Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антибиотик
Antibiotic
Окситетрациклин – кең спектрлі тетрациклиндік антибиотиктер тобының екіншісі болып табылады. Окситетрациклин бактериялардың қажетті ақуыздарды өндіру қабілетіне бөгет жасайды. Бұл ақуыздарсыз бактериялар өсе алмайды, көбейе алмайды және саны арта алмайды. Сондықтан окситетрациклин инфекцияның таралуын тоқтатады, ал қалған бактериялар иммундық жүйе арқылы өлтіріледі немесе уақыт өте келе өледі. Окситетрациклин бактериялардың көптеген түрлеріне қарсы тиімді. Дегенмен, бактериялардың кейбір штамдары осы антибиотикке төзімділік танытқан, бұл оның кейбір инфекцияларды емдеудегі тиімділігін азайтыпты. Окситетрациклин хламидиоз, мысалы, пситтакоз, трахома және уретрит, сондай-ақ микоплазма тудыратын инфекциялар, мысалы, пневмонияны емдеу үшін қолданылады. Окситетрациклин акнеге әсер ететін терідегі бактерияларға (Cutibacterium acnes) қарсы белсенділігіне байланысты акне емдеуде қолданылады. Ол Haemophilus influenzae-ге қарсы белсенділігімен байланысты созылмалы бронхиттің күшеюін емдеу үшін де қолданылады. Окситетрациклин рикетсиялар деп аталатын микроорганизмдер тобынан (мысалы, таулы ақ дақ қызбасы) туындаған сирек инфекцияларды емдеу үшін де қолданылуы мүмкін. Инфекцияны қоздыратын бактериялардың оған сезімтал екеніне көз жеткізу үшін, әдетте, тіндердің үлгісі алынады; мысалы, инфекцияланған жерден алынған мақта немесе зәр немесе қан үлгісі. Окситетрациклин 1949 жылы патенттелген және 1950 жылы коммерциялық қолданысқа енгізілген. Бұл препарат Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының қажетті дәрілер тізіміне тетрациклинге альтернатива ретінде енгізілген.
Oxytetracycline is a broad spectrum tetracycline antibiotic, the second of the group to be discovered. Oxytetracycline works by interfering with the ability of bacteria to produce essential proteins. Without these proteins, the bacteria cannot grow, multiply and increase in numbers. Oxytetracycline therefore stops the spread of the infection, and the remaining bacteria are killed by the immune system or eventually die. Oxytetracycline active against a wide variety of bacteria. However, some strains of bacteria have developed resistance to this antibiotic, which has reduced its effectiveness for treating some types of infections. Oxytetracycline is used to treat infections caused by Chlamydia, such as psittacosis, trachoma, and urethritis, and infections caused by Mycoplasma organisms, such as pneumonia. Oxytetracycline is used to treat acne, due to its activity against the bacteria on the skin that influence the development of acne (Cutibacterium acnes). It is used to treat flare ups of chronic bronchitis, due to its activity against Haemophilus influenzae. Oxytetracycline may be used to treat other rarer infections, such as those caused by a group of microorganisms called rickettsiae (e. g., Rocky Mountain spotted fever). To make sure the bacteria causing an infection are susceptible to it, a tissue sample is usually taken; for example, a swab from the infected area or a urine or blood sample. Oxytetracycline was patented in 1949 and came into commercial use in 1950. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines as an alternative to tetracycline.
Медициналық қолданыстар
Окситетрациклин, басқа тетрациклиндер сияқты, жиі және сирек кездесетін көптеген инфекцияларды емдеу үшін қолданылады. Оның жақсы сіңірілу қасиеттері оны орташа ауырлықтағы безеулерді емдеу үшін тетрациклинге қарағанда артық етеді, дозасы тәулігіне төрт рет 250–500 мг, әдетте алты-сегіз аптаға дейін, бірақ үш ай ішінде жақсару болмаса, басқа ем іздеу керек. Ол кейде спирохета инфекцияларын, кластридиялық жара инфекциясын және пенициллинге сезімтал пациенттердегі сиыр қоздырғышын емдеу үшін қолданылады. Окситетрациклин тыныс алу және зәр жолдарының, терінің, құлақтың, көздің және гонорея инфекцияларын емдеу үшін қолданылады, бірақ бактериялардың осы дәрілерге қарсы тұруының күшеюіне байланысты соңғы жылдары осы мақсаттарда қолдануы азайды. Дәрі, әсіресе аллергияға байланысты пенициллиндер және/немесе макролидтерді қолдану мүмкін болмаған жағдайларда тиімді. Ол макролид немесе хинолонның орнына Легионер ауруын емдеу үшін де қолданылуы мүмкін. Окситетрациклин неспецификалық уретрит, Лайм ауруы, бруцеллез, холера, тиф, туларемия және хламидия, микоплазма және рикетсия қоздырғыштарынан туындаған инфекцияларды емдеуде ерекше құнды. Қазіргі уақытта осы жағдайлардың көпшілігі үшін доксициклин окситетрациклинге қарағанда артықшылыққа ие, себебі оның фармакологиялық қасиеттері жақсартылған. Стандартты дозасы – 250-ден 500 мг-ға дейін әр алты сағат сайын ауызға қабылдау. Өте ауыр инфекциялар кезінде доза сәйкесінше арттырылуы мүмкін. Сирек жағдайларда окситетрациклин бұлшыққа инъекциялануы немесе крем, офтальмологиялық май немесе көз тамшысы түрінде жергілікті түрде қолданылуы мүмкін.
Oxytetracycline, like other tetracyclines, is used to treat many infections, both common and rare. Its better absorption profile makes it preferable to tetracycline for moderately severe acne at a dosage of 250–500 mg four times a day for usually six to eight weeks at a time, but alternatives should be sought if no improvement occurs by three months. It is sometimes used to treat spirochaetal infections, clostridial wound infection, and anthrax in patients sensitive to penicillin. Oxytetracycline is used to treat infections of the respiratory and urinary tracts, skin, ear, eye and gonorrhoea, although its use for such purposes has declined in recent years due to large increases in bacterial resistance to this class of drugs. The drug is particularly useful when penicillins and/or macrolides cannot be used due to allergy. It may be used to treat Legionnaire's disease as a substitute for a macrolide or quinolone. Oxytetracycline is especially valuable in treating nonspecific urethritis, Lyme disease, brucellosis, cholera, typhus, tularaemia, and infections caused by Chlamydia, Mycoplasma, and Rickettsia. Doxycycline is now preferred to oxytetracycline for many of these indications because it has improved pharmacologic features. The standard dose is 250 to 500 mg every six hours by mouth. In particularly severe infections, this dose may be increased accordingly. Occasionally, oxytetracycline is given by intramuscular injection or topically in the form of creams, ophthalmic ointments, or eye drops.
Жанама әсерлер
Жағымсыз әсерлер негізінен тетрациклин тобының антибиотиктеріне тән асқазан-ішек және фотосезімталдық аллергиялық реакциялар болып табылады. Бұл өте сирек болса да, кальцийге бай органдарға, мысалы, тістер мен сүйектерге зақым келтіруі мүмкін. Кейде мұрын қуысының эрозиясына себеп болуы мүмкін; осы себепті, тетрациклин жүкті әйелдерге, бала емізетін аналарға және он екі жасқа дейінгі балаларға, маман дәрігердің бекітуімен және басқа ауыстырарлық дәрілердің болмаған жағдайларында ғана қолданылуы тиіс. Кең спектрлі антибиотиктермен емделгеннен кейін кандидоз (күлте) жиі кездеседі.
Side effects are mainly gastrointestinal and photosensitive allergic reactions common to the tetracycline antibiotics group. It can damage calcium rich organs, such as teeth and bones, although this is very rare. It sometimes causes nasal cavities to erode; because of this, tetracyclines should not be used to treat pregnant or lactating women and children under age twelve except in certain conditions where it has been approved by a specialist because there are no obvious substitutes. Candidiasis (thrush) is not uncommon following treatment with broad spectrum antibiotics.
Тарих
Ол алғаш рет Pfizer зертханаларының жанында Finlay және тағы басқалар жасаған Streptomyces rimosus актиномицетін беретін топырақ үлгісінде табылды. 1950 жылы Фрэнсис А. Хохштейн басқарған Pfizer тобы Гарвардтың органикалық химияшысы Роберт Б. Вудвардпен еркін ынтымақтастық орнатып, окситетрациклиннің химиялық құрылымын анықтады, бұл Pfizer компаниясына Terramycin сауда атауымен препаратты жаппай өндіруге мүмкіндік берді. Бұл тетрациклин зерттеуіндегі маңызды жетістік болды және қазіргі кезде ең көп қолданылатын антибиотиктердің бірі – окситетрациклиннің туындысы доксициклиннің ашылуына жол ашты. II типті PKS арқылы өндірілетін басқа да қосылыстар – доксорубицин сияқты қатерлі ісікке қарсы препараттардан бастап тетрациклин сияқты антибиотиктерге дейінгі маңызды биоактивті қосылыстар. Окситетрациклиннің биосинтезі үш негізгі бөлімге бөлінеді: малонамил-КоА бастапқы бірлігінің сегіз малонил-КоА кеңейтуші бірлікпен кеңейтуін катализдейді. Полипептидтік тізбектің ұзарту процесі Клайзенге ұқсас декарбоксилдену реакцияларының тізбегі арқылы жүреді, осыдан кейін сызықтық тетрациклді тізбек пайда болады. Осылайша, минималды PKS тізбегі қосымша синтезден кейінгі ферменттердің қатысуынсыз толық амидтелген поликетид тірегін құрайды (1-сурет). Сызықтық тетрациклді тізбек пайда болғаннан кейін, төрт рет циклдәну реакциясы аймақтық таңдаулылықпен жүргізілуі керек, нәтижесінде прететрамид деп аталатын ароматты табиғи өнім пайда болады. Окситетрациклин гендер кластерінде бұл ферменттер OxyK (ароматаза), OxyN (циклаза) және OxyI (циклаза) ретінде кодталады. Прететрамидтің түзілуі окситетрациклиннің биосинтезі жолындағы маңызды аралық заттардың біріне жол ашады; бұл – ангидротетрациклиннің пайда болуы. Ангидротетрациклин осы биосинтездік жолдың алғашқы функционалды А сақинасын қамтиды. Ангидротетрациклин пайда болғаннан кейін, АТК монооксигеназасы (OxyS) кофактор NADPH және атмосфералық оттегінің қатысуымен C6 позициясын энантиоселективті түрде тотықтырады, нәтижесінде 5a,11a-дегидротетрациклин пайда болады. Содан кейін, 5a,11a-дегидротетрациклиннің C5 позициясында окситетрациклин гендер кластеріндегі OxyE ретінде кодталған оксигеназа арқылы гидроксилдену жүреді. Бұл 5a,11a-дегидроокситетрациклиннің түзілуіне әкеледі. Алайда, бұл қадамның нақты механизмі әлі анықталған жоқ. Бұл биосинтездің соңғы кезеңі 5a,11a-дегидроокситетрациклиннің α,β-қансыз кетонындағы екі байланыстың тоғысуы арқылы жүзеге асады. Осы соңғы кезеңде кофактор NADPH TchA (редуктаза) арқылы тотықтырғыш агент ретінде қолданылады. Тотығу кезінде конъюгация нәтижесінде энол түріне басымдық беріледі, осылайша ароматты поликетид окситетрациклин пайда болады. 2-суретте жоғарыда сипатталғандай биосинтез көрсетілген, сондай-ақ окситетрациклиннің биосинтезіндегі соңғы кофактор ретінде қолданылатын NADPH-тың жебелермен көрсетілген механизмі де бейнеленген.
It was first found near Pfizer laboratories in a soil sample yielding the actinomycete Streptomyces rimosus by Finlay et al. In 1950, a group at Pfizer led by Francis A. Hochstein, working in a loose collaboration with the Harvard organic chemist Robert B. Woodward, worked out the chemical structure of oxytetracycline, enabling Pfizer to mass produce the drug under the trade name Terramycin. This discovery was a major advancement in tetracycline research and paved the way for the discovery of an oxytetracycline derivative, doxycycline, which is one of the most popularly used antibiotics today. Other compounds produced via type II PKSs are important bioactive compounds ranging from anticancer agents like doxorubicin to antibiotics such as tetracycline. The biosynthesis of oxytetracycline can be broken down into three general portions: to catalyze the extension of the malonamyl CoA starting unit with eight malonyl CoA extender units. The process of elongating the polypeptide skeleton occurs through a series of Claisen like decarboxylation reactions until the linear tetracyclic skeleton is formed. Thus, minimal PKSs form a completed amidated polyketide backbone without any additional post synthase tailoring enzymes (Figure 1). Following the formation of the linear tetracyclic skeleton, four successive cyclization reactions must occur in a regioselective manner to produce the aromatic natural product known as pretetramid, a common precursor to both oxytetracycline and other tetracycline antibiotics. In the oxytetracycline gene cluster, these enzymes are encoded as OxyK (aromatase), OxyN (cyclase), and OxyI (cyclase). Formation of pretetramid allows for one of the most important intermediates en route to the biosynthesis of oxytetracycline; this is the generation of anhydrotetracycline. Anhydrotetracycline contains the first functionalized A ring in this biosynthetic pathway. After the formation of anhydrotetracycline, ATC monooxygenase (OxyS) oxidizes the C 6 position in an enantioselective manner in the presence of the cofactor NADPH and atmospheric oxygen to produce 5a,11a dehydrotetracycline. Next, a hydroxylation occurs at the C 5 position of 5a,11a dehydrotetracycline via the oxygenase encoded as OxyE in the oxytetracycline gene cluster. This produces the intermediate 5a,11a dehydro oxytetracycline. However, the exact mechanism of this step remains unclear. The final step of this biosynthesis occurs through the reduction of a double bond in the α, β—unsaturated ketone of 5a,11a dehydro oxytetracycline. In this final step, the cofactor NADPH is employed by TchA (reductase) as the reducing agent. Upon reduction, the enol form is favored due to conjugation, thus producing the aromatic polyketide oxytetracycline. Figure 2 shows the biosynthesis as described above, as well as an arrow pushing mechanism of NADPH being used as the final cofactor in the biosynthesis of oxytetracycline.
Ветеринариялық көрсетілімдер
Окситетрациклин бал араларында американдық және еуропалық ішек ауруының таралуын бақылау үшін қолданылады. Окситетрациклинді малдың тыныс алуындағы бұзылыстарды түзету үшін де қолдануға болады. Ол ұнтақ түрінде немесе бұлшықет ішіне инъекция арқылы беріледі. Америкалық мал шаруашылығы өндірушілері мал мен құстарды аурулар мен инфекциялардан сақтау үшін окситетрациклинді мал азығына қосады. Антибиотик жануардың асқазан-ішек жолында ішінара сіңіріледі, ал қалғаны тыңайтқышта қалады. Ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу қызметінің ғалымдары окситетрациклиннің түрлі экологиялық жағдайларда тыңайтқышта ыдырайтынын зерттеді. Олар тыңайтқыштың сумен толуымен ыдыраудың баяулағанын анықтады және мұның себебі оттегі деңгейінің төмендеуі екенін қорытындылады. Бұл зерттеулер өндірушілерге мал азығындағы окситетрациклиннің қоршаған ортаға, бактерияларға және антибиотиктерге төзімділікке тигізетін әсерін түсінуге көмектеседі. Окситетрациклин босатылып, кейін қайта ұсталған балықтарды таңбалау үшін қолданылады. Окситетрациклин сүйек тінінің қалыптасуына кедеріс келтіріп, өсіп келе жатқан сүйектерде көзге көрінетін із қалдырады. Окситетрациклин Terramycin 200 (TM200) деген атпен балықтарға арналған кең спектрлі антиинфекциялық препарат ретінде жасалған. Ол лосось, сом және омарларға зиян келтіретін кейбір ауруларды бақылау үшін қолданылады.
Oxytetracycline is used to control the outbreak of American foulbrood and European foulbrood in honeybees. Oxytetracycline can be used to correct breathing disorders in livestock. It is administered in a powder or through an intramuscular injection. American livestock producers apply oxytetracycline to livestock feed to prevent diseases and infections in cattle and poultry. The antibiotic is partially absorbed in the gastrointestinal tract of the animal and the remaining is deposited in manure. Researchers at the Agricultural Research Service studied the breakdown of oxytetracycline in manure depending on various environmental conditions. They found the breakdown slowed with increased saturation of the manure and concluded this was a result of decreased oxygen levels. This research helps producers understand the effects of oxytetracycline in animal feed on the environment, bacteria, and antimicrobial resistance. Oxytetracycline is used to mark fish which are released and later recaptured. The oxytetracycline interferes with bone deposition, leaving a visible mark on growing bones. Oxytetracycline has been formulated as a broad spectrum anti infective for fish under the name Terramycin 200 (TM200). It is used to control certain diseases that adversely affect salmonids, catfish, and lobsters.