Афина 1896: Бірінші заманауи Олимпиада ойындары

Кіріспе

Афина, Грекияда өткен көп түрлі спорттық жарыс

1896 жылғы жазғы Олимпиада ойындары, ресми түрде I Олимпиада ойындары (Αγώνες της 1ης Ολυμπιάδας) және көбінесе Афина 1896 (Αθήνα 1896) деп аталады, қазіргі заманғы тарихта өткен алғашқы халықаралық Олимпиада ойындары еді. Француз аристократы Пьер де Кубертен құрған Халықаралық Олимпиада комитеті (ХОК) ұйымдастырды. Ойындар 6 сәуірден 15 сәуірге дейін Афина, Грекияда өтті. Ойындарға 14 ұлт (ХОК мәліметінше, бұл сан әртүрлі интерпретацияға түсуі мүмкін) және 241 спортшы (барлығы ерлер; бұл сан да даулы) қатысты. Қатысушылардың барлығы еуропалық немесе Еуропада тұратын, АҚШ командасынан басқа. Жарысқа қатысқан спортшылардың 65%-дан астамы гректер еді. Жеңімпаздар күміс медальмен, ал екінші орын алғандар қола медальмен марапатталды. Кейіннен ХОК бұл медальдарды алтын және күміске ауыстырып, үшінші орын алған спортшыларға қола медаль табыстады. 14 қатысушы елдің 10-ы медаль жеңіп алды. АҚШ ең көп алтын медальді – 11-ді, ал Грекия ең көп медальді – 47-ні жеңіп алды. Гректер үшін ең маңызды оқиға – отандасы Спиридон Луидің марафондағы жеңісі болды. Ең сәтті спортшы – неміс күресшісі және гимнаст Карл Шуман, ол төрт жарыста жеңіске жетті. Афина Кубертен ұйымдастырған 23 маусым 1894 жылғы Париж конгресінде бірауыздан тұңғыш заманауи Олимпиада ойындарын қабылдауға таңдалды, сондай-ақ осы конгресте ХОК құрылды, себебі Грекия ежелгі Олимпиада ойындарының отаны еді. Негізгі арена – Панафина стадионы, онда жеңіл атлетика және күрес өтті; басқа да ареналарға велосипед спорты үшін Нео Фалирон велодромы және фехтование үшін Заппион кірді. Ашылу рәсімі 6 сәуірде Панафина стадионында өтті, оның барысында жарысқа қатысқан спортшылардың көпшілігі ұлттық белгісі бойынша стадионның орталық алаңында орналасты. Ұйымдастыру комитетінің президенті, тәжді ханзада Константиннің сөзінен кейін оның әкесі Ойындарды ресми түрде ашты. Содан кейін тоғыз оркестр мен 150 хор әншісі Спиридон Самарас жазған, ақын Костис Паламас сөзін жазған Олимпиада гимнін орындады. 1896 жылғы Олимпиада ойындары үлкен жетістікке ие болды. Ойындарға осы уақытқа дейін өткен барлық спорттық жарыстардың арасында ең көп халықаралық қатысушы жиналды. Панафина стадионы спорттық жарысты тамашалауға келген адамдармен толып тасты, мұндай көп көрермен бұрын ешқашан жиналмаған еді. Ойындардан кейін Кубертен мен ХОК-ке Грекия королі Георгий және Афинадағы американдық спортшылар сияқты бірнеше белгілі тұлғалар келесі Олимпиада ойындарын Афинада өткізу туралы өтініш жасады. Алайда, 1900 жылғы жазғы Олимпиада ойындары Париж қаласында өткізуге жоспарланған еді және 1906 жылғы аралық Олимпиада ойындарынан басқа, Олимпиада ойындары 108 жылдан кейін 2004 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дейін Грекияға оралмады.

The 1896 Summer Olympics, officially known as the Games of the I Olympiad (Αγώνες της 1ης Ολυμπιάδας) and commonly known as Athens 1896 (Αθήνα 1896), was the first international Olympic Games held in modern history. Organised by the International Olympic Committee (IOC), which had been created by French aristocrat Pierre de Coubertin, it was held in Athens, Greece, from 6 to 15 April 1896. Fourteen nations (according to the IOC, though the number is subject to interpretation) and 241 athletes (all males; this number is also disputed) took part in the games. Participants were all European, or living in Europe, with the exception of the United States team. Over 65% of the competing athletes were Greek. Winners were given a silver medal, while runners up received a copper medal. Retroactively, the IOC has converted these to gold and silver, and awarded bronze medals to third placed athletes. Ten of the 14 participating nations earned medals. The United States won the most gold medals, 11, while host nation Greece won the most medals overall, 47. The highlight for the Greeks was the marathon victory by their compatriot Spyridon Louis. The most successful competitor was German wrestler and gymnast Carl Schuhmann, who won four events. Athens had been unanimously chosen to stage the inaugural modern Games during a congress organised by Coubertin in Paris on 23 June 1894, during which the IOC was also created, because Greece was the birthplace of the Ancient Olympic Games. The main venue was the Panathenaic Stadium, where athletics and wrestling took place; other venues included the Neo Phaliron Velodrome for cycling, and the Zappeion for fencing. The opening ceremony was held in the Panathenaic Stadium on 6 April, during which most of the competing athletes were aligned on the infield, grouped by nation. After a speech by the president of the organising committee, Crown Prince Constantine, his father officially opened the Games. Afterwards, nine bands and 150 choir singers performed an Olympic Hymn, composed by Spyridon Samaras, with words by poet Kostis Palamas. The 1896 Olympics were regarded as a great success. The Games had the largest international participation of any sporting event to that date. The Panathenaic Stadium overflowed with the largest crowd ever to watch a sporting event. After the Games, Coubertin and the IOC were petitioned by several prominent figures, including Greece's King George and some of the American competitors in Athens, to hold all the following Games in Athens. However, the 1900 Summer Olympics were already planned for Paris and, with the exception of the Intercalated Games of 1906, the Olympics did not return to Greece until the 2004 Summer Olympics, 108 years later.

Ойындарды қайта жаңғырту

XIX ғасырда Еуропадағы бірнеше шағын спорт фестивальдері Ежелгі Олимпиада ойындарының атымен атала бастады. 1870 жылғы Олимпиада ойындары Панафина стадионында өтті, ол осы оқиға үшін қайта жаңартылған еді, және 30 000 көрерменге тарта білді. Француз педагогы және тарихшысы Пьер де Кубертен Уильям Пенни Брукстің көп ұлтты және көп түрлі спорттық іс-шараны құру идеясын қабылдады – ежелгі ойындарға тек грек тегінің еркек атлеттері ғана қатысуға рұқсат етілген. 1890 жылы Кубертен «La Revue Athletique» журналында Мач Венлоктың маңыздылығын баяндайтын мақала жазды. Дәл сол жерде, 1850 жылдың қазан айында жергілікті дәрігер Уильям Пенни Брукс Уенлок Олимпиада ойындарын құрды, ол спорт пен ойын-сауық фестивалі болды, оған жеңіл атлетика және крикет, футбол және квоттар сияқты командалық спорт түрлері кірді. Кубертен сондай-ақ 1859, 1870 және 1875 жылдары «Олимпиада» деген атпен грек ойындарын ұйымдастырған бизнесмен және меценат Евангелис Заппастан да шабыт алды. 1896 жылғы Афина ойындарын Евангелис Заппас пен оның туысы Константинос Заппас қалдырған мүліктері және Грекия үкіметінің тақ мұрагері Константин арқылы Панафина стадионының екінші рет жөнделуін демеушілік етуді сұраған Джордж Аверофф қаржыландырды. Грекия үкіметі бұл шешімді қабылдады, тіпті мармардан жасалған стадионды жөндеу шығындары Евангелис Заппас тарапынан қырық жыл бұрын толығымен төленген болатын. 1894 жылдың 18 маусымында Кубертен Париждегі Сорбоннада 11 елдің спорттық қоғамдарының өкілдеріне өз жоспарларын ұсыну үшін конгресс ұйымдастырды. Конгресс оның ұсынысын қабылдағаннан кейін, алғашқы заманауи Олимпиада ойындарының күнін анықтау қажет болды. Кубертен ойындарды 1900 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмемен бірге өткізуді ұсынды. Конгресс мүшелері алты жылдық күту мерзімі халықтың қызығушылығын азайтуы мүмкін деп алаңдады, сондықтан 1896 жылы алғашқы Ойындарды өткізуге шешім қабылдады. Күні белгіленгеннен кейін, конгресс мүшелері қонақ қаланың таңдалуына назар аударды. Афинаның алғашқы Ойындарды қабылдауына қалай шешім қабылданғаны әлі де құпия болып табылады. Келесі жылдары Кубертен де, Деметриус Викелас та таңдау процесін еске түсірді, бұл конгрестің ресми хаттамасына қайшы келді. Көптеген мәліметтерде бірнеше конгрессмендер алдымен Лондонды ұсынған, бірақ Кубертен оған келіспеген. Грекияны өкілдік еткен Викеласпен қысқаша әңгімелескеннен кейін Кубертен Афинаны ұсынды. Викелас 23 маусымда Афина ұсынысын ресмилады, ал Грекия Олимпиаданың бастапқы отаны болғандықтан, конгресс шешімді бірауыздан мақұлдады. Содан кейін Викелас жаңадан құрылған Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) бірінші президенті болып сайланды.

During the 19th century, several small scale sports festivals across Europe were named after the Ancient Olympic Games. The 1870 Olympics at the Panathenaic stadium, which had been refurbished for the occasion, had an audience of 30,000 people. Pierre de Coubertin, a French pedagogue and historian, adopted William Penny Brookes' idea to establish a multi national and multi sport event—the ancient games only allowed male athletes of Greek origin to participate. In 1890, Coubertin wrote an article in La Revue Athletique, which espoused the importance of Much Wenlock, a rural market town in the English county of Shropshire. It was here that, in October 1850, the local physician William Penny Brookes had founded the Wenlock Olympian Games, a festival of sports and recreations that included athletics and team sports, such as cricket, football and quoits. Coubertin also took inspiration from the earlier Greek games organised under the name of Olympics by businessman and philanthropist Evangelis Zappas in 1859, 1870 and 1875. The 1896 Athens Games were funded by the legacies of Evangelis Zappas and his cousin Konstantinos Zappas and by George Averoff who had been specifically requested by the Greek government, through crown prince Constantine, to sponsor the second refurbishment of the Panathenaic Stadium. The Greek government did this despite the cost of refurbishing the stadium in marble already being funded in full by Evangelis Zappas forty years earlier. On 18 June 1894, Coubertin organised a congress at the Sorbonne, Paris, to present his plans to representatives of sports societies from 11 countries. Following his proposal's acceptance by the congress, a date for the first modern Olympic Games needed to be chosen. Coubertin suggested that the Games be held concurrently with the 1900 Universal Exposition of Paris. Concerned that a six year waiting period might lessen public interest, congress members opted instead to hold the inaugural Games in 1896. With a date established, members of the congress turned their attention to the selection of a host city. It remains a mystery how Athens was finally chosen to host the inaugural Games. In the following years both Coubertin and Demetrius Vikelas would offer recollections of the selection process that contradicted the official minutes of the congress. Most accounts hold that several congressmen first proposed London as the location, but Coubertin dissented. After a brief discussion with Vikelas, who represented Greece, Coubertin suggested Athens. Vikelas made the Athens proposal official on 23 June, and since Greece had been the original home of the Olympics, the congress unanimously approved the decision. Vikelas was then elected the first president of the newly established International Olympic Committee (IOC).

Ұйым

Олимпиада ойындары Грекияға қайта оралады деген жаңалықты грек халқы, БАҚ және патша отбасы жақсы қабылдады. Кубертеннің сөзінше, "Тақ мұрагері Константин Афинада Олимпиада ойындарының ашылуы туралы естіп, зор қуанышқа бөленді". Кубертен былай деп растады: "Патша мен Тақ мұрагері осы ойындарды өткізуге өз қамқорлығын көрсетеді". Константин кейіннен одан да көп іс жасады; ол 1896 жылғы ұйымдастыру комитетінің төрағалығына құлшына кірісті. Дегенмен, елде қаржылық қиындықтар мен саяси тұрақсыздық болды. 19 ғасырдың соңғы жылдары премьер-министр лауазымы Шарлаос Трикупис пен Теодорос Делиганнис арасында жиі алмасып тұрды. Осы қаржылық және саяси тұрақсыздық салдарынан премьер-министр Трикупис және ұлттық Олимпиадалар сериясын ұйымдастыруға тырысқан Zappas Олимпиада комитетінің президенті Стефанос Драгумис Грекияның бұл шараны өткізе алмайтынына сенді. 1894 жылдың соңында Стефанос Сколудис басқарған ұйымдастыру комитеті Ойындардың құны Кубертеннің алғашқы бағалауынан үш есе жоғары екенін мәлімдеді. Олар Ойындар өткізілмейтінін түсіндіріп, отставкаға кетеді. Ойындардың жалпы құны 3,740,000 алтын драхманы құрады. Олимпиада ойындарын қайта жаңғырту перспективасы күмәнді болғандықтан, Кубертен мен Викелас Олимпиада қозғалысын сақтап қалу үшін үгіт бастады. Олардың күш-жігері 7 қаңтар 1895 жылы Викелас мұрагер ханзада Константиннің ұйымдастыру комитетінің төрағалығын қабылдағанын жариялағанда жемісті болды. Оның басты міндеті – Ойындарды өткізуге қажетті қаражатты тарту еді. Ол грек халқының патриотизміне сүйеніп, оларды қажетті қаржыны қамтамасыз етуге шақыруға тырысты. Константиннің ынтасы грек халқынан үлкен қаржылық көмектерді әкелді. Бұл халықтық науқанның нәтижесінде 330,000 драхма жиналды. Арнайы маркалар басылып шығарылды, олардың сатылуы 400,000 драхманы құрады. Билет сатылымынан 200,000 драхма түсті. Константиннің өтінішімен кәсіпкер Джордж Аверофф Панафина стадионының қалпына келтірілуіне қаржы жұмсауға келісті. Аверов осы жобаға 920,000 драхма сыйлады. Оның жомарттығына деген құрметтің нышаны ретінде Аверофтың ескерткіші 1896 жылдың 5 сәуірінде стадион сыртында орнатылды. Ол бүгінгі күнге дейін тұр. Кейбір спортшылар Ойындарға қатысуға мүмкіндік алды, себебі олар Ойындар өткізіліп жатқан кезде Афинада демалыс немесе жұмыс сапарымен болды (мысалы, британдық бәсекелестердің кейбіреуі британ елшілігінде жұмыс істеді). Спортшылар үшін арнайы Олимпиада ауылы 1932 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дейін құрылмады. Сәйкесінше, спортшылар өздеріне жатақхана табуға мәжбүр болды. Жаңа МОК-тың 1894 жылы қабылдаған алғашқы ережесінде тек әуесқой спортшылардың Олимпиада ойындарына қатысуына рұқсат берілді. Осылайша, әртүрлі жарыстар, фехтованиені қоспағанда, әуесқойлық ережелер бойынша өткізілді. Ережелер біркелкі болмағандықтан, ұйымдастыру комитеті әртүрлі ұлттық спорт федерацияларының кодекстерінен таңдау жасауға мәжбүр болды. Қазылар алқасы, төрешілер және ойын директоры ежелгі атауларын сақтап қалды (Эфор, Геланодик және Алитарк). Принц Георг соңғы төреші болды; Кубертеннің сөзінше, "оның қатысуы эфорлардың шешімдеріне салмақ пен бедел берді". Әйелдерге 1896 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысуға рұқсат берілмеді, өйткені де Кубертен олардың қатысуын "практикалық емес, қызықты емес, эстетикалық емес және дұрыс емес" деп есептеді.

News that the Olympic Games would return to Greece was well received by the Greek public, media, and royal family. According to Coubertin, "the Crown Prince Constantine learned with great pleasure that the Games will be inaugurated in Athens." Coubertin went on to confirm that, "the King and the Crown Prince will confer their patronage on the holding of these games." Constantine later conferred more than that; he eagerly assumed the presidency of the 1896 organising committee. However, the country had financial troubles and was in political turmoil. The job of prime minister alternated between Charilaos Trikoupis and Theodoros Deligiannis frequently during the last years of the 19th century. Because of this financial and political instability, both prime minister Trikoupis and Stephanos Dragoumis, the president of the Zappas Olympic Committee, which had attempted to organise a series of national Olympiads, believed that Greece could not host the event. In late 1894, the organising committee under Stephanos Skouloudis presented a report that the cost of the Games would be three times higher than originally estimated by Coubertin. They concluded the Games could not be held, and offered their resignation. The total cost of the Games was 3,740,000 gold drachmas. With the prospect of reviving the Olympic games very much in doubt, Coubertin and Vikelas commenced a campaign to keep the Olympic movement alive. Their efforts culminated on 7 January 1895 when Vikelas announced that crown prince Constantine would assume the presidency of the organising committee. His first responsibility was to raise the funds necessary to host the Games. He relied on the patriotism of the Greek people to motivate them to provide the required finances. Constantine's enthusiasm sparked a wave of contributions from the Greek public. This grassroots effort raised 330,000 drachmas. A special set of postage stamps were commissioned; the sale of which raised 400,000 drachmas. Ticket sales added 200,000 drachmas. At the request of Constantine, businessman George Averoff agreed to pay for the restoration of the Panathenaic Stadium. Averoff would donate 920,000 drachmas to this project. As a tribute to his generosity, a statue of Averoff was constructed and unveiled on 5 April 1896 outside the stadium. It stands there to this day. Some of the athletes would take part in the Games because they happened to be in Athens at the time the Games were held, either on holiday or for work (e. g., some of the British competitors worked for the British embassy). A designated Olympic Village for the athletes did not appear until the 1932 Summer Olympics. Consequently, the athletes had to provide their own lodging. The first regulation voted on by the new IOC in 1894 was to allow only amateur athletes to participate in the Olympic Games. The various contests were thus held under amateur regulations with the exception of fencing matches. The rules and regulations were not uniform, so the Organising Committee had to choose among the codes of the various national athletic associations. The jury, the referees and the game director bore the same names as in antiquity (Ephor, Helanodic and Alitarc). Prince George acted as final referee; according to Coubertin, "his presence gave weight and authority to the decisions of the ephors". Women were not entitled to compete at the 1896 Summer Olympics, because de Coubertin felt that their inclusion would be "impractical, uninteresting, unaesthetic and incorrect".

Орындар

1896 жылғы жазғы Олимпиада ойындары үшін жеті нысан пайдаланылды. Панафина стадионы басты нысан болды, онда тоғыз спорт түрінің төртеуі өткізілді. Марафон қаласы марафон және жеке жол веложарысына таңдалып алынды. Зей шығанағында жүзу, Заппейонда фехтование, Каллитеяда спорттық оқ ату, ал Афина теннис клубында теннис ойындары өтті. 1896 жылғы Олимпиада ойындары кезінде теннис гректерге беймәлім спорт түрі болды. Зеа шығанағы – Афина аймағындағы теңіз порты және яхта тұрағы; жүзу үшін осы нысан таңдалды, себебі Ойындарды ұйымдастырушылар арнайы жүзу бассейнін салуға қаражат жұмсаудан жаңылғысы келді. 1896 жылғы нысандардың төртеуі 2004 жылғы Ойындарда жарыс өткізу үшін қайта пайдаланылды. Велодром 1964 жылы футбол стадионына айналдырылып, Караискакис стадионы деп аталды. Бұл нысан 2004 жылғы Ойындарда футболға пайдалану үшін 2003 жылы қайта жаңартылды. 2004 жылғы Ойындар кезінде Панатинаико стадионы садақ ату жарыстарына және марафонның фиништік сызығына қызмет етті. Марафон қаласы 2004 жылғы Ойындарда марафонның басталу орны болды. Zappeion 1998 жылдан 1999 жылға дейін 2004 жылғы Ойындарды ұйымдастыру комитетінің (ATHOC) алғашқы кеңсесі ретінде, ал Ойындар кезінде – негізгі байланыс орталығы ретінде қызмет етті. Нысан Спорт Сыйымдылығы Сілтеме Афина теннис клубы Теннис Тізімде жоқ. Зей шығанағы Жүзу Тізімде жоқ. Каллитея Оқ ату Тізімде жоқ. Марафон (қала) Жеңіл атлетика (марафон), Велоспорт (жеке жол жарысы) Тізімде жоқ. Нео Фалирон велодромы Велоспорт (трек) Тізімде жоқ. Панатинаико стадионы Жеңіл атлетика, гимнастика, ауыр атлетика және күрес 80,000 Заппейон Фехтование Тізімде жоқ.

Ашылу рәсімі

Пасхалық дүйсенбіде, 6 сәуірде (Грекияда сол кезде қолданылған Юлиан күнтізбесі бойынша 25 наурыз) Бірінші Олимпиада ойындары ресми түрде ашылды. Панафина стадионы шамамен 80 000 көрерменге толы болды, олардың ішінде Грекия королі Георг I, оның әйелі Ольга және ұлдары болды. Жарысқа қатысқан көптеген спортшылар ұлттары бойынша топтасып, стадионның ішкі алаңына орналасты. Ұйымдастыру комитетінің президенті, тәжді ханзада Константиннің сөзінен кейін, оның әкесі Ойындарды ресми түрде (грек тілінде) былай деп жариялады: "Афинадағы алғашқы халықаралық Олимпиада ойындарын ашық деп жария етемін. Ұлт гүлденсін! Грек халқы ұзақ жасасын!" Содан кейін тоғыз оркестр мен 150 хор әншісі Спиридон Самарас жазған, ақын Костис Паламас сөздерімен Олимпиада гимнін орындады. Кейін, 1960 жылға дейін ашылу салтанатында әртүрлі музыкалық нөмірлер орындалды, содан бері Самарас/Паламас шығармасы ресми Олимпиада әнұраны болды (1958 жылы ХОК сессиясының қаулысы). Қазіргі Олимпиада ашылу салтанатының басқа да элементтері кейінірек енгізілді: Олимпиада оты алғаш рет 1928 жылы жағылды, алғашқы спортшылардың анты 1920 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында, ал алғашқы төрешілердің анты 1972 жылғы Олимпиада ойындарында қабылдады.

Оқиғалар

1894 жылы Сорбонна конгресінде Афинадағы бағдарламаға енгізу үшін көптеген спорт түрлері ұсынылды. Алғашқы ресми хабарламаларда футбол және крикет сияқты спорттар қарастырылды, бірақ бұл жоспарлар бекітілмеді және аталған спорт түрлері Олимпиада бағдарламасына енбеді. Ескек және желкендік спорты да жоспарланған болатын, бірақ жарыс күндері олар өткізілмеді: Грецияда арнайы қайықтардың жетіспеуі және шетелдік қатысушылардың болмауы салдарынан желкендік спорты, ал нашар ауа райынан ескек спорты тоқтатылды. Соның нәтижесінде, 1896 жылғы жазғы Олимпиада бағдарламасына 9 спорт түрі, 10 дисциплина және 43 жарыс кірді. Әр дисциплинадағы жарыстар саны жақшада көрсетілген.

Жеңіл атлетика

Жеңіл атлетика жарыстары барлық спорт түрлерінен ең көп халықаралық қатысушыны қамтыды. Басты оқиға – халықаралық жарыста алғаш рет өткізілген марафон болды. Бұрын танылмаған су тасушы Спиридон Луи осы жарыста жеңіске жетіп, Грекияның жалғыз жеңімпазы және ұлттық батыры атанды. Грекияның дискіні лақтыру және ядроны итеру жарыстарында жеңіске жетуге мүмкіндігі болғанымен, ең үздік грек спортшылары екі жарыста да американдық Роберт Гарреттен сәл қалып қойды. Әлемдік рекордтар орнатылмады, себебі халықаралық жарыста бақталастық көрсетуге ниет білдірген үздік спортшылардың саны аз болды. Сонымен қатар, жолдың қисықтары тым өткір болғандықтан, жүгіру кезеңдерінде жылдам нәтиже көрсетуге мүмкін болмады. Дегенмен, АҚШ-тан келген Томас Берк 100 метрлік жарысты 12,0 секундта, ал 400 метрлік жарысты 54,2 секундта жеңіп алды. Берк "құлап тұрып қашқан" (тізесін жерге тигізіп қашқан) стартты қолданған жалғыз спортшы болды, бұл қазылар алқасын қыңырлатты. Ақырында, оған осы "қолайсыз позадан" старт беруге рұқсат етілді. Чили елдігінен Луис Суберкасо 1896 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ұлт үшін жарысқа қатысты. Бұл Чилиді алғашқы жазғы Олимпиада ойындарына қатысқан 14 елдің біріне айналдырды. Суберкасоның нәтижелері ресми есепте көрсетілмеген, бірақ бұл есепте әдетте тек жеңімпаздар тіркеледі және Суберкасо медальдар жеңіп алмады. Кейбір дереккөздерде ол 100 м, 400 м және 800 м жарыстарға тіркелген, бірақ стартқа шықпаған деген ақпарат бар. Чилидің сот-медициналық полициясының сарапшылары жүзді тану арқылы 100 метрлік спринттің 2-ші сериясының танымал суретін зерттеді және Суберкасо қатысушылардың бірі екенін анықтады. Ресми марафоннан кейін Стамата Ревити 40 шақырымдық қашықтықты 5 сағат 30 минутта жүгіріп өтіп, Панатинаико стадионының сыртында аяқтады. Алайда, "Мелпомена" мен Ревити бір адам деп санайтын авторлар соңғысына 4,5 сағаттық жақсы нәтижені жатқызады. 1896 жылғы Олимпиадада әйелдердің қатысуына рұқсат берілмегендіктен, оған ресми жарысқа қатысуға жол берілмеді.

The athletics events had the most international field of any of the sports. The major highlight was the marathon, held for the first time in international competition. Spyridon Louis, a previously unrecognised water carrier, won the event to become the only Greek athletics champion and a national hero. Although Greece had been favoured to win the discus and the shot put, the best Greek athletes finished just behind the American Robert Garrett in both events. No world records were set, as few top international competitors had elected to compete. In addition, the curves of the track were very tight, making fast times in the running events virtually impossible. Despite this, Thomas Burke, of the United States, won the 100 meter race in 12.0 seconds and the 400 meter race in 54.2 seconds. Burke was the only one who used the "crouch start" (putting his knee on soil), confusing the jury. Eventually, he was allowed to start from this "uncomfortable position". Chile claims one athlete, Luis Subercaseaux, who competed for the nation at the 1896 Summer Olympics. This makes Chile one of the 14 nations to appear at the inaugural Summer Olympic Games. Subercaseaux's results are not listed in the official report, though that report typically includes only winners and Subercaseaux won no medals. Some sources claim that he was entered to compete in the 100m, 400m and 800m events but did not start. An appraisal of a famous photo of series 2 of the 100 meters sprint, performed by facial recognition experts of the Chilean forensic police, concluded that Subercaseaux was one of the participants. The day after the official marathon Stamata Revithi ran the 40 kilometer course in 5 hours 30 minutes, finishing outside Panathinaiko Stadium. However, some of the authors, who believe that "Melpomene" and Revithi are the same person, attribute to the latter the more favorable time of 4 1/2 hours. She was denied entry into the official race as the 1896 Olympics excluded women from competition.

Велоспорт

Велосипед жарыстарында Халықаралық велосипедшілер қауымдастығының ережелері қолданылды. Велотрек жарыстары жаңа салынған Neo Phaliron велодромында өтті. Жол жүрісінен тек бір жарыс өтті – Афинадан Марафонға және кері (87 шақырым). Велотрек жарыстарында ең үздік велосипедші француз Пауль Массон болды, ол бір айналымдағы уақыт сынағында, спринтте және 10 000 метрлік жарыста жеңіске жетті. 100 шақырымдық жарыста Массон өзінің отандасы Леон Фламенгтің қарқынын реттеуге көмектесті. Фламенг құлағаннан кейін, және грек қарсыласы Георгиос Колеттистің техникалық бұзылуын жөндеуін күтіп, жарысты жеңіп алды. Австриялық фехтовальщик Адольф Шмал 12 сағаттық жарыста жеңіске жетті, оны бар болғаны екі велосипедші аяқтады, ал жол жарысын Аристидис Константинидис ұтып алды.

Қалқан

Қарулы күрес Заппейонда өтті, ол Евангелис Заппас ежелгі Олимпиада ойындарын қайта жаңғырту үшін берген қаржыға салынған және бұрын ешқандай спорт жарысын көрмеген еді. Олимпиада ойындарына тек әуесқойлардың қатысуына рұқсат етілген басқа спорт түрлерінен өзгеше, фехтованиеде кәсіби спортшылар да қатысуға рұқсат етілді, бірақ бұл жеке жарыс ретінде өткізілді. Бұл кәсіби спортшылар да, әуесқойлар да, тең дәрежедегі спортшылар деп есептелді. Төрт жарыс жоспарланған, бірақ қандай да бір себеппен еппе жарысы тоқтатылды. Фойл бойынша жарысты француз Эжен Анри Гравелот жеңіп, финалда өзінің елдесі Анри Каллоны жеңді. Қалған екі жарыс – сабыр және мастерлік фойлде – грек фехтовальщиктері жеңіске жетті. Соңғы жарыста жеңіс одісқан Леонид Пиргос қазіргі заманғы Олимпиада тарихындағы бірінші грек чемпионы атанды.

Гимнастика

Гимнастика жарысы "Панатинаико" стадионының ішкі алаңында өтті. Германия 11 адамнан тұратын команда жіберді, олар сегіз жарыстың бесеуінде, соның ішінде екі командалық жарыста да жеңіске жетті: көлденең таяқшадағы командалық жарыста неміс командасы жалғыз қатысушы болды. Үш неміс жекелеген жүлделерді жеңіп алды: Герман Вайнгартнер көлденең таяқша жарысында жеңіске жетті, Альфред Флатов параллель таяқшаларда жеңіске жетті, ал күрес жарысында да жеңіске жеткен Карл Шуман секіруде жеңіске жетті. Швейцариялық гимнаст Луи Цуттер жылқыда жарысқанда жеңіске жетті, ал гректер Иоаннис Митропулос пен Николаос Андриакопулос сақиналарда және арқанмен көтерілуде жеңіске жетті.

Атыс

Каллитеядағы полигонда өткен ату жарысы бес түрден тұрды – екеуі мылтықпен, ал үшеуі тапаншамен. Бірінші жарыс, әскери мылтықтан атуда, Пантелис Карасевдас жеңіске жетті, ол барлық оқтарымен нысананы дәл соққан жалғыз қатысушы болды. Екінші жарыс, әскери тапаншадан атуда, екі американдық бауыр Джон мен Самнер Пэйн үстемдік етті. Олар бір жарыста бірінші және екінші орын алған алғашқы бауырлар атанды. Қонақтарды ұялтудан сақтану үшін, бауырлар келесі тапанша жарысына – еркін тапаншадан атуға – тек біреуінің қатысуын шешті. Самнер Пэйн сол жарыста жеңіске жетіп, Олимпиада чемпионының туысы болған алғашқы адам өзі Олимпиада чемпионы атанды. Пэйн бауырлары 25 метрлік тапаншадан ату жарысына қатыспады, себебі төрешілер олардың қарулары қажетті калибрге сай емес екенін анықтады. Олардың қатыспауында Иоаннис Франгудис жеңіске жетті. Соңғы жарыс, еркін мылтықтан ату, сол күні басталды. Бірақ, қараңғылықтың салдарынан жарысты аяқтау мүмкін болмады және ол келесі күні таңертең аяқталды, сол кезде Георгиос Орфанидис чемпион атанды.

Жүзу

Жүзу жарысы ашық теңізде өтті, себебі ұйымдастырушылар арнайы салынған стадионға қажетті қаржыны жұмсаудан бас тартты. Шараны тамашалау үшін Пирей жағалауындағы Зеа шығанағына 20 000-ға жуық көрермен жиналды. Шығанақтағы су суық болды, және бәсекелестер жарыс барысында қиындыққа тап болды. Үш ашық жарыс (ерлерге 100 метрге еркін жүзу, ерлерге 500 метрге еркін жүзу және ерлерге 1200 метрге еркін жүзу) болды, сонымен қатар тек грек теңізшілері үшін арналған арнайы жарыс та өтті, барлығы бір күні (11 сәуір) өткізілді. Венгриялық Альфред Хайос үшін бұл екі жарысқа ғана қатыса алатынын білдірді, себебі жарыстар тым жақын уақытта өтті, ол тиісінше демалып, күшін қайтаруға мүмкіндік бермеді. Дегенмен, ол қатысқан 100 және 1200 метрге еркін жүзуде жеңіске жетті. Кейін Хайос спорт және көркем жарыстарда медаль алған небары екі олимпиадашының бірі болды, ол 1924 жылы сәулет өнерінен күміс медаль ұтып алды. 500 метрге еркін жүзуде австриялық жүзуші Пол Нойман жеңіске жетті, ол қарсыластарын бір жарым минуттан астам айырмамен жеңді.

Теннис

Теннис 19 ғасырдың соңында маңызды спорт түрі болғанымен, Афинадағы турнирге ең үздік ойыншылардың ешқайсысы келмеді. Бәйге Афина теннис клубының кортында және велотренажерлер жарысына арналған велодромдың ішкі жағында өтті. Жеңімпаз атанған Джон Пиус Боландты Оксфордтағы оқуласы, грек Константинос Манос жарысқа тіркеген еді. Афина теннис комитетінің мүшесі ретінде Манос, Боландтың көмегімен, Оксфорд университетінің спорт ортасынан Афина ойындарына қатысушыларды іздеуге тырысты. Бірінші айналымда Боланд 100 метрлік жүгіруден шығарылған, перспективті теннисші Фридрих Траунды жеңді. Боланд пен Траун жұптық бәйгеге бірігіп, финалға өтіп, бірінші сетте жеңілген грек қарсыластарын жеңді.

Ауыр атлетика

1896 жылы ауыр атлетика әлі де жас спорт түрі болатын, және қағидалары бүгінгідей емес еді. Жарыстар ашық ауада, басты стадионның ішкі алаңында өтті, салмақ шектеулері болған жоқ. Алғашқы жарыс қазір "таза және итеру" деп аталатын стильде өтті. Екі спортшы ерекше көзге түсті: шотландық Лансестон Эллиот және даниялық Вигго Йенсен. Екеуі де бірдей салмақ көтерді; бірақ төрағасы принц Джордж болған төрешілер алқасы Йенсен оны жақсырақ орындады деп шешті. Бұл ережемен таныс емес британдық делегация наразылық білдірді. Спортшыларға қосымша талқылауға рұқсат берілді, бірақ ешқайсысы да нәтижені жақсарта алмады, және Йенсен чемпион атанды. Эллиот екі қолмен көтеруден кейін бірден өткен бір қолмен көтеруде өш алды. Йенсен соңғы екі қолмен көтеру әрекеті кезінде жеңіл жарақат алғандықтан, Эллиотқа қарсы тұра алмады, ол жарысты оңай жеңіп алды. Грек көрермендері шотландық жеңімпазды өте әдемі деп таныды. Ауыр атлетика жарысы кезінде бір қызықты оқиға болды: бір қызметшіге салмақтарды алып кетуді тапсырды, бірақ ол үшін бұл қиын міндет болды. Принц Джордж оған көмектесті, салмақты көтеріп алып, көпшілікті қуантқан қашықтыққа лақтырып жіберді.

Күршік

Панафина стадионында өткен күрес жарысында салмақ санаты болмады, сондықтан барлық салмақтағы күресшілердің арасында тек бір жеңімпаз анықталатын болды. Ережелер қазіргі грек-рим күресіне ұқсас болды, бірақ уақыт шегі болған жоқ, сондай-ақ барлық аяқтан ұстауларға тыйым салынбады (қазіргі ережелерден өзгеше). Екі грек күресшісінен басқа, барлық қатысушылар бұрын басқа спорт түрлерімен айналысқан. Ауыр атлетикадан чемпион Лансестон Эллиот гимнастикадан чемпион Карл Шуманмен күш сынасты. Соңғысы жеңіске жетіп, финалға өтті, онда ол бұрын Стефанос Кристопулосты жеңген Георгиос Цитаспен кездесті. Қараңғылықтың салдарынан финалдық жекпе-жек 40 минуттан кейін тоқтатылды; ол келесі күні жалғасты, онда Шуманға жекпе-жекті аяқтау үшін он бес минут жеткілікті болды.

Жабылу рәсімі

12 сәуір жексенбі күні (немесе сол кезде Грекияда қолданылған Юлиан күнтізбесі бойынша 31 наурыз) патша Георгий шенеуніктер мен спортшылар үшін банкет ұйымдастырды (кейбір жарыстар әлі өткізілмегенімен). Сөз сөйлеген кезде, Олимпиаданың Афинада тұрақты түрде өткізілуі керек екенін ол нақты айтты. Ресми жабылу салтанаты келесі сәрсенбіде өтті, бірақ жаңбырдың себебінен сейсенбіге ауыстырылды. Патшалық отбасы тағы да салтанатқа қатысты, оны Грекияның мемлекеттік әнұраны және британдық спортшы және ғалым Джордж С. Робертсон жазған ежегі грек тіліндегі мадақ ашып берді. Содан кейін патша жеңімпаздарға жүлделер тартты. Бүгінгі күннен айырмашылығы, бірінші орын алғандар күміс медаль, зәйтүн бұтағы және диплом алды, ал екінші орын алғандар мыс медаль, лавр бұтағы және диплом алды. Үшінші орын алғандарға жүлде берілмеді. Кейбір жеңімпаздар қосымша жүлделер алды, мысалы, марафон идеясын жасаған Кубертеннің досы Мишель Бреалдан кубок алған Спиридон Луи. Содан кейін Луи медаль алғандарды стадион айналасында марапаттап, Олимпиадалық әнұран тағы да орындалды. Патша бірінші Олимпиаданың аяқталғанын ресми түрде жариялады және стадионнан шығып кетті, ал оркестр грек ұлттық әнұранын орындады, көрермендер ықылас білдірді. Грек патшасы сияқты, көптеген адамдар келесі Ойындарды Афинада өткізуді қолдады; американдық бәсекелестердің көпшілігі мұрагер ханзадаға осы тілегін білдіретін хатқа қол қойды. Алайда Кубертен бұл идеяға қарсы болды, өйткені ол халықаралық айналымды қазіргі Олимпиаданың маңызды қағидасы деп есептеді. Оның тілегі бойынша келесі Ойындар Парижде өтті, бірақ олар сол уақытта өткізілген Әлемдік көрменің артында қалды.

Қатысушы елдер

Ұлттық командалар тұжырымы Олимпиадалық қозғалыстың маңызды бөлігі емес еді, 10 жылдан кейін өткен Аралық ойындарға дейін. Дегенмен, көптеген дереккөздер 1896 жылғы жарысқа қатысушылардың ұлтын тізімдеген және медальдар санын көрсеткен. Қай елдер қатысқандығы туралы маңызды қайшылықтар бар. Халықаралық Олимпиада комитеті 14 елді атап көрсеткен, бірақ олардың тізімін жарияламаған. Төмендегі 14 елді ХОК мойындаған болуы мүмкін. Olympedia 13 елді тізімдеген, Чилиді есептемеген; басқа дереккөздер Чили мен Болгарияны есептемегенде 12 елді, ал осы екеуін қосып, Италияны есептемегенде 13 елді көрсеткен. Кейде Мысыр да қатысушы елдердің қатарына қосылады, себебі ол Дионисий Касдаглис қатысқан, ол жылдар бойы Ұлыбританияда тұрғаннан кейін Александрияда тұратын грек азаматы еді. Бельгия мен Ресей қатысушылардың тізімін ұсынған, бірақ кейіннен бас тартып алған. Қатысқан елдер – 1901 жылға дейін Австралия біртұтас мемлекет емес, алты бөлек басқарылатын британдық колониясы болған. Бірақ Эдвин Флэктің нәтижелері көбінесе оны австралиялық деп көрсетеді. Австрия сол кезде Австрия-Мажарстанның бір бөлігі болған, бірақ австриялық спортшылардың нәтижелері әдетте жеке жарияланады. Болгарияның Олимпиада комитеті гимнаст Шарль Шампо болгар ретінде жарысқа қатысқан деп мәлімдейді. Шампо Болгарияда тұратын швейцариялық азамат еді. Малон мен де Ваэль екеуі де Шампоны швейцариялық деп атайды. Olympedia оны Швейцарияның болгар құрамасының мүшесі ретінде көрсеткен. Чилидің Олимпиада комитеті Луис Суберкасо атты бір спортшының жеңіл атлетика бағдарламасында 100, 400 және 800 метрлік қашықтарда жарысқа қатысқанын мәлімдейді. Егер осылай болса, Олимпиада кезінде ол 13 жаста болған. Бұдан артық егжей-тегжейлі мәліметтер берілмеген, сондай-ақ Суберкасо туралы de Wael немесе ресми есепте айтылмаған. Olympedia оның 100 м, 400 м және 800 м қашықтарға қатысуға тіркелгенін, бірақ жарысқа қатыспағанын хабарлайды. Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі құрамына кіретін әрбір ел үшін жеке спорт ұйымдары бар. Олимпиада ойындарында Ұлыбритания біртұтас ұйым ретінде қатысады, бірақ дәстүрлі түрде "Ұлыбритания" деген атпен, нақтырақ "Біріккен Корольдік" деген атпен емес. Гректердің нәтижелеріне әдетте Кипр, Смирна және Египеттен келген қатысушылардың нәтижелері де кіреді. Кейбір дереккөздер Кипрдің нәтижелерін бөлек көрсетеді, бірақ көпшілігі Кипрдің грек кипрлігі және жалғыз спортшысы Анастасиос Андреуді грек деп есептейді (Кипр сол кезде Ұлыбританияның протектораты болды). Египеттің Александрия қаласында тұратын грек тегіндес спортшы Касдаглис, грек спортшысы Деметриос Петрококкиноспен бірге жеке және жұптық теннис жарыстарында грек ретінде тіркелген. Венгрия, екі елдің Австрия-Мажарстан ретінде ресми түрде біріккеніне қарамастан, әдетте Австриядан бөлек тізімделеді. Ойындарға қатысқан ең танымал итальяндық Карло Айрольди кәсіби спортшы деп танылып, жарысқа қатысудан шеттетілді. Алайда, атысшы Джузеппе Ривабелла да итальяндық болған және жарысқа қатысқан. Швеция сол кезде Норвегиямен одақта болғанымен, Норвегия спортшыларын жібермеді. Теннис жұптары әр түрлі елдердің ойыншыларынан құралуы мүмкін; ХОК мұндай командаларды аралас командалар деп белгілейді.

The concept of national teams was not a major part of the Olympic movement until the Intercalated Games 10 years later, though many sources list the nationality of competitors in 1896 and give medal counts. There are significant conflicts with regard to which nations competed. The International Olympic Committee gives a figure of 14, but does not list them. The following 14 are most likely the ones recognised by the IOC. Olympedia lists 13, excluding Chile; other sources list 12, excluding Chile and Bulgaria; others list 13, including those two but excluding Italy. Egypt is also sometimes included because of the participation of Dionysios Kasdaglis, a Greek national who resided in Alexandria after living in Great Britain for years. Belgium and Russia had entered the names of competitors, but withdrew. Participating Nations – Prior to 1901 Australia was not a unified nation but six separately administered British colonies, but the results of Edwin Flack are typically given with him listed as Australian. – Austria was part of Austria Hungary at the time, though the results of Austrian athletes are typically reported separately. – The Bulgarian Olympic Committee claims that gymnast Charles Champaud was competing as a Bulgarian. Champaud was a Swiss national living in Bulgaria. Mallon and de Wael both list Champaud as Swiss. Olympedia listed him as a member of the Bulgarian team of Swiss nationality. – The Chilean Olympic Committee claims to have had one athlete, Luis Subercaseaux, compete in the 100, 400, and 800 meter races in the athletics programme. If so, he was 13 years old at the Olympics. No further details are given, and no mention is made of Subercaseaux in de Wael, or the Official Report. Olympedia claims that he was entered to compete in the 100m, 400m and 800m events but did not start. – The United Kingdom (of Great Britain and Ireland) maintains separate athletic organisations for each of its constituent countries. In the Olympic Games, the UK participates as a single entity, but conventionally under the name "Great Britain" rather than the more accurate "United Kingdom". – Greek results typically include the results of competitors from Cyprus, Smyrna and Egypt. Some sources give Cypriot results separately, though most count Anastasios Andreou, a Greek Cypriot and the only athlete from Cyprus, as Greek (Cyprus was a protectorate of the United Kingdom at the time). Kasdaglis, an athlete of Greek origins living in Alexandria, Egypt, is listed by the IOC as Greek during both his competition in the singles tennis competition and the doubles tennis competition along with his teammate, the Greek athlete Demetrios Petrokokkinos. – Hungary is usually listed separately from Austria, despite the two being formally joined as Austria Hungary at the time. – The most prominent Italian involved with the games, Carlo Airoldi, was deemed a professional and excluded from competition. However, the shooter Giuseppe Rivabella was also Italian and did compete. – Although Sweden was in state union with Norway at the time, Norway did not send any athletes. – Tennis doubles teams could consist of players from different countries; the IOC labels these Mixed Teams.

Ұлттық олимпиадалық комитеттер бойынша спортшылардың саны

Ұлттық олимпиада комитеттері әлі құрылмаған. Барлық спортшылардың 65%-дан астамы гректерден болды. Аталған елдердің спортшылары: GRE 169, GER 19, USA 14, FRA 12, GBR 10, HUN 7, AUT 3, DEN 3, SUI 2/3, AUS 1, ITA 1, CHI 1, SWE 1, BUL 0/1. Барлығы: 243.