Кіріспе

Wotje Atoll (Маршалл: Wōjjā, ) — Тынық мұхитындағы 75 аралдан тұратын коралл атолы және Маршалл аралдарының Ратак тізбегінің заңнамалық округі болып табылады.

География

Вотье атоллының жер аумағы Маршалл аралдарындағы ең ірі аймақтардың бірі болып табылады және ішкі лагунаны қамтиды. Атолл шығыс-батыс бағытында созылып жатыр, ең ұзын жері шамамен километрге жетеді, ал ең енді жері шамамен километрді құрайды. 2007 жылғы мәліметтер бойынша, халық саны 1000-ға жуық болды, оның ішінде аралдағы мемлекеттік пансиондық Солтүстік аралдар орта мектебінде тұратын 200-ге жуық жасөспірім болды. 2021 жылғы халық санауы бойынша атоллда 816 адам тұрды. Вотье атоллына Вотье (ең ірісі), Бодао, Энежелталк, Укон, Ветвирок, Кайкен, Вормей, Кимажо, Нинум, Кабен сияқты көптеген кіші аралдар кіреді. Водье аралында шамамен 125 адам тұрады, ол Вотье атоллының басты аралынан 13 шақырымдай қашықтықта орналасқан. Қалған аралдарда адам тұрмайды, олар тек копра өндіру, демалысқа шығу және тағамдық өнімдер жинау үшін пайдаланылады.

Тарих

Еуропалықтар алғаш рет оны 1542 жылғы 25 желтоқсанда испандық Рю Лопес де Виллалобос экспедициясы көріп, көптеген маржандарға және оларда тірелгендіктен, оны Лос-Коралес (испан тілінде – Корал аралдары) деп картаға түсірді. Виллалобос бұл атоллдың бір аралшасын Сан-Эстебан деп атады, себебі олар оған Әулие Стефан күні (1542 жылғы 26 желтоқсанда) қонды. 1885 жылы Вотье атолын Германия империясы Маршалл аралдарының қалған бөлігімен бірге өз алдына жаратты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін арал Жапон империясының Оңтүстік теңіздер мандатына қарасты. Жапондықтар аралда мектеп ашты, ол Ратак тізбегіндегі атолдарға қызмет етті, бірақ әкімшілікті жергілікті билікке қалдырды. Дегенмен, 1930 жылдардың соңынан бастап Вотье ірі жапондық гидроавиациялық базасына айналды, сондай-ақ құрлықтағы ұшақтар үшін екі ұшу-қону жолағы бар әуежай мен бірнеше жүздей қосалқы ғимараттар салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде атоллда жапондық гарнизон орналасты. Вотьедегі жапондық гарнизонның ең көп саны Жапон императорлық теңіз күштерінен 2959 адам, Жапон императорлық армиясынан 424 адам және шамамен 750 азаматтық жұмысшыны құрады, олардың көп бөлігі этникалық корейлер еді. 1943 жылдың ортасынан бастап аралға АҚШ Әскери-теңіз күштерінің авиаторлық шабуылдары жасалды және әскери кемелермен жиі бомбаланды. Маджуро мен Кваджалейн американдық күштердің бақылауына өткеннен кейін шабуылдардың жиілігі мен күші артты, Вотьеге барлық жабдықтау жолдары үзілді. Жапонияның капитуляциясына дейін гарнизонның тек 1244 адамы тірі қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Вотье 1986 жылы Маршалл аралдары тәуелсіздік алғанға дейін Тынық мұхиты аралдарының сенімдік территориясының бөлігі ретінде АҚШ-тың бақылауына өтті. Вотье аралында, соның ішінде үлкен бетонды ұшу-қону жолағы, бекіністер және ауыр артиллерия сияқты Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты көптеген артефакттар сақталған.

Дін

Вотьеде төрт шіркеу бар: католик, протестант, Құдайлар жиналысы және Толық Евангелие.

Көлік

Вотьеге жылына бірнеше рет кемелер келіп, азық-түлік жеткізеді. Бұған қоса, жергілікті үкімет пен сенатор "Солтүстік жұлдызы" деп аталатын шағын кемені пайдаланады, ол көбірек рейс жасайды. Air Marshall Islands әуе компаниясы Вотье әуежайына әуе тасымалын жүзеге асырады.