Дэвид Браун: Британдық кәсіпкер және «Aston Martin» тарихындағы рөлі
David Brown (entrepreneur)
Дэвид Браун: британдық кәсіпкер, David Brown Limited, Aston Martin және Lagonda компанияларының басшысы. Өмірбаяны, мансабы және бизнестік жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Браун (10 мамыр 1904 – 3 қыркүйек 1993) – ағылшын кәсіпкері, оның атасының дөңгелек және станок құралымен айналысқан «Дэвид Браун Лимитед» компаниясының, сондай-ақ «Дэвид Браун Тракторз» компаниясының бас директоры болған. Сондай-ақ ол «Воспер Торникрофт» кеме құрылысшылары мен «Астон Мартин» және «Лагонда» автомобиль өндірушілерінің иесі де болды.
English entrepreneur, born 1904
other businessmen named David Brown
Sir David Brown (10 May 1904 – 3 September 1993) was an English industrialist, managing director of his grandfather's gear and machine tool business David Brown Limited and more recently David Brown Tractors, and once the owner of shipbuilders Vosper Thorneycroft and car manufacturers Aston Martin and Lagonda.
Ерте өмір
Браун 1904 жылы Йоркширдегі Хаддерсфилд қаласындағы Парк-Коттеджде Каролина мен Франк Браун отбасында дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Парк-Коттедж олардың 17 акрлық Парк-Воркс учаскесінде жаңа зауыт салу үшін бұзылып жатысқан. Браун Алмондберидегі Король Джеймс мектебінде және Ланкаширдегі Россолл мектебінде білім алған.
Brown was born in Park Cottage in Huddersfield, Yorkshire, to Caroline and Frank Brown in 1904. Park Cottage was demolished in the Second World War to make way for a new factory, on their 17 acre Park Works site. Brown attended King James's School in Almondbury and Rossall School in Lancashire.
Дэвид Браун және оның ұлдары
Мектепті бітіргеннен кейін Браун 1921 жылы 17 жасында отбасының бизнесі – «Дэвид Браун және Ұлдары» (Хаддерсфилд) компаниясында қарапайым шәкірт ретінде жұмыс істей бастады. Ол таңғы сағат 7:30-ға дейін 6 миль жолды велосипедпен жүріп жұмысқа барды. Бұл компанияны оның атасы Дэвид құрған еді. Әкесі автомобильдерге қызығушылық танытпайтын және жүргізбейтін, ал анасы жақсы жүргізуші болған. Ол кішкентай кезінде Дэвид Браун & Sons компаниясының жаңа «Valveless» машинасының сынақ жүргізу кезінде Фредерик Таскер Берджесспен бірге отырған, бірақ 11 жасқа дейін автомобиль жүргізуді үйренбеді. Браунның әкесі оған жұмысқа уақытында жету үшін мотоцикл сатып алуды ұсынды, сондықтан әкесінің мотоциклдер туралы білімі жоқ екенін ескере отырып, кішкентай, қарапайым мотоциклдің орнына Браун «Харли Дэвидсонды» қарастырғаннан кейін, қуатты «Рединг Стандарт» 1000 куб.см V-төрт қозғалтқышты алды. Кейіннен ол қозғалтқышты модификациялап, өнімділігін жақсартты және оны Дербиширдегі «Axe Edge Moor» мен Йоркширдегі «Sutton Bank» төбелеріндегі демалыс күндері өткізілетін жарыстарда сынады. Әкесі оған жаттығу кезінде жарысқа қатысуға тыйым салды. Сату бағасы 30 000 фунт стерлинг болды. Одан әрі сұрағанда Браун бұл компанияның «Aston Martin» екенін білді. Бірнеше күннен кейін Браун компанияның «Feltham» қаласындағы штаб-пәтеріне барып, жаңа прототиптік үлгісі «Atom»-ды сынақтан өткізді. Сатып алғаннан кейін «Atom»-ды өндірістік автомобильге айналдыру жұмыстары басталды. Прототип седан болғанымен, Браун ашық шатырлы автомобильдерді артық көретін, сондықтан шасси ашық төбеге бейімделу үшін қайта жобаланды. Ол жерде ол әйгілі қозғалтқыш конструкторы У.О. Бентлимен кездесті, ол оған компания үшін жұмыс істеп жатқан «LB6» деп аталатын қозғалтқышты көрсетті. Бұл 2580 куб.см көлемді, екі білікшелі 6 цилиндрлі қозғалтқыш еді. Браун бұл қозғалтқышты өзінің жаңа буын «Aston Martin» үлгілері үшін өте қолайлы деп тапты. 1955 жылдың соңында Браун «Tickford» вагондар құрастырушы компаниясын сатып алды. Кейіннен ол барлық «Aston Martin» және «Lagonda» өндірісін «Newport Pagnell» қаласындағы «Tickford» ғимаратына шоғырландырды. «Aston Martin» компаниясының «DB1 (2 литрлік спорттық)», «DB2», «DB3», «DB4», «DB5», «DB6» және «DBS» сериялы автомобильдері Браунның әріптерімен аталатын болды. «Aston Martin» компаниясының басшысы болған кезінде ол жеке көлігі ретінде бәсекелес өнім – «Jaguar XJ Series I» моделін пайдаланды, себебі оны пайдалану арзан болды. «Aston Martin Lagonda» компаниясының жаңа иесі «DB» модельдік белгілеуін тоқтатты, ол 1993 жылы «Ford» компаниясының иелігінде «DB7» моделі енгізілген кезде қайта жаңартылды. «Aston Martin Lagonda» төрағасы Уолтер Хейс Браунды «Aston Martin Lagonda» компаниясының Құрметті өмірлік президенті болуға шақырды, бұл ұсынысты Браун қабылдады.
After leaving school, Brown started work aged 17 in 1921 as if just another apprentice in his family's business, David Brown & Sons (Huddersfield), cycling 6 miles to work by 7.30 a. m This company, which had been founded by his grandfather David, specialised in transmission components. While his father had no interest in cars and did not drive, his mother was a keen driver and as a small child he had ridden beside Frederick Tasker Burgess on test runs of David Brown & Sons new Valveless car but he did not learn to drive until aged 11. Brown's father offered to buy him a motorcycle to help him get to work on time, so relying on his father's ignorance of motor vehicles, instead of a small docile motorcycle, Brown after considering a Harley Davidson obtained a powerful Reading Standard 1,000 cc V twin. He subsequently improved its performance by modifying the engine and raced it in weekend hill climb competitions at Axe Edge Moor in Derbyshire and at Sutton Bank in Yorkshire. While he attended the practice session, his father forbade him from competing in the competition. The asking price was £30,000. On inquiring further Brown discovered that the company was Aston Martin. A few days later Brown visited the company's headquarters at Feltham and test drove their new prototype design, the Atom. Following the purchase, work began on converting the Atom into a production car. While the prototype was a saloon, Brown preferred convertibles so the chassis was redesigned to accommodate an open top. There he met with the famed engine designer W. O. Bentley, who showed him an engine called the LB6 which he had been working on for the company. It was a modern twin cam 6 cylinder engine of 2,580 cc. Brown saw the engine as ideal for his new generation of Aston Martin models. In late 1955, Brown acquired the coachbuilder Tickford. He subsequently concentrated all the Aston Martin and Lagonda manufacturing at the Tickford premises in Newport Pagnell. The legendary 'DB' series of Aston Martin cars, including the DB1 (2 Litre Sports), the DB2, the DB3, the DB4, the DB5, the DB6, and the DBS, were named after Brown using his initials. While at the helm of the Aston Martin company, he used a rival product, a Jaguar XJ Series I, as personal transport as it was cheaper to run. The new owner of Aston Martin Lagonda dropped the DB model designation, which in 1993 was restored during Ford ownership with the introduction of the DB7. Walter Hayes, chairman of Aston Martin Lagonda, invited Brown to become the Honorary Life President of Aston Martin Lagonda, a position which Brown accepted.
Воспер Торникрофт
1963 жылы «Дэвид Браун» корпорациясы «Vosper & Company» компаниясының бақылау пакетін сатып алды, осымен сэр Дэвид Браун төраға болды. 1966 жылы компания «John I. Thornycroft & Company» компаниясымен бірігіп, «Vosper Thornycroft» құрылды. 1977 жылы Лейбористік үкімет компанияның соғыс кемелерін салу бөлімшесін мемлекеттік меншікке алды, ол «British Shipbuilders» бөлімшесіне айналды. Компанияның қалған бөлігі «Дэвид Браун» корпорациясының еншілес компаниясы ретінде акциялық нарықта саудаланды. Ұлттықтандыруға наразы болған Браун Ұлыбританиядан Монте-Карлоға зейнетке шығып кетті.
In 1963, the David Brown Corporation purchased a controlling interest in Vosper & Company, at which Sir David Brown became Chairman. The company merged with John I. Thornycroft & Company to create Vosper Thornycroft in 1966. The warship building division of the company was nationalised by the Labour Government in 1977, becoming a division of British Shipbuilders. The rest of the company remained publicly quoted as a subsidiary of the David Brown Corporation. Bitter about the nationalisation, Brown left Britain to live in retirement in Monte Carlo.
Компанияны сату
1990 жылдың қаңтар айында Браун Дэвид Браун корпорациясының акцияларын 46 миллион фунт стерлингке сатты, бірақ компаниямен құрметті президенті лауазымы арқылы байланысын сақтап қалды.
In January 1990, Brown sold his shares in the David Brown Corporation for £46 million, but retained a link with the company in his role as its honorary president.
Жеке өмір
Жеке өмірінде Браун жаз айларында Хам Поло клубында поло ойнады, ал қысқы демалыстарын көбінесе аң аулаумен өткізді; ол Оңтүстік Оксфорд есікшілерінің бірлескен жетекшісі болды. Ол сондай-ақ Букингемширдегі 700 акрлық шаруашылығында аңшы және жарыс аттарын өсірді. Оның ең үлкен жетістігі – 1957 жылғы Челтенхэм алтын кубогын жеңген Линвелл атты аты болды. Браун білікті ұшқыш болды, оның жеке ұшқышы басқаратын жеке De Havilland Dove ұшағы болды, сонымен қатар ол Хаддерсфилдтің оңтүстік-батысындағы Кросланд Мурда жеке әуежайын құрды. Өмірі бойы ол Хаддерсфилд корольдік ауруханасының басқару кеңесінің, Хаддерсфилд сауда палатасының және Ллойдтың мүшесі болды. 1968 жылы ол өнеркәсіпке қосқан үлесі үшін рыцарь атағын алды. 1926 жылы Браунның ата-анасының қарсылығына қарамастан, олар тойға келмейтін болды, Браун 14 жасынан бері танысқан Дейзи Мюриэл Фертке үйленді. Олардың Дэвид және Анжела есімді екі баласы болды, екеуі де отбасылық бизнеске қатысты. Анжела жарыс жүргізушісі Джордж Абекассиске үйленді. Дейзиден ажырасқаннан кейін Браун 1955 жылы хатшысы Марджори Динске үйленді. Бұл неке де ажырасумен аяқталды, содан кейін ол 1980 жылы жеке көмекшісі Паула Бентон Стоунға үйленді. Сэр Дэвид Браун 1993 жылдың қыркүйегінде Монте-Карлода қайтыс болды. Сегіз жыл өткен соң, "Дэвид Браун Лимитед" компаниясын "Текстрон" сатып алды.
In his personal life, Brown played polo at Ham Polo Club in the summer and during the winter he spent most weekends hunting; he was joint Master of the South Oxford hounds. He also bred hunters and racehorses on his 700 acre farm in Buckinghamshire. His greatest success was his horse Linwell winning the 1957 Cheltenham Gold Cup. Brown was a qualified pilot, had his personal De Havilland Dove, which was normally flown by his personal pilot, and he also established his own airfield at Crosland Moor, to the south west of Huddersfield. During his life he was a member of the Board of Governors of the Huddersfield Royal Infirmary, the Council of Huddersfield Chamber of Commerce and Lloyd's. He was knighted in 1968 for services to industry. In 1926, against the wishes of Brown's parents, who refused to attend the wedding, Brown married Daisy Muriel Firth, who he had known since he was 14. They had two children, David and Angela, both of whom entered the family business. Angela married George Abecassis, the racing driver. Following his divorce from Daisy, Brown married his secretary, Marjorie Deans, in 1955. This marriage also ended in divorce and he subsequently married his personal assistant, Paula Benton Stone, in 1980. Sir David Brown died in September 1993 in Monte Carlo. Eight years later, David Brown Limited was acquired by Textron.