Мультфильмдердегі физика заңдарының әзіл-қалжың жүйесі

Кіріспе

Анимациялық мультфильмдердегі физикалық заңдардың әдемі әзіл-қалжың жүйесі. Мультфильм физикасы немесе анимация физикасы – анимацияда күлкілі эффект үшін қолданылатын, қалыпты физика (және биология) заңдарын жоққа шығаратын, әдемі әзіл-қалжың заңдар жүйесі. Көптеген танымал американдық анимациялық фильмдер, әсіресе Warner Bros. және Metro Goldwyn Mayer студияларының фильмдері, комедиялық анимацияда қалыпты жағдайға айналған осындай "заңдардың" салыстырмалы тұрақты жиынтығын жасады. Олар көбінесе заттардың мультфильм кейіпкерлеріне көрінетіндей немесе кейіпкерлер күтетіндей әрекет етуімен, олардың объективті жағдайымен емес, байланысты болады. Мысалы, мультфильм кейіпкері тік жардан қашқанда, ол байқағанға дейін гравитация әсер етпейді. Walt Disney Studios аниматоры Арт Баббиттің айтуынша: "Анимация физика заңдарын сақтайды – егер олай болмаса, көбірек күлкілі болса".

Идеяның тарихы

Мультфильмдердің нақты әлемнен өзгеше әрекет ететіні, бірақ кездейсоқ емес, анимация өнерінің пайда болғаннан бергілі бар идея. Мысалы, Уолт Дисней 1956 жылы «Диснейленд» телебағдарламасының бір эпизодында мүмкін емес нәрсенің ықтималдығы туралы айтқан. Warner Brothers компаниясының «Looney Tunes» және «Merrie Melodies» мультсериалдарында олардың өзіндік мультфильм физикасының көптеген мысалдары келтірілген (мысалы, «Wile E. Coyote» және «Road Runner» мультфильмдерінде) және тіпті олардың нақты әлем физикасын елемейтіндіктерін мойындаған. «High Diving Hare» (1948) мультфильмінде, Йосемит Сэм Багс Банни тұрған биік секіру тақтасын кесіп өткенде, Сэм тұрған баспақыш пен платформа құлап, кесілген тақта ауада ілініп қалады. Бэгс камераға бұрылып: «Мен бұл гравитация заңына қайшы екенін білем, бірақ мен заңды оқыған емеспін!» дейді. Үлкен экранда көрсетілгеннен кейін, Ханна-Барбераның көптеген шоулары арқылы тез арада кіші экранға көшірілді. Бұл жерде Йоги аю, Бу Бу және басқа да антропоморфты жануарлар оны бірнеше рет қолданды. «Looney Tunes» және «Warner Bros» компаниясының алғашқы анимациялық телесериалы «Tiny Toon Adventures» мультсериалында осы тақырыпқа арналған «Toon Physics» деп аталатын жеке эпизод болды. Онда Орсон Уэльс оның нақты ғылымнан қалай ерекшеленетінін түсіндіреді, ал Plucky Duck демонстрация ретінде тартылды. Сонымен қатар, Acme Looniversity осы заңдарға негізделген сабақтарды өткізеді. Соңғы кезде Роджер Тәуек, Бонкерс Д. Бобкет, Якко, Уакко және Дот сияқты кейбір мультфильм кейіпкерлері мультфильмдерге комедиялық мақсаттар үшін табиғат заңдарын бұруға немесе бұзуға рұқсат етілгенін айтты. Бұл өте қиын, сондықтан мультфильмдерде табиғи комедиялық уақыт сезімі бар, бұл оларға күлкілі қасиеттер береді. Мысалы, «Роджерді кім айыптайды?» («Who Framed Roger Rabbit») фильмінде Роджер бірнеше сахнада кісенсаптан құтыла алмайды, тек үстелді тұрақтап ұстау үшін екі қолын пайдаланады, ал Эдди Валиант кісенсапты арамен кесуге тырысады. Эдди ашуланып: «Маған айтқың келгені, сен кез келген уақытта қолыңды кісенсаптан шығарып алуға болатын едің бе?!» дейді. Роджер: «Жоқ, кез келген уақытта емес! Тек күлкілі болған кезде ғана!» Фильмдегі диалогтарда мультфильм физикасының бірнеше аспектілері талқыланды, ал бұл тұжырымдама шағын сюжеттік тақырып болды. 1993 жылы Стивен Р. Гулд, сол кездегі қаржылық оқыту кеңесшісі, «New Scientist» журналында былай деп жазды: «Бұл түсініксіз құбылыстар біздің әлеміміздегідей логикалық заңдармен сипатталуы мүмкін. Ақылға сыймайтын оқиғалар Лониверспен ғана шектелмейді. Біздің ғаламды басқаратын заңдар көбінесе жалпыға түсініксіз болып көрінеді». Бұл тақырыпты Алан Холоденко «Анимацияның еңбегіш әлемі» («The Nutty Universe of Animation») атты мақаласында сипаттады. Гарфилдтің «Анимациялық мультфильмнің құпиялары» («Secrets of the Animated Cartoon») атты қысқа анимациялық фильмінде Орсон мен Уэйд кейіпкерлері мультфильмдердің әртүрлі заңдарын көрсетіп, олардың күлкілі мысалдарын ұсынады. 2012 жылы О'Доннеллдің мультфильмдік қозғалыс заңдары Ұлыбританиядағы Кингстон университетінде Энди Холденнің презентациясы мен көрмесі үшін негіз болды. «Картикондардағы қозғалыс заңдары» («Laws of Motion in a Cartoon Landscape») атты бұл жұмыста мультфильм физикасының өнерге және өнер тарихының соңына қатысты идеялары зерттелді. Кейіннен суретші анимациялық мультфильм кейіпкері ретінде фильмге айналдырылды және 2016 жылы Глазго халықаралық фестивалінде, 2017 жылы Tate Britain және 2017 жылы Венеция биенналесінде Future Generation Art Prize көрмелерінде көрсетілді.

The idea that cartoons behave differently from the real world, but not randomly, is virtually as old as animation. Walt Disney, for example, spoke of the plausible impossible in 1956 on an episode of the Disneyland television program. Warner Brothers' Looney Tunes and Merrie Melodies series had numerous examples of their own cartoon physics (such as in the Wile E. Coyote and the Road Runner cartoons) or even acknowledged they ignore real world physics. In High Diving Hare (1948), when Yosemite Sam cuts through a high diving board Bugs Bunny is standing on, the ladder and platform that Sam is on falls, leaving the cut plank suspended in mid air. Bugs turns to the camera and cracks: "I know this defies the law of gravity, but, you see, I never studied law!" After being seen on the big screen, it was soon taken down to the small screen through many shows from Hanna Barbera. Where Yogi Bear and Boo Boo and the rest of the anthropomorphic animals had used it multiple times. In the Looney Tunes and Warmer Bros, 1st animated tv series Tiny Toon Adventures they had an entire episode dedicated to it appropriately titled "Toon Physics." In which Orson Whales teach how it differs from actual science. Involving Plucky Duck as demonstration. As well as Acme Looniversity having classes based on them. More recently, it has been explicitly described by some cartoon characters, including Roger Rabbit, Bonkers D. Bobcat, and Yakko, Wakko, and Dot, who say that toons are allowed to bend or break natural laws for the purposes of comedy. Doing this is extremely tricky, so toons have a natural sense of comedic timing, giving them inherently funny properties. In Who Framed Roger Rabbit, for example, Roger is unable to escape handcuffs for most of a sequence, doing so only to use both hands to hold the table still while Eddie Valiant attempts to saw the cuff off. When Eddie asks, exasperated, "Do you mean to tell me you could've taken your hand out of that cuff at any time?!" Roger responds: "Not at any time! Only when it was funny!" Several aspects of cartoon physics were discussed in the film's dialogue, and the concept was a minor plot theme. In 1993, Stephen R. Gould, then a financial training consultant, writing in New Scientist, said that " these seemingly nonsensical phenomena can be described by logical laws similar to those in our world. Nonsensical events are by no means limited to the Looniverse. Laws that govern our own Universe often seem contrary to common sense." This theme is described by Alan Cholodenko in his article, "The Nutty Universe of Animation". In a Garfield animated short entitled "Secrets of the Animated Cartoon", the characters Orson and Wade give demonstrations of different laws of the cartoons and show humorous examples of them. In 2012 O'Donnell's Laws of Cartoon Motion were used as the basis for a presentation and exhibition by Andy Holden at Kingston University in Great Britain. Titled 'Laws of Motion in a Cartoon Landscape' it explored ideas of cartoon physics in relation to art and the end of art history. This was later made into a film with the artist as an animated cartoon character and shown at Glasgow International Festival in 2016, Tate Britain in 2017, and Future Generation Art Prize at Venice Biennale in 2017.