Жозеф Жон Комартин: Канадтық саяхатшы және адвокаттың өмірбаяны
Joe Comartin
Жозеф Комaртин – канадтық саяхатшы, заңгер, 2000-2015жж Windsor—Tecumseh округінен парламент депутаты болған. Жаңа демократиялық партиясының (NDP) мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық заңгер және саясаткер
Canadian lawyer and politician
Джозеф Джон Комартин (26 желтоқсан 1947 жылы туған) – зейнеткерлікке шыққан канадалық заңгер және саясаткер. Ол 2000 жылдан 2015 жылға дейін Уиндзор—Текумсе округін парламент мүшесі (депутат) ретінде өкілдік етті. Жаңа демократиялық партияның (НДП) мүшесі, ол 2003 жылы партия төрағалығына кандидат болды. 1990-шы жылдары партияның орталыққа қарай бұрылуынан кейін социал-демократиялық саясатқа қайта оралуды ұсынды және Канаданың экономикасы мен сыртқы саясатына АҚШ-тың ықпалына қатысты алаңдаушылық білдірді. Әртүрлі басшылық лауазымдарда қызмет еткеннен кейін, 2015 жылы парламенттен зейнеткерлікке шықты. 2018 жылдан 2022 жылға дейін ол Канаданың Детройттегі бас консулы болып қызмет етті, сондай-ақ Индиана, Кентукки, Мичиган және Огайо штаттарында Канаданы өкілдік етті.
Joseph John Comartin (born December 26, 1947) is a retired Canadian lawyer and politician. He represented the riding of Windsor—Tecumseh as its Member of Parliament (MP) from 2000 to 2015. A member of the New Democratic Party (NDP), he ran for its leadership in 2003. He called for a return to social democratic policies after the party's drift to the centre during the 1990s, and voiced concerns regarding American influence over Canada's economy and foreign policy. After serving in a variety of leadership roles, he retired from parliament in 2015. From 2018 to 2022 he served as the Consul General of Canada in Detroit, representing Canada in Indiana, Kentucky, Michigan, and Ohio.
Ерте өмір және заңгерлік мансап
Джозеф Джон "Джо" Комартин 1947 жылғы 26 желтоқсанда Онтарионың шағын франко-онтариялық қауымдастығындағы Стони-Пойнт қаласында дүниеге келді. Ол Эмери мен Лореттоның (құрметті аты Квирк) жетінші және ең кіші баласы болды. Оның үлкен ағалары Люсиль, Агнес, Розмари, Элис, Кэтлин және Эдвард еді. Эмери Солтүстік Дакотада туған француз-американ. Эмери Ұлы депрессия кезінде АҚШ-тың орталық-батысын шарлап, ақырында Детройтке қоныстанды, онда ол автожұмысшы болып жұмыс істеді. Лоретто Лондоннан, Онтариодан келген ирландтық канадалық, ол ауру әпкесіне күтім көрсету үшін Детройтке көшіп келді. Екеуі Детройттегі ирландтық-американдық қауымдастық арқылы танысып, үйленді. Эмери Детройтте жұмысын жалғастырды, бірақ отбасы Стони-Пойнтта шаруашылық жүргізу үшін жер учаскесін де сатып алды. Эмери Джо бір жаста болғанда, ал Лоретто сегізінші баласын күтіп тұрғанда асқазан қатерлі ісігінен қайтыс болды. Эмери қайтыс болғаннан кейін Лоретто бастауыш мектепте сабақ беріп, аз көлемдегі әлеуметтік жәрдемақыны, отбасынан алған қаржылық қолдауды және жергілікті қауымдастықтың қайырымдылығымен толықтырды. Кейін ол Бэлл-Ривердегі (Онтарио) автосатушы Аделард Гагнонға қайта тұрмысқа шықты. Комартин бала кезінен кітап оқуға ғашык болды және көбінесе алма ағашының бұтақтарында отырып оқыды. Оқу кезінде ол отбасын асырау үшін бірнеше жұмыс істеуге мәжбүр болды, алғашқы жұмысы Белль-Ривердегі азық-түлік дүкенінде болды. Комартин Онтарионың Виндзор қаласындағы Ф. Дж. Бреннан католик орта мектебінде оқыды. Анасының ықпалымен Комартин дін қызметкері болуды жоспарлаған, бірақ 16 жасында бойдақ болуды қаламады. Оның орнына ол заңгер болуды шешті, оны қоғамдық қызметтің ұқсас түрі деп есептеді. Бреннан мектебінде оқығанда Комартин оқушылар кеңесінің 11-сыныптан ерлер өкілі болып сайланды. 12-сыныптың ерлер өкілі рөлін атқара алмағандықтан, ол мектептің марапаттау комитетіне тағайындалды. 12-сыныптың әйел өкілі Комартиннің болашақ әйелі Морин Грейнджер болды. Грейнджер сол кезде басқа біреумен қарым-қатынаста болды және олар Комартинмен бірнеше жылдан кейін ғана кездесе бастады. Комартин Бреннан мектебінің соңғы жылында студенттік президенттікке сайланды. Орта мектепті бітіргеннен кейін Комартин Виндзор университетіне түсіп, 1968 жылы саяси ғылымдар бакалавры және 1971 жылы заң факультетін бітірді. Көптеген үлкен ағаларынан айырмашылығы, Комартин Канада студенттік несие бағдарламасының құрылуының арқасында университетте оқи алды. Университетте оқыған кезінде Комартин студенттік қозғалысқа белсенді қатысты; ол студенттік ереуілге қатысты, онда ол провинциялық парламент мүшесі Хью Пикокпен қысқаша кездесті және Канада экологиялық құқық қауымдастығының Виндзор бөлімінің негізін қалаушылардың бірі болды. Заң факультетін бітіргеннен кейін екі жыл өткен соң Комартин Виндзорда жеке заңгерлік практикасын ашты. Осы кезеңде ол азаматтық сот ісінде және отбасылық құқық істерінде аз қамтылған әйелдердің мүддесін қорғауда маманданған. 1970 жылдардың соңында Комартин жесір Люси Даннның атынан тежегіш өндірушісі Бендикске жүгінді, күйеуінің мезотелиомадан қайтыс болуы өтемақы алуға болатын жарақат ретінде танылсын. 1984 жылы Комартин жеке заңгерлік практикасын тастап, Канадалық автожұмысшылар одағының (CAW) Виндзордағы бөлімінің заңгері және оның заңгерлік қызметтерінің басқарушы директоры болды.
Joseph John "Joe" Comartin was born on December 26, 1947, in Stoney Point, Ontario, a small Franco Ontarian community. He was the seventh and youngest child of Emery and Loretto (née Quirk) Comartin. His older siblings were Lucille, Agnes, Rosemary, Alice, Kathleen, and Edward. Emery was a French American born in North Dakota. Emery wandered the Midwestern United States during the Great Depression, eventually settling in Detroit after getting a job there as an autoworker. Loretto was an Irish Canadian from London, Ontario who moved to Detroit to care for her sick aunt. The two met through Detroit's Irish American community and married. Emery continued to work in Detroit, but the family also purchased a plot of land to farm in Stoney Point. Emery died of stomach cancer when Joe was a year old and when Loretto was pregnant with an eighth child, who was named Emery after his father. Following the senior Emery's death, Loretto began teaching at an elementary school to supplement meager social assistance, financial support from family, and charity from the local community. She later remarried to Adelard Gagnon, a car salesman from Belle River, Ontario. Comartin developed an early love for reading as a child, and he often read while in the branches of an apple tree. During his education he often had to work two or three jobs at a time to help support his family, with his first job being at a grocery store in Belle River. Comartin attended F. J. Brennan Catholic High School in Windsor, Ontario. At his mother's urging Comartin originally intended to become a priest, but at 16 he decided that he did not want to be celibate. Instead, he decided he wanted to become a lawyer, believing it to be a similar form of public service. While at Brennan, Comartin was elected the eleventh grade male representative on the student council. He was appointed as the male representative on the school's awards committee after the twelfth grade male representative proved unable to fill the role. The twelfth grade female representative was Comartin's future wife, Maureen Granger. Granger was already in a relationship at the time, and she and Comartin did not begin dating until a few years later. Comartin was elected student president in his final year at Brennan. Following his high school graduation Comartin attended the University of Windsor, where he completed an undergraduate in political science in 1968, and law school in 1971. Unlike most of his older siblings, Comartin was able to attend university because of the creation of the Canada Student Loan Program. While at university Comartin was an engaged student activist; he attended a student strike where he briefly met then Member of Provincial Parliament Hugh Peacock, and was a founding member of the Windsor chapter of the Canadian Environmental Law Association. Two years after completing law school, Comartin established a private legal practice in Windsor. During this time, he specialised in civil litigation and representing low income women in family law cases. In the late 1970s, Comartin sued brake manufacturer Bendix on behalf of widow Lucie Dunn to have her husband's death by mesothelioma recognised as a compensable injury. In 1984, Comartin left his private legal practice to become a lawyer for the Windsor branch of the Canadian Auto Workers (CAW) and the managing director of its legal services.
Саяси белсенділік
Комартин отбасы дәстүрлі түрде Либералдық партияны, әсіресе жергілікті танымал мүшесі Пол Мартин ағаны қолдады. Әпкесінің ынталандыруымен Комартин Либералдық партияға қосылып, 1968 жылғы Канадалық федералды сайлауда оның досы Марк МакГиган үшін науқан жүргізді, онда премьер-министр Пьер Трюдо алғаш рет сайланды. Бастапқы қолдауына қарамастан, Комартин Трюдоның мақтандығына тез наразылық білдірді және келесі жылы оның құндылықтарына сәйкес келеді деп шешкеннен кейін НДП партиясына ауысты. Комартин НДП және Онтарионың Жаңа демократиялық партиясының (ONDP) аймақтық округтік ұйымдарымен тығыз байланыста болды. 1981 жылы Комартин Берт Уикспен бірге жұмыссыздарға қызмет көрсету жөніндегі мэр комитетінің тең төрағасы болып тағайындалды. Уикс зейнетке шыққаннан кейін Комартин 1982 жылы Виндзор қалалық сайлауында Элизабет Кишконның сәтті үміткерлігін қолдау үшін науқан жетекшісі ретінде жұмыс істеді. Комартин сондай-ақ 1984 жылғы Канадалық федералды сайлауда Виндзор-Уокервилл округінен парламент депутаты болу үшін қалалық кеңесші Хауард МакКердидің сәтті үміткерлігін де қолдады. МакКерди сайланғаннан кейін оның орнын алмастырушы қалалық кеңесші тағайындала ма, әлде қосымша сайлау өтетін бе деген мәселе туындады. Комартин МакКердиді алмастыруға үміткер деп есептелді, бірақ ақырында бұрынғы мэр Майкл Дж. Патрик тағайындалды. Комартин 1985 және 1987 жылдары Виндзор-Уокервиллдегі ONDP науқанының жетекшісі болды, сәтті болмаған үміткерлер Гари Парент және Донна Шампань атынан жұмыс істеді. Көбінесе қолдау көрсеткенімен, Комартин 1988 жылғы Канадалық федералды сайлауда НДП жетекшісі Эд Бродбенттің әрекетіне қатысты сынға ұшырады. Комартин Бродбенттің жеңіске жете алатын округтерге назар аудармай, бүкіл ел бойынша науқан жүргізуге тым көп көңіл бөлгенін есептеді. Комартин сондай-ақ Бродбенттің либералдардың үлкен сайлауалды мәселесіне айналған Канада-АҚШ еркін сауда келісіміне қарсы кең таралған оппозиция кезінде НДП-ның дәстүрлі протекционистік сауда саясатын пайдаланбағанын сенді. Жергілікті НДП депутаттары Говард МакКерди мен Стивен Лэнгдон екеуі де Комартиннің бағалауымен келісті. Бродбент сайлаудан кейін көп ұзамай жетекші лауазымынан кетуді шешті, ал МакКерди мен Лэнгдон екеуі де 1989 жылғы Жаңа демократиялық партияның жетекшілік сайлауында оның орнына түсті. МакКерди мен Лэнгдонның жетекшілікке үміткер ретіндегі бәсекелестігіне олардың көршілес округтерден келгендері және өздерінің округтерінде қолдау үшін бәсекелесуі себеп болды. Комартин МакКердиді қолдады, ол жетекшілік конвенциясының бірінші дауыс беру кезінде таңқаларлықтай нашар нәтиже көрсетіп, бесінші орынды иеленді. Екінші дауыс беру кезінде МакКерди Лэнгдонды қолдап, сайлаудан бас тартты. МакКерди сайлаудан бас тартқаннан кейін Комартин Лэнгдонды қолдады, тіпті МакКерди үшінші дауыс беру кезінде өзінің қолдауын Аудри МакЛафлинге, ақырында жеңімпазға, ауыстырғаннан кейін де. 1990 жылғы Онтариодағы жалпы сайлауға дейін Донна Шампань таңқаларлықтай қайтадан үміткер болмауды шешті. Шампань салыстырмалы түрде беймәлім Уэйн Лессарды қолдады, ол Виндзор-Уокервиллдегі ONDP үміткері болды. Комартин Лессард үшін үгіт жүргізді, бірақ сайлау маусымының бір бөлігінде елден тыс болды. Елден кетер алдында Комартин ONDP бұрынғы сайлаудағыдай нәтиже көрсетеді деп болжады және партияның Заң шығарушы Ассамблеяда 17 орын жеңіп алатынын күтті. Канадаға оралғаннан кейін Комартин партияға қолдаудың күшейгенін байқады, ал ONDP Онтарио тарихында алғаш рет үкімет құрды. Онтарионың премьер-министрі болып Боб Рэй сайланды. Виндзор-Уокервиллде Лессар либерал Майк Рейді жеңді. Комартин 1991 жылы Виндзор қалалық сайлауында мэрлікке үміткер болудан бас тартты. 1992 жылы премьер-министр Браян Малроуни конституциялық реформаға екінші рет әрекеттенді, ол Шарлоттаун келісімі деп белгілі болды. Келісімді бекіту бүкіл ел бойынша референдумға жатады, Канаданың үш негізгі партиясы – Прогрессивті консерваторлар, Либералдар және Жаңа демократтар оның ратификациясын қолдады. Комартин Виндзордағы «Иә» науқанының жетекшісі болып тағайындалды және аймақтағы үш партияның округтік ұйымдарын басқарды. Үлкен институционалдық қолдауға қарамастан, Виндзор келісімді ратификациялауға қарсы дауыс берді. Комартин Виндзордың кәсіби одақтарының атынан Рэй үкіметін Виндзорда Онтарионың алғашқы казиноын салуға көндіру үшін көптеген лоббилік жұмыстар жасады. Комартиннің күш-жігері Рэй кабинетінің жоғары лауазымды мүшесі және сондай-ақ Виндзор тұрғыны болған Дэйв Кукпен қолдау тапты. Лоббилік жұмыс сәтті аяқталды, нәтижесінде Caesars Windsor құрылысы салынды. Комартин 1993 жылы Онтарио Казино Корпорациясының (OCC) директорлар кеңесіне тағайындалды. Рэйдің ONDP үкіметі 1995 жылғы Онтариодағы жалпы сайлауда Майк Харрис басқаратын Прогрессивті консерваторлармен жеңіліске ұшырады. Сайланғаннан кейін Харрис үкіметі Комартиннің мерзімі аяқталғанша OCC директорлар кеңесіндегі лауазымынан алды, бұл саяси мотивацияланған деп кеңінен қабылдалды. Бұл шешім Виндзорда наразылық тудырды, өйткені қаланың OCC директорлар кеңесінде өкілдігі болмады, өйткені ол кезде провинциядағы жалғыз казино Виндзорда орналасқан еді.
The Comartin family had traditionally supported the Liberal Party, especially prominent local member Paul Martin Sr. At the encouragement of his sister, Comartin joined the Liberal Party and campaigned for her friend Mark MacGuigan in the 1968 Canadian federal election, in which Prime Minister Pierre Trudeau was elected for the first time. Despite his initial support, Comartin quickly grew to dislike Trudeau for his arrogance, and he switched parties to the NDP the next year after concluding they better aligned with his values. Comartin went on to become heavily involved with the regional riding associations of the NDP and Ontario New Democratic Party (ONDP). In 1981, Comartin was appointed co chair of the Mayor's Committee on Services for the Unemployed by Bert Weeks. Following Weeks' retirement, Comartin worked as the campaign manager for Elizabeth Kishkon's successful bid to succeed him in the 1982 Windsor municipal election. Comartin also campaigned for city alderman Howard McCurdy's successful bid to be elected MP for Windsor—Walkerville in the 1984 Canadian federal election. After McCurdy's election, there was a controversy over whether his replacement as city alderman would be appointed or if a by election would be held. Comartin was considered a contender to replace McCurdy, but ultimately former mayor Michael J. Patrick was appointed instead. Comartin was the ONDP campaign manager for Windsor—Walkerville in 1985 and 1987, working on behalf of unsuccessful candidates Gary Parent and Donna Champagne. While otherwise a supporter, Comartin was highly critical of Leader of the NDP Ed Broadbent's conduct in the 1988 Canadian federal election. Comartin believed that Broadbent had unwisely focused on nationwide campaigning rather than targeting winnable ridings. Comartin also believed that Broadbent had failed to capitalise on the NDP's traditionally protectionist trade policy amidst widespread opposition to the Canada United States Free Trade Agreement, which the Liberals had made a major campaign issue. Local NDP MPs Howard McCurdy and Steven Langdon both agreed with Comartin's assessment. Broadbent chose to resign as Leader shortly after the election, and both McCurdy and Langdon ran to replace him in the 1989 New Democratic Party leadership election. McCurdy and Langdon's rivalry as leadership candidates was exacerbated by the fact that they came from neighbouring ridings and had to compete for support in their home county. Comartin supported McCurdy, who made a surprisingly poor showing of fifth place on the first ballot of the leadership convention. On the second ballot, McCurdy withdrew and endorsed Langdon. Following McCurdy's withdrawal Comartin supported Langdon, even after McCurdy changed his endorsement to Audrey McLaughlin, the eventual winner, on the third ballot. In the lead up to the 1990 Ontario general election, Donna Champagne surprisingly chose not to run again. Champagne endorsed the relatively unknown Wayne Lessard, who became the ONDP nominee in Windsor—Walkerville in her stead. Comartin campaigned for Lessard, but was out of the country for part of the election season. Before leaving the country, Comartin predicted that the ONDP would do about as well as it had in the previous election, and expected the party to win about 17 seats in the Legislative Assembly. After returning to Canada, Comartin found that support for the party had surged, and the ONDP went on to form government for the first time in Ontarian history. Leader of the ONDP Bob Rae became Premier of Ontario. In Windsor—Walkerville, Lessard defeated Liberal incumbent Mike Ray. Comartin declined to run for mayor in the 1991 Windsor municipal election. In 1992, Prime Minister Brian Mulroney made his second attempt at constitutional reform, known as the Charlottetown Accord. Approval of the Accord was subject to a nationwide referendum, with Canada's three major parties, the Progressive Conservatives, the Liberals, and the New Democrats all supporting its ratification. Comartin was made campaign manager for the 'Yes' campaign in Windsor, and directed all three parties' riding associations in the area. Despite massive institutional support, Windsor voted against ratifying the Accord by a nearly two to one margin. Comartin did a great deal of lobbying on behalf of Windsor's unions to convince the Rae Government to build Ontario's first casino in Windsor. Comartin's efforts were supported by Dave Cooke, a fellow Windsorite and a senior member of Rae's cabinet. The lobbying was a success, resulting in the eventual construction of Caesars Windsor. Comartin was appointed to the Ontario Casino Corporation (OCC) board of directors in 1993. Rae's ONDP government was defeated in a landslide in the 1995 Ontario general election by the Progressive Conservatives, led by Mike Harris. Shortly after being elected, the Harris Government removed Comartin from his position on the board of the OCC before his term had expired, which was widely seen as politically motivated. The removal caused an uproar in Windsor, as it deprived the city of any representation on the board of the OCC despite having (at the time) the only casino in the province.
Саяси мансап
Әкесіз өскен және отбасына түсетін қиындықтарды жақсы білген Комартин балалары жетілгеннен кейін ғана саяси амбицияларын көздеді. 1997 жылғы Канада федералды сайлауында Комартин өзінің туған жері – Виндзор—Сент-Клер округінде парламент депутаты болуға кандидат болды. Комартин жұмыс орындарын құру және денсаулық сақтау көлемін кеңейтуді басты мақсаты етіп, либералдық партиядан Шоннесси Коэнмен күш сынасты. Коэн жеке қаржысымен байланысты жанжалдан кейін, қарызын төлей алмағандықтан әлсіз деп есептелді. Басқа да белгілі кандидаттардың ішінде Текумсе қаласының мэрі Гарольд Даунс және Реформа және Прогрессивті консервативтік партиялардың ұлттық қазынашысы Брук Истон болды. Жанжалға қарамастан және НДП жетекшісі Алекса Макдонаудың оның үгітіне жиі қатысуына қарамастан, Комартин жеңіліске ұшырады, Коэннан кейін екінші орын алды. 1997 жылғы сайлау жеке трагедиямен де қатар өтті: Комартиннің анасы науқанның алғашқы аптасында қайтыс болды, ал оның екінші күйеуі жеті жыл бұрын көз жұмған еді. Науқаннан кейінгі аптада Комартиннің кіші ұлы Адам мотоцикл апатына ұшырап, оң қолының қызметі толықтай жойылды. Коэннің кенеттен қайтыс болуынан кейін, Комартин 1999 жылғы қосымша сайлауда оның орнын басуға түсті. Комартиннің басты қарсыласы – қалалық кеңесші Рик Лимож болды, ол либералдық партияның ішкі сайлауында Коэннің жесірі Джерри Коэнды жеңіп шықты. Қосымша сайлау бастысымен Комартин мен Лимож арасындағы бәсеке деп есептелсе де, Брук Истон тағы да Прогрессивті консерваторлардың кандидаты ретінде ұсынылды, ал Реформа партиясы ипотекалық брокер және бұрынғы фокусник Скотт Коуэнды кандидат етіп көрсетті. Комартиннің сайлауалды штабын басқарған Джо Макдональдты НДП партиясы тағайындады. Макдональд партияның жақсы танымал және тәжірибелі жетекшісі болды. Комартин Лиможқа шамадан аз дауыспен жеңіліп қалды, бұл либералдық партияның күшті жеңісі деп күтілген еді. Либералдық партияның жалпы беделінің төмендеуінен басқа, жарыстың тым тар болуына Виндзордағы Детройт Тайгерс командасының ойынына билеттердің көп сатылуы себеп болды деген болжам бар. Ойын сайлауға қатысушылардың санын азайтып, Лиможға зиян келтірген болуы мүмкін. Кейін Комартин Макдональдтың жеңіске жету мүмкіндігіне сенбегенін және осы себепті бар күшімен жұмыс істемегенін мәлімдеді. Макдональд бұл айыптаманы жоққа шығарып, науқандағы мәселелер Комартиннің отбасының араласуынан туындағанын айтда. Келесі жылы Комартин қоршаған ортаны қорғауды басты мәселе етіп, Лиможға қарсы қайтадан сайлауға түсті. Реванш өткен жылғыдан көп ерекшеленбеді, бәсеке бастысымен Комартин мен Лимож арасында болды, ал Брук Истон тағы да Прогрессивті консерваторлардың кандидаты ретінде көрінді. Қосымша сайлаудан кейін Реформа партиясы Прогрессивті консерваторлармен бірігуді көздеп, Канадалық Альянс деп қайта аталды. Альянс автожұмысшы Фил Петтинатоны өз кандидат етіп ұсынды. Екінші кездесуде Комартин Лиможды аз айырмамен жеңді. Прогрессивтіктер мен кәсіби одақ мүшелерінің күшті қолдауынан басқа, Комартин биліктегі либералдарға зиян келтіру ниетімен оған стратегиялық түрде дауыс берген консерваторлардан да пайда көрді. Комартиннің жеңісі консерваторлардың стратегиялық дауысына байланысты болды. Жеңісімен Комартин Онтариода он жыл ішінде сайланған алғашқы жаңа демократ және Онтарио округін бірінші рет өкілдік еткен жаңа демократ атанды. 1990 жылы Майкл Брео Ошавада қосымша сайлауда жеңіске жеткенімен, 1993 жылғы Канада федералды сайлауында НДП-ның басқа тоғыз Онтарио депутатымен бірге жеңіліске ұшырады. Сайланғаннан кейін көп ұзамай Комартин партиясының қоршаған ортаны қорғау жөніндегі сарапшысы болып тағайындалды. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдан кейін Комартин АҚШ-тың Ауғанстанға басып кіруіне тікелей әскери араласуға қарсы болды, бұл дау тудырды. Алайда ол Канаданың әскери бюджетін кеңейтуді қолдады, осылайша бұрынғы міндеттемелерді орындауға мүмкіндік туды. 2002 жылы Виндзор-Уэст вице-премьері Герб Грей премьер-министр Жан Кретьеннің кабинетін қайта құру кезінде қызметтен алынды. Грей өзінің мерзімінің қалған бөлігін аяқтаудың орнына парламенттен кетіп, Халықаралық бірлескен комиссияның канадалық төрағасы болды. Одан кейінгі қосымша сайлауда Комартин Грейдің бұрынғы орнын жеңіп алған қалалық кеңесші Брайан Массенің науқанын қолдады. Масс Комартиннен кейін НДП партиясының Онтариодағы екінші депутаты болды, ал НДП келесі он жеті жыл бойы Виндзордың екі федералды округін бақылауда ұстады. Комартин мен Масс тығыз қарым-қатынаста болды және оларды «Екі Виндзор» деп атады.
Having grown up without a father and being especially aware of the strain that put on a family, Comartin had delayed any political aspirations until after his children were grown. Comartin ran for MP in his home riding of Windsor—St. Clair in the 1997 Canadian federal election. Comartin campaigned on job creation and expanding healthcare coverage against Liberal incumbent Shaughnessy Cohen, who was considered vulnerable after a personal finance scandal in which she defaulted on her debt. Other notable candidates included Mayor of Tecumseh Harold Downs and national party treasurer Bruck Easton for the Reform and Progressive Conservative parties respectively. Despite the scandal and frequent appearances on his behalf by Leader of the NDP Alexa McDonough, Comartin was defeated, placing second to Cohen. The 1997 election was also marred by personal tragedy; Comartin's mother died in the first week of the campaign, with her second husband having predeceased her seven years earlier, and in the week following the campaign, Comartin's youngest son Adam was in a motorcycle accident which left his right arm permanently paralyzed. After Cohen's sudden death in office, Comartin ran in the 1999 by election to replace her. Comartin's main opponent was city councillor Rick Limoges, who defeated Cohen's widower, Jerry Cohen, for the Liberal nomination. While the by election was mainly considered a competition between Comartin and Limoges, Bruck Easton was once again fielded as the candidate of the Progressive Conservatives, while Reform nominated mortgage broker and former magician Scott Cowan. Comartin's campaign manager Joe MacDonald was assigned to him by the NDP. MacDonald was a well known party insider and campaign manager. Comartin ultimately lost by less than one hundred votes to Limoges in what was initially expected to be a Liberal landslide. Besides a general decline in Liberal popularity, it was speculated that the closeness of the race was in part because of high ticket sales in Windsor for an anticipated Detroit Tigers game happening on the same day. The game may have deflated voter turnout to the detriment of Limoges. Comartin later claimed that MacDonald had not believed that he had a chance of winning and had not worked as hard as he could have because of it. MacDonald denied the allegation, and charged that the problems with the campaign were because of interference by Comartin's family. Comartin challenged Limoges again the next year with environmental protection as his main issue. The rematch was very similar to the previous year, with it being mainly considered a competition between Comartin and Limoges, and with Bruck Easton appearing yet again as the Progressive Conservative candidate. Since the by election, the Reform Party had rebranded as the Canadian Alliance in anticipation of a merger with the Progressive Conservatives. The Alliance nominated autoworker Phil Pettinato as their candidate. In their second bout, Comartin narrowly defeated Limoges. Besides the strong support expected from progressives and union members, Comartin also benefitted from conservatives who strategically voted for him in the hopes of harming the ruling Liberals. Comartin's victory was attributed to the conservative strategic vote. Through his victory, Comartin became the first New Democrat to be elected in Ontario in ten years, and the first New Democrat to represent an Ontario riding in seven; Michael Breaugh had won a by election in Oshawa in 1990, but had been defeated with the NDP's nine other Ontario MPs in the 1993 Canadian federal election. Shortly after being elected, Comartin was appointed as his party's critic for the environment. Following the September 11 attacks, Comartin caused controversy by opposing direct military intervention to assist the United States in its invasion of Afghanistan. He did, however, support greatly expanding the Canadian military budget in order to properly meet pre existing commitments. In 2002, Deputy Prime Minister Herb Gray of Windsor West was removed in a cabinet shuffle by Prime Minister Jean Chretien. Instead of serving out the rest of his term, Gray decided to resign from parliament to become Canadian Chair of the International Joint Commission. In the ensuing by election, Comartin supported the campaign of city councillor Brian Masse, who went on to win Gray's old seat. Masse became the NDP caucus' second Ontario MP after Comartin, and the NDP would go on to control both of Windsor's federal ridings for the next seventeen years. Comartin and Masse had a close working relationship, and were nicknamed "The Twindsors."
Басшылық ұсынысы
Сайланғаннан кейін дереу-ақ Виндзорда Алекса МакДонаудың НДП басшысы ретіндегі ықтимал ізбасары ретінде әңгіме болды. Комартин бұл лауазымға деген қызығушылығын жасырмады, ал Торонтодағы саяси ғалым оның Онтариодан НДП-ның жалғыз депутаты ретінде күшті бастамасы болатынын айтты. Кандидатурасын жариялауға дайындық ретінде Комартин өзінің науқан жетекшісі ретінде белгілі кәсіподақ белсендісі Питер Лейбовичті тартты. Комартин 2002 жылдың 29 шілдесінде кандидатурасын жариялауды жоспарлаған. Комартин бұрын басшылыққа таласқан Лорн Найстроммен 31 шілдеде жариялау жасау туралы келісімге келген, бірақ The Canadian Press агенттігіндегі қателік Найстромның 29-ы күні жариялайтынын көрсетті. Бұл қасақана жасалған деп ойлап, Комартин Найстроммен бір күні жарияламау үшін мәлімдемесін тоқтатты. Оның орнына Комартин 13 тамызда кандидатурасын жариялады, бұл жарысқа соңғы қатысушы болды. Комартинді жетекші үміткерлер деп саналған Торонто қалалық кеңесінің мүшесі Джек Лейтон, НДП парламенттік фракциясының басшысы Билл Блейки және тәжірибелі депутат Лорн Найстром кампаниялары Комартиннің Онтариодан қолдау ала алмайтынын айтты. Найстромның кампания жетекшісі (және Комартиннің 1999 жылғы қосымша сайлаудағы кампания жетекшісі) Джо Макдональд Комартиннің неге қатысып жатыр деп сұрады, ал Блейкидің кампания жетекшісі Иан Ангус оның депутат ретіндегі тәжірибесіздігін сынады. Комартиннің көп жылдық әріптесі Говард МакКарди Комартиннің басшылыққа үміткерлігін өзінің беделін арттыру әрекеті деп бағалады және науқан кезінде Блейкиді қолдады. Сонымен қатар, олармен тығыз байланысқа қарамастан, CAW президенті Базз Харгроувтың жарысқа қатысу мүмкіндігін күтіп, Комартинге қолдау көрсетпеді. Харгроув үміткер болмауға шешім қабылдады, бірақ кампанияның соңында ғана Комартинді қолдады, бұл оның CAW-дан алған ресми көмегін шектеді. Басшылықты жеңу үшін Комартин еңбек одақтары, фермерлер, соғысқа қарсы белсенділер, араб және мұсылман канадалықтарының коалициясын құруды жоспарлады, оның күші ең соңғы екі топқа бағытталды. Комартин Виндзордағы үлкен араб қауымдастығымен тығыз байланыста болды және 11 қыркүйектен кейін арабтар мен мұсылмандарға қарсы дискриминациялық реакцияны сынады. Комартиннің сыртқы саясаттағы батыл ұстанымы жиі дау тудырды. Науқан кезінде Комартин Палестина үйі коммерциялық емес ұйымынан 2002 жылғы Ирак президенттік референдумын бақылау үшін Иракқа сапар жасау туралы ұсыныс алды. Комартин сапарға келісті, оның шығындарын Палестина үйімен байланысы бар кәсіпкер төледі. Комартин дауыс беруді бақылап, вице-премьер Тарик Азизбен кездесті. Иракта Комартин гуманитарлық негізде Иракқа қатысты эмбаргоны тоқтатуға шақырды және Американың Иракқа болуы мүмкін шабуылына қарсылығын білдірді. Комартин Иракта түсірілген суреті үшін сынға ілікті, суреттің фонында Саддам Хусейннің үлкен суреті болды. Ол сынды жоққа шығарып, "Суреттің мақсаты мен Иракқа барғанымды көрсету ғана. Егер біреу Ирак туралы білсе, ол полициялық мемлекет екенін біледі, сондықтан Саддам Хусейннің суреті жоқ кез келген мемлекеттік ғимаратқа кіруге болмайды" деді. Комартин Хусейнге қатысты сынды айтты, оны авторитарлық және диктатор ретінде сипаттап, шайтанмен салыстырды. Канадаға оралғаннан кейін Комартин Канада үкіметінің Хезболлаға тыйым салуын алып тастауға шақырды, себебі оны террористік ұйым ретінде жіктеуге жеткілікті дәлел жоқ. Комартинді 1983 жылы Бейрут казармасындағы жарылысқа Хезболланың кінәлі екенін айтқандар сынға алды. Басшылық жарысына қатысқан барлық үміткерлердің ішінде Комартин палестиналықтарға ең көп көңіл көрсеткен, оның ішінде палестиналықтардың отанына оралу құқығын қолдаған деп саналды. Сыншылар Комартиннің веб-сайты негізінен сыртқы істерге бағытталғанын, Израильді қатты сынағанын, бірақ басқа кандидаттардың веб-сайттарынан айырмашылығы, палестиналық терроризм туралы ештеңе айтпағанын атап өтті. Бұл Комартин антисионистік саясатты антисемитизмнің жамылғысы ретінде пайдаланып отыр деген айыптарға әкелді. Комартин палестиналық терроризмге қарсы екенін "сөзсіз" деп жауап берді. Ишильхаймер, еврей жаңалықтарын жариялаушы және ONDP басшысы Говард Хэмптонның бұрынғы көмекшісі Комартинді қолдады және ол антисемит немесе антисемит зорлық-зомбылығын қолдамайды деп мәлімдеді. Көптеген дауларға қарамастан, талдау Комартиннің сыртқы саясатының ұстанымынан көбірек қолдау алғанын көрсетті. Атап айтқанда, Монреаль мұсылман қауымдастығы Комартинге дауыс беру үшін жазылған жаңа мүшелер саны НДП-ның шағын Квебек мүшелігінің екі еседен асты. Барлығы Комартин шамамен 4000 жаңа мүшелік сауда жасады, бұл НДП парламенттік фракциясының басшысы Билл Блейкиге (5500) жақын, бірақ Лейтоннан (8100) әлдеқайда артта қалды. Конвенцияға қатысқан Комартин Лейтон мен Блейкиден кейін үшінші орында екенін болжады. Ол тіркелулер мен кәсіподақтардан жеткілікті қолдау алатынына үміттенді, бұл Лейтонның бірінші раундта жеңіске жетпеуіне кедересін келтіретін еді. Комартин екінші раундта Онтариодағы жоғары қатысу оның Блейкиден озуына және ақырында Лейтонды жеңуіне мүмкіндік беретініне сенді. Комартиннің конвенциядағы әндері Джон Мелленкамптың "Small Town" және Элвис Преслидің "A Little Less Conversation" болды. The Toronto Star газеті соңғы таңдауды оның өкілдерінің ұзақ сөздеріне байланысты сарказммен бағалады. Конвенциядағы дауыс беруде Лейтон бірінші раундта көпшілік дауыс алды, ал Комартин Блейки мен Найстромнан кейін төртінші орында болды. Комартиннің нашар көрсеткіші кеш бастауы мен ішкі мәселелерге назар аудармауына байланысты деп есептелді. Комартин болашақта партия басшылығына қайта үміткер болмайтынын айтты. Науқан соңында Комартиннің жалпы кірісі 70 000 доллар болғанда, 6800 долларлық бюджеттік артықшылығы болды.
Almost immediately after being elected was talked about in Windsor as a potential successor to Alexa McDonough as Leader of the NDP. Comartin did not hide his interest in the position, and a Toronto political scientist suggested that he would have a strong starting position as the NDP's only MP from Ontario. In preparation for declaring his candidacy, Comartin recruited prominent union activist Peter Leibovitch as his campaign manager. Comartin intended to announce his candidacy on July 29, 2002. Comartin had previously made an agreement with leadership competitor Lorne Nystrom to have the latter's announcement made on July 31, 2002, but a misprint in The Canadian Press reported that Nystrom would be announcing his candidacy on the 29th as well. Initially believing it to be an intentional slight, Comartin cancelled his announcement to avoid having it on the same day as Nystrom. Comartin instead announced his candidacy on August 13, becoming the last candidate to enter the race. Comartin was not considered a serious candidate by the campaigns of the perceived frontrunners, Toronto city councillor Jack Layton, NDP House Leader Bill Blaikie, and veteran MP Lorne Nystrom: The Layton campaign dismissed the idea that Comartin could draw Ontarian support away from Layton, Nystrom's campaign manager (and Comartin's campaign manager in the 1999 by election) Joe MacDonald questioned why Comartin was running, and Blaikie's campaign manager Iain Angus criticised his inexperience as an MP. Howard McCurdy, Comartin's longtime associate, wrote off Comartin's leadership bid as an attempt to raise his profile, and endorsed Blaikie later in the campaign. Additionally, despite his close association with them, the CAW withheld support for Comartin in anticipation of a potential entry into the race by President of the CAW Buzz Hargrove. Hargrove ultimately decided not to run but only endorsed Comartin late into the campaign, which limited the amount of formal assistance he received from the CAW. To win the leadership, Comartin intended to build a coalition of labour unions, farmers, anti war activists, Arab Canadians, and Muslim Canadians, with most of his energy focused on the latter two groups. Comartin was frequently involved with Windsor's large Arab community, and had been a vocal critic of the post 9/11 discriminatory backlash against Arabs and Muslims. Comartin's bold positions on foreign policy caused frequent controversy. During the campaign, Comartin was approached by the Palestine House non profit organisation, which suggested that he go on a trip to Iraq to observe the 2002 Iraqi presidential referendum. Comartin agreed to the trip, which was paid for by a businessman associated with Palestine House. Comartin observed the vote, and met with Deputy Prime Minister Tariq Aziz. While in Iraq, Comartin called for an end to embargoes on Iraq on humanitarian grounds, and declared his opposition to a potential American invasion of Iraq. Comartin was criticised for a photo taken of him in Iraq which had a large picture of Saddam Hussein in the background. He dismissed the criticism, stating, "The purpose of the picture is simply to establish that I went to Iraq If anybody knows anything about Iraq, and the police state that it is, it's almost impossible to be in any public building without a picture of Saddam Hussein." Comartin was very critical of Hussein, describing him as an authoritarian and dictator, and comparing him to Satan. Once back in Canada, Comartin called for the Canadian government's ban on Hezbollah to be lifted, on the grounds that there was not sufficient evidence to categorise it as a terrorist group. Comartin was criticised by those who held Hezbollah responsible for the 1983 Beirut barracks bombings. Of all the candidates running in the leadership race, Comartin was considered the most sympathetic toward Palestinians, including supporting the Palestinian right of return. Critics noted that Comartin's website, which mainly focused on foreign affairs, was highly critical of Israel but made no mention of Palestinian terrorism, unlike the websites of all the other candidates. This prompted allegations that Comartin was using anti Zionist policy positions as a cover for antisemitism. In response, Comartin said that his opposition to Palestinian terrorism "goes without saying." Ish Theilheimer, a Jewish news publisher and former aide to Leader of the ONDP Howard Hampton, endorsed Comartin, and rejected the idea that he was antisemitic or supported antisemitic violence in any way. Despite the frequent controversy, analysis suggested that Comartin gained more support from his foreign policy positions than he lost. Notably, party membership sign ups made by the Montreal Muslim community with the intention of voting for Comartin in the leadership race more than doubled the NDP's small Quebec membership. In total, Comartin sold approximately 4,000 new memberships, placing him close behind NDP House Leader Bill Blaikie, who sold 5,500, but far behind Layton, who sold 8,100. Going into the convention, Comartin predicted that he was in third place behind Layton and Blaikie. He hoped that he had enough support from sign ups and unions to prevent Layton from winning on the first ballot. Comartin then expected that high turnout in Ontario would allow him to pass Blaikie on the second ballot and eventually defeat Layton. Comartin's theme songs at the convention were Small Town by John Mellencamp and A Little Less Conversation by Elvis Presley. The Toronto Star sarcastically described the latter choice as appropriate due to the extensive length of the speeches of his surrogates. At the convention vote Layton won a majority on the first ballot, with Comartin placing fourth behind Blaikie and Nystrom. Comartin's poor showing was attributed to a late start and a lack of focus on domestic issues. Comartin said that it was unlikely he would run for the party's leadership again in future. At the end of the campaign, Comartin had a budget surplus of $6,800 out of a total campaign revenue of $70,000.
Саяси мансап
Басшылық сайысынан кейін Лейтон Комартинді «бұл партияның болашағын қалыптастыруға көмектескені үшін» мақтады және оны энергетика жөніндегі сарапшы, көпмәдениеттілік жөніндегі сарапшы қылып тағайындады, сондай-ақ оның бұрынғы қоршаған орта жөніндегі сарапшы лауазымын сақтап қалды. 2004 жылы Комартин Рик Лиможға қарсы екінші реваншқа түсіп, қайта сайлануға кандидат болды. Канадалық Альянс пен Прогрессивті консерваторлардың бірігуінен құрылған Консервативтік партия автожұмысшы Рик Фушиді үміткер етіп көрсетті. Сайлау округі, Виндзор—Сент-Клэр, сәл қайта бөлініп, Виндзор—Текумсе деп өзгертілді. Комартин негізінен денсаулық сақтау жүйесін кеңейту және шекара мәселелеріне баса назар аударды. Ол Мичиган орталық теміржол туннелін тұрғын үй аймағынан халықаралық тас жолға айналдыру жоспарына қарсы шығып, сондай-ақ Виндзор мен Ниагара сарысуындағы жақындағы оқиғалардан кейін американдық полицияның күдіктілерді Канадаға қуып кіруіне жол бермеу үшін қатаң шаралар қабылдауды қолдады. Комартин сонымен қатар Виндзордың автоөнеркәсібін ластануды азайтуға бағытталған бизнеске ынталандырулар арқылы және АҚШ-қа аутсорсингтің алдын алу үшін протекционистік саясат арқылы кеңейтуді жақтады. Науқан барысында Комартин Лейтонмен пікір келіспеушілікке ұшырады; Лейтон премьер-министр Пол Мартиннің қолжетімді тұрғын үйге арналған бюджетін қысқарғаны үшін оны үйсіз қалған адамдардың өліміне жеке жауапты деп мәлімдеді. Лейтонның бұл мәлімдемесіне, Комартин де оны сенсациялық деп санай отырып, сын айтты. Сауалнамалар Комартиннің сайлаушылары Лейтонмен келіспеушілігін мақұлдағанын көрсетті. Дауға қарамастан, Комартин мен Лейтон бірнеше рет бірге науқан шараларына қатысты, ал Комартин Лиможды 2000 жылғы сайлауға қарағанда үлкен айырмамен жеңді. 2004 жылғы сайлаудан кейін Комартин энергетика жөніндегі сарапшы лауазымынан босатылып, әділет жөніндегі сарапшы болып тағайындалды. Әділет жөніндегі сарапшы ретінде «Торонто Стар» газеті Комартинді «оппозицияның ең білімді, цитатаға ие, қолжетімді және бұрынғы әділет министрінен гөрі әділдік және қоғамдық қауіпсіздік жөніндегі тиімді сарапшысы» деп сипаттады. Комартин 2004 жылдың жазында АҚШ, Ұлыбритания, Австралия және Жаңа Зеландияға Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі парламенттік комитет құрамында сапар шекті. Ол 11 қыркүйек оқиғасынан кейін ұлттық қауіпсіздік және барлау мәліметтерін алмасу мәселелері бойынша халықаралық тыңдаулар сериясына қатысты. Комартин 11 қыркүйекке жасалған шабуылдар американдық барлау агенттіктері ведомствоаралық бәсекелестікке байланысты ақпаратты жинаудың орнына бір-бірімен алмасса, алдын алуға болатын еді деп мәлімдеді. Комартин Канаданың барлау және қауіпсіздік агенттіктерін бір ведомствоға біріктіруді ұсынды. Ол сондай-ақ 11 қыркүйекке дейін қабылданған және полицияға жарғысыз тұтқындауға және куәларды жабық сотта куәлік беруге мәжбүрлеуге мүмкіндік берген Қылмыстық кодекске енгізілген уақытша өзгерістердің мерзімі аяқталуын қолдады.
Following the leadership race, Layton praised Comartin for "helping to shape the future of this party" and appointed him energy critic and multiculturalism critic, as well as maintaining his previous position as environment critic. Comartin ran for re election in 2004 in a second rematch against Rick Limoges. The Conservative Party, created from a merger of the Canadian Alliance and Progressive Conservatives, nominated autoworker Rick Fuschi. The riding, Windsor—St. Clair, had been slightly re districted and renamed Windsor—Tecumseh. Comartin ran mainly on healthcare expansion and border issues. He prominently criticised an unpopular plan to convert the residential area Michigan Central Railway Tunnel into an international highway, and supported putting stricter measures in place to prevent American police from pursuing suspects into Canada after recent incidents in Windsor and Niagara Falls. Comartin also campaigned on expanding Windsor's auto industry through business incentives for pollution efficient manufacturing, and through protectionist policies to prevent outsourcing to the United States. During the campaign, Comartin had a public disagreement with Layton; Layton had declared that Prime Minister Paul Martin's budget cuts to affordable housing made him personally responsible for homeless people who died of exposure. Layton was widely criticised for his statement, including by Comartin, who considered it sensationalist. Polling indicated that Comartin's constituents approved of his public disagreement with Layton. Despite the row, Comartin and Layton still made several campaign appearances together, and Comartin defeated Limoges by a wider margin than in 2000. Following the 2004 election, Comartin was discharged as energy critic and appointed as justice critic. In his role as justice critic, Comartin was described by the Toronto Star as "one of the opposition's best knowledgeable, quotable, accesible and a more effective justice and public safety critic than the former justice minister." Comartin spent most of the summer of 2004 travelling to the United States, United Kingdom, Australia, and New Zealand as part of the Committee of Parliament on National Security, which engaged in a series of international hearings on national security and intelligence sharing in the wake of 9/11. Comartin submitted that the 9/11 attacks could have been prevented if American intelligence agencies had engaged in intelligence sharing with each other instead of hoarding information out of sense of interdepartmental rivalry. Comartin recommended that Canada consolidate its intelligence and security agencies into one department. He also supported the expiry of temporary changes to the Criminal Code made after 9/11 which allowed the police to make arrests without a warrant and which could force witnesses to testify in closed courts.
Гейлік некелер туралы дау
Комартин гей-некеге қатысты дауыс беру тізімінде болды. 2003 жылы ол некенің ер және әйел арасындағы одақ ретінде заңдық тұрғыдан анықталуына қарсы дауыс берді. Канаданың Жоғарғы соты парламентке гомосексуалды некелерді заңдастыру құқығы бар екенін шешкен кезде, Комартин оны заңдастыру үшін дауыс беруге шақырды. Бұл мәселені азаматтық құқық деп санап, этикалық тұрғыдан талқылауға жатпайды деп есептеген Комартин еркін дауыс беру идеясын қабылдамады. Ол Либералдық партияның, Квебек блогының және НДП-ның бұрынғы уәделерін орындауын, яғни партиялық тәртіп бойынша дауыс беру арқылы гей-некелерді заңдастыруын қалады. 2005 жылдың қаңтар айында Мартин үкіметі гей-некеге қатысты дауыс беруді ұсынуға ниеттенгенін мәлімдеді. Оған жауап ретінде Лондон, Онтарио епископы Рональд Фаббро өз епархиясының мүшелерін гей-некеге қарсы лоббилеуге шақырды. Фаббро сондай-ақ өз епархиясының пасторларынан уағыздарында гей-некеге қарсы пікір білдіруді сұрады. Комартин, өзін сенімді католик деп сипаттайтын, Фабброның епархиясына қарасты Розарий шіркеуіне қатысты. Ол шіркеумен ерікті түрде көп жұмыс істеді, оның ішінде әйелімен бірге некеге дайындық курсын оқыды. 2005 жылы парламентте қабылданған Азаматтық неке туралы заң Канадада гей-некелерді заңдастырды, және Комартин осы заңға үнемі қолдау көрсетті. Азаматтық неке туралы заң қабылданғаннан кейін Фаббро ашық хат жариялап, Комартиннің барлық діни қызметтерден және шіркеу шараларынан шеттетілетінін хабарлады. Ол Розарий шіркеуінің пасторы Джерри Компоға хатты қауымға оқып беруді және көшірмелерін таратуды тапсырды. Виндзордың епископтық викарийі Джим Рош Комартиннің жақсы католик екенін, әлі де қасиеттілікке қатыса алатынын, бірақ Фабброның позициясын қолдайтынын түсіндірді. Бұл жазалауға кардинал Марк Уэлет те қолдау білдірді. Епископтың хатының оқылуы уағызға келген 150 адамның 30-ының шіркеуден шығып кетуіне әкелді. Windsor Star газетінің даулы мәселеге арналған пікірлер бөлімінде газетте жарияланған көптеген хаттар Комартинді қолдады. Басқа католик депутаттары католик шіркеуін бейберекеттікке айыптады; парламенттегі барлық католиктердің ішінде тек Комартин мен НДП депутаты Чарли Ангус ғана гей-некелерді қолдағандықтан шіркеу шараларынан шеттетілді. Комартин Розарий шіркеуіндегі жазалаудан кейін өткен уағызға қатысты, онда оны жақсы қарсы алды, содан кейін ол CAW лесбиянка, гей, бисексуал және трансгендерлік қауымдастығы ұйымдастырған пикникке қатысты. Комартин Азаматтық неке туралы заңды қолдауын жалғастырып, оны "әділ және дұрыс іс" деп атады. 2007 жылы Розарий шіркеуі Виндзордағы басқа он бір католик шіркеуімен бірге жабылды. Епископ Фаббро мен Лондон епархиясын өкілдік еткен Рон Пикерсгилл өкілінің мәлімдемесіне сәйкес, бұл шешім келушілердің азаюы және күтімге кеткен жоғары шығындарға байланысты қабылданды. Кейіннен ғимарат сатып алынып, Water's Edge Event Centre болып қайта жабдықталды.
Comartin had a voting record in favour of gay marriage. In 2003 he voted to reject legally defining marriage as being between a man and a woman. When the Supreme Court of Canada ruled that parliament had the right to legalise gay marriage, Comartin called for a vote to legalise it. Believing it to be a civil rights issue and therefore not ethically up for debate, Comartin rejected the idea of a free vote, and wanted the Liberal Party, Bloc Québécois, and NDP to uphold their previous promises to legalise gay marriage by enforcing a vote along party lines. In January 2005, the Martin Government indicated that it would introduce a vote on gay marriage. In response, Bishop Ronald Fabbro of London, Ontario called on the members of his diocese to lobby against gay marriage. Fabbro also asked the pastors of his diocese to make pronouncements against gay marriage at their sermons. Comartin, a self described devout Catholic, attended Our Lady of the Rosary Church, which was a part of Fabbro's diocese. Comartin also participated in extensive volunteer work with the church, including teaching a marriage preparation course with his wife. As it passed through parliament in 2005, Comartin consistently voted in favour of the Civil Marriage Act, which legalised gay marriage in Canada. Following the passage of the Civil Marriage Act, Fabbro published an open letter announcing that Comartin would be suspended from all liturgical privileges and public church activities. He instructed Gerry Compeau, the pastor of Our Lady of the Rosary, to read the letter aloud to the congregation and hand out copies. Jim Roche, the episcopal vicar of Windsor, clarified that Comartin remained a Catholic in good standing and would still be able to receive communion, but otherwise supported Fabbro's position. The public censure was also endorsed by Cardinal Marc Ouellet. The reading of the bishop's letter prompted a walkout of 30 of the 150 attendants of the sermon. In a special section of the Windsor Star dedicated to letters of opinion on the controversy, a majority of the letters printed by the Star supported Comartin. Other Catholic MPs criticised the Catholic Church for inconsistency; of all the Catholics in parliament, only Comartin and fellow NDP MP Charlie Angus were excluded from church activities for supporting gay marriage. Comartin attended the sermon following his censure at Our Lady of the Rosary, where he was well received, after which he attended a picnic hosted by the CAW Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Caucus. Comartin stood by his support for the Civil Marriage Act, calling it "the fair and just thing to do." In 2007, Our Lady of the Rosary was shut down along with eleven other Windsor Catholic churches. Spokesman Ron Pickersgill, representing Bishop Fabbro and the London diocese, announced that the decision had been made because of declining attendance and high upkeep costs. The building was later purchased and converted into the Water's Edge Event Centre .
Парламент басшылығының рөлі
2005 жылдың басында либералдық Мартин үкіметі, өзінің азшылық үкіметінің құлауын болдырмау мақсатында, Жаңа демократиялық партиямен (НДП) келіссөздер жүргізгеннен кейін жылдық бюджетіне түзетулер енгізді. 2005 жылдың соңында, либералдардың «спонсорлық ісі» бойынша тергеу аяқталғаннан кейін, либералдар НДП-ның қолдауын сақтау үшін қойған шарттарды қабылдауға дайын болмады. Нәтижесінде, НДП консервативтік партия ұсынған сенімсіздік дауысына қолдау көрсетті, бұл 2006 жылдың қаңтарында сирек кездесетін қысқы сайлауға әкеп соқты. НДП фракциясының қалған бөлігі сияқты, Комартин либералдық бюджетке енгізілген түзетулерге және сенімсіздік дауысына дауыс берді. Сайлау кампаниясының басында CAW президенті Базз Харгроув әдеттегідей НДП-ны қолдаудан бас тартты. Оның орнына, ол CAW мүшелерін жеңіске жетуі мүмкін болған округтерде ғана НДП-ны қолдауға, ал қалған жағдайларда консервативтік кандидаттардың жеңіске жетуіне жол бермеу үшін либералдық кандидаттарды қолдауға шақырды. Комартин Харгроувтың позициясын «көңілін қалдыратын» деп сипаттады, бірақ Харгроувтың шешіміне қарсы жергілікті CAW-тің реакциясы соншалықты күшті болды, бұл оның кампаниясына көмектесті. Комартинге CAW Local 444 президенті Кен Левенза қолдау көрсетті, ол Харгроув зейнеткерлікке шыққаннан кейін CAW президенті болды. Сайлаудан кейін Харгроув Комартин қарсы болған НДП-дан шығарылды. Сайлауда Комартиннің басты қарсыласы Брук Истон болды, ол соңғы рет сайлауға либералдық кандидат ретінде қатысты. Партияның ұлттық қазынашысы болғаннан кейін Истон, Канадалық Альянспен бірігуге дейін Прогрессивті консервативтік партияның соңғы президенті болды. Истон бірігу туралы сақтанды және танымал реформатор/Альянс мүшесі Стивен Харпер жаңа консервативтік партияның бірінші басшысы болып сайланғаннан кейін либералдық партияға ауысты. Истонды 1988 жылы сайлауға бірінші рет қатысқанда қарсылас болған Говард МакКерди қолдады. Комартин МакКердидің сайлау нәтижесіне әсер ету мүмкіндігін жоққа шығарды. Консерваторлар Рик Фушиді қайта ұсынды. Бұрынғы сайлаулардағыдай, Комартин Виндзордың автоөнеркәсібін сақтау үшін денсаулық сақтау қызметтерін кеңейту және протекционистік сауда саясатын басымдыққа қойды. Жарыс тартысты болжанып тұрғанмен, Комартин үлкен жеңіске жетті, Истон Фушиден аздап басып өтіп, алыс екінші орынды иеленді. 2006 жылғы сайлаудан кейін Комартин парламенттік басшылық қызметтерді атқара бастады. 2006 жылдың ақпан айында Комартин НДП-ның Палата жетекшісінің орынбасары болып тағайындалды, ол НДП-ның Палата жетекшісі Либби Дэвиске бағынды. Сол жылы Комартин Қоғамдық қауіпсіздік және ұлттық қауіпсіздік жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасының орынбасары болып тағайындалды. Комартин 2006 жылдың маусым айында консервативтік депутат Стоквелл Дей және либералдық депутат Ирвин Котлермен бірге Ресейге барған канадалық делегация құрамында болды, сол кезде Котлер Ресей үкіметімен уланған деп күдіктелді. Котлер бұрын Ресейдің диссиденттері Натан Шаранский, Андрей Сахаров, Александр Никитин және Сергей Магнитскийдің адвокаты немесе қоғамдық қорғаушысы болған. 2007 жылы Комартин «Maclean’s» журналының сауалнамасында басқа депутаттармен бірге «парламенттің ең білімді мүшесі» деп танылды. Комартин сауалнамаға қатыспады, өйткені ол Виндзор университетінің үнемі төмен рейтингісі үшін «өте әділетсіз және дәл емес» болғандығы үшін «Maclean’s» журналына жеке бойкот жариялаған. Сондай-ақ, ол 2009 және 2011 жылдары «парламенттің ең білімді мүшесі» деп сайланды. Комартин спорттық ставкаларды заңдастыруды табыс табу құралы ретінде және жасырын спорттық ставкаларды реттеу жолы ретінде қолдады. Комартиннің екінші мақсаты - Американың Ұлттық футбол лигасының (NFL) Канадаға кеңейуіне жол бермеу үшін Канада футбол лигасына (CFL) көбірек табыс табу. Комартин спорттық ставкаларды заңдастыруға 2008 жылы парламентке жеке мүше заң жобасын енгізу арқылы алғашқы қадам жасады. Оның алғашқы әрекеті бірінші оқылымнан өтпеді. Оның 2011 және 2013 жылдары жасаған екінші және үшінші әрекеттері Палатадан өтті, бірақ Сенатта тоқтап қалды. 2013 жылы Комартиннің атынан Брайан Масс төртінші сәтсіз әрекет жасады. Спорттық ставкалар 2020 жылы Комартин парламенттен кеткеннен кейін консервативті Кевин Во ұсынған жеке мүше заң жобасы арқылы заңдастырылды. Комартин бұрынғы премьер-министр Брайан Малруниге қарсы «Airbus ісі» бойынша пара алу айыптауларын тергеу жөніндегі этика комитетінің жұмысындағы рөлі үшін мақтау алды. Комартиннің 2008 жылғы Канада федералды сайлауында жеңіске жететіні күтілуде, ол тәжірибесіз кандидаттармен жарысты. Консервативтік кандидат бизнес-менеджмент кеңесшісі Дениз Гханам болды, ал либералдар үкіметтік қарым-қатынастар менеджері Стив Мастроянниді ұсынды. Комартин төртінші мерзімге оңай сайланды. Төртінші орын алған жасыл партия кандидат Кайл Престански, қоршаған ортаны зерттеу магистрі, округте ең жақсы нәтижені көрсетті. Сайлаудан кейін Комартин НДП мен либералдардың ынтымақтастығын күшейтуге шақырды, бұл сайлаудан кейін екі партияның коалициялық үкімет құруға жасаған сәтсіз әрекетін болжады. Коалициялық үкімет сәтті құрылған жағдайда Комартин Әділет министрі болар деген болжам бар еді. Алайда, коалициялық келіссөздер кезінде Комартин либералдық партиядан қайта сайланған Питер Милликенге қарсы Палата спикері лауазымына сәтсіз үміткерлік танытты, бесінші дауыс беру кезеңінде Милликен мен консерваторлар Эндрю Шир мен Мервин Твидтің артында төртінші орынды иеленді. Әр сайлауда үлкен үлеспен жеңіске жеткен Комартин, өте сенімді қолдаушылардың төмен қатысуы сайлаудағы жеңіске кедері келтіруі мүмкін деп алаңдады. 2011 жылғы Канада федералды сайлауында Комартин жұмыс орындарын құру, зейнетақыны кеңейту, шағын бизнеске салық мөлшерлемесін төмендету және жаңаруға қабілетті энергетика секторына бизнеске ынталандырулар беру туралы үгіт жүргізді. Консерваторлар Дениз Гханамды екінші рет ұсынды, ал болашақ депутат Ирек Кусмиерчик либералдық кандидат болды. Комартиннің алаңдаулары негіссіз болды, өйткені ол ең жақсы нәтижені көрсетті, дауыс берушілердің көп бөлігін алып, жеңіске жетті. 2011 жылғы сайлау НДП үшін де ең жақсы нәтиже болды, партия алғаш рет оппозициялық партия атанды. НДП оппозициялық партия болғандықтан, Комартин оппозициялық партияның Палата жетекшісінің орынбасары болып тағайындалды, сондай-ақ Әділет және құқықтар жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасының орынбасары және Палата істері жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасының орынбасары болды. Оның бұрынғы бастығы Либби Дэвис, Том Малкаир НДП-ның Палата жетекшісі болып тағайындалды, бірақ Дэвис Малкаирмен бірге НДП-ның бірлескен орынбасары болып қалды. Одан кейін Джек Лейтон денсаулығына байланысты НДП басшысы және оппозиция жетекшісі лауазымынан уақытша кетіп, Николь Турмельді уақытша басшы етіп тағайындады. Кейін Лейтон қатерлі ісіке байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды. Турмельдің уақытша басшылығымен Комартин әділеттік жөніндегі сыншы рөлін сақтап қалды. Малкаир партия басшылығына үміткер болу үшін Палата жетекшісі лауазымынан кеткеннен кейін Комартин жаңа Палата жетекшісі болды. Комартин партия басшылығына екінші рет үміткер болудан бас тартты, өйткені ол өте қартайған (2011 жылы 64 жасқа толды). Ол сондай-ақ, Палата жетекшісі ретінде бейтараптығын сақтау үшін басшылыққа үміткерді ресми түрде қолдаудан бас тартты, бірақ Ники Эштонды жоғары бағалады және оның Виндзордағы сайлауалды шарасын өткізді. Басшылық конвенциясында Эштон бірінші раундтан кейін соңғы орынды иеленді, ал Малкаир төртінші раундта жеңіске жетті. 2012 жылы Малкаир басшы болып сайланғаннан кейін Комартин оппозицияның Палата жетекшісі лауазымынан Натан Калленмен ауыстырылды және әділеттік жөніндегі сыншы лауазымынан Франсуаз Бувенмен ауыстырылды. Алайда, ол демократиялық реформа жөніндегі сыншы болып тағайындалды. Бұл төмендеу Калленнің басшылық жарысында үшінші орын алғаннан кейін партиядағы үлкен беделімен байланыстырылды...
In early 2005, the Liberal Martin Government altered its annual budget after negotiations with the NDP in order to prevent the fall of its minority government. Late in 2005, after the conclusion of the investigation into the Liberal Sponsorgate scandal, the Liberals were unwilling to meet the NDP's terms for their continued support. As a result, the NDP voted in favour of a motion of no confidence put forward by the Conservative Party, which forced a rare winter election scheduled to take place in January 2006. Like the rest of the NDP caucus, Comartin voted in favour of both the altered Liberal budget and the no confidence vote. Early in the campaign, President of the CAW Buzz Hargrove eschewed his usual endorsement of the NDP. Instead, he encouraged CAW members to only support the NDP in ridings they were likely to win, and to otherwise support Liberal candidates to prevent Conservative candidates from winning. Comartin described Hargrove's position as "disappointing," but noted that the local CAW backlash against Hargrove's decision was so great that it actually helped his campaign. Comartin was endorsed by CAW Local 444 President Ken Lewenza Sr., who went on to become President of the CAW after Hargrove's retirement. After the campaign, Hargrove was expelled from the NDP, which Comartin opposed. Comartin's main competition in the election was Bruck Easton, who was running as the Liberal candidate in a final attempt at elected office. After serving as the party's national treasurer, Easton became the final president of the Progressive Conservative Party before it merged with the Canadian Alliance. Easton had been guarded about the merger, and switched to the Liberal Party after prominent Reform/Alliance member Stephen Harper was chosen as the new Conservative Party's first leader. Easton was notably endorsed by Howard McCurdy, who Easton had run against in his first attempt at elected office in 1988. Comartin dismissed McCurdy's ability to influence the election outcome. The Conservatives renominated Rick Fuschi. As in previous elections, Comartin emphasised expanding healthcare coverage and protectionist trade policies to maintain Windsor's auto industry. Despite expectations of a potentially close race, Comartin won a commanding victory, with Easton barely outpolling Fuschi for a distant second place. Following the 2006 election Comartin began to take on a series of parliamentary leadership roles. In February 2006, Comartin was appointed Deputy House Leader of the NDP, serving under House Leader of the NDP Libby Davies. That same year, Comartin was appointed vice chair of the Standing Committee on Public Safety and National Security. Comartin was part of a Canadian delegation to Russia in June 2006 along with Conservative MP Stockwell Day and Liberal MP Irwin Cotler, when Cotler was allegedly poisoned by the Russian government. Cotler had previously acted as the lawyer or public advocate for Russian dissidents Natan Sharansky, Andrei Sakharov, Alexander Nikitin, and Sergei Magnitsky. In 2007, Comartin was voted "most knowledgeable member of parliament" by other MPs in a Maclean's poll. Comartin did not vote in the poll as he had a personal boycott against Maclean's for being "grossly unfair and inaccurate" in its consistently low ranking of the University of Windsor as a school. He was also elected "most knowledgeable member of parliament" in 2009 and 2011. Comartin supported the legalisation of sports betting as a means of generating revenue and as a way to regulate underground sports betting already taking place. Comartin's secondary objective was to generate more revenue for the Canadian Football League (CFL) in order to prevent the American National Football League (NFL) from expanding into Canada. Comartin made his first attempt to legalise sports betting in 2008 by introducing a private member's bill into parliament. His first attempt did not progress pass its first reading. His second and third attempts made in 2011 and 2013 both passed through the House of Commons but expired in the Senate. A fourth unsuccessful attempt was made by Brian Masse on Comartin's behalf in 2013. Sports betting was eventually legalised in 2020, after Comartin's retirement from parliament, with a private member's bill introduced by Conservative Kevin Waugh. Comartin was commended for his role on the ethics committee investigation into charges of bribery against former prime minister Brian Mulroney in the airbus affair. Comartin was widely expected to win in the 2008 Canadian federal election, and ran against a collection of novice candidates. The Conservative candidate was business management consultant Denise Ghanam, while the Liberals ran government relations manager Steve Mastroianni. Comartin was easily elected to a fourth term. While still placing fourth, the Green Party notably had its best ever result in the riding with candidate Kyle Prestanski, an environmental science graduate student. Following his re election, Comartin called for greater cooperation between the NDP and the Liberals, foreshadowing his support for an unsuccessful attempt by the two parties to form a coalition government after the election. It was speculated that if the coalition government had successfully formed that Comartin would have been made Minister of Justice. However, during the coalition negotiations Comartin also mounted an unsuccessful challenge against Liberal incumbent Peter Milliken for the role of Speaker of the House, placing fourth on the fifth ballot behind Millikin and Conservatives Andrew Scheer and Mervin Tweed. Having won by a wider margin in every election, Comartin was concerned that low turnout by overconfident supporters would threaten his chances of re election in the 2011 Canadian federal election. Comartin campaigned on job creation, expanding pensions, lowering the tax rate on small businesses, and providing business incentives for the renewable energy sector. The Conservatives nominated Denise Ghanam for a second time, while future MP Irek Kusmierczyk was the Liberal candidate. Comartin's concerns turned out to be misplaced, as he won with his best ever result, gaining a near majority of the vote. The 2011 election was also the NDP's best ever result, becoming the Official Opposition for the first time. With the NDP becoming the Official Opposition, Comartin was promoted to Deputy House Leader of the Official Opposition, as well as vice chair of the Standing Committee on Justice and Human Rights, and vice chair of the Standing Committee on Procedure and House Affairs. His former superior, Libby Davies, was replaced by Tom Mulcair as House Leader of the Official Opposition, although Davies remained Co Deputy Leader of the NDP alongside Mulcair. Shortly after, Jack Layton took a leave of absence as Leader of the NDP and Leader of the Opposition for health reasons, appointing Nycole Turmel as interim leader. Layton subsequently died of complications related to cancer. Under Turmel's interim leadership, Comartin retained his role of justice critic. After Mulcair stepped down as House Leader to run for leadership of the party, Comartin was made the new House Leader. Comartin declined to make a second attempt at leadership of the party, citing his advanced age (he turned 64 in 2011). He also declined to formally endorse a candidate in the leadership race in order to maintain his impartiality as House Leader, but spoke highly of Niki Ashton and hosted her campaign event in Windsor. At the leadership convention Ashton was eliminated on the first ballot after placing last, with Mulcair winning on the fourth ballot. Following Mulcair's election as leader in 2012, Comartin was replaced as House Leader of the Opposition by Nathan Cullen and replaced as justice critic by Francoise Boivin. He was, however, appointed critic for democratic reform. The apparent demotion was attributed to Cullen's greater prominence in the party after placing third in the leadership race, and a desire to give Boivin, a former Liberal MP turned New Democrat MP, a prominent position to improve her chances of re election. That same year, Comartin was acclaimed as Deputy Speaker of the House, serving under Speaker of the House Andrew Scheer. Comartin replaced fellow New Democrat Denise Savoie, who had resigned from parliament for health reasons. Upon being acclaimed, Comartin declared that his priorities would be to maintain the civility and decorum of the House. Comartin's first act as Deputy Speaker was to censure Brian Masse for using his debate time to congratulate him on his acclamation to Deputy Speaker when it was not the topic of debate. Assuming the role of Deputy Speaker required Comartin to step down from his remaining critic roles and committee positions. Two months into his tenure, Comartin admitted that he preferred being able to participate in debate rather than act as a neutral arbiter. After fourteen years in office, including two years as Deputy Speaker, Comartin announced that he would not run for re election in the 2015 Canadian federal election. In a four way race, Cheryl Hardcastle, the former deputy mayor of Tecumseh, was selected as the NDP nominee to succeed Comartin in Windsor—Tecumseh. Hardcastle's main competitor for the nomination was Comartin staffer and co founder of the Canadian Afghanistan War Veterans Association Bruce Moncur. Hardcastle held the riding for the NDP in 2015, but nationally the party dropped back down to third place despite anticipation from supporters that the party could form government for the first time. Hardcastle would later lose in an upset to Liberal Irek Kusmierczyk, who had himself placed a distant third to Comartin in 2011.
Канаданың бас консулы
2015 жылғы сайлаудан кейін Комартин қоғамдық өмірден үш жылға үзіліс жасады, бірақ ол кейде қоғамдық мәлімдемелер жасады. 2016 жылы Виндзор университетінде саяси ғылымнан сабақ беруге кірісті. Комартин президент Дональд Трампты тұрақсыз деп сипаттап, оның саясаты АҚШ пен Канада арасындағы сауда қатынастарына, шекара арқылы жұмысқа барудың қолайлылығына және жалпы шекарадан өтудің жеңілдігіне зиян келтіруі мүмкін деп алаңдады. Комартин Том Мулкаирдің 2017 жылғы Жаңа демократиялық партия басшылығына сайлау өткізілгенге дейін уақытша басшы болып қалу шешімін сынға алды, оның орнына тікелей отставкаға келіп, жаңа сайлауға дейін уақытша басшы тағайындау керек еді. Палата басшысы ретіндегі бейтараптық талабынан босатылған Комартин Ники Эштонды көшбасшылыққа екінші рет үміткерлік тікелей қолдады. Эштон төрт үміткердің арасында үшінші орын алды, екінші орынды Чарли Ангус, ал жеңімпаз – Джагмит Сингх иеленді. 2018 жылы Трюдо үкіметі Комартинге Детройттегі бас консул лауазымына Дуглас Джорджты алмастыруға қызығушылығы бар-жоғын сұрады. Комартин өзінің жасына және лауазымға қызығушылығының болмауына таң қалды, бірақ оған автоөнеркәсіппен жақын байланысы болғандықтан ұсыныс жасалғанын болжады. Бастапқыда лауазымды қабылдауға тартынған Комартин, Канада-АҚШ-Мексика келісімінің (CUSMA) ратификацияланғаннан кейін Виндзордағы автоөнеркәсіптің кеңеюіне көмектесу үшін ақырында келісім берді. Оның өкілеттігі 2018 жылдың 29 қазанында басталды. Трюдо үкіметі Комартинге өкілеттігі үшін үш маңызды міндет тапсырды: CUSMA келіссөздерінің аяқталуын қадағалау, АҚШ-пен болат және алюминий тарифтеріне қатысты дауды шешу және Горди Хоу халықаралық көпірінің салынысын бақылау. Комартин сонымен қатар американдық туристерді, әсіресе казино және шарап индустриясы үшін Виндзорға тартуға жеке қызығушылық танытты. Комартин өзінің жұмысын 80% американдық саясаткерлер мен корпоративтік басшылармен кездесу, ал 20% әкімшілік жұмыс деп сипаттады, әкімшілік жұмыстың көп бөлігі Канада мен АҚШ арасындағы сауда мен коммерцияға арналды. Комартин Детройтте өткен Солтүстік Америка халықаралық автосалонына қатысқан канадалық автомобиль технологиялық компанияларын қолдады. Комартиннің бас консул ретіндегі өкілеттігінің соңына таман «Азаттық шеруі» наразылықтары Виндзор мен Детройтты байланыстыратын «Амбассадор көпірін» тосқаулады. Комартин премьер-министр Джастин Трюдоның наразылықтарды тарату үшін Төтенше жағдайлар заңын қолдануын терген Төртінші жағдай комиссиясында куәлік берді. Комартин комиссияға американдық саяси айналымда Канада үкіметінің түрлі тармақтары Төтенше жағдайлар заңын қолдануға дейін блокаданы жою үшін бірлесіп жұмыс істей алмағанына үлкен алаңдаушылық болғанын хабарлады, нәтижесінде халықаралық сауда тоқтатылғаннан миллиардтаған долларлық кіріс жоғалды. Комартиннің өкілеттігі 2022 жылдың 28 шілдесінде аяқталды. Оның өкілеттігі аяқталған кезде CUSMA ратификацияланды. Сондай-ақ, болат және алюминий тарифтеріне қатысты дау да шешілді, бұл үшін Комартин өзін жауапты деп санады. Горди Хоу көпірі 2024 жылы ашылуы күтілуде. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Комартин Мичиганның губернаторы Гретчен Уитмермен және Индиананың губернаторы Эрик Холкомбпен өте жақсы қарым-қатынаста болғанын атап өтті. Оның орнын сауда маманы Колин Берд бас консул ретінде алмастырды.
Following the 2015 election Comartin began a three year break from public life, although he still made occasional public statements. He began teaching political science at the University of Windsor in 2016. Comartin described President Donald Trump as erratic, and was concerned that his policies would damage the United States Canadian trade relationship, the ease of commuting across the border to work, and the ease of border crossing more generally. Comartin was critical of Tom Mulcair's decision to stay on temporarily as Leader of the NDP after being removed in a leadership review instead of resigning and appointing an interim leader ahead of the 2017 New Democratic Party leadership election. No longer bound by the impartiality expected from being House Leader, Comartin formally endorsed Niki Ashton in her second bid for leadership. Ashton placed third out of a field of four, behind runner up Charlie Angus and winner Jagmeet Singh. In 2018, Comartin was approached by the Trudeau Government to see if he was interested in replacing Douglas George as the Consul General in Detroit. Comartin was surprised he was offered the position given his age and lack of interest in the position, and assumed that he was approached because of his closeness with the auto industry. While initially hesitant to take the position, Comartin ultimately accepted in order to facilitate an expansion of the auto industry in Windsor following the ratification of the Canada United States Mexico Agreement (CUSMA) His term began on October 29, 2018. The Trudeau Government assigned Comartin three major priorities for his term: oversee the conclusion of the then ongoing negotiations of CUSMA, settle an ongoing steel and aluminum tariff dispute with the United States, and monitor the ongoing construction of the Gordie Howe International Bridge. Comartin also had a personal interest in encouraging American tourism toward Windsor, particularly for its casino and wine industries. Comartin described his work as 80% meeting with American politicians and corporate executives, and 20% administrative work, with a majority of the administrative work being dedicated to trade and commerce between Canada and the United States. Comartin was supportive of Canadian automotive technology companies attending the North American International Auto Show in Detroit. Near the end of Comartin's term as Consul General, Freedom Convoy protestors blockaded the Ambassador Bridge connecting Windsor and Detroit. Comartin testified at the Public Order Emergency Commission, which investigated Prime Minister Justin Trudeau's use of the Emergencies Act to disperse the protestors. Comartin reported to the inquiry that there was great concern in American political circles that the different branches of the Canadian government seemed unable to work together to remove the blockade prior to the use of the Emergencies Act, resulting in billions of dollars in lost revenue from stopped international commerce. Comartin's term ended on July 28, 2022. By the end of his term, CUSMA had been ratified. Likewise, the steel and aluminum tariff dispute had concluded, for which Comartin took credit. The Gordie Howe Bridge is expected to open in 2024. Upon his retirement, Comartin noted that he had had a particularly good working relationship with governors Gretchen Whitmer of Michigan and Eric Holcomb of Indiana. He was succeeded as Consul General by trade specialist Colin Bird.
Саяси ұстанымдар
Комартин өзін социал-демократ деп жариялайды және өзін НДП платформасынан орташа солға қарай екенін айтты. Ол партия саясатын қалыптастыруда облыстық ұйымдарға және партиялық бағытталған басқа да халықтық ұйымдарға көбірек әсер етуді қолдайды. 2000 жылдардың басында НДП идеологиялық тұрғыдан екіге бөлінді. Партияның оң қанаты Тони Блэр белгілеген «Үшінші жол» үрдісін қолдады, оны Алекса Макдоноу үлгі етті. Партияның сол қанаты «Жаңа саясат бастамасы» (NPI) фракциясын құрды, ол одан да солшыл саясатты, НДП-ны таратуды және одан кейін жаңа солшыл партия құруды ұсынды. Джек Лейтон сияқты Комартин де партияның орта-сол қанатында болды, ол NPI-ге көңіл білдірді, бірақ оған мүше болған жоқ.
Comartin identifies as a social democrat and has described himself as moderately to the left of the NDP platform. He supports giving the riding associations and other party aligned grassroots organisations much more influence in setting party policy. In the early 2000s the NDP was ideologically split. The right wing of the party supported the Third Way trend set by Tony Blair, which had been emulated by Alexa McDonough. The left wing of the party formed the New Politics Initiative (NPI) faction, which pushed for further left policies, the abolition of the NDP, and the following creation of a new leftist party. Like Jack Layton, Comartin was part of the centre left of the party, which was sympathetic to the NPI but not affiliated with it.
Экономикалық саясат
2003 жылғы NDP басшылығы күресінде Комартин экономикалық саясат бойынша ең солшыл кандидат деп есептелді, шағын кандидат Бев Меслоны есептемегенде. Комартин банктерді немесе мұнай компанияларын ұлттандыру идеясын жоққа шығарды. Комартин Канаданың тауарлар мен қызметтер салығын үйді жылыту сияқты қажетті қызметтерден алып тастауды ұсынды. Ол сондай-ақ бензин және басқа да көп қолданылатын отын бағасын реттеуге арналған агенттік құруды қолдайды. Комартин мансабының көп бөлігінде Солтүстік Америка еркін сауда келісіміне (NAFTA) және АҚШ-пен еркін саудаға қатысты сыншыл болды. Парламент депутаты ретіндегі мансабының басында ол NAFTA-ны американдық бизнес мүдделеріне Канаданың егемендігін бағындыру және табыс арасындағы теңсіздікті күшейту деп айыптады. Оның орнына ол "Еуропалық Одақ үлгісінде, қоршаған ортаны, адам құқықтарын және мәдени ерекшеліктерді қорғайтын" сауда келісімдерін жасауды ұсынды. 2006 жылы Канада-Америка тарифтік келіссөздері кезінде Комартин АҚШ Канаданың жұмсақ ағаштан жасалған өнімдеріне салынған тарифтерді алып тастамаса, Канаданың NAFTA-дан шығуы керек екенін айтты. 2012 жылғы NDP басшылығына үміткерлер арасында Комартин Том Мулкеирдің партияның сауда саясатын еркін саудаға қарай өзгерту ниетіне қарсылық білдірді. Алайда, консул ретіндегі қызметінің ортасында NAFTA туралы сұраққа жауап бергенде, Комартин: «Жалпы алғанда, ол күшке енгізілген кезде жақсы нәтиже берді. Әрине, оған көптеген қарсылықтар болды, олардың кейбіреуі негіссіз болып шықты, ал кейбіреуі шын мәнінде пайда болды және әлі де күшінде, олардың кейбіреулері, әлдебір бақытқа орай, жаңа USMCA-да қарастырылды» деді. Комартин NAFTA-ның Виндзордағы автоөнеркәсіп сияқты өндіріс салаларында жұмыс орындарының қысқаруына себеп болғанын, бірақ оны жалпы жұмыс орындарының өсуі және экономикалық дамумен толықтырғанын, сондай-ақ Канада, АҚШ және Мексика арасындағы сауда қатынастары Еуропалық Одақтан тиімдірек болғанын түсіндірді. Кейбір маңызды экономикалық секторлар үшін протекционистік саясатты қолдаса да, ол ұлттық протекционизм саясатын экономикалық серіктестікке қауіп төндіретінін айтты. Комартин федералды үкіметке тиесілі кеңсе ғимараттарын сатуға қарсы, себебі сатудан түскен біржолғы табысқа қарағанда, жалға алудан түсетін кіріс көбірек болуы мүмкін.
During the 2003 NDP leadership race, Comartin was considered the furthest left candidate on economic policy, not including minor candidate Bev Meslo. Comartin has dismissed the idea of nationalising banks or oil companies. Comartin has proposed eliminating Canada's goods and services tax from essential services such as home heating. He also supports the creation of a regulatory agency which would set price controls for gasoline and other common fuels. Comartin was very critical of the North American Free Trade Agreement (NAFTA) and free trade with the United States for most of his career. Near the start of his career as an MP, he accused NAFTA of undermining Canadian sovereignty to American business interests and worsening income inequality. He instead proposed creating trade deals "modelled on the European Union, which protect the environment, human rights and cultural distinctions." Amidst Canadian American tariff negotiations in 2006, Comartin suggested that Canada should leave NAFTA if the United States did not remove tariffs on Canadian softwood lumber. As late as the 2012 NDP leadership race, Comartin voiced his disapproval of Tom Mulcair's intention to shift the party's trade policy to be in favour of free trade. However, when asked about NAFTA halfway through his term as Consul General, Comartin said "overall it was positive when we brought it into effect. There was certainly a lot of opposition to it for concerns, some of which turned out to not be valid, others which in fact did surface and continue to be [valid], some of which fortunately were addressed in the USMCA, the new one." Comartin elaborated that while NAFTA caused significant job loss in manufacturing jobs such as in Windsor's auto industry, it had been offset by overall higher job creation and economic growth, and that the trade relationship between Canada, the United States, and Mexico had been more beneficial than the European Union. While still supporting protectionist policies for some key economic sectors, he described a national policy of protectionism as a danger to ongoing economic partnership. Comartin opposes selling office buildings owned by the federal government on the grounds that more revenue can be accumulated through rent than through the lump sum income earned from a sale.
Сайлау процесі
Комартин Канадада пропорционалды сайлау жүйесін енгізуді қолдайды. Ол сондай-ақ Сенатты таратуды қолдайды. Комартин Квебек партиясымен ынтымақтастық орнатуды және олардың провинциялық социал-демократиялық саясатын федералдық деңгейде үлгі етіп алуды қолдайды. Комартин Квебекке қарапайым көпшілік дауыспен бөлінуге құқығы бар екенін санайды, бұл «Ашықтық заңына» қайшы, бірақ жеке өзі бөлінуге қарсы. 2005 жылғы маңызды бюджет дауысы кезінде Комартин премьер-министр Пол Мартинді консервативті депутаттарды либералдық партияға өтуге, оларға тиімді лауазымдар ұсынылып, пара бергені үшін айыптады. Комартин депутаттарға өз партияларынан шығып, парламентте тәуелсіз депутат ретінде отыруға мүмкіндік беретін процедуралық реформаны қолдайды, бірақ егер олар партияны ауыстырса, отставкаға кесіп, қайта сайлауға түсуге міндетті болады. Қазіргі кезде депутаттар партиялық құрамын өзгертіп, келесі федералдық сайлауға дейін өкілеттігін сақтап қалуы мүмкін. Комартин жоғары сот судьяларын таңдау процесін реформалауды қолдайды. Әділет министрінің партиялық мүддесіне бағынышты тексеру комиссияларынан таңдау жасауының орнына, Комартин партиялық емес тексеру комиссиясы ұсынған кандидаттарды федералдық үкіметтің барлық мүшелері таңдауын жақтайды. Комартин парламенттік процедураға бірқатар өзгерістер енгізуді ұсынды, оның ішінде сексистік, расистік немесе гомофобиялық пікірлерге тыйым салу және айыппұл салу, мұндай пікірлер үшін кешірім сұрау, тәртіпсіздік тудыратын депутаттарды уақытша шеттету және Палата спикеріне тәртіп сақтай алмайтын депутаттарды сөз сөйлеуге шақырудан бас тарту құқығын беру. Сондай-ақ, Комартин министрлер кабинеті үшін ресми этика кодексін енгізуді қолдайды. Комартин депутаттардың шығыстарын жария етуді қолдайды, бірақ бас аудитордың жауапкершілігіне қарағанда жылдық жеке аудит жүргізуді жөн көреді. «Виндзор Стар» газетінің 2007-2008 қаржы жылындағы шығыстар туралы жарияланымдарында Комартиннің шығыстары басқа жергілікті депутаттарға қарағанда ең төмен екені анықталды, атап айтқанда Виндзор Батыстан Брайан Масс және Эссекстен Джефф Уотсон. Комартин Палата Төрағасының орынбасары болғаннан кейін оның шығыстары артты. 2011 жылғы есепте Комартиннің үш депутаттың ішінде ең жоғары қатысу көрсеткіші бар екені анықталды. Комартин «қарға шабуылы» сияқты жарнамалық науқандарға қарсы.
Comartin supports introducing a proportional representation voting system in Canada. He also supports abolishing the Senate. Comartin is supportive of collaborating with the Parti Québécois and emulating their provincial social democratic policies on the federal level. Comartin believes that Quebec has a right to separate with a simple majority of the vote, contrary to the Clarity Act, but personally opposes separation. During a crucial 2005 budget vote, Comartin accused Prime Minister Paul Martin of bribing Conservative MPs to cross the floor to the Liberal Party in exchange for desirable postings. Comartin supports a procedural reform to allow MPs to disaffiliate from their party and sit as an independent in parliament, but which would require them to resign and run in a by election if they switched parties. As it stands, MPs may switch party affiliation and remain in office until the next federal election. Comartin supports reforming the selection process for superior court judges. Rather than have the partisan Minister of Justice make selections from screening committees under their ministry's control, Comartin instead supports the entire federal cabinet selecting candidates put forward by a non partisan screening committee. Comartin has proposed a series of changes to parliamentary procedure including prohibitions and fines on any sexist, racist, or homophobic remarks, compelling apologies for any such remarks, suspending MPs who persistently and willfully disrupt proceedings, and giving the Speaker of the House the power to refuse to call on MPs unable to maintain order. Likewise, Comartin supports introducing a more formal code of conduct for the cabinet. Comartin supports making the expenses of MPs more publicly available, although he prefers having an annual private audit rather than have it be the responsibility of the Auditor General. In the Windsor Star's publication of expenses in the 2007 2008 fiscal year, Comartin was found to have the lowest expenses compared to the other local MPs, Brian Masse of Windsor West and Jeff Watson of Essex. Comartin's expenses grew after he became Deputy Speaker of the House. In a 2011 report, Comartin was also found to have the best attendance of the three. Comartin is opposed to the use of attack ads.
Қоршаған орта саясаты
Комартин су мен ауа сапасын жақсарту үшін ластануға қатаң шектеулер қоюды қолдайды. Ол АҚШ-ты Виндзордағы ауаның ластануының жартысына, өңірдегі көмір станцияларын салуды жалғастыруына байланысты кінәлайды. Сондай-ақ, Комартин Мичиган штатындағы «Ферми 2» ядролық электр станциясының нашар күтім-ұстауына алаңдаушылық білдірді. Комартин Киото протоколын және бір қабырғалы мұнай танкерлеріне тыйым салуды қолдайды. Комартин Канаданың Киото протоколы бойынша міндеттемелеріне арналған қаражатты бөлуді қатты сынады. Мартин үкіметі уәде еткендей бір миллиард доллар бюджетке енгізгенімен, Комартин бұл ақшаның сенім қорға салынғанын атап өтті; Бас аудитор бұрын Мартин үкіметінің сенім қорларын есеп беруге жатпайтын, ашық емес және бөлінген қаражаттың көп бөлігін жұмсамайтындығы үшін сынаған болатын. Комартин сондай-ақ қаражаттың маңызды бөлігінің жаңартылатын энергия жобаларын салуға емес, зерттеулерге жұмсалғанын көрсетті: «Бізге қосымша зерттеулердің қажеті жоқ – біз желдің қалай жұмыс істейтінін білеміз. Адамдарға жобаларды салу үшін капитал алуға мүмкіндік беретін, қарыз грант бағдарламасы әлдеқайда тиімдірек болар еді». Комартин жануарларды қатыгездікпен ұстауға қатаң шектеулер қоюды және жануарларды мүлік емес, заңды тұлға ретінде тануды қолдайды.
Comartin supports putting tighter restrictions on pollution to improve water and air quality. He blames the United States for half of the air pollution in Windsor due to its continued construction of coal plants in the region. Likewise, Comartin has voiced concerns over the reportedly poor maintenance and upkeep of the Fermi 2 nuclear plant in Michigan. Comartin supports the Kyoto Protocol and a ban on single hull oil tankers. Comartin was highly critical of the Martin Government's allocation of funds for Canada's Kyoto Protocol commitments. While the Martin Government budgeted one billion dollars as promised, Comartin noted it was put into a trust; the Auditor General had previously criticised the Martin Government's trusts for being unaccountable and lacking in transparency, and for not spending the majority of the money allotted to them. Comartin also pointed out that a sizable portion of the money was reserved for research rather than the construction of renewable energy projects: "We don't need more research — we know how the wind works. A loan grant program would have been much better, so people could have had access to capital to actually build some projects." Comartin supports tougher restrictions on animal abuse and having animals legally recognised as persons instead of property.
Сыртқы саясат
Комартин Руандадағы геноцид кезінде Руандаға канадалық бейбітшілік сақшыларын жіберуді қолдады. Ол Канаданың жауабы жеткілікті түрде үлкен болмағанына өкінді және жіберілген миссияның жеткіліксіз болғанын сезінді. Комартин Канаданың Арктикадағы аумақтық талаптарын қолдайды және Американың Канаданың талаптарына тиіспірлік етуінен күдіктенеді. Комартин азаматтарға шекара арқылы туризм мен сауданы дамыту үшін, тек паспортты ғана қабылдаудың орнына, жүргізуші куәлігін тану арқылы АҚШ-Канада шекарасын кесіп өтуге рұқсат беруді қолдайды. Комартин Голодоморды геноцид деп есептейді.
Comartin supported Canadian peacekeepers being deployed to Rwanda during the Rwandan Genocide. He regretted that the Canadian response had not been significantly larger, and felt that the mission that was sent was inadequate. Comartin is supportive of Canada's territorial claims in the arctic, and is suspicious of potential American encroachment on Canada's claims. Comartin supports allowing citizens to cross the United States Canada border using their driver's license as identification, rather than passports being the only acceptable form of identification, to encourage cross border tourism and commerce. Comartin considers the Holodomor to be a genocide.
Қоғамдық қауіпсіздік
Комартинді мигрант шаруа жұмысшыларының қауіпсіздігіне қатысты шаралардың жетіспеуі алаңдатады. 2001 жылдың басында Онтарио штатының Лимингтон қаласындағы мигрант жұмысшылары Комартинге қорғанышсыз пестицидтерді шашып, Мексикаға қайтарылып кету қаупімен нашар тұрмыс жағдайында қосымша жұмыс істеуге мәжбүр болғанын айтты. Комартин олардың нашар жұмыс жағдайларын денсаулық пен қауіпсіздік ережелерінің жеткіліксіздігіне, қолданыстағы ережелердің тиімсіз орындалуына және кәсіподақ ұйымдарының жоқтығына байланысты деп санайды. Комартин 2001 жылдың соңында Китченерде үш мигрант жұмысшысы сутек сульфидімен уланып қайтыс болғаннан кейін қатаң ережелерді қайтадан жандандыруға ұмтылды. Комартин Лемингтондағы мигрант шаруашылық жұмысшыларын қолдау орталығының ашылуын қолдады, ол мигрант жұмысшыларының, әсіресе ұжымдық келіссөздер жүргізу құқығы мен Еңбек және қауіпсіздік заңына енгізілуіне қолдау көрсетеді. Комартин марихуана қолдануға қарсы. Заңдастырылуға дейін ол марихуананы қылмыстық емес құқық бұзушылық деп тануды қолдаған. Ол оның қолданылуына қарсы болғанымен, біртіндеп қылмыстық жазадан босату оны заңдастыруға алып келеді деп күтті. Комартин Канаданың атыс қаруларын тіркеу жүйесін қолдайды, оны полиция үшін маңызды құрал деп санайды. Комартин атыс қаруынан болатын өлім-жітімнің азаюын тіркеу жүйесінің енгізілуімен байланыстырды, былай деді: "Көптеген адамдар, бәлкім, қаруы болмауы керек еді немесе оны қалай пайдалануды білмейтін, тіркеуге мәжбүр болғандықтан қаруларынан құтылуға шешім қабылдады". Ол оны жоюға қарсы дауыс берді. Комартин үкіметтің балалар порнографиясын хабарлауға арналған Cybertip желісінің жеткіліксіз қаржыландырылғанын айтты. Комартин келісім беру жасын 14-тен 16-ға көтеру туралы заң жобасын қолдады. Әділет саясатын сынаған Комартин, НДП-ның либералдық заң жобасын қолдамайтынын мәлімдеді, ол федералды үкіметке сотталған қылмыстык топтар мен есірткі сатушылардың мүлкін тәркілеуді жеңілдетеді. Комартин заң жобасының конституциялықлығына күмәнданды, себебі ол дәлелдеу жүгін үкіметтен күдіктіге ауыстыратын кері дәлелдеуді тудырады. Комартин консерваторлар ұсынған ұқсас заң жобаларына қарсы болды. Комартин ірі көлемдегі ақ жағалы қылмыстардан басқа міндетті ең төменгі жазаларға қарсы; Комартин қылмысты қатаң жазалар емес, ұсталудан қорқу қорқынышы тоқтатады деп санайды. Осы мақсатта ол көшедегі қылмысты болдырмау үшін полиция күштерін ұлғайтуды, сондай-ақ ақ жағалы қылмысты болдырмау үшін қатаң ережелер мен жиі тексерулерді қолдайды. Сонымен қатар, Комартин жастар бағдарламаларын, әйелдер үйлерін, психикалық денсаулық сақтау қызметтерін және тұрғын үйлерді кеңейтуді қолдайды, бұл қылмыстың түбірлі себептерін жеңілдетеді деп сенеді. Полиция күштерін кеңейтуді қолдағанмен, Комартин Канада Корольдік атты полициясы (RCMP) және Канада қауіпсіздік барлау қызметі (CSIS) бойынша жеткіліксіз азаматтық бақылау бар деп санайды. Комартин өлім жазасына қарсы. Комартин Канадада проституцияны заңдастырған Канада – Бедфорд ісі бойынша Жоғарғы Соттың шешімімен келіседі.
Comartin has been particularly concerned over a lack of safety measures for migrant farm workers. Migrant workers in Leamington, Ontario testified to Comartin in early 2001 that they were forced to spray pesticides without protection and work without overtime pay in poor living conditions under the threat of being deported back to Mexico. Comartin attributed their poor working conditions to insufficient health and safety regulations, poor enforcement of existing regulations, and a lack of union representation. Comartin renewed his push for greater regulations following the deaths of three migrant workers in Kitchener in late 2001 from hydrogen sulfide poisoning. Comartin supported the opening of the Migrant Agricultural Workers Support Center in Leamington, which advocates for migrant workers, especially for their right to collective bargaining and for their inclusion in the Occupational Health and Safety Act. Comartin is opposed to the use of cannabis. Prior to its legalisation, he supported making cannabis possession a non criminal offence. Despite being opposed to its use, he expected that gradual decriminalisation would lead to legalisation. Comartin supports the Canadian Firearms Registry, believing it to be a vital tool for police. Comartin attributed a decline in gun deaths to the introduction of the registry, stating "A lot of people who probably shouldn't have had guns or didn't know how to use them decided to get rid of their guns because they had to register them." He has voted against attempts to abolish it. Comartin believes that Cybertip , a government tipline to report child pornography, is inadequately funded. Comartin supported a bill to raise the age of consent from 14 to 16. In his role as justice critic, Comartin announced the NDP would not support a Liberal bill making it easier for the federal government to seize the assets of convicted gang members and drug traffickers. Comartin doubted the constitutionality of the bill, as it created a reverse onus which shifted the burden of proof from the government to the suspect. Comartin opposed similar bills introduced by the Conservatives. Comartin opposes mandatory minimum sentences except for large scale white collar crimes; Comartin believes that crime is not deterred by harsher sentences, but is deterred by a fear of being caught. To that end, he supports expanding the size of police forces to deter street crime, and stronger regulations and more frequent audits to deter white collar crime. Additionally, Comartin supports expanding the availability of youth programs, women's shelters, mental health services, and housing, which he believes will alleviate the root causes of crime. While supporting police expansion, Comartin believes there is insufficient civilian oversight of the Royal Canadian Mounted Police (RCMP) and Canadian Security Intelligence Service (CSIS). Comartin is opposed to the death penalty. Comartin agrees with the Supreme Court verdict made in Canada v. Bedford, which legalised prostitution in Canada.
Әлеуметтік қызметтер
Комартин канадалық медициналық сақтандыруды рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектер мен ұзақ мерзімді күтім орталықтарын қамтуға кеңейтуді қолдайды. Комартин мемлекеттік субсидияланатын балабақшаларды қолдайды және Квебектегі ұқсас бағдарлама туралы жағымды пікір білдірді. Ол сондай-ақ Канада зейнетақы қорын, қарттыққа жәрдем беруді және жұмыссыздыққа жәрдем беруді кеңейтуді қолдайды. Комартин коммуналдық қызметтерді жекешелендіруге қарсы. Комартин иммиграциялық бейімделу қызметтерін қаржыландыруды ұлғайтуды қолдайды және Канадада тұратын иммигранттарға тәуелсіз жақын туыстарын иммиграцияға шақыруға рұқсат беретін заң жобасын қолдады. Сонымен қатар, Комартин иммиграциялық кеңесшілердің қызметін реттеу туралы заң жобасын қолдады. Комартин Канаданың қазіргі заңмен реттелген аборт жүйесін қолдайды. Комартин эвтаназияны заңдастыру идеясына бейтарап, және балама ретінде паллиативтік күтімді жақсартуды жөн көреді. Ол "иса мерзіммен өлтіру" жеткіліксіз қаржыланған денсаулық сақтау жүйесінің тұрақты бөлігіне айналуы мүмкін деп алаңдайды.
Comartin supports expanding Canadian healthcare coverage to include prescription drugs and long term care facilities. Comartin supports government subsidised daycare, and spoke positively of a similar program in Quebec. He also supports expanding the Canada Pension Plan, Old Age Security, and Employment Insurance. Comartin opposes the privatisation of utilities. Comartin supports expanding the funding for immigration settlement services, and supported a bill to allow immigrants living in Canada to sponsor the immigration of non dependent close relatives. Likewise, Comartin supported a bill to regulate the conduct of immigration consultants. Comartin supports Canada's current system of legal abortion. Comartin is ambivalent about the idea of legalising euthanasia, and prefers improving palliative care as an alternative. He is concerned that "mercy killings" might become a regular component of an underfunded healthcare system.
Жеке өмір
Комартин 1969 жылғы 5 шілдеде Морин Комартинге (қызметтік аты – Гренджер) үйленді. Миссис Комартин мектеп мұғалімі болды және білім беру саласында қоғамдық жұмыстарға белсенді қатысты. Ол Child's Place отбасылық орталығының бағдарламалық директоры және бақылаушысы, Sandwich Teen Action Group президенті, ал Канада Университет әйелдері федерациясының Виндзор бөлімшесі білім комитетінің төрағасы болды. Олардың үш баласы болды: Эрик, Хайди және Адам. Эрик кейде Комартиннің сайлау кампанияларында өкіл ретінде сөйледі. Комартиннің жеті немересі бар. Комартин тенор ән айтуды және Дж. Р. Р. Толкиннің туындыларын ұнатады. Оның сүйікті авторлары – Маргарет Атвуд, Алистер МакЛеод және Гай Вандерхаге. Ол сонымен қатар Рим және Моңғол әскери тарихын зерттеді. Кейде сыра ішеді. Комартиннің қатал мінезі жиі айтылады. Зейнеткерлікке шығар алдында Жаңа демократиялық партияның лидері Алекса Макдоно Комартинге көбірек күлімсіреуді ұсынды, ол «Оның өте қатал және адал екені байқалады» деді. Комартиннің өмірбаянында ол «көрермендер алдында салмақты, сирек қате айтатын, көптеген саясаткерлерге тән жасандылықтан аулақ болатын, өте адал адам, Оттаваның салтанаттылығы мен саясатына бейім емес» деп сипатталған. Windsor Star газетінің журналисі Горд Хендерсон оны «қатал, тік мінезді жаңа демократ, тек қару көрсетілгенде ғана күлімдейтін және [тек] оның ішінде оқ болғанда ғана» деп атады.
Comartin married his wife, Maureen Comartin (née Granger), on July 5, 1969. Mrs. Comartin was a schoolteacher, and active in the community in education services. She was the program director and supervisor of the Child's Place Family Centre, president of the Sandwich Teen Action Group, and education committee chairwoman of the Windsor chapter of the Canadian Federation of University Women. Together they had three children: Eric, Heidi, and Adam. Eric occasionally acted as a spokesman for Comartin's campaigns. Comartin has seven grandchildren. Comartin is fond of tenor singing and the works of J. R. R. Tolkien. Comartin's favourite authors are Margaret Atwood, Alistair MacLeod, and Guy Vanderhaeghe. He has also studied Roman and Mongolian military history. He occasionally drinks beer. Comartin's serious nature has been frequently commented on. Shortly before her retirement, Leader of the NDP Alexa McDonough recommended that Comartin should smile more, stating "He's got this sort of deadly earnestness about him." Comartin was described in a profile as someone who is "cool in the spotlight, rarely misspeaks and eschews the backslapping charm expected of many politicians too decent a guy, to a fault [and] non plussed with the pomp and politicking of Ottawa." Windsor Star journalist Gord Henderson described him as an "intense, ramrod stiff New Democrat, a guy who only cracks a smile at gunpoint and [only] provided it's loaded "
Комартин Twitter-ді ұнатпайды. Алғаш рет Twitter-де жеке парақша аша ма деген сұраққа Комартин «өз өмірінен ұсақ-түйек нәрселерді 140 символмен немесе одан да аз сөзбен айтуға көп уақыт жұмсағанын түсіне алмайды» деп жауап берді. 2011 жылғы сайлау кезінде ол қызметкерлері басқарған Twitter аккаунтын құрды, бірақ кейіннен жойды.
Comartin dislikes Twitter. When first asked if he would be creating a Twitter profile, Comartin replied that "he couldn't fathom devoting lots of his time telling people trivial things about his life in 140 characters or less." During the 2011 election he created a Twitter account which was managed by his staff and later deleted.