Кең спектрлі антибиотиктер: қолданылуы, қауіптері мен әсерлері
Broad-spectrum antibiotic
Жалпақ спектрлі антибиотиктер – грамположительный және грамтеріс бактерияларға қарсы әсер ететін, инфекцияларды емдеуге қолданылатын дәрілер. Тәуекелдері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бактериялардың кең ауқымын емдеуге арналған
Treatment for a wide range of bacteria
Кең спектрлі антибиотик – бұл екі негізгі бактериялық топқа, грам-оң және грам-теріс бактерияларға, немесе ауру тудыратын бактериялардың кең спектріне қарсы әрекет ететін антибиотик. Бұл препараттар бактериялық инфекция күдікті болған кезде, бірақ бактериялар тобы белгісіз болғанда (эмпирикалық терапия деп те аталады) немесе бірнеше бактериялар тобымен инфекция күдікті болғанда қолданылады. Бұл бактериялардың белгілі бір тобына ғана тиімді болатын тар спектрлі антибиотиктерден өзгеше. Қуатты болғанымен, кең спектрлі антибиотиктер белгілі бір тәуекелдерді тудырады, әсіресе организмдегі қалыпты бактериялардың бұзылуымен және антимикробтық резистенттіліктің дамуымен байланысты. Көп қолданылатын кең спектрлі антибиотиктердің мысалы – ампициллин. Антибиотиктер бактериялардың әртүрлі топтарына әсер ету қабілетіне қарай топтастырылады. Мысалы, бірінші буын цефалоспориндер негізінен грам-оң бактерияларға қарсы тиімді, ал төртінші буын цефалоспориндері көбінесе грам-теріс бактерияларға қарсы тиімді.
A broad spectrum antibiotic is an antibiotic that acts on the two major bacterial groups, Gram positive and Gram negative, or any antibiotic that acts against a wide range of disease causing bacteria. These medications are used when a bacterial infection is suspected but the group of bacteria is unknown (also called empiric therapy) or when infection with multiple groups of bacteria is suspected. This is in contrast to a narrow spectrum antibiotic, which is effective against only a specific group of bacteria. Although powerful, broad spectrum antibiotics pose specific risks, particularly the disruption of native, normal bacteria and the development of antimicrobial resistance. An example of a commonly used broad spectrum antibiotic is ampicillin. Antibiotics are often grouped by their ability to act on different bacterial groups. For example, 1st generation cephalosporins are primarily effective against gram positive bacteria, while 4th generation cephalosporin s are generally effective against gram negative bacteria.
Эмпирикалық антибиотикалық терапия
Эмпирикалық антибиотикалық терапия – нақты бактериялық диагноз қойылмаған жағдайда, күдікті бактериялық инфекцияны емдеу үшін антибиотиктерді қолдану. Бактерия түрлерін анықтау көбінесе қан, қақырық немесе зәрдің егісі арқылы жүзеге асырылады және 24-72 сағатқа дейін кешігуі мүмкін. Антибиотиктер әдетте, емделушіден егіс алынғаннан кейін беріледі, бұл егістегі бактерияларды сақтауға және дұрыс диагноз қоюға мүмкіндік береді. Емдеудің жанама әсері ретінде антибиотиктер организмдегі қалыпты микробиомды бұзып, ішек, өкпе және несеп қуығындағы патогенді және пайдалы немесе зиянсыз бактерияларға қарамастан шабуыл жасайды. Организмнің қалыпты бактериялық флорасын жою иммунитетті, қоректік заттарды сіңіруді бұзады және кейбір бактериялардың немесе саңырауқұлақтардың шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін деп саналады. Дәріге төзімді микроорганизмдердің шамадан тыс өсуі Clostridioides difficile ("C. diff") немесе кандидоз ("стоматит") сияқты екінші инфекцияларға алып келуі мүмкін. Бірақ кейінірек жасалған зерттеулер антибиотиктерді қолданудан тәуелсіз акне вульгаріс және ішек синдромы (ИБС) арасында байланыс бар екенін көрсетті. Сондай-ақ, акне вульгарісті емдеу үшін миноциклин қолданылуы тері және ішек дисбиозымен байланысты.
Empiric antibiotic therapy refers to the use of antibiotics to treat a suspected bacterial infection despite lack of a specific bacterial diagnosis. Definitive diagnosis of the species of bacteria often occurs through culture of blood, sputum, or urine, and can be delayed by 24 to 72 hours. Antibiotics are generally given after the culture specimen has been taken from the patient in order to preserve the bacteria in the specimen and ensure accurate diagnosis. As a side effect of therapy, antibiotics can change the body's normal microbial content by attacking indiscriminately both the pathological and naturally occurring, beneficial or harmless bacteria found in the intestines, lungs and bladder. The destruction of the body's normal bacterial flora is thought to disrupt immunity, nutrition, and lead to a relative overgrowth in some bacteria or fungi. An overgrowth of drug resistant microorganisms can lead to a secondary infection such as Clostridioides difficile ("C. diff") or candidiasis ("thrush"). although a later study indicated a link between acne vulgaris and IBS irrespective of the use of antibiotics. Likewise, the use of minocycline in acne vulgaris has been associated with skin and gut dysbiosis.