Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бактерияларды өлтіретін агент – бактерицид немесе бактериоцид, кейде Bcidal деп қысқартылады, ол бактерияларды өлтіретін зат. Бактерицидтер – дезинфекциялау құралдары, антисептиктер немесе антибиотиктер. Дегенмен, материалдың беті тек оның физикалық құрылымы арқасында бактерицидтік қасиеттерге ие болуы мүмкін, мысалы, жәндіктердің қанаттары сияқты биоматериалдар.
An agent which kills bacteria
A bactericide or bacteriocide, sometimes abbreviated Bcidal, is a substance which kills bacteria. Bactericides are disinfectants, antiseptics, or antibiotics. However, material surfaces can also have bactericidal properties based solely on their physical surface structure, as for example biomaterials like insect wings.
Антибиотиктер
Бактерицидті антибиотиктер бактерияларды өлтіреді, бактериостатикалық антибиотиктер олардың өсуін немесе көбеюін баяулатады. Жасуша қабырғасының синтезін тежейтін бактерицидті антибиотиктер: бета-лактамалық антибиотиктер (пенициллин туындылары (пенамдар), цефалоспориндер (цефемдер), монобактамалар және карбапенемдер) және ванкомицин. Сондай-ақ бактерицидтік препараттар – даптомицин, фторхинолондар, метронидазол, нитрофурантоин, ко-тримоксазол, телитромицин. Аминогликозидті антибиотиктер әдетте бактерицидті деп саналады, бірақ олар кейбір организмдерде бактериостатикалық болуы мүмкін. 2004 жылдан бастап бактерицидті және бактериостатикалық агенттердің арасындағы айырмашылық негізгі/клиникалық анықтама бойынша анық көрінді, бірақ бұл тек қатаң зертханалық жағдайларда ғана қолданылады және микробиологиялық және клиникалық анықтамаларды ажырату маңызды. Агенттерді клиникалық жағдайларда жіктеген кезде бұл айырмашылық көбірек шартты болып табылады. Бактерицидтік агенттердің бактериостатикалық агенттерге қарағанда артықшылығы, әсіресе грам-оң бактериялармен туындаған және ауыр емес инфекциясы бар, сондай-ақ иммундық жүйесі бұзылмаған пациенттерде, көптеген инфекцияларды емдеуде маңызды емес. Бактериостатикалық агенттер бактерицидтік белсенділік қажет деп есептелетін емдеулерде тиімді қолданылған. Сонымен қатар, бактериостатикалық деп саналатын антибактериалды агенттердің кейбір кең топтары in vitro зерттеулерде MBC/MIC көрсеткіштері бойынша кейбір бактерияларға қарсы бактерицидтік белсенділік таныта алады. Бактериостатикалық агенттер жоғары концентрацияларда кейбір сезімтал организмдерге қарсы бактерицидтік әсер етеді. Кез келген инфекцияны емдеудегі басты өлшем – клиникалық нәтиже.
Bactericidal antibiotics kill bacteria; bacteriostatic antibiotics slow their growth or reproduction. Bactericidal antibiotics that inhibit cell wall synthesis: the beta lactam antibiotics (penicillin derivatives (penams), cephalosporins (cephems), monobactams, and carbapenems) and vancomycin. Also bactericidal are daptomycin, fluoroquinolones, metronidazole, nitrofurantoin, co trimoxazole, telithromycin. Aminoglycosidic antibiotics are usually considered bactericidal, although they may be bacteriostatic with some organisms. As of 2004, the distinction between bactericidal and bacteriostatic agents appeared to be clear according to the basic/clinical definition, but this only applies under strict laboratory conditions and it is important to distinguish microbiological and clinical definitions. The distinction is more arbitrary when agents are categorized in clinical situations. The supposed superiority of bactericidal agents over bacteriostatic agents is of little relevance when treating the vast majority of infections with gram positive bacteria, particularly in patients with uncomplicated infections and noncompromised immune systems. Bacteriostatic agents have been effectively used for treatment that are considered to require bactericidal activity. Furthermore, some broad classes of antibacterial agents considered bacteriostatic can exhibit bactericidal activity against some bacteria on the basis of in vitro determination of MBC/MIC values. At high concentrations, bacteriostatic agents are often bactericidal against some susceptible organisms. The ultimate guide to treatment of any infection must be clinical outcome.
Беттері
Материалдардың беттері кристаллографиялық құрылымының есебінен бактерицидтік қасиеттерді көрсете алады. 2000 жылдардың ортасында металл нанобөлшектер бактерияларды өлтіре алатыны көрсетілді. Мысалы, күміс нанобөлшегінің әсері оның мөлшеріне байланысты, бактериялармен өзара әрекеттесу үшін артықшылықты диаметрі шамамен 1–10 нм құрайды. 2013 жылы цикада қанаттарының физикалық беттік құрылысына негізделген, грам-теріс бактерияларға қарсы селективті бактерицидтік әсерге ие екені анықталды. Қанаттағы көбінесе қатаң наноқұрылымдардың механикалық деформациясы энергияны босатып, бактерияларды бірнеше минут ішінде соққыға түсіріп өлтіреді, осылайша механобактерицидтік әсер деп аталады. 2020 жылы зерттеушілер катиондық полимерлерді адсорбциялау және фемтосекундтық лазерлік беттік құрылымдауды біріктіріп, боросиликатты шыны беттерінде грам-оң Staphylococcus aureus және грам-теріс Escherichia coli бактерияларына қарсы бактерицидтік әсерді тудырды, бұл бактериялардың беттік өзара әрекеттесуін зерттеу үшін практикалық платформаны ұсынады.
Material surfaces can exhibit bactericidal properties because of their crystallographic surface structure. Somewhere in the mid 2000s it was shown that metallic nanoparticles can kill bacteria. The effect of a silver nanoparticle for example depends on its size with a preferential diameter of about 1–10 nm to interact with bacteria. In 2013, cicada wings were found to have a selective anti gram negative bactericidal effect based on their physical surface structure. Mechanical deformation of the more or less rigid nanopillars found on the wing releases energy, striking and killing bacteria within minutes, hence called a mechano bactericidal effect. In 2020 researchers combined cationic polymer adsorption and femtosecond laser surface structuring to generate a bactericidal effect against both gram positive Staphylococcus aureus and gram negative Escherichia coli bacteria on borosilicate glass surfaces, providing a practical platform for the study of the bacteria surface interaction.