Томас Гибсон Кроуфорд: Американдық мүсіншінің өмірі мен шығармалары
Thomas Crawford (sculptor)
Томас Гибсон Кроуфорд (1814-1857) – американдық мүсінші, АҚШ Капитолийіне үлкен үлес қосып, оның ең танымал шығармасы – күмбез үстіндегі «Бостандық» мүсіні.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мүсінші (1814–1857)
American sculptor (1814–1857)
Томас Гибсон Кроуфорд (22 наурыз 1814 – 10 қазан 1857) – АҚШ Капитолийіне көптеген көркемдік үлесін қосқан, оның ішінде күмбезінің үстіндегі Бостандық мүсінімен ең танымал американдық мүсінші.
Thomas Gibson Crawford (March 22, 1814 – October 10, 1857) was an American sculptor who is best known for his numerous artistic contributions to the United States Capitol, including the Statue of Freedom atop its dome.
Ерте өмір
Кроуфорд 1814 жылы Нью-Йорк қаласында ирландтық ата-аналардың ұлы ретінде дүниеге келді, оның әкесі Аарон, анасы Мэри (құрмет есімі Гибсон) Кроуфорд болды. Оның балалық шағында суретші Пейджбен бірге оқыды. Оқудағы қабілетіне оның шексіз қиялы кедергі келтірді, ол суреттер мен мүсіндемелер түрінде көрінетін. Өнерге деген құштарлығы оны 19 жасында Нью-Йорк қаласындағы Джон Фрейзи мен Роберт Эберхард Лауництің студиясына, мрамормен жұмыс істейтін суретшілер мен шеберлерге баруға жетеледі. 1834 жылы ол көркемдік білімін жетілдіру үшін шетелге сапарлады, ал 1835 жылдың жазында Римде тұрақтады, бұл оның өмір бойына созылғанын көрсетті. Лауниц Кроуфордқа Бертель Торвальдсенге жол ашатын таныстыру хатын берді, ал Римге келгеннен кейін Кроуфорд Торвальдсеннің шәкірті болды. Оның жетекшілігімен Кроуфорд антикалық ескертулерді және тірі үлгілерді зерттеуге толыққанды берілді.
Crawford was born in New York City in 1814, of Irish parentage, the son of Aaron and Mary (née Gibson) Crawford. In his early years, he was at school with Page, the artist. His proficiency in his studies was hindered by the exuberance of his fancy, which took form in drawings and carvings. His love of art led him, at the age of 19, to enter the New York City studios of John Frazee and Robert Eberhard Launitz, artists and artificers in marble. In 1834, he went abroad for the promotion of artistic studies, and in the summer of 1835 took up his residence in Rome, for life as it proved. Launitz had provided Crawford with a letter of introduction to Bertel Thorwaldsen and upon arriving in Rome, Crawford became a pupil of Thorwaldsen. Under his guidance, Crawford devoted himself to the study both of the antique and of living models.
Мансап
Оның алғашқы идеалдық жұмысы 1839 жылы жасалған Орфей мен Кербер тобы болды, кейін бірнеше жылдан соң Бостон афинеумына сатылып алынды және қазір Бостонның Көркем өнер мұражайында қойылған. Одан кейін топтар, жеке тұлғалар мен барельефтер жасалды, олардың жылдам дайындалуы оның генийінің құнарлылығы мен жан-жақтылығын көрсетті. Олардың арасында Адам мен Хауа және 1900 жылы Бостон афинеумында орналасқан Джозия Квинсидің бюсті; К.С. Перкинс Бостон Көркем өнер мұражайына сыйлаған Хебе мен Ганимед, сондай-ақ сол джентльмен Бостон музыка залына сыйлаған Бетховеннің қола мүсіні, ол қазір Жаңа Англия консерваториясында тұр; Ленокс кітапханасындағы «Ормандағы балалар»; Меркурий мен Психе; Флора, қазір марқұм А.Т. Стюарт ханымның галереясында; үнді қызы; өз қызынан үлгі алған «Билеген Женни» және Кембридждегі Маунт-Оберн зиратындағы шіркеуді әшекейлеген Джеймс Отистің мүсіні бар. 1838 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының құрметті академигі болып сайланды. 1849 жылы осы елге сапармен келгенде Вирджиния штатынан Ричмонд қаласында орнатылатын ескерткіш жасау туралы тапсырыс алды. Ол дереу Римге оралып, жұмысты бастады, оның дизайны бес сәулелі жұлдыз болды, әр сәулесінде тарихи Вирджиниялықтардың мүсіні орналасты, соның ішінде Патрик Генри мен Томас Джефферсон болды. Бұл жұмыстың үстінде Джордж Вашингтонның атқа отырған мүсіні тұрды. Римде жасалған мүсіндер Мюнхендегі құю зауытында құйылды.
His first ideal work was a group of Orpheus and Cerberus, executed in 1839, and purchased, some years later, for the Boston Athenaeum, and now displayed at the Museum of Fine Arts, Boston. This was followed by a succession of groups, single figures, and bas reliefs, whose rapid production bore witness to the fertility as well as the versatility of his genius. Among these are Adam and Eve and a bust of Josiah Quincy, in 1900 in the Boston Athenaeum; Hebe and Ganymede, presented to the Boston Museum of Fine Arts by C. C. Perkins, and a bronze statue of Beethoven, presented by the same gentleman to the Boston Music Hall, which now resides at the New England Conservatory; Babes in the Wood, in the Lenox Library; Mercury and Psyche; Flora, now in the gallery of the late Mrs. A. T. Stewart; an Indian girl; Dancing Jenny, modelled from his own daughter; and a statue of James Otis, which once adorned the chapel at Mount Auburn Cemetery, Cambridge. In 1838, he was elected into the National Academy of Design as an Honorary Academician. In 1849, while on a visit to this country, he received from the state of Virginia an order for a monument to be erected in Richmond. He immediately returned to Rome and began the work, of which the design was a star of five rays, each one of these bearing a statue of some historic Virginian, Patrick Henry and Thomas Jefferson among the number. The work is surmounted by a plinth, on which stands an equestrian statue of George Washington. These statues, modeled in Rome, were cast at a Munich foundry.
АҚШ Капитолимі
Кроуфордтың осыдан кейінгі ең маңызды жұмыстары АҚШ Капитолийі үшін федералды үкімет тапсырыс берген болатын. Олардың арасындағы біріншісі – американдық өркениеттің дамуын символдайтын, нақты өлшемдегі тұлғалары бар мәрмәр фронтон; одан кейін Капитолий күмбезін биіктейтін «Соғыста және бейбітшілікте жеңіске жеткен Бостандық» қола мүсіні келді; ал соңғысы, және оның өмірлік еңбегі – Вашингтонның қоғамдық өмірінен көріністер бейнеленген қола есік. Кроуфордтың ең танымал туындыларының бірі – үнді басшысының мүсіні болды, оған ағылшын мүсіншісі Гибсон жоғары баға беріп, оның қола көшірмесін Римде мәңгілік ескерткіш ретінде сақтауды ұсынды. Оның маңызды жетістіктеріне АҚШ Капитолийі күмбезінің үстіндегі «Соғыста және бейбітшілікте жеңіске жеткен Бостандық» мүсіні, Палата қанатындағы Революциялық соғыс есігі, Сенат қанатындағы қола есіктер мен фронтон мүсіндері кіреді. Ол тек қола есіктерге арналған төменгі рельефтерді ғана бастады, оларды кейін В. Х. Ринехарт аяқтады.
Crawford's most important works after these were ordered by the federal government for the United States Capitol at Washington. First among these was a marble pediment bearing life size figures symbolical of the progress of American civilization; next in order came a bronze figure Freedom Triumphant in War and Peace which surmounts the dome; and last of these, and of his life work, was a bronze door on which are modelled various scenes in the public life of Washington. Prominent among Crawford's works was also his statue of an Indian chief, much admired by the English sculptor Gibson, who proposed that a bronze copy of it should be retained in Rome as a lasting monument. His major accomplishments include the figure above the dome of the United States Capitol entitled Freedom Triumphant in War and Peace, the Revolutionary War Door in the House wing, and the bronze doors and pediment statues for the Senate wing. He was only able to begin the bas reliefs for the bronze doors, which were afterwards completed by W. H. Rinehart.
Жеке өмір
1844 жылы ол Джулия (туған аты Катлер) Уорд пен банкир Сэмюэл Уордтың қызы Луиза Катлер Уордқа үйленді. Оның бауырларының арасында ағасы Сэмюэл Катлер Уорд, ол Уильям Бекхаус Астордың қызы Эмили Асторға және әпкесі Джулия Уорд, ол Сэмюэл Гридли Хоуға үйленген. Томас пен Луизаның төрт баласы болды, оның ішінде:
In 1844, he married Louisa Cutler Ward, a daughter of Julia (née Cutler) Ward and banker Samuel Ward. Among her siblings was brother Samuel Cutler Ward, who married Emily Astor (daughter of William Backhouse Astor Sr.) and sister Julia Ward, who married Samuel Gridley Howe. Together, Thomas and Louisa were the parents of four children, including:
Мэри Кроуфорд Фрейзер (1851–1922), 1874 жылы дипломат Хью Фрейзерге (1837–1894) үйленген жазушы, королева Виктория мен император Мэйдзидің тұсында 1889 жылдан 1894 жылға дейін Ұлыбританияның Жапониядағы елшісі қызметін атқарды. Фрэнсис Марион Кроуфорд (1854–1909), 1884 жылы Одақ армиясының генералы Хирам Берданның қызы Элизабет Берданға үйленген жазушы. Саясатта ол либерал, дінде протестант, мінезі жомарт және мейірімді, кез келген кәсіби немесе әлеуметтік келіспеушіліктерге қарсы болды. Кроуфорд 1856 жылы көру қабілетінің күрт нашарлауын бастан өткерді, бұл оның мансабын аяқтады. Ол Париж, Рим және Лондон қалаларында медициналық көмек іздеді, дәрігерлер оның көзінде және миында қатерлі ісік бар екенін анықтады. Ол 1857 жылдың 10 қазанында Лондонда қайтыс болды. Оның денесі АҚШ-қа қайтарылып, Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Грин Вуд зиратына белгісіз қабірге жерленді.
Mary Crawford Fraser (1851–1922), a writer who in 1874 married diplomat Hugh Fraser (1837–1894), who served as the United Kingdom's Ambassador to Japan from 1889 to 1894 during the reign of Queen Victoria and Emperor Meiji. Francis Marion Crawford (1854–1909), a writer who married Elizabeth Berdan, the daughter of the Union General Hiram Berdan, in 1884. In politics he was a liberal, in religion a Protestant, in character generous and kindly, and adverse to discords, professional or social. Crawford began experiencing significant deterioration in his vision in 1856, which ended his career. He sought medical treatment in Paris, Rome, and London, and physicians discovered cancer of the eye and cancer of the brain. He died in London on October 10, 1857. His body was returned to the United States, and buried in an unmarked grave at Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York.