Манчестердің Гей-Аймағы: Канал-стрит тарихы

Кіріспе

Манчестердегі көше, Англия. Канал көшесі – Солтүстік-Батыс Англиядағы Манчестер қаласының орталығында орналасқан және Манчестердің гей ауылының орталығы саналатын көше. Жаяу жүргіншілерге арналған бұл көше Рочдейл каналының батыс жағымен өтеді және гей барлары мен мейрамханаларымен толы. Түнде, ал жылы айларда күндіз де көшеге көптеген келушілер келеді, олардың көпшілігі – әлемнің түкпір-түкпірінен келген ЛГБТ туристері. Көшенің солтүстік бөлігі Миншулл көшесімен, ал оңтүстік бөлігі Принцесс көшесімен жалғасады; көшенің бір бөлігі Рочдейл каналы арқылы Саквилл бағына қарайды.

Тарих

Канал көшесі 1804 жылы Рочдейл каналы салынған кезде, қала арқылы өтетін сауда жолы ретінде дамыды. Пабтар мен басқа да бизнестер каналды пайдаланушыларға, әсіресе жақын маңдағы шлюзге тоқтағандарға қызмет көрсету үшін пайда болды. Аймақ 20-ғасырда ғана гей адамдармен байланыстырыла бастады. 1950 жылдары басқа көлік түрлерінің бәсекесіне байланысты каналдың қолданылуы күрт төмендеді. Мақта фабрикаларымен толы өнеркәсіптік аймақ болғанымен, түнгі уақытта бұл аймақ қызыл шамдар ауданына айналды. Солтүстік Англияда мақта өнеркәсібінің құлдырауынан аймақ қалалық құлдырауға ұшырады. Канал бойындағы аймақ гей-еркектердің жасырын кездесуі үшін өте қолайлы болды, себебі ол қараңғы және адам көп өтпейтін, бірақ Оксфорд Роуд және Пикадилли теміржол станциялары сияқты жақсы көлік байланыстарына жақын орналасқан. 1980 жылдары Үлкен Манчестердің бас комиссары Джеймс Андертон гейлерді «өздері жасаған ластануда мауығумен» айыптады. Бұл Кэрол Эйнскоу, гей-мүлікті дамытушы және оның серігі Питер Далтон Канал көшесіндегі гараж жөндеу ғимаратын сатып алған кезде болды. Сол кездегі басқа гей-барлардан айырмашылығы, бұл ғимарат аймақтағы алғашқы болып үлкен шыны терезелермен жабылған; Эйнскоу «Есіктерді қағып, жасырынудан шаршадым» деді. Балаларға қызмет көрсету және тұрғын үй салаларында, сондай-ақ ауылдың қоғамдық бірлігін нығайтуға көп көңіл бөлінді. Бұл Марди Граға қолдау көрсетуді, 1990 жылы Саквилл-стрит бақтарын сатып алуды және азаматтық серіктестіктерді қолдаған алғашқы британдық кеңес болуды қамтыды. Ауыл гей қауымдастығының мүдделерімен бірікті, мысалы 1988 жылы 28-тармақ заңға айналғанға дейін және одан кейін. Лейбористтік кеңесші Иан Уилмот: «28-тармақ азаматтық бостандықтарға жасалған қорқынышты шабуыл болды, оған қарсы жүздеген адамдар бірікті», - деді. «Адамдар қоршауда қалғандай сезінді. Біздің өз отанымыз да, қаламыздың бір бөлігі де болмады. Бізге бір жер қажет болды. Бұл клубтан артық болуы керек еді. Біз ауылды өмірге келтірдік». Келесі он жылда канал бойында көптеген жаңа және үлкен барлар ашылып, Канал көшесі Еуропадағы ең сәтті гей-ауылдың орталығына айналды, оның ішінде Via Fossa, Velvet, Eden және AXM бар. 1999 жылы Канал көшесі Queer as Folk телесериалының түсірілім алаңы ретінде және 2001 жылы Bob & Rose сериалында көпшілік назарына ілікті. Кейбір барларда есік саясатының қатаңдығы кейбір гетеросексуалдарды «гей» екенін анықтау үшін сұрақтар қойып, кіргізбеуге тырысты, бірақ бұл кейбір ЛГБТ адамдарының кіргізілмеуіне әкелді. Ауылдың танымалдылығы артаған сайын, қылмыстар да көбейді. 2004 жылы ауыл қауымы Slug and Lettuce жаңа барына бойкот жариялады, өйткені желі Манчестер Прайдын қолдауынан бас тартты, нәтижесінде ол жабылды. 2013 жылы Mancunian Matters веб-газетінде Эми Лофтхаус Канал көшесіндегі өзгерістерді зерттеді: «20 жылдан астам уақыттан бері Канал көшесі Манчестердегі гей қауымдастығының орталығы ретінде қарастырылып келеді, бірақ белсенділер оның «гей геттосы» екендігі туралы қауіпті стереотиптерді артта қалдыруды қалайды. Клубтар, пабтар мен мейрамханалар бар ауыл студенттер, тойға дайындалып жатқан қыздар мен демалыс күндерін өткізген достар үшін де танымал орынға айналды. Алайда бұл өзгеріс көшедегілердің бәріне ұнаған жоқ. Жыл басында клуб есіктерінің саясаты туралы дау туды және Канал көшесінің ЛГБТ қауымдастығындағы рөлінің азайып бара жатыр деген қорқыныш болды. 2013 жылдың қазан айында Мантоның жабылуынан гөрі көшедегі өзгеріс еш жерде айқын көрінбеді. Манто 22 жыл бойы көшеде тұрақты болған аймақтағы ең танымал барлардың бірі болды. Манто 2015 жылы ON Bar деген жаңа атпен қайта ашылды, алғашқыда қиындықтарға тап болды, бірақ 2016 жылы Лондондық иелері Канал көшесінің жоғары жағындағы Via-дан сәтті Тони Д Куперді шақырғаннан кейін қайтадан жақсарып кетті». Лофтхаус ЛГБТ жастарының Солтүстік-Батыс аймағының Амелия Лиінің пікірінше, Канал көшесі барлық жақындасуды қамтитын гей аймағы ретінде тым баса назар аударылады: «Бұл ЛГБТ адамдарына қарағанда, әйелдерге арналған тойлар үшін көбірек. Менің ойымша, бұл тым үлкен болып кетті және енді ЛГБТ қауымдастығының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қайта бейімделу және әртараптандыру қажет». Соңғы жылдары бұл аймаққа келетін немесе одан шығатын клиенттердің түрлерінің өзгеруі 2013 жылдың маусым айында Саймон Брасқа қатысты гомофобтық шабуылдарға әкелді деп есептеледі, ол қарақшылар тобының қолынан каналға тасталды. 2015 жылдың ақпан айында гей белсендісі Питер Тэтчелл Манчестер ивнинг ньюс газетінде аймақтың өзгеруі туралы пікірін білдірді: «Егер оның сипатын өзгертуге бір жақты әрекеттер жасалса, бұл өте жаман болар еді. Мен оның дамуына толық қолдау білдіремін, бірақ бұл ЛГБТ қауымдастығының келісімімен болуы керек. Қоғам ретінде, ерекше гей аудандарының қажеттілігі азаюы мүмкін, бірақ біз әлі де сол жағдайда емеспіз. Канал көшесін дегейге түсіру – кері қадам болар еді».

Canal Street developed when the Rochdale Canal was constructed in 1804, a trade artery running through the city. Pubs and other businesses evolved to service the users of the canal, especially the people stopping at the lock nearby. It wasn't until the 20th century when the area first begin to be properly associated with gay people. By the 1950s, use of the canal had greatly declined due to competition from other methods of transport. Whilst assuming the form of an industrial area full of cotton factories, by night the area was a red light district. With the collapse of the cotton industry in Northern England, the area suffered urban decay. The area along the canal was perfect for gay men to meet clandestinely as it was dark and unvisited, but was near to good transport links such as Oxford Road and Piccadilly railway stations. In the 1980s, James Anderton, Chief Constable of Greater Manchester, accused gays of "swirling in a cesspit of their own making" It was created when Carol Ainscow, a gay property developer, alongside her business partner Peter Dalton, bought a garage repair building on Canal Street. Unlike the other gay bars at that time, the building was the first in the area to be clad with large plate glass windows; Ainscow stated, "I felt sick of having to knock on doors and hide". Children's Services and Housing and much official emphasis was placed on strengthening the community element of the Village. This included major support for the Mardi Gras, purchase of the Sackville Street Gardens in 1990, and becoming the first UK council to support civil partnerships. The Village has been unified by issues regarding the gay community, such as Section 28 in the run up to it becoming law in 1988 and the period thereafter. Ian Wilmott, a gay Labour councillor, said, "Section 28 was such a monstrous attack on civil liberties that hundreds of campaigners came together to oppose it. People were feeling besieged. We had no homeland, no part of the city. We needed somewhere It had to be more than a club. We willed the village into existence." Over the next decade, more numerous and larger bars opened along the canal side, turning Canal Street into the centre of the most successful gay village in Europe, including Via Fossa, Velvet, Eden and AXM. In 1999, Canal Street was bought to wider public view through its setting for the television series Queer as Folk, and again in the 2001 series Bob & Rose. Increasingly strict and cautious door policies on some bars attempted to keep some straight people out with questioning on the door to test for "gayness" however this also caused unintended consequences with some LGBT people being turned away. As the popularity of the village grew, so did problems of incoming crime. In 2004 a boycott was launched against a new Slug and Lettuce bar by the village community because the chain refused to support Manchester Pride, eventually leading to its closure. In a 2013 article in Mancunian Matters, a community based web newspaper and webzine, Amy Lofthouse explored the change within Canal Street: "For more than 20 years Canal Street has been viewed as the centre of the gay community in Manchester but campaigners want to ensure dangerous stereotypes of it being a 'gay ghetto' are left behind. With clubs, pubs and restaurants, the village has also become the focus of many a night out for students, hen parties and friends on a weekend away. This change however has not been welcomed by everyone on the street. Earlier in the year there was controversy over club door policies and there were fears that Canal Street’s role in the LGBT community was being diluted. Nowhere was the change in the Street shown more starkly than with the closure of Manto in October 2013. Manto was one of the most iconic bars in the area, having been a fixture on the street for 22 years. Manto's re opened in 2015 under a new name of ON Bar initially struggling it found its feet again in 2016 when the London owners head hunted Tony D Cooper from the successful Via further up Canal St." Lofthouse quotes Amelia Lee of LGBT Youth North West as feeling that Canal Street is over emphasised as an all encompassing gay area: "It’s more for hen do events than for LGBT people. I think it has grown too big and now needs to readjust and diversify to cater for more needs of the LGBT community." This change in the types of clientele attending or moving in and out of the area in recent years is believed to have led to a number of homophobic attacks such as the one on Simon Brass, who was thrown into the canal and left to drown by a gang of muggers in June 2013. In February 2015, gay activist Peter Tatchell added his voice to the debate about the changing nature of the area in the Manchester Evening News, saying "It would be very wrong if there were unilateral attempts to change its character. I am all in favour of it evolving but it has to be with the agreement of the LGBTI community. As a society the need for specific gay districts may decline but we are not there yet. It would be a backward step to de gay Canal Street."

Қайта дамыту

Гей ауылының болашағына қатысты қосымша алаңдаушылықтар аймақтағы және оның төңірегіндегі жаңа құрылыстардан туындады. Canal Street көшесіне қарап 800 "жоғары деңгейдегі" үйлер салу жоспарлануда, ал бар иелері, кешкі сағаттарға дейін жұмыс істеуге лицензиясы бар мекемелер, "болашақ тұрғындар мен ұзақ жылдар бойы ЛГБТ мекемелері арасында шешілмейтін мүдделер қақтығысы туындайды" деп қорқады. "Консультацияның жетіспеуі" сынға ілікті, және жағдайды шиеленістіргені, дамушылардың алғашқы жоспарларында аймақ "Портленд ауылы" деп аталды. Басқалары бұл аймақ бұрынғы тартымдылығын жоғалтып, "қиын жағдайға" тап болды деп санайды. 2020 жылы аймақ бойынша стратегиялық сараптамадан кейін, Манчестер қалалық кеңесі HATCH консалтингтік компаниясымен бірлесіп, 2024 жылы Манчестердің Гей ауылына арналған іс-қимыл жоспарын іске қосты, оның мақсаты – ЛГБТ+ қауымдастығымен жүргізілген консультациялар, пікірлер және одан әрі жоспарланған ынтымақтастық негізінде "ЛГБТ+ ауданын сақтау, қорғау және жақсарту".