Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Питер Джон Венио (4 қазан 1863 – 6 шілде 1936) – Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы кәсіпкер, газеттің иесі және саясаткер. Ол Нью-Брансуик провинциясының тұңғыш акадиялық премьер-министрі болды.
Peter John Veniot, (October 4, 1863 – July 6, 1936) was a businessman and newspaper owner and a politician in New Brunswick, Canada. He was the first Acadian premier of New Brunswick.
Ерте өмір және мансап
Ол Ричибуктода, Нью-Брансуик провинциясында дүниеге келді, бірақ кейін отбасымен бірге Пиктоу, Новая Шотландияға көшіп кетті. Венио «Pictou Standard» және кейін «Moncton Transcript» газеттерінде журналист және типограф болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Батерстке көшіп, онда редактор, ал кейін «Le Courrier des Provinces Maritimes» газетінің иесі болды.
He was born in Richibucto, New Brunswick but later moved to Pictou, Nova Scotia with his family. Veniot worked as a journalist and typographer for the Pictou Standard and then the Moncton Transcript. He then moved to Bathurst, where he became editor and later owner of Le Courrier des Provinces Maritimes.
Саяси мансап
Венио алғаш рет 1894 жылы Нью-Брансуик заң шығарушы жиналысына сайланды, бірақ 1900 жылы кеден жұмысына байланысты саясаттан шықты. 1912 жылы ол Нью-Брансуик либералдық партиясын қайта ұйымдастыру үшін шақырылды және 1917 жылы қайтадан заң шығарушы жиналыстың депутаты болды. Ол премьер-министр Уолтер Фостердің кабинетінде Қоғамдық жұмыстар министрі қызметін атқарды. Министр ретінде Венио Нью-Брансуик электр энергиясы комиссиясын құруға және провинцияның автомобиль жолдары жүйесін жаңартуға жауапты болды. Венио 1923 жылы Фостердің отставкасынан кейін премьер-министр болды. Ол Канада конфедерациясындағы теңіз провинцияларына көбірек өкілдік беруді жақтаған Теңіздік құқықтар қозғалысын немесе Дункан комиссиясын қолдады. Оның үкіметі 1925 жылғы провинциялық сайлауда жеңіліске ұшырады. Венио 1926 жылы провинциялық либералдық партияның жетекшісі лауазымынан 1926 жылғы федералды сайлауға қатысу үшін кетті. Ол Уильям Лайон Маккензи Кингтің кабинетінде Пошта министрі болып қызмет етті. Кабинетте Венио Дункан комиссиясының теңіз провинцияларының наразылығын басу жөніндегі ұсыныстарын іске асыруды қолдады. Жүк тасымалы тарифтерін төмендету және субсидияларды арттыру туралы ұсыныстар орындалды, бірақ аймақтық дамуды ынталандыру үшін бюджеттік қажеттіліктерге және көлік пайдалануға негізделген субсидиялар туралы ұсыныстар назардан тыс қалды.
Veniot was first elected to the Legislative Assembly of New Brunswick in 1894, but left politics in 1900 for a customs job. In 1912, he was hired to reorganize the Liberal Party of New Brunswick, and became a Member of the Legislative Assembly (MLA) again in 1917. He served in the cabinet of Premier Walter Foster as Minister of Public Works. As Minister, Veniot was responsible for the creation of the New Brunswick Electric Power Commission and the modernization of the province's highway system. Veniot became Premier in 1923 following Foster's resignation. He was a supporter of the Maritime Rights Movement or Duncan Commission, which advocated more power for the Maritime provinces in Canadian confederation. His government was defeated in the 1925 provincial election. Veniot resigned as provincial Liberal leader in 1926 in order to enter federal politics in the 1926 federal election. He served as Postmaster General in the cabinet of William Lyon Mackenzie King. In cabinet, Veniot advocated implementation of the Duncan Commission recommendations on alleviating Maritime alienation. Recommendations of freight rate reductions and subsidy increases were implemented, but suggestions for subsidies based on fiscal need and transportation use to encourage regional development were ignored.
Өлім
Венио 1936 жылы Батерст қаласындағы үйінде қайтыс болғанға дейін парламент депутаты болып қалды.
Veniot remained a Member of Parliament until his death at his home in Bathurst in 1936.
Жеке өмір
1885 жылы Кэтрин Мелансонға үйленген олардың ұлы Кларенс Джозеф оның қайтысынан кейін Глостер федералды округінен сайлау арқылы депутат болды. Ол әйелімен бірге Батерст қаласындағы, оның байлығын әкелген газет кеңсесіне іргелес зиратта жерленген.
Married in 1885 to Catherine Melanson, their son Clarence Joseph was elected in the federal riding of Gloucester by election after his death. He and his wife are interred in Bathurst, in the cemetery adjacent to the offices of the newspaper that made his fortune.