Питер Гордон Маккей: Канадалық саяхаткер мен заңгердің өмірбаяны

Кіріспе

Канаданың бұрынғы парламент мүшесі, басқа да сол немесе ұқсас есімдермен. Питер Гордон Маккей (27 қыркүйек 1965 жылы туған) – канадалық заңгер және саясаткер. Ол 1997 жылдан 2015 жылға дейін парламент мүшесі болды және премьер-министр Стивен Харпердің Канада үкіметінде Әділет министрі және Бас прокурор (2013–2015), Ұлттық қорғаныс министрі (2007–2013) және Сыртқы істер министрі (2006–2007) қызметтерін атқарды. Маккей Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясының соңғы басшысы болды және 2003 жылы партияны Стивен Харпердің Канадалық Альянсымен біріктіруге келісіп, Канаданың Консервативтік партиясын құрды, соның арқасында Маккей Канада саясатының қазіргі консервативтік қанатының негізін қалаушыларының бірі атанды. Канадалық саясаткер және Қоғамдық жұмыстар министрі Элмер Маккейдің ұлы, Маккей Академия университетінен бакалавр дәрежесін және Далхаузи университетінен заңгер дипломын алды. Маккей 1997 жылдан 2004 жылға дейін Пиктоу—Антигониш—Гайзбороу сайлау округін, ал 2004 жылдан 2015 жылға дейін Орталық Нова сайлау округін өкілдік етті, содан кейін сол жылы өткен федералды сайлауға қатыспауға шешім қабылдады. 2015 жылғы федералды сайлауда консерваторлардың жеңілісінен кейін, ол Стивен Харпердің орнын партияның тұрақты басшысы ретінде алмастыруға ықтимал кандидат деп есептелді. 2015 жылдан 2020 жылға дейін ол Торонтодағы Baker McKenzie фирмасының серіктесі болды. 2020 жылдың 15 қаңтарында Маккей 2020 жылғы Консервативтік партия басшылығына кандидат екенін жариялады. Ол үшінші тур сайлауда бұрынғы ардагерлер ісі жөніндегі министр Эрин О’Тулден жеңілді. Сайлаудан кейін ол Жаңа Шотландияға оралды және қазір McInnes Cooper заң фирмасының аға кеңесшісі және Deloitte Canada компаниясының стратегиялық кеңесшісі болып жұмыс істейді.

Ерте өмір және мансап

Маккей Новая Шотландиядағы Нью-Глазго қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Элмер Маккей, бұрынғы ПК кабинетінің министрі, ағаш бизнесімен айналысушы және заңгер. Оның анасы, Эйрин Мача Маккей (туған тегі Делап; 1938–2017), психолог және бейбітшілік қозғалысының белсендісі болды; осы арқылы Питер Маккей Джеймс Александр, Каледонның 3-ші графы және Джеймс Гримстон, Веруламның 1-ші графынан тараған. Маккей өзінің үш бауырымен бірге Новая Шотландияның Вольфвилл қаласында өсті. Ол Гринвичтегі (Новая Шотландия) Хортон орта мектебін бітіріп, 1987 жылы Акадия университеті/Карлтон университетінің бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін Маккей Далхаузи университетінде заң оқыды және 1991 жылғы маусымда Новая Шотландия адвокатурасына қабылданды. Ол Галифакста (Новая Шотландия) және Германияның Дюссельдорф және Кассель қалаларындағы болат өндіруші «Тиссен Хеншель» компаниясында жұмыс істеді. 1993 жылы Маккей Новая Шотландияның Орталық айманының Корольдік прокуроры лауазымына тағайындалды. Ол барлық деңгейдегі істерді қарады, оның ішінде жасөспірімдер мен провинциялық соттарды, сондай-ақ Канаданың Жоғарғы сотын. Маккей федералды саясатқа кіруіне басты түрткізгіш – сот жүйесіндегі кемшіліктер, әсіресе соттардың қылмыс құрбандарына тигізетін әсерге немқұрайлы қарауы екенін ашық айтты.

Парламент мүшесі

Маккей алғаш рет 1997 жылғы 2 маусымда өткен федералды сайлауда Канаданың Төменгі палатасына Пиктоу—Антигониш—Гисбороу округінен, Жаңа Шотландияның солтүстік-шығысындағы аймақтан сайланды. Ол жаңадан сайланған «Жас түріктер» тобының депутаттарының бірі болды (соның ішінде Джон Херрон, Андре Башан және Скотт Брисон), олар сайланған кезде 35 жасқа толмаған және болашақ көшбасшылар ретінде қарастырылды, олар құлдырап бара жатқан консерваторларды жаңаруға қабілетті деп есептелді. Өзінің алғашқы мерзімінде Маккей Прогрессивті консервативті парламенттік фракциясының Әділет жөніндегі сыншысы және Палата жетекшісі қызметін атқарды. Маккей Ішкі экономика жөніндегі кеңес пен Әділет және адам құқықтары жөніндегі тұрақты комитеттің мүшесі болды. Ол сонымен қатар Канада мұрасы, қаржы және спортты зерттеу кіші комитетінің серіктес мүшесі болды. Питер Маккей 1997 жылдың 23 қыркүйегінен 2001 жылдың 12 қыркүйегіне дейін Консервативті партияның Палата басшысы болды. Маккей 2000 жылғы федералды сайлауда қайта сайланды және бұқаралық ақпарат құралдары оны Консервативті партияның жетекшісі Джо Кларктің ықтимал ізбасары ретінде жиі таныстырды. Оның көптеген жақтастары оның Төменгі палатадағы күшті өнер көрсетулерін және сүйкімділігін оны халыққа танымал көшбасшы ететін маңызды қасиеттер деп атады. Маккей Hill Times (Парламент төбесі газеті) тарапынан алты жыл қатарынан «Төменгі палатадағы ең тартымды депутат» деп танылды. 2001 жылы Canadian Broadcasting Corporation телеарнасының Консервативті партияның қайта жандануы туралы деректі фильмінде Консервативті партия төрағалығына үміткер бола ма деген сұраққа жауап бергенде Маккей: «Саясатта мен бір нәрсені үйрендім – ешқашан ешқашан демеуші болмаймын. Жан Шарест маған осыны үйретті», – деді. Ол 2006 жылы бір жынысты некелерді қолдады.

Басшылық конвенциясы

2003 жылғы 31 мамырда өткен Консервативтік партияның (КП) көшбасшылық конвенциясының алғашқы дауыс беруіне Маккей қатысты, оны делегаттардың шамамен 41% қолдады. Бірақ екінші дауыс беру кезінде Маккейге қолдау 39%-ға дейін төмендеді. Үшінші дауыс беруде Маккейдің қолдауы 45%-ға жетті, алайда көптеген жақтастары оның танымалдылығының шыңына жеткеніне сенді. Кейбір сарапшылар үшінші орынға таласқан Дэвид Орчардтың 25% дауысын негізінен Батыс аймақтың далалық провинцияларынан жинағанын атап өтті. Орчард сайлау кампаниясы барысында көтерген мәселелерді шешу үшін Маккеймен немесе Прентиспен келіссөздер жүргізуге дайын екенін мәлімдеді. Үшінші дауыс берудің нәтижелері жарияланғанда, Маккейдің сайлау штабының жетекшісі, КП сенаторы Ноэль Кинселла, Маккей, Орчард және олардың кеңесшілері арасында құпия кездесу ұйымдастырды. Кездесуде Маккей өзінің қарсыласымен келісімге келді, ал Орчард бөлмеден шығып, делегаттарын Маккейді қолдауға шақырды. Баспасөз өкілдері Орчардтың күтпеген әрекетіне түрткі болған нәрсені білуді талап етті. Орчард өзі мен Маккей арасында жасалған «әдепті келісімге» бірнеше рет сілтеме жасады, ол оның қолдауын шартты түрде жасады. Маккей соңғы дауыс беруде делегаттардың шамамен 65% қолдауымен жеңіске жетті. Келесі бірнеше аптада «Орчард келісімінің» нақты мазмұны құпия сақталды – бұл Маккей, Орчард және олардың кеңесшілері арасындағы құпия болды. Бірақ ақырында «Орчард келісімі» Солтүстік Америка еркін сауда аймағына (NAFTA) қатысты КП партиясының саясатын қайта қарауға, Канадалық Альянспен бірігуге немесе бірлескен кандидаттарды ұсынуға жол бермеуге, сондай-ақ Прогрессивті консервативтік партияның ұлттық беделін қайта жаңғыртуға күш салуға уәде бергені белгілі болды. Келісім сонымен қатар, КП партиясының ұлттық теміржолдарға мемлекеттік субсидиялар мен қоршаған ортаны қорғау саясатын қайта қарауды да қамтыды. Бұған қоса, келісімде Маккей партияның бас кеңсесін «тазалауды» және партияның ұлттық директорын қызметтен босатуды талап етті. Кейіннен Скот Брисонның ұялы телефон нөмірі жазбаның жиегіне жазылғандығының куәлігі табылды, себебі белгісіз болды. Конвенциядан кейін туындаған ішкі дауларды бейтараптандыруға тырысып, Маккей осы нөмірді өзгертті. Бірақ Брисон Либералдық партияға өткеннен кейін, Маккей түпнұсқа көшірмені жариялады. Бұл келісім Біріккен Альтернатива жақтастары арасында наразылық пен дау тудырды, ал CA депутаты Джейсон Кенни оны «шайтанмен жасалған келісім» деп атады. Бастапқыда Маккей келісімге сәйкес әрекет етуге дайын болған сияқты көрінді. Маусым айында Кларк тағайындаған бірнеше қызметкер партияның бас кеңсесінен босатылды, ал Маккей өзіне және бұрынғы премьер-министр және КП партиясының жетекшісі Брайан Малруниге адал жаңа тәжірибелі қызметкерлерді тағайындады. Сонымен қатар, Маккей Дэвид Орчардтың көшбасшылығына қолдау көрсеткен бірнеше төменгі деңгейдегі қызметкерлерді де тағайындады. Шілдеде Маккей консервативті депутаттардан, сенаторлардан және Орчардтан тұратын «Көк ленталы КП саясатын қарау тобын» құрды, оған депутат Билл Кейси төрағалық етті, олар NAFTA саясатын қайта қарау үшін жұмыс істеді. Комитет ел бойынша кездесулер өткізіп, 2004 жылдың қаңтарына дейін басшыға есеп беруі тиіс еді. Шілде айының ортасында саяси қарсыластар мен партия мүшелері «Орчард келісіміне» қарсы шықты. Маккейдің консервативті қарсыласы Стивен Харпер КП партиясының саясаты мен бағыты «далалық социалистікке» бағынған кезде ең төменгі деңгейге жеткенін айтты. Келісімнің құпиялылығы партия штаб-пәтері мен сайлау округтері қауымдастықтарының да алаңдаушылығын тудырды. Партияның көптеген мүшелері Дэвид Орчардты «сырттан келген адам» ретінде қарады, ол Прогрессивті консервативтік партияны «Далалық ынтымақтастық партиясына» айналдыруға тырысып бақты. Кейбіреулер Маккейдің сенімділігі мен көшбасшылығы келісіммен әлсірегенін және алдағы сайлауда үміт аз екенін сезінді. Рекс Мерфи Globe and Mail газетінде жариялаған мақаласында Маккейдің көшбасшылығы «өлі туылған» деп атады және, мүмкін, соңғы жылдары партия көшбасшылық конвенциядан күрт әлсіреп, тіпті оған кіргеннен гөрі бірікпес күйде шықты.

MacKay entered the first ballot of the PC leadership convention held on May 31, 2003 with roughly 41% of the delegates supporting him. However, on the second ballot, MacKay's support dropped to 39%. On the third ballot, MacKay's support reached 45% but many of his supporters were convinced that he had hit his popular peak. Some analysts noted that the eliminated third place challenger David Orchard drew his 25% bulk of delegate supporters largely from the Western prairie provinces. Orchard was prepared to speak with either MacKay or Prentice to determine if a deal could be reached over some of the issues that he raised during the leadership campaign. As the results of the third ballot were called, MacKay's campaign manager, PC Senator Noël Kinsella, hastily arranged a backroom meeting between MacKay, Orchard, and their campaign advisors. During the meeting, MacKay reached a deal with his rival, and Orchard emerged from the room urging his delegates to support MacKay. Press officials immediately demanded to know what had inspired Orchard's surprise move. Orchard repeatedly referred to a "gentleman's agreement" made between himself and MacKay that had led to his qualified support. MacKay won the final ballot with nearly 65% of the delegates supporting him. For the next few weeks, the specific details of the "Orchard deal" remained vague: a secret between MacKay, Orchard, and their advisors. However, it was eventually revealed that the "Orchard deal" promised a review of the PC Party's policies on the North American Free Trade Agreement, no merger or joint candidates with the Canadian Alliance, and a promise to redouble efforts to rebuild the national status of the Progressive Conservative Party. The agreement also included re examining the PC Party's policies on government subsidies for national railways and preserving the environment. The deal also requested that MacKay "clean up" the party's head office and specifically requested that the party's National Director be fired. Further evidence later revealed Scott Brison's cellphone number written in the margins of the note for some unexplained reason. In an attempt to heal internal rifts after the convention, MacKay edited out the number. After Brison defected to the Liberal party, however, MacKay revealed the original copy. The agreement prompted much outrage and controversy amongst United Alternative supporters and was ribaldly referred to by CA MP Jason Kenney as "a deal with the Devil". At first, MacKay seemed to be willing to adhere to the deal. In June, several Clark appointed personnel were let go from the party's main office and MacKay appointed new experienced staff whose loyalties were more closely linked to himself and former Prime Minister and PC Party leader Brian Mulroney. MacKay also appointed a couple of low level staff workers who had been supportive of David Orchard's leadership bid. In July, MacKay struck up a "Blue Ribbon PC Policy Review Panel", made up of conservative MPs, Senators, and Orchard himself, that was to be chaired by MP Bill Casey, in order to reexamine the party's policies on NAFTA. The committee was scheduled to hold talks across the country and make a report to the leader by January 2004. By mid July, political opponents and fellow Tories began attacking MacKay over the "Orchard deal." MacKay's conservative rival Stephen Harper suggested that the PC Party had hit rock bottom when its policies and directions would be beholden to a "prairie socialist." The secretive nature of the deal also led to concerns from within the party's headquarters and constituency associations. David Orchard was seen by many within the party as an "outsider" who was attempting to turn the Progressive Conservative Party into the "Prairie Co operative Party". Some felt that MacKay's credibility and leadership were undermined by the deal and that electoral expectations were low for the upcoming election that was expected to occur in less than a year's time. Rex Murphy noted in a Globe and Mail column that MacKay's leadership arrived "stillborn" and that, perhaps for the first time in recent memory, a party immediately emerged from a leadership convention grievously weakened and even less united than when it entered the convention.

Консервативтік партияның бірігуі

Қоғамдық пікірде, екіге бөлінген ПК партиясы Стивен Харпердің батыстағы салыстырмалы түрде тұрақты CA және кеңінен танымал Пол Мартин либералдары арасындағы болашақ сайлауда маргиналдануы мүмкін деген ойлар тарады (Жан Критиен 2003 жылдың қарашасына дейін Либерал партиясының басшысы болғанымен, ол қайта сайлауға түспейтінін жариялаған еді). Осыған байланысты Маккей Канадалық Альянс пен Прогрессивті консерваторлардың ықпалды мүшелері арасында келіссөздерді бастап берді. 2003 жылдың 15 қазанында келіссөздер Канаданың Консервативтік партиясын құру жөніндегі принциптік келісімге Маккей мен Альянс басшысы Стивен Харпердің қол қоюымен аяқталды, осы келісім бойынша Прогрессивті консерваторлар мен Канадалық Альянс бірігіп, жаңа Консервативтік партияны құруға келісті. Кейбір «қызыл тори» айналасындағылар Маккейдің өзінің басшылығымен одақ құруға рұқсат бергені үшін сынағанмен, Маккейдің ПК партиясының мүшелеріне бірігуді ұсыну әрекеті сәтті болды: 2003 жылдың 6 желтоқсанында өткен дауыс беруде партияның сайланған делегаттарының 90,4% келісімді қолдады. Кейбір ПК фракциясының мүшелері бірігуге келіспеді: ұзақ жылдар бойы парламент депутаты болған және бұрынғы премьер-министр Джо Кларк, сондай-ақ Джон Херрон мен Андре Башан парламенттің қалған бөлігінде «Прогрессивті консерваторлар» ретінде отыруын жалғастырды, ал Скотт Брисон 2003 жылдың желтоқсанында жаңа партиядан шығып, Либерал партиясына қосылды. 2004 жылдың қаңтарында бірнеше сенатор партиядан шығып, тәуелсіздер немесе «Прогрессивті консерваторлар» ретінде отырды. Маккей 2004 жылдың 13 қаңтарында жаңа Консервативтік партияның басшылығына түспейтінін мәлімдеді. 22 наурызда жаңа сайланған басшы Стивен Харпер оны жаңа партияның жетекші орынбасары етіп тағайындады. Ол 2004 жылдың 28 маусымында өткен федералды сайлауда жаңадан бөлінген Орталық Нова округінде оңай жеңіске жетті. 2005 жылдың 29 қыркүйегінде Нова-Скотияның премьер-министрі Джон Хамм отставкаға кету ниеті туралы хабарлады. Маккей провинцияға оралып, провинциялық саясатқа қатысып, Нова-Скотияның Прогрессивті консервативтік қауымдастығының басшылығына үміткер болуы мүмкін деген болжамдар тарады, бұл оған премьер-министр болуға мүмкіндік берер еді. Маккей бұл жарыста фаворит саналған болар еді, алайда ол Федералды консерваторлармен қалуды жөн көрді. Либерал үкіметі 2005 жылдың 28 қарашасындағы сенімсіздік дауысында жеңіліске ұшырады. 2006 жылдың қаңтар айында өткен сайлауда Консервативтік партия азшылық үкімет құрды. Ол өз мандатын айқын артықшылықпен сақтап қалды.

Public musings that the divided PCs would be marginalized in a future election between a relatively stable western based CA under Stephen Harper and the massively popular Paul Martin Liberals (although Jean Chrétien remained the Liberal leader until November 2003, he had announced he would not run again), MacKay encouraged talks between high profile members of the Canadian Alliance and the Progressive Conservatives. On October 15, 2003, the merger talks culminated in MacKay and Alliance leader Stephen Harper signing an Agreement in Principle on the establishment of the Conservative Party of Canada, whereby the Progressive Conservatives and the Canadian Alliance would merge to form a new Conservative Party of Canada. While MacKay was roundly criticized in some Red Tory circles for permitting a union under his watch, MacKay's efforts to sell the merger to the PC membership were successful: 90.4% of the party's elected delegates supported the deal in a vote on December 6, 2003. Some PC caucus members refused to accept the merger: long time MP and former Prime Minister Joe Clark continued to sit as a "Progressive Conservative" for the remainder of the Parliament, as did MPs John Herron and André Bachand, while Scott Brison left the new party to join the Liberal Party in December 2003. In January 2004, several Senators left the party to sit as independents or "Progressive Conservatives". MacKay announced on January 13, 2004, that he would not run for the leadership of the new Conservative Party. On March 22, he was named deputy leader of the new party by newly elected leader Stephen Harper. He was easily re elected in the June 28, 2004 federal election in the newly redistributed riding of Central Nova. On September 29, 2005, the Premier of Nova Scotia, John Hamm, announced his intention to resign. There was speculation that MacKay would return to the province to pursue provincial politics and enter the Progressive Conservative Association of Nova Scotia leadership race to become the Premier. MacKay would have been considered a front runner in the race; however, he decided to remain with the Federal Conservatives. The Liberal government lost a motion of non confidence on November 28, 2005. In the resulting January 2006 election, the Conservative Party was elected with a minority government. He did retain his seat by a comfortable margin.

Сыртқы істер министрі

2006 жылғы сайлауда консерваторлардың жеңісінен кейін премьер-министр Стивен Харпер Маккейді Сыртқы істер министрі және Атлантика Канадасының мүмкіндіктерін дамыту жөніндегі министр етіп тағайындады. Оған, 1988 және 1993 жылдар аралығында оның әкесі Эльмер істегендей, туған провинциясы және көршілес Принц-Эдуард аралы үшін де саяси министр болу міндеті жүктелді. Бірінші мерзіміндегі ең маңызды мәселесі – 2006 жылдың шілде айында болған Ливан-Израиль-Хезболла дағдарысы болды. Үкімет мыңдаған канадалықтарды Ливандан қауіпсіз жерлерге, ал көптегендерін Канадаға эвакуациялауға шешім қабылдады. Маккей сыншыларға жауап беріп, процестің баяу жүргенін, эвакуацияға қолданылған кемелердің сыйымдылығы шектеулі екенін айтты. 2006 жылғы Израиль-Ливан қақтығысы кезінде Маккейдің израильдіктерді қолдаған мәлімдемелері Канадада ұлттық дебатты қозғады, әсіресе Маккейдің позициясына қарсы болған араб және мұсылман канадалықтары арасында. Осы кезеңде Маккей және Канаданың Консервативтік партиясы Біріккен Ұлттар Ұйымының атысты тоқтату туралы шақыруына қарсы шығу үшін Буш әкімшілігіне қосылды. Сондай-соқтан Маккей Ливандағы «Хезболла» ұйымын «қатерлі ісік» деп атады. «Хезболла» Канада үкіметі тарапынан террористік ұйым ретінде ресми түрде танылған. 2006 жылдың 19 қазанында Консервативтік партияның таза ауа жоспары жөніндегі пікірсайыс кезінде депутат Марк Холланд либералдық әріптесі Дэвид МакГинтидің Маккейден ластанудың адамдар мен жануарларға тигізетін әсері туралы сұрағанын, «Ал сенің итің қалай?» деп сұрағанын айтты. Бұл Маккейдің Белинда Стронахтан ажырасқаннан кейін көршісінің итімен бірге шаруашылықта суретке түскенін білдіреді. Содан кейін Маккей Стронахтың бос креслосына ишара жасап: «Сізде ол бар» деді. Холланд палата спикеріне шағымданып, Маккейден кешірім сұрауды талап етті. Стронах бұл пікірді өзіне де, канадалық әйелдерге де құрметсіздік деп бағалап, кешірім сұрады. Маккей Стронахты «ит» деп атағанын жоққа шығарды. Аталған пікір палата спикері Питер Милликенге естілмеді және ресми «Хансард» журналында тіркелмеді. Кейін Милликен және оның қызметкерлері жазбадағы сөздерді ести алмағанын мәлімдеді.

Following the Conservative victory in the 2006 election, Prime Minister Stephen Harper named MacKay as Minister of Foreign Affairs and Minister for the Atlantic Canada Opportunities Agency; he was also tasked to be the political minister for both his home province, and for neighbouring Prince Edward Island, just as his father Elmer had done between 1988 and 1993. During the first mandate, his biggest issue was the Lebanon–Israel–Hezbollah crisis that occurred in July 2006. The government decided to evacuate thousands of Canadians from Lebanon to safer locations and many back to Canada. MacKay responded to critics saying that the process was slow, that the boats (those which were used to evacuate) had limited capacity. MacKay's statements in support of the Israelis during the 2006 Israel Lebanon conflict created a national debate in Canada, especially among Arabs and Muslim Canadians who opposed MacKay's position. During this period MacKay and the Conservative Party of Canada joined the Bush Administration in opposing the United Nations' call for a ceasefire. It was also during this period that MacKay made a controversial statement in which he referred to Hezbollah as a "cancer" in Lebanon. Hezbollah is formally recognized by the government of Canada as a terrorist organization. On October 19, 2006, during a debate on the Conservative Party's clean air plan, MP Mark Holland said that a Liberal colleague, David McGuinty asked MacKay about the impact of pollution on humans and animals by asking, "What about your dog?". This referred to MacKay posing for photographs on a farm with his neighbour's dog following his break up with Belinda Stronach. MacKay then allegedly pointed to Stronach's vacant chair and replied "You already have her." Holland lodged a complaint with the Commons Speaker and demanded an apology from MacKay. Stronach has said that the comment was disrespectful to both herself and Canadian women, and has herself asked for an apology. MacKay has denied referring to Stronach as a "dog". The alleged comment was not heard by Speaker of the House Peter Milliken and it was not recorded in the official Hansard. Afterwards, Milliken and his staff said that they could not hear the remarks on the tape recording.

Ұлттық қорғаныс министрі

2007 жылдың 14 тамызында Стивен Харпер Маккейді Сыртқы істер министрлігінен Қорғаныс министрлігіне ауыстырып, Гордон О’Коннордың орнына тағайындады. 2007 жылдың 6 қарашасында Кандагар қаласынан батысқа қарай 20 шақырым жерде орналасқан Уилсон әскери базасындағы жиынға қатысып жатқанда, жергілікті уақыт бойынша сағат 11:00 шамасында базаға екі ракета түскен кезде Маккей ешқандай зардап көрмеді. Маккей оқиғаны былай сипаттады: «Жарылыс болды. Өте қатты дауыс естілді», - деді Маккей. «Жарылыс болғанда, біз жарылысты естідік, басымыздан сыбызғыдай дыбыс естілді, төменге жығылуды бұйырды, біз де солай істедік». Осы оқиға сол күні елдің солтүстік-шығысындағы Бағлан қаласындағы жанкешті шабуылда кем дегенде 75 адам, оның ішінде бірнеше саясаткер қаза тапқан күні болды. Шабуылдың артында «Талибан» жауынгерлері тұр деген күдік болғанымен, ол Кандагардағы шабуылмен байланысты емес деп саналды. 2008 жылы Маккей Канада армиясының жабдықтарын жаңартуға бағытталған, кең ауқымды және өте қымбат бағдарламаны жариялады, ол 25 жыл ішінде 400 миллиард доллардан астам қаржы жұмсауды көздеді. Мұндай шығындар туралы бұрынғы хабарламалардан айырмашылығы, осы соманың «ақ парағы» немесе егжей-тегжейлі тізімі болған жоқ, тіпті олардың бар екені де айтылмады. Бұл жақын арада сайлау өтетіні туралы кең пікір тудырды. Стивен Харпер 2008 жылдың тамызында Парламентті «жұмыс істемейтін» деп жариялап, Канаданың генерал-губернаторы Микаэль Жанды 2008 жылғы федералды сайлау үшін Парламентті таратуға шақырды. 2010 жылдың шілдесінде Маккей іздеу-құтқару көрсетілімін өткізу және министрді Ньюфаундлендтегі жеке балық аулау лагерінен Гандер әуежайына тасымалдау үшін Канаданың «Корморант» әскери тікұшағын тиімсіз пайдаланғаны үшін айыпталды. Бұл салық төлеушілерге шамамен 16 000 долларға бағаланды. Ол кездегі Ұлттық қорғаныс министрі Маккей әскери тікұшақты пайдалануын қорғап, «Сапардың үшінші күні мен 9-шы қанаттың 103-ші эскадрильясымен іздеу-құтқару көрсетіліміне қатыстым. Мен сол көрсетілімге қатысу үшін бір күнге сапарымды қысқарттым» деді. 2009 жылы ол CBC телеарнасының «Саясатшыны жұмысқа қою» бағдарламасы аясында екі күндік негізгі әскери оқудан өтті. 2012 жылдың 5 маусымында консерваторлардың 65 F-35 «Стелс» истребителін сатып алу жоспарларын жариялаған 2010 жылғы кең таралған баспасөз конференциясы 47 000 долларға түскендігі белгілі болды. Питер Маккей Парламентке ұсынған құжаттарда Lockheed Martin компаниясы фотосессияда пайдаланылған F-35 макетін тегін жеткізгенін және шығынның басым бөлігі баспасөз конференциясын және шақырылған жүз қонақтың қатысуын ұйымдастыруға жұмсалғанын көрсетті.

On August 14, 2007, Stephen Harper shuffled MacKay from Foreign Affairs to Defence, replacing Gordon O'Connor. On November 6, 2007, while attending a meeting at Forward Operating Base Wilson, 20 kilometres west of Kandahar City, Mackay was unharmed as two rockets struck the base at about 11 a. m. local time. Mackay described the incident: "There was an explosion. It was a loud bang", said MacKay. "When it happened, we heard the explosion, we heard the whistle overhead, we were told to get down and we did." The incident happened on the same day that a suicide bomber detonated an explosive in Baghlan in the northeastern part of the country killing at least 75 including several politicians. While Taliban insurgents were suspected of being behind the bombing, it was not believed to be related to the attack in Kandahar. In 2008, MacKay announced a broad exhaustive and very expensive program to upgrade the Canadian military's equipment, spending over $400 billion over 25 years. Unlike every previous spending announcement of its kind, no "white paper" or detailed breakdown of this number was available nor was any claimed to exist. This led to widespread speculation that an election was coming. Stephen Harper did in fact declare Parliament "dysfunctional" in August 2008 and called on Governor General of Canada Michaëlle Jean to dissolve parliament for the 2008 federal election. In July 2010, MacKay was accused of inappropriately using public funds when he combined the use of a Canadian Cormorant military helicopter for both a search and rescue demonstration, and to transport the minister from a private fishing camp in Newfoundland to Gander Airport. The cost of this to taxpayers was approximately $16,000. MacKay, then the Minister of National Defence, defended his use of the military helicopter stating, "Three days into the visit I participated in a search and rescue demonstration with 103 squadron 9 Wing Gander. I shortened my stay by a day to take part in that demonstration". In 2009, he undertook two days of basic military training as part of CBC Television's Make the Politician Work. On June 5, 2012, it was revealed that a widely publicized 2010 news conference announcing Conservative plans to buy 65 F 35 Stealth Fighters had cost $47,000. Documents provided to parliament by Peter Mackay indicated that Lockheed Martin had delivered the F 35 mockup used in the photo op for free, and that the cost was primarily for services to support the news conference and one hundred invited guests.

Әділет министрі және Бас прокурор

2013 жылдың 15 шілдесінде министрлер кабинеті қайта құрылды, соның нәтижесінде Маккей Роб Николсонның орнына Канаданың Әділет министрі және Бас прокуроры болды, ал Николсон қорғаныс министрлігіне өтті. 2014 жылдың 5 наурызында Маккей оппозициялық Либералдық партиясының депутаты Кевин Ламуроға жауап берген кезде, жоғалып кеткен және өлтірілген абориген әйелдері мәселесіне қатысты деген құжаттарды Парламент Мәжілісінің еденіне лақтырып жіберіп, дау тудырды. Одан кейін келесі аптада ол Парламент Мәжілісінен жасаған әрекеті үшін кешірім сұрады.

2015 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2015 жылдың 29 мамырында Маккей 2015 жылғы федералды сайлауда кандидат болмайтынын жариялады. 2016 жылдың ақпан айында Маккей Baker McKenzie заң фирмасына серіктес ретінде қосылды. Маккейдің отбасы қазір Торонто қаласының The Beaches ауданында тұрады. 2017 жылдың 17 қарашасында Маккей Нова Шотландия прогрессивті консервативтік партиясының төрағалығына үміткер болу мүмкіндігін мүлдем жоққа шығармағанын айтты. 2015 жылғы сайлауда консерваторлар жеңілгеннен кейін Маккей бұрынғы премьер-министр Стивен Харперден кейін Консервативтік партияның тұрақты төрағасы болуға ықтимал кандидат ретінде қарастырылды. 2016 жылдың 12 қыркүйегінде Маккей консервативтік партия төрағалығына үміткер болмайтынын мәлімдеді. 2020 жылдың 15 қаңтарында Маккей 2020 жылғы Канада Консервативтік партиясының төрағалығына қатысу ниетін жариялады. 2021 жылдың 8 сәуірінде ол Cielo Waste Solutions Corp. директорлар кеңесіне тағайындалды.

2020 жылғы Консервативті партияның көшбасшылық жарысы

2019 жылдың 10 қазанында The Globe and Mail газеті MacKay-дің жақтастары Консервативтік партияның басшысы Эндрю Шир 2019 жылғы федералды сайлауда үкімет құруға қол жеткізе алмаса, лидерлікке үміткер болуға дайындалып жатқанын хабарлады. Маккей сұрақтарға жауап бергенде, консерваторлар тарапынан науқан ұйымдастырылып жатқанын білмейтінін және "Эндрю мен оның командасына көмектесу үшін бар күшімен жұмыс істеп жатқанын" айтты. Бұл туралы ойлануға уақыты жоқ екенін де қосты. 2019 жылдың 12 желтоқсанында Шир Консервативтік партияның басшысы лауазымынан кететінін, бірақ жаңа басшы сайланғанға дейін қызметте қалатынын мәлімдеді. 2020 жылдың 15 қаңтарында Маккей 2020 жылғы Канада Консервативтік партиясының лидерлігіне үміткер болады деген ниетін жариялады. Ол өз науқанын 2020 жылдың 25 қаңтарында Новая Шотландияның Стеллартон қаласындағы Nova Scotia Museum of Industry-де ресми түрде бастады. 2020 жылдың 26 қаңтарында "Вашингтон Пост" газетінің бағанашысы Питер Маккейдің сайлау логотипі мен жеке қаржы блогы Maple Money-ді салыстырып, бұл осыған дейін болған Canadian Energy Centre тауарлық белгісіне қатысты мәселелермен ұқсас екенін көрсетті. Маккей лидерлік дауыс берудің үшінші турында Эрин О'Тулден жеңілді. Оған және оның отбасына қатысты көптеген өлім туралы қорқытулар түскенін айтты.

Жеке өмір

Маккей 1999–2007 және 2009 жылдары The Hill Times басылымы тарапынан «Канаданың ең тартымды ер адам депутаты» деп танылды. 2008 жылы Максим Берньенің кейін екінші орынды иеленді. Оның бұрынғы ұзақ уақыт бойы сүйіктісі – Мулроуни кабинетінің бұрынғы министрі Джеральд Мерриттьюдің қызы Лиза Мишель Мерриттью болды. Олардың қарым-қатынасы 2004 жылы аяқталды. Содан кейін ол әріптес депутаты Белинда Стронахпен романтикалық қарым-қатынаста болды. 2005 жылғы 8 қаңтарда Toronto Star газетіне берген сұхбатында Стронах олардың кездесіп жүргенін растады. 2004 жылғы сайлауда консерваторлар партиясынан сайланған Стронах 2005 жылғы 17 мамырда Либералдық партияға өтті. 2005 жылғы 18 мамырда Маккей CBC телеарнасына Стронахпен қарым-қатынасының аяқталғанын және оның партиядан өтуіне өте таңырқанын айтты. National Post газетінің бағанашысы Дон Мартиннің 2006 жылғы қыркүйекте жарық көрген «Белинда: Белинда Стронахтың саяси және жеке өмірі» атты өмірбаяндық еңбегінде айтылғандай, Маккей оның бас тартқанын білгенде «ашумен толқыды». 2005 жылғы 26 қарашада National Post газеті Маккейдің миллиардер Power Corporation компаниясының мүшесі Софи Десмарайспен кездесіп жүргенін хабарлады. 2006 жылғы қыркүйекте Маккейдің жеке өмірі тағы да газет беттерінде қозғалды, The New York Times АҚШ Мемлекеттік хатшысы Кондолиза Райспен болған қарым-қатынасы туралы әңгімелерге сілтеме жасады. The New York Times оны «ұзын, денелі, жас, сары шашты» және «көк түсті, дене бітімі регби алаңында уақытын өткізетін, G8 коммюникелерін оқымайтын адам» деп сипаттады. Маккейдің Югиновичпен құдаласуы 2009 жылғы 1 қарашада жарияланды. Бірақ кейіннен 2010 жылғы маусымда олар құдаласудан бас тартты. 2012 жылғы 4 қаңтарда Маккей Мексикада өткен салтанатта Иранда туған бұрынғы сұлулық патшайымы Назанин Афшин Жамға үйленді. Афшин Жам халықаралық қатынастар және саясаттану салаларында білім алған. Ол Stop Child Executions (Балаларды өлім жазасынан құтқару) ұйымының негізін қалаушы және президенті. Бұл ұйымның мақсаты – Иранда өлім жазасына кесілген жастардың жағдайына әлемнің назарын аудару. Олардың 2013 жылғы 1 сәуірде туған Киан Александр Маккей, 2018 жылғы 28 шілдеде туған Каледон Сайрус Маккей және 2015 жылғы 30 қыркүйекте туған Валентия Макая Маккей деген үш баласы бар. Бос уақытында Маккей New Leaf және Tearmann House сияқты көптеген ерікті ұйымдардың кеңесінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Big Brothers Big Sisters, Пиктоу округінің аға регби клубы және YMCA ұйымдарында белсенді болды. Спортқа құмар Маккей Новая Шотландияның Пиктоу округіндегі жергілікті регби, бейсбол, футбол және хоккей командаларында ойнады. Ол Новая Шотландияның регби клубының құрамында өнер көрсетті.

MacKay was chosen as "Canada's Sexiest Male MP" by The Hill Times from 1999–2007 and 2009, coming in second in 2008 to Maxime Bernier. His former longtime girlfriend was Lisa Michelle Merrithew, daughter of former Mulroney cabinet minister Gerald Merrithew. They reportedly ended their relationship in 2004. He then was romantically linked to fellow MP Belinda Stronach in published reports. In an interview in the Toronto Star on January 8, 2005, Stronach confirmed that she and MacKay were dating. Stronach, elected as a Conservative in the 2004 election, crossed the floor to the Liberal Party on May 17, 2005. On May 18, 2005, MacKay told the CBC that his relationship with Stronach was indeed over, and that it had come as a surprise to him that she had crossed the floor. According to Don Martin, a National Post columnist who wrote a biography, Belinda: the Political and Private Life of Belinda Stronach in September 2006, MacKay reacted "with volcanic fury" when he learned about her defection. On November 26, 2005, the National Post revealed that Mackay and Sophie Desmarais of the billionaire Power Corporation family were dating. By September 2006, MacKay's romantic life was again in the papers, with The New York Times reporting on gossip about his alleged involvement with United States Secretary of State Condoleezza Rice. The New York Times described him as "Tall, athletic, young, blond", and having "a tan and the build of someone who spends his time on the rugby field, not holed up reading G 8 communiqués." MacKay's engagement to Juginovic was announced on November 1, 2009. MacKay and Juginovic later called off the engagement in June 2010. On January 4, 2012, MacKay married Nazanin Afshin Jam, an Iranian born former beauty queen, in a ceremony in Mexico. Afshin Jam holds degrees in international relations and political science. She is co founder and president of Stop Child Executions, a human rights group whose aim is to focus world attention on the plight of young people on death row in Iran. The couple has two sons, Kian Alexander MacKay, born April 1, 2013, and Caledon Cyrus MacKay, born July 28, 2018 as well as one daughter, Valentia Makaja MacKay, born September 30, 2015. In his spare time, MacKay has served on many volunteer boards including New Leaf and Tearmann House. He has also been active in Big Brothers Big Sisters, the Pictou County Senior Rugby Club and the YMCA. A sports enthusiast, MacKay was active in local rugby, baseball, football and hockey teams in Pictou County, Nova Scotia. He played for the Nova Scotia Keltics rugby union club.

Сайлау рекорды

+ 2020 Канада Консервативтік партиясы көшбасшылық сайлау нәтижелері бюллетень бойынша Кандидат 1-бюллетень 2-бюллетень 3-бюллетень Дауыс саны%Бөлінген үлес%Дауыс саны%Бөлінген үлес%Дауыс саны%Бөлінген үлес% Эрин О'Тул 51,258 29.39% 10,681.40 31.60% 56,907 33.20% 11,903.69 35.22% 90,635 58.86% 19,271.74 57.02% Питер Маккей 52,851 30.30% 11,328.55 33.52% 54,165 31.60% 11,756.01 34.78% 63,356 41.14% 14,528.26 42.98% Леслин Льюис 43,017 24.67% 6,925.38 20.49% 60,316 35.20% 10,140.30 30.00% - Дерек Слоан 27,278 15.64% 4,864.67 14.39% - Барлығы 174,404 100% 33,800 100% 171,388 100% 33,800 100% 153,991 100% 33,800 100%

+ 2003 Прогрессивтік консервативтік партиясының көшбасшылық сайлауы – бюллетень бойынша делегаттардың қолдауы Кандидат 1-бюллетень 2-бюллетень 3-бюллетень 4-бюллетень Дауыс саны % Дауыс саны % Дауыс саны % Дауыс саны % МАККЕЙ, Питер Гордон 1,080 41.1% 1,018 39.7% 1,128 45.0% 1,538 64.8% ПРЕНТИС, Джеймс (Джим) 478 18.2% 466 18.2% 761 30.4% 836 35.2% ОРЧАРД, Дэвид 640 24.3% 619 24.1% 617 24.6% Маккейге қолдау көрсетілді БРИСОН, Скотт А. 431 16.4% 463 18.0% Прентиске қолдау көрсетілді ЧАНДЛЕР, Крейг Б. 0 — 1-бюллетень басталғанға дейін бас тартып, Прентиске қолдау көрсетті Барлығы 2,629 100.0% 2,566 100.0% 2,506 100.0% 2,374 100.0%