Ангмеринг – Англияның Оңтүстік Даунс ұлттық паркіндегі шағын ауыл. Тарихы қола дәуірінен басталады, римдік вилла қалдықтары бар. Ouistreham қаласымен байланыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ангмеринг – Англияның Оңтүстік Даунс ұлттық паркінің оңтүстік жиегіндегі Батыс Сассекс округіндегі Литтлхэмптон мен Уортинг қалалары арасындағы ауыл және азаматтық округ. Округтың шамамен екі бөлігі (көбінесе A27 тас жолының солтүстігінде) Парк аумағына кіреді. Ол Англия арнасынан 2 километр (1.5 миль) солтүстікте орналасқан, ал Уортинг және Литтлхэмптон тиісінше 6 километр (3.5 миль) шығысқа және батысқа қарай жатыр. Бұл жерде қола дәуірінен бері адамдар қоныстанған (жақын жердегі Хайдаун төбесінде ежелгі төбешік бекінісінің қалдықтарын көруге болады) және римдік вилла мен моншаның қиратындары сақталған. 1976 жылы Ангмеринг Нормандияның Уистрем қаласымен қарым-қатынас орнатты, ол "Рива Белла" деп аталатын жерде орналасқан, мұнда Екінші дүниежүзілік соғыстағы Нормандияға түскен әскерлердің "Жеңіс" жағалауы болған. Ангмеринг теміржол станциясы ауыл орталығынан 1.6 шақырым (1 миль) қашықтықта, Ангмеринг және Ист Престон округтерінің шекарасында орналасқан.
Angmering is a village and civil parish between Littlehampton and Worthing in West Sussex on the southern edge of the South Downs National Park, England. About two thirds of the parish (mostly north of the A27 road) fall within the Park. It is 1.5 mile (2 km) north of the English Channel, and Worthing and Littlehampton are 3.5 mile (6 km) to the east and west respectively. It has been inhabited since the Bronze Age (visible remains of an ancient hill fort can be seen on nearby Highdown Hill) and there are the remains of a Roman Villa and bath house. In 1976, Angmering was twinned with the Normandy town of Ouistreham on the "Riva Bella", the location of the World War II Normandy Landings' Sword Beach. Angmering railway station is mile from the village centre, straddling the boundaries of Angmering and East Preston.
Этимология
"Ангмеринг" атауы шамамен 600 жылға қарайтын саксон шаруалардың қонысынан шыққан болуы мүмкін. Алғашқы аты "Ангенмаэринг" болған, яғни "Ангенмаердің халқы" деген мағынаны білдірген деп саналады. Ғасырлар бойы атаулар әртүрлі өзгерістерге ұшырады, олардың ішінде Ангемэрингтун, Ангмеренгатум, Ангемаэрингум, Ангемэринг, Айнмаринг, Ангмарринг, Ангемаре және Америнг болды. 9 ғасырдың соңында Уэссекс патшасы Ұлы Альфред өзінің туысы Осфертке "Ангмеренгатумды" және оған тиесілі жерді сыйлады.
The name "Angmering" probably derives from a Saxon farming settlement of about 600AD. It is thought that the original name was "Angenmaering" meaning Angenmaer's people. Various name changes took place over the centuries and these included Angemeringatun, Angmerengatum, Angemaeringum, Angemeringe, Aingmarying, Angmarrying, Angemare and Ameringe. Towards the end of the 9th century Alfred the Great, King of Wessex, bequeathed to his kinsman Osferthe ‘ Angmerengatum and the land that thereto longyth’.
Тарих
Жақын жерде үлкен римдік вилла табылды және 1930 жылдары оның бір бөлігі қазылып зерттелді. Қазба жұмыстары негізінен кем дегенде сегіз бөлмеден тұратын үлкен монша үй кешеніне шоғырланды. Бұл виллада Римнің көрнекті азаматы немесе рим-британдық аристократия өкілі тұрған болуы мүмкін, Fishbourne сарайы сияқты, және ол 65-75 жылдар аралығында салынған.
A large Roman villa was discovered nearby and part excavated in the 1930s. The excavation was mainly centred on a large bath house complex comprising at least eight rooms. It may have been occupied by an important Roman citizen or a member of the Romano British aristocracy, like the palace at Fishbourne, and dates from the same period of 65–75AD.
Демография
Жақында Брамли Грин учаскесінің дамуымен, жаңа тұрғындардың келуі Ангмеринг сайлау округіндегі тұрғындар санын 2011 жылғы халық санағы бойынша 7788-ге жеткізді. 2001 жылы халық саны 5639 адамды құрады, бұл соңғы он жылда ауылдың халқы 38,1 пайызға өскенін көрсетеді. 2023 жылға қарай халық саны шамамен 10 100 адамға жетті.
With the recent development of the Bramley Green site, an influx of new residents has brought Angmering's electoral ward's resident population at the 2011 census to 7,788. In 2001 the population was 5,639, illustrating the 38.1 per cent increase in the village's population over the last decade or so. By 2023, the population had grown to about 10,100.
Ұлты
Ұлттық статистика басқармасының 2011 жылғы санақ бойынша мәліметтеріне сәйкес, Ангмерингтің 7788 тұрғынының 97,6 пайызы ақ нәсілді, оның ішінде 94,3 пайызы ақ британиялық, 0,7 пайызы ақ ирландтық және 2,6 пайызы өзге ақ нәсілді деп көрсетілген. Ангмеринг тұрғындарының 2,4 пайызы қара және басқа ұлт өкілдерінен құралған. Бұл ауыл Том Оливердің туған жері, ол атына "l" әрпін қосып, "Олливер" атанды және 1842, 1843 және 1853 жылдарғы Ұлы Ұлттық жарыстарда жеңіске жетті. Импресарио Лорд Бернард Дельфонт және жазбалар продюсері Норман Ньюэлл Ангмерингте тұрған. Актер және әнші Стэнли Холлоуэй 1982 жылы қайтыс болғанға дейін әйелімен бірге Шығыс Престон (Ангмеринг-о-Си) қауымында тұрды. Портрет суретшісі Джульетт Пэннет (1911-2005) және оның отбасы 1960 жылдардың ортасынан 2004 жылға дейін Ангмерингте өмір сүрді.
According to the Office for National Statistics based on the 2011 census 97.6 per cent of the 7,788 population of Angmering were White with 94.3 per cent being White British, 0.7 per cent White Irish and 2.6 per cent identifying as White Other. 2.4 percent of Angmering's residents are from a Black or Minority Ethnic Background. The village was the birthplace of Tom Oliver, who, after adding an l to his name to become Olliver, became the winning rider of the 1842, 1843 and 1853 Grand Nationals. Impresario Lord Bernard Delfont and record producer Norman Newell have lived in Angmering. The actor and singer Stanley Holloway lived in the parish of East Preston (Angmering on Sea) with his wife before his death in 1982. Portrait artist Juliet Pannett (1911 2005) and her family lived in Angmering from the mid 1960s until 2004.