруді қарастырды, бірақ ол маңызды лауазымды қабылдаудың орнына табысты бекергі лауазымдарда қалуды жөн көрді, соның нәтижесінде 1765 жылы Ирландияның бірлескен вице-казначейі болды. Оның мансабына оның қатыгез мінезі де кедергі келтірді, ол айналасындағыларға ешқандай ажырата алмай шабуыл жасады, бірақ көңілі жақсы болғанда ол сыпайылық пен әдеміліктің үлгісі болды. Оны білгендердің барлығы оны қызықты да, қайшылы да тұлға деп мойындады. 1768 жылы Ригби үкіметтегі ең табысты лауазымдардың біріне – Әскер жалақы төлеушісіне ауыстырылды, ол келесі 16 жыл бойы осы қызметте болды. Ол Джон Уилкстің қарсыласы болды және кейін Питт Ақсақалдың қоғамдық жерлеуіне қарсылық көрсетті. 1788 жылы қайтыс болғанда, ол «жарты миллионға жуық мемлекеттік қаражатты» қалдырған делінеді.
Rigby was elected Member of Parliament for Castle Rising in 1745, transferring to Sudbury at the next general election, and was initially a partisan of Frederick, Prince of Wales. Subsequently, he transferred his allegiance to the Duke of Bedford, sitting as Member of Parliament (MP) for the Bedford pocket borough of Tavistock and eventually becoming the Bedford Whigs' permanent "man of business" in the House of Commons. In December 1755 he became a junior minister as one of the Lords of Trade and in 1757, he retained a seat in the Irish House of Commons for Old Leighlin, which he held until 1761. When Bedford was appointed Lord Lieutenant of Ireland in 1758, in a time of relative peace, Rigby accompanied him as Secretary; the following year he was appointed Master of the Rolls in Ireland. In theory, this was a senior judicial office, but in practice, it was a sinecure and Rigby never sat as a judge. In 1762 Rigby was seriously considered for promotion to Secretary at War, but he preferred to remain in lucrative sinecures rather than to accept more substantive office, and instead was made in 1765 joint Vice Treasurer of Ireland. His career was also hampered by his violent temper, which caused him to lash out indiscriminately at everyone around him, although when in a good temper he was a model of courtesy and charm. All those who knew him admitted to finding him a puzzling and contradictory character. In 1768, Rigby was transferred to perhaps the most lucrative of all government posts, Paymaster of the Forces, which he held for the next 16 years. He took a prominent part in opposing John Wilkes, and later led objections to a public funeral for Pitt the Elder. When he died in 1788, he was said to have left "nearly half a million of public money".
Байлық
Ригби өзінің байлығының көп бөлігін Мистли мен Мэннингтридегі отбасылық еңірлерді қайта дамытуға жұмсады, сол кездегі ең көрнекті сәулетшілер мен ландшафт суретшілерін жұмысқа тартып, порт және шипажай салдырды. Шипажай жобасы сәтсіз аяқталды, бірақ Мистли Тауэрс қиратылары бүгінде туристер тартатын орынға айналды. Отбасының басқа мүшелері Ригби атын және гербін сақтап жүргенімен, Ричард Ригбидің байлығының көп бөлігі генерал Бернард Хейлге үйленген Марта әпкесіне, ал соңында Питт Риверс отбасына көшті. Ричардтың Сара Лукастан (еңбек ақысы бойынша жесір), Ипсуичтен Сара атты заңды емес қызы болды.
Rigby spent much of his fortune reinvesting in the family seats of Mistley and Manningtree, employing the top architects and landscape artists of the day to build a port and a spa. The latter endeavour failed, but the ruins of Mistley Towers survive as a tourist destination. Though other members of the family continued to bear the Rigby name and arms, the bulk of Richard Rigby's wealth fell to his sister Martha who married General Bernard Hale, and ultimately to the Pitt Rivers family. Richard had an illegitimate daughter called Sarah by Sarah Lucas (widow), of Ipswich.