Кіріспе
Мәскеуде өткен көп түрлі спорттық жарысқа 80 ел қатысты, бұл 1956 жылдан бергі ең аз көрсеткіш. АҚШ бастаған 66 ел Совет-Ауған соғысының салдарынан жарысқа толығымен бойкот жариялады. Совет Одағының шегінен тыс жерлерде бірнеше баламалы жарыстар ұйымдастырылды. Толығымен бойкот жариялаған 66 елдің тізіміне кірмеген бойкотқа қатысқан елдердің кейбір спортшылары Олимпиада туы астында жарысқа қатысты. КСРО ең көп алтын және жалпы медальдарды жеңіп алды, КСРО мен Шығыс Германия барлық 203 алтын медальдің 127-сін қанжығасына байлады. Кейіннен КСРО АҚШ-тың 1980 жылғы жарысқа бойкот жариялауына жауап ретінде 1984 жылы Лос-Анджелесте өткен жазғы Олимпиада ойындарына бойкот жариялады.
Eighty nations were represented at the Moscow Games, the smallest number since 1956. Led by the United States, 66 countries boycotted the games entirely, because of the Soviet–Afghan War. Several alternative events were held outside of the Soviet Union. Some athletes from some of the boycotting countries (not included in the list of 66 countries that boycotted the games entirely) participated in the games under the Olympic Flag. The Soviet Union won the most gold and overall medals, with the USSR and East Germany winning 127 out of 203 available golds. The Soviet Union later boycotted the 1984 Summer Olympics in Los Angeles, in response to the US boycott of the 1980 Games.
Қатысудың жалпы сипаттамасы және бойкот
Мәскеу Олимпиадасына сексен ел қатысты, бұл 1956 жылдан бері ең аз көрсеткіш. Қатысқан сексен елдің ішінде жеті Ұлттық Олимпиада комитеті осы ойындарда алғаш рет өнер көрсетті: Ангола, Ботсвана, Кипр, Иордания, Лаос, Мозамбик және Сейшель аралдары. Бұл елдердің ешқайсысы да медаль жеңіп алмады. 1976 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын бойкоттаған 24 елдің шамамен жартысы (Апартеидтік Оңтүстік Африкадағы регби турнирін санкциялаған Жаңа Зеландияны Олимпиададан шығармағанына наразылық білдіріп) Мәскеу ойындарына қатысты. Дегенмен, 1980 жылғы жазғы Олимпиада АҚШ бастаған, тіпті одан да ірі бойкоттың салдарынан бұзылды, себебі АҚШ 1979 жылғы кеңес-ауған соғысына наразылық білдірді. Кеңес әскерлерінің Ауғанстаннан бір ай ішінде шығарылмауы жағдайында АҚШ Мәскеу Олимпиадасын бойкоттайтынын Президент Джимми Картер 1980 жылдың 20 қаңтарында жариялады. 1980 жылғы Олимпиадаға шақырылған 65 ел мен аймақ қатыспады. Олардың көпшілігі АҚШ-тың бойкотқа қатысу туралы бастамасын қолдады, ал қалғандары экономикалық себептерді келтірді. Аятолла Хомейни басқаратын Иран, екі үлкен державаға да жау болғандықтан, Ислам конференциясының Ауғанстанға басып кіруді айыптауына байланысты бойкотқа қатысты. Қытай Халық Республикасы мен Тайвань екеуі де ойындарға қатыспады. Бойкотқа қатысқан көптеген елдер Филадельфияда өткен «Либерти Белл Классик» турниріне қатысты, ол «Олимпиадалық бойкот ойындары» деп те белгілі. Алайда, 1976 жылғы Монреаль Олимпиадасында медальдардың 71 пайызын және алтын медальдардың 71 пайызын осы ойындарға қатысқан елдер жеңіп алды. Бұл, ішінара, Шығыс блогы елдерінде дамыған мемлекеттік допинг бағдарламаларының нәтижесі болды. Ауғанстанға кеңес әскерлерінің араласуына қарсы наразылық ретінде он бес ел ашылу салтанатында ұлттық тулардың орнына Олимпиада туын алып жүрді, ал осы елдердің спортшылары медаль жеңіп алған кезде Олимпиада туы мен Олимпиада әнұраны қолданылды. Жаңа Зеландия, Португалия және Испания спортшылары өздерінің Ұлттық Олимпиада комитеттерінің тулары астында жарысты. Ұлттық тудан басқа тудың астында шеру өткізген кейбір командалар жекелеген спортшылардың бойкоты салдарынан толыққанды болмады, ал кейбір спортшылар шеруге қатыспады. Бойкот жүзу, жеңіл атлетика, бокс, баскетбол, суға секіру, хоккей және ат спортының бәсекеге қабілеттілігіне әсер етті. Олимпиадада 36 елдің спортшылары медаль жеңіп алды, бірақ медальдардың басым бөлігін Кеңес Одағы мен Шығыс Германия иеленді, бұл 1904 жылдан бері ең теңсіз медальдар есебі болды.
Оқиғалар, жазбалар және есірткіге қарсы тесттер
Олимпиадаға 203 жарыс түсті, бұл барлық алдыңғы Олимпиадалардан көп. Ойындар барысында 36 әлемдік, 39 еуропалық және 74 олимпиадалық рекорд жаңаланды. Бұл Монреальдегі көрсеткіштерден де асып түсті. Жарыстар аясында 241 жаңа олимпиадалық рекорд орнатылып, 97 әлемдік рекорд бұзылды. 1980 жылғы жазғы Олимпиадада ешбір спортшы допинг қолданғаны үшін ұсталмады, бірақ спортшылардың тестостерон және басқа да препараттарды пайдаланғаны белгілі болды, бірақ оларға тест әлі дамытылмаған еді. Британ журналисі Эндрю Дженнингстің сөзіне сәйкес, КГБ полковнигі агенттіктің қызметкерлері Халықаралық Олимпиада Комитетінен (ХОК) допингке қарсы күресшілер ретінде танылып, допинг-тесттерді жоюға тырысқан және совет спортшыларын «осы зор күш-жігермен құтқарып алған» деді. 1989 жылғы Австралия Сенаты комитетінің баяндамасында «Мәскеу Олимпиадасының медаль иегерлерінің арасында ешқандай дәрі қолданбаған адам жоқ, әсіресе алтын медаль иегерлері. Көбінесе бірнеше түрлі дәрі қолданылған. Мәскеу Олимпиадасын «Химияшылар Олимпиадасы» деп атауға болар еді» делінген. ХОК Медициналық комиссиясының мүшесі Манфред Донике, несептегі эпитестостеронға қатынасын өлшеу арқылы тестостеронның қалыптан тыс деңгейін анықтау үшін жаңа әдіспен қосымша тесттер жүргізді. Оның жүргізген тесттері ресми болып табылса, сынақтан өткен үлгілердің 20 пайызы, оның ішінде 16 алтын медаль иегерінің үлгілері тәртіптік шараларға әкелген болар еді. 1980 жылғы жазғы Олимпиадада жүгірушіге 5000 және 10000 метр қашықтықта жүлделі орындарды жеңіп алу үшін екі литр қан құйылды.
БАҚ және телерадио хабарларын тарату
1980 жылғы Олимпиаданың негізгі хабар таратушылары КСРО Мемлекеттік телерадиосы (1,370 аккредиттеу картасы), "Евровидение" (31 ел, 818 карта) және "Интервидение" (11 ел, 342 карта) болды. TV Asahi 68 картамен Жапониядағы жағдайды жарыққа шығарды, ал Латын Америкасын өкілдік еткен OTI 59 карта алды, ал Seven Network Австралияны қамтуды жүзеге асырды (48 карта). Олимпиаданы өткізу үшін қосымша қаржы жинау мақсатында Ұйымдастыру комитеті лотерея ұйымдастырды. Лотереядан түскен түсімдер жарыстың жалпы шығындарының 25% құрады.
Құны
Оксфорд Олимпиадасы зерттеуінде 1980 жылғы Мәскеу жазғы Олимпиадасының нақты құны 2015 жылғы доллармен 6,3 миллиард АҚШ долларына бағаланды. Бұл тек спортқа қатысты шығындарды қамтиды, яғни (i) ұйымдастыру комитетінің Ойындарды өткізу мақсатында жұмсаған операциялық шығындары, мысалы, технология, көлік, еңбек ресурстары, басқару, қауіпсіздік, тамақтандыру, салтанаттар және медициналық қызметтерге кеткен шығындар, және (ii) қабылдаушы қала мен ел немесе жеке инвесторлардың Ойындарды өткізу үшін қажетті жарыс алаңдарын, Олимпиада ауылын, халықаралық хабар тарату орталығын және медиа орталығын салуға жұмсаған тікелей капиталдық шығындар. Жол, теміржол немесе әуежай инфрақұрылымы, қонақүйлерді жаңарту немесе Ойындарға дайындық барысында жасалған, бірақ Ойындарды өткізумен тікелей байланысы жоқ басқа да бизнес инвестициялары сияқты жанама капиталдық шығындар ескерілмейді. 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасының құны 2016 жылғы Рио Олимпиадасының 4,6 миллиард долларына (болжамды), 2008 жылғы Пекин Олимпиадасының 40-44 миллиард долларына және тарихындағы ең қымбат Олимпиада – 2014 жылғы Сочи Олимпиадасының 51 миллиард долларына тең. 1960 жылдан бері жазғы Ойындарға жұмсалған орташа құн 5,2 миллиард АҚШ долларын құрайды.
Жебе ату
Алдыңғы үш күннің ешқайсысында төртінші орыннан жоғары көтеріле алмаған финляндиялық Томи Пойколайнен соңғы күні төртінші орыннан шығып, ерлер арасындағы садақ ату жарысын жеңіп алды, ол 2455 ұпай жинады. Ол кеңес спортшысынан үш ұпай ғана артық алып алтын медальді жеңіп алды. Әйелдер арасындағы садақ атудан алтын медальді Еуропа, Кеңес Одағы және әлем чемпионы Кетеван Лосаберидзе (КСРО, қазіргі Грузия) жеңіп алды. Әйелдер арасындағы садақ атудан күміс жүлдені 1979 жылы тоғыз ұлттық және үш әлемдік рекордты жаңартқан Наталья Бутузова (КСРО) иеленді. АҚШ-тың садақ ату командасы ең күшті командалардың бірі саналды, бірақ бойкот салдарынан өзінің мүмкіндіктерін көрсетуге мүмкіндік болмады. Бұл команда барлық рекордтарды өздерінде ұстаған және 1976 жылғы Олимпиада чемпионы Даррел О. Пейс-ті қамтыды, ол сол кездегі Мәскеудегі жеңіс нәтижесінен 100 ұпайға жоғары көрсетіп тұрды.
Жеңіл атлетика
Эфиопиялық Мируц Ифтер Лассе Виреннің 1972 және 1976 жылдардағы жетістіктерін қайталап, 5000 метр және 10000 метр қашықтықтарында жеңіл атлетикадан қос жүлде жеңіп алды. Олимпиада басталмас бұрын Стив Овет Ұлыбританияның біріндегі жексенбілік газеттерінде: «Менің 1500 метрде жеңіске жету мүмкіндігім 90 пайызды құрайды» деп жазды. 800 метрлік Олимпиада алтынын жеңіп, әлем рекордшысы Себастьян Коуды ұтқаннан кейін Овет 1500 метрлік жарыста жеңіске жететінін ғана емес, сонымен қатар әлем рекордын төрт секундқа жақын ұшыратынын мәлімдеді. 1977 жылдың мамыр айынан бері Овет 1500 метрлік жарыста 45 рет қатарынан жеңіске жеткен. Ал Ко 1976 мен 1980 жылдар аралығында 1500 метрге бар болғаны сегіз рет қатысқан. Ко жарыста жеңіске жетіп, соңғы шеңберде үшінші орын алған Оветті ұстап қалды. Америкалық қарсыластардың болмауына байланысты Аллан Уэллс кубалық Сильвио Леонарды жеңіп, 1924 жылдан бері Олимпиаданың 100 метрік жарысында жеңіске жеткен алғашқы британдық атанды. Ойындарға екі апта қалғанда ғана Шығыс Германия құрамасына шақырылған Герд Вессиг биіктікке секіруден алтын медальді жеңіп алды. Бұл оның бұрынғы көрсеткіштерінен 9 см жоғары болды. 1980 жылғы Олимпиадада әйелдер арасындағы қашықтыққа секіруде кеңестік спортшы Татьяна Колпакова өзінің отандастарын және басқа да қарсыластарын жеңіп, жаңа Олимпиада рекордын орнатты. Польшалық Владислав Козакевич штангамен секіруде жеңіске жетті. Бұрынғы рекорд 1920 жылы Антверпен Олимпиадасында тіркелген. Ұзындыққа секіруде үш әйел бір жарыста алғаш рет 7 метрден асып өтті. Германия Демократиялық Республикасының (Шығыс Германия) спортшысы Вальдемар Церпински марафонда екінші рет алтын медальді жеңіп алды. Монреальде 200 метрде жеңіске жеткен ГДР-лық Бэрбел Вёкель бұл атақты сақтап қалған алғашқы әйел болды. Татьяна Казанкина (КСРО) Монреальде жеңіп алған 1500 метрлік титулын сақтап қалды. Әйелдер арасындағы бесқырлы сайыста Надя Ткаченко (КСРО) 5083 ұпай жинап, Олимпиада ойындарында 5000 ұпайдан асып, алтын медальді жеңіп алған алғашқы спортшы атанды. Олимпиада тарихында алғаш рет ұзындыққа секіру финалында сегіз ер адам Лютц Домбровскийдің (ГДР) көрсеткен нәтижесін басып өтті. Бұл көрсеткіш теңіз деңгейінде тіркелген ең ұзын секіру және 9 метрден асып секірген екінші адамның көрсеткіші. Үштік секіруде Виктор Санеев (КСРО; қазіргі Грузия), Мексика, Мюнхен және Монреальде алтын медаль жеңіп алған, Жаак Удмееден (КСРО; қазіргі Эстония) кейін және Бразилияның әлем рекордшысы Жоао Карлос де Оливейрадан озып күміс медальді жеңіп алды. Де Оливейра мен Австралиялық Иан Кэмпбелл де ұзын секіру жасады, бірақ төрешілер оларды бұзушылық деп танып, өлшемеді. Кэмпбеллдің ең ұзын секіруі «сызықтан шығу» деп танылды, оның артқы аяғы секіру кезінде жолға тиді. Кэмпбелл өзінің бұзушылық жасамағанын мәлімдеді және төрешілер оның және де Оливейраның ең жақсы секірулерін кеңестік спортшылардың пайдасына әдейі тастады деген күдік туды. Юрий Седых (КСРО) балғамен лақтырудан алтын медаль жеңіп алды. Монреальдегідей, КСРО осы жарыста алтын, күміс және қола медальдарды жеңіп алды. 1976 жылғы Олимпиада чемпионы Эвелин Яль (ГДР) қайтадан дискіні лақтырудан алтын медаль жеңіп алды. Ол Монреальден бері жеңіліссіз болып, жаңа Олимпиада рекордын орнатты. Кубалық Мария Каридад Колон әйелдер арасындағы найза тастаудан жеңіске жетіп, Олимпиада рекордын жаңартты. Италиялық Сара Симеони әйелдердің биіктікке секіру жарысында жеңіске жетіп, Олимпиада рекордын орнатты. Ол 1976 жылғы Олимпиадада күміс медаль жеңіп алған еді және 1984 жылғы Олимпиадада да күміс медаль жеңіп алды. Жеңіл атлетикада алты әлем рекорды, он сегіз Олимпиада рекорды және жылдың тоғыз үздік нәтижесі тіркелді. Әйелдер арасындағы жүгіруде әлемдік немесе Олимпиадалық рекордтар жаңаланды. Ұлыбританиялық Дейли Томпсон Декафлон жарысында алтын медаль жеңіп алды. Ол Лос-Анджелес Олимпиадасында да алтын медаль жеңіп алды. Кеңестік Данис Кула (кейіннен латыш) ерлер арасындағы найза тастаудан алтын медаль жеңіп алды. Ол сонымен қатар ең жақсы лақтырулардың жалпы сомасын көрсетіп, өзінің тұрақтылығын танытты. Ол командаласы Александр Макаровтан озып шықты. Польшалық алтын медаль иегері Владислав Козакевич, таяқпен секіруде кеңес көрермендерінің наразылығына төрт бағытта да әдепсіз әрекет жасады, бұл халықаралық жанжалға әкеп соқты және нәтижесінде медальдан айрылуға жақын болды. Кеңес шенеуніктерінің қарсыластарының нәтижелерін жоққа шығару үшін өз билігін пайдаланған көптеген жағдайлар тіркелді, сондықтан IAAF шенеуніктері жарыстардың әділдігін сақтау үшін төрешілердің үстінен қарауға мәжбүр болды. Сонымен қатар, кеңестік спортшыларға артықшылық беру үшін стадион қақпаларын ашу және қарсыластарға кедергі келтіру туралы айыптаулар да болды.
Баскетбол
Баскетбол бойкоттың салдарынан ең көп қиындыққа тап болған спорт түрлерінің бірі болды. Орын алмасқанымен, бес ерлер командасы, оның ішінде қорғаудағы Олимпиада чемпионы – АҚШ және АҚШ әйелдер командасы да жарыстан бас тартты. Әйелдер турнирінде бас жүлде Кеңес Одағына бұйырды, олар алтын үшін Болгарияны жеңіп, ал Югославия қола медальді жеңіп алды. Ерлер турнирінде АҚШ ерлер баскетбол командасының алтынды ұтып алмауы екінші рет болды, алғашқы рет Мюнхенде орын алған. Югославия финалда Италияны жеңіп, алтын медальді иеленді. Ал 1972 жылы жеңіске жеткен Кеңес Одағы қола медальді жеңіп алды.
Бокс
Кубалық Теофило Стивенсон ауыр салмақта үш рет қатарынан Олимпиада чемпионы атанған алғашқы боксшы, және шындығында үш Олимпиадада бір салмақ дәрежесінде жеңіске жеткен жалғыз боксшы болды. (Мажарстандық Ласло Папп үш рет чемпион атанған алғашқы боксшы еді). Бокстан Куба алты алтын, екі күміс және екі қола медаль жеңіп алды. AIBA Вал Баркер кубогын Ойындардағы ең үздік стильдегі боксшы деп танылған спортшыға табыс етеді. Жеңімпаз – италиялық Патрицио Олива, ол жеңіл жартылай орта салмақта алтын медаль жеңіп алды.
Қаноэ жүзу
КСРО-ның (қазіргі Беларусь) спортшысы Уладзімір Парфянович каноэде үш алтын медаль жеңіп алды. Лос-Анджелес Олимпиадасы бойкотталғаннан басқа, Шығыс Германияның спортшысы Биргит Фишер 1980 жылдан 2004 жылға дейін барлық Олимпиада ойындарында медаль жеңіп алды. 500 метрлік каяк есуде ол Мәскеуде алтын, Сеулде күміс, Барселонада алтын медаль жеңіп алды.
Велоспорт
Шығыс Германияның Лотар Томс атты спортшысы 1000 метр жеке қуу велосипед жарысында алтын медаль жеңіп алып, әлемдік рекордты шамамен төрт секундқа жаңартты. Сол жарыста қола медальді жамайкалық Дэвид Уэллер жеңіп алды, ол да он алты жылдық әлемдік рекордты жаңартты. 4000 метрлік командалық қуу іріктеу кезеңдерінде жаңа әлемдік жабық стадион рекордтары сегіз рет тіркелді. 189 километрлік жеке жол жарысында Сергей Сухорученков (КСРО) алтын медальді жеңіп алды. Велосипед командасының жол жарысында кеңес командасы Мюнхен мен Монреальдегідей жеңіске жетті. Велосипед спортында әлемдік рекордтар 21 рет жаңаланды.
Суға түсу
Александр Портнов 2 1/2 кері серпіліс жасауға дайындалып тұрғанда, Владимир Сальниковтың 1500 метрге жүзудегі әлемдік рекордын жаңаруының соңғы кезеңінде көрші бассейінде шу көтерілді. Суға секіруші шу тынышқанға дейін бастауын кешіктірді, бірақ ол доскада алғашқы қадамдарын басқанда, Сальников 15 минуттен кем уақытта финишке жеткендігіне байланысты одан да зор шу болды. Ереже бойынша, Портнов бастағаннан кейін, ұшып кеткенше тоқтай алмайды. Швеция төрешісі Г. Оландерге шағымданғаннан кейін, оған секіруді қайталауға рұқсат берілді және ол Мексиканың Карлос Жироннан озып кетті. Кейін Мексика қайта секіруге қарсы наразылық білдірді, ал Шығыс Германияның Фальк Хоффман фототұсқауылдардың жарығынан алаңдағандықтан қайта секіруді қалағанын мәлімдеді. Екеуі де FINA тарапынан қабылданбады. FINA президенті Хавьер Остас швед төрешісінің қабылдаған шешімі "дұрыс" екенін айтты. FINA Олимпиадалық суға секірудің барлық жарыстарын бағалады және төрелік объективті болды деп санайды. Портнов жеңіске жетті, Жирон күміс, ал италиялық Кагнато қола жүлдегер атанды. Мартина Яшке (Шығыс Германия) алдын ала жоғары секіруден кейін төртінші орын алды, бірақ жарыстың екінші күні алтын медальді жеңіп алды. Ирина Калинина (КСРО) трамплиндегі финалда алтын медальді жеңіп алды. Ол алдын ала сайыстардағы он секірісінің нәтижесінде 478,86 ерекше ұпай жинады. Алдыңғы төрт жылда ешбір суға секіруші мұндай нәтиже көрсетпеген. Бұл финалда мексикалық төреші А. Марсикал Карин Гуткеге (Шығыс Германия) секіруді қайталауға рұқсат берді.
Ат спорты
Жеке тосқанау сайысында Польшаның Ян Ковальчик пен КСРО-ның Николай Корольковтың әрқайсысы 8 қателік жасады, бірақ Ковальчик оның жарыс жолын жылдам аяқтағандықтан алтын медальді жеңіп алды. Польша 203 алтын медальдың соңғысын ұтып алды. Мәскеу Олимпиадасының ең үлкен жастағы жүлдегері – 57 жас 283 күндік Петре Роска (Румыния) болды.
Қалқан
Франция фехтованиедан төрт алтын медаль жеңіп алды. Командалық сабля түріндегі фехтование финалында Италия мен КСРО бес олимпиада қатарынан кездесті. КСРО Токио, Мексика және Монреальдегідей жеңіске жетті, ал Италияның күміс медалі – фехтованиедан алған жалғыз медалі болды.
Футбол
КСРО қола жүлдеге ие болды. Чехословакия финалда Германия Демократиялық Республикасын (Шығыс Германияны) 1:0 есебімен жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Матчтар Мәскеу мен Ленинградта (Ресей КСР) өтті, ал кейбір іріктеу ойындары Киев пен Минскіде, Украина КСР және Белоруссия КСР-інде (қазіргі Беларусь және Украина) өткізілді.
Гандбол
Ерлер сайысында Шығыс Германия гандбол финалында КСРО-ны 23–22 есебімен жеңді. Әйелдер турнирінде КСРО барлық ойындарын жеңіп, Олимпиада гандбол титулын сақтап қалды. Югославия және Шығыс Германия тиісінше күміс және қола жүлделерді иеленді.
Далалық хоккей
Әйелдер арасындағы хоккейден алты ел қатысты: Австрия, Үндістан, Польша, Чехословакия, КСРО және Зимбабве. Алтын медальді Зимбабве командасы жеңіп алды. Зимбабве турнирге қатысатынын ойындар басталғанға дейін 35 күн бұрын ғана білді және командасын ашылу салтанатына дейін бір аптадай бұрын таңдады. Олардың ешбір ойыншысы бұрын жасанды жабында ойнаған емес. Кеңес Одағы қола медальді жеңіп алды. Үндістан ерлер арасындағы хоккейден рекордтық сегізінші мәрте жеңіске жетті.
Дзюдо
Жапония қатыспағанда, КСРО бес медаль ұтып алды.
Қазіргі заманғы бессайыс
Қазіргі заманғы бессайыста Джордж Хорват (Швеция) тапаншамен атуда максималды ұпай жинады. Мұндай нәтиже бұрын бір рет ғана, 1936 жылы тіркелген еді.
Қайықтану
Шығыс Германия ескек спортында үстемдік құрды, он төрт жүлдеден он біреуін жеңіп алды. Шығыс Германия ерлер құрамасы сегіз жарыстың жетісінде жеңіске жетті, финляндиялық Пертти Карппинен (Монреаль Олимпиадасының чемпионы атағын сақтап қалған) олардың барлық жарыста жеңіске жетуіне бөгет болды. Шығыс Германия әйелдері алты жарыстың төртеуінде жеңіске жетті. Басқарушысы бар сегіздік ескек спортында британдық команда Шығыс Германиядан 0,74 секундқа қалып, күміс жүлдеге ие болды.
Желкендеу
Жеңіс Таллин қаласында, Кеңес оккупациясы астындағы Эстонияда өтті. Кеңес теңізшісі Валентин Манкин "Жұлдыз" классында алтын медаль жеңіп алды. Ол бұрын "Финн" және "Темпест" кластарында Олимпиада чемпионы атанған, және 2007 жылға дейін үш түрлі класта алтын медаль жеңіп алған жалғыз теңізші болып қала береді.
Атыс
Үш күндік стенд ату марафонында Даниялық Ханс Кьелд Расмуссен жеңіске жетті. Кішкентай калибрлі винтовкадан жатып атуда, венгр Кароли Варга алтын медальді жеңіп, әлемдік рекордты жаңартты.
Жүзу
Владимир Сальников (КСРО) жүзуден үш алтын медаль жеңіп алды. Ол 1500 метрге еркін жүгіруде 15 минуттық шекараны бұзған тарихтағы алғашқы адам болды. Бұл жүзудегі 4 минуттық мәнді бұзумен тең екені белгілі. 1984 жылғы Олимпиада ойындарын бойкот салдарынан өткізіп алды, бірақ 1988 жылы Сеулде осы жарыста қайтадан алтын медаль жеңіп алды. Сальников сондай-ақ 4 × 200 м эстафетасында және 400 м еркін жүгіруде алтын медаль иеленді. 400 метрге еркін жүгіруде ол өзінің әлемдік рекордынан бар болғаны он бір мыңнан бір бөлік секундқа кем Олимпиадалық рекорд орнатты. Монреальдегі 400 метрге еркін жүгіру финалында жетінші және сегізінші орын алған қатысушылар төрт минуттан астам уақытта финиш сызығын кесті. Мәскеуде он алты жүзуші төрт минуттан кем уақытта жүзіп өтті, ал олардың сегізі финалға іліге алмады. Ұлыбританиялық Дункан Гудхью 100 метрге кеудемен жүзуде жеңіске жетті. Швециялық Бенгт Барон 100 метрге арқамен жүзуде алтын медаль жеңіп алды. Ерлер арасындағы 4 × 100 метрлік эстафеталық жарыста финалға қатысқан сегіз команданың әрқайсысы өз елінің ұлттық рекордын жаңартты. 1972 жылдан бері Австралияның алғашқы алтын медалі 4 × 100 метрлік эстафеталық жарыста жеңіске жетті, соңғы кезеңді Нил Брукс жүзіп өтті, австралиялықтар тарихтағы екінші ең жылдам уақытты көрсетті. Шығыс Германиялық әйелдер жүзу жарыстарында үстемдік құрды, 11 жекелей сындағы 9 алтын медальді жеңіп алды, екі эстафетада жеңіске жетті және 6 әлемдік рекорд орнатты. Олар сондай-ақ алты түрлі жарыста барлық үш медальді де иеленді. Барлығы олар 35 медальдің 26-сын жеңіп алды. Кейіннен белгілі болғандай, олардың нәтижелеріне мемлекеттік деңгейде қолдау көрсетілген допинг жүйесі көмектескен. Барбара Краузе (Шығыс Германия) 100 метрге еркін жүгіруде 55 секундтан төмен уақытты көрсеткен алғашқы әйел болды. Рика Райниш (Шығыс Германия) 1979 жылы 100 метрге әлемдік рейтингте 20-шы орын алды, ал 200 метрге тізімге іліге алмады. Олимпиадада ол екі қашықтықта да алтын медаль жеңіп алып, әлемдік рекордтарды жаңартты. 100 метрге батырмамен жүзуде Карен Метщук (Шығыс Германия) өзінің тәжірибелі әріптесі Андреа Поллакты жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Петра Шнайдер (Шығыс Германия) 400 метрге комплекс жүзуде әлемдік рекордты үш секундқа жақсартып, жаңа рекорд орнатты. Монреальдегідей, совет әйелдері 200 метрге кеудемен жүзуде барлық медальдарды жеңіп алды. Бұл жарыста Лина Качушите жеңіске жетті, кейін ол литвалық атанды. Мишель Форд (Австралия) 800 метрге еркін жүгіруде шығыс германиялық қарсыластарынан төрт секундтан астам басымдықпен жеңіске жетті. Жүзуден 230 ұлттық, 22 Олимпиадалық және 10 әлемдік рекорд жаңартты. Осы Олимпиаданың ең жас алтын медаль иегері 17 жастағы мажарлық жүзуші Сандор Владар болды.
Волейбол
Екі волейбол турнирінде де көзге түскен ел – КСРО болды; оның командалары екі алтын медальді де жеңіп алды.
Су полосы
Венгрия су спортынан қола медальді жеңіп алды. Бұл 1928 жылдан бері осы спорт түрінде үздіксіз медаль жеңіп келе жатқандарының жалғасы болды.
Ауыр атлетика
Ауыр атлетикада Олимпиада тарихындағы ең жоғары деңгейге қол жеткізілді. 18 әлемдік рекорд, 2 жасөспірімдер әлемдік рекорды, 100-ден астам Олимпиада рекорды және 108 ұлттық рекорд жаңадан орнатылды. Ауыр атлетиканың ең көне Олимпиада рекорды – 1964 жылы жеңіл салмақтағы серпеліс (snatch) – он үш рет жаңаланды. Юрик Варданян (КСРО; қазіргі Армения) 400 кг-дан астам салмақ көтеріп, алтын медальді жеңіп алған алғашқы орта салмақ категориясының спортшысы болды. Ауыр салмақ категориясында Василий Алексеев (КСРО), Мюнхен және Монреаль Олимпиадаларының чемпионы, сегіз дүркін әлем чемпионы, карьерасында 80 әлемдік рекорд орнатқан болса да, медаль ала алмады. Кеңес ауыр атлеттері 5 алтын медаль жеңіп алды. Ауыр атлетикадағы жаңа салмақ категориясы – 100 кг-ға дейін – Чехословакиялық Ота Зарембаға бұйырды.
Күршік
Грек-рим күресінде мажарстандық Ференц Коксис 163 фунт салмақ дәрежесінде жеңімпаз атанды, себебі бұрынғы чемпион Анатолий Быков белсенсіздігі үшін қатысудан шеттетілді. Кеңес күресшілері 12 алтын медальді жеңіп алды.
Жабылу рәсімі
АҚШ-тың бойкотының нәтижесінде, келесі жазғы Олимпиада ойындарын қабылдаушы қала Лос-Анджелесге табыс ету рәсімін көрсететін жабылу салтанатының дәстүрлі элементтері өзгертілді. Атап айтқанда, АҚШ туының орнына Лос-Анджелес қаласының туы көтерілді, ал АҚШ-тың мемлекеттік әнұранының орнына Олимпиада гимні орындалды. Сонымен қатар, Мәскеу мэрінен Лос-Анджелес мэріне Олимпиада туын табыс етумен байланысты "Антверпен рәсімі" өткізілмеді; оның орнына ту 1984 жылға дейін Мәскеу қалалық билігінде сақталды. Одан әрі, келесі қабылдаушы қала туралы презентация болмады. Ашылу және жабылу салтанаттары Юрий Озеровтың 1981 жылғы "О, спорт – сен әлемсің!" ("О спорт, ты – мир!") фильмінде көрсетілді.
Медальдар саны
Бұл 1980 жылғы Ойындарда медаль жеңіп алған барлық елдердің тізімі.