Солтүстік Америка шабуылды балығы (Soltüstik Amerika shabuyldy balığı)
Quillback
Құйрықты балық (Carpiodes cyprinus) – Солтүстік Америкада кең таралған тұщы су балығы. Ерекше дене пішіні, ұзақ өмір сүруімен (30-52 жылға дейін) сипатталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Қаламқанат (Carpiodes cyprinus), сонымен қатар қаламқанат карпсорғысы деп те аталады, Солтүстік Америкада кең таралған сорғыш балықтар тұқымдасының тұщы су балығының бір түрі. Оның денесі көптеген сорғыштарға қарағанда тереңдеу, сондықтан карпқа ұқсайды. Дегенмен, қаламқанат - карп емес. Оны карптан ауыздың айналасындағы сақалдың болмауымен ажыратуға болады. Қаламқанат ұзақ өмір сүреді, түрлі зерттеулерде оның 30, 44 және 52 жылға дейін өмір сүргендігі анықталған.
The quillback (Carpiodes cyprinus), also known as the quillback carpsucker, is a type of freshwater fish of the sucker family widely distributed throughout North America. It is deeper bodied than most suckers, leading to a carplike appearance. However, the quillback is not a carp. It can be distinguished from carp by the lack of barbels around the mouth. The quillback is long lived, with age up to 30 years, 44 years, and 52 years documented across different studies.
Физикалық сипаттама
Квилбэк – Солтүстік Америкада кең таралған, орташа мөлшердегі, терең денелі балық. Басы кішкентай, арқасы дөңгелек, құйрық жүзбегі терең тілімделген. Квилбэк балығының денесі бүйірінен қысыңқы болғандықтан, жанынан қарағанда жалпақ көрінеді. Квилбэк балығының аузы субтерминальды, сақалдары жоқ, ал төменгі ерінінде сорғыш тәрізді өскіндері де жоқ. Оның ірі, жылтыр, күміс түсті циклоид қабықтары бар, олар квилбэкке тән күміс түсін береді. Құрсағы ақ, ал төменгі жүзбектері сары немесе қызғылт сары түсті. Құйрығы мен арқа жүзбегі көбінесе сұр немесе күміс түсті болады. Квилбэк өз атын арқа жүзбегінің алғашқы бірнеше сәулелерінен пайда болатын ұзын тікенінен алған. Квилбэк балығының орташа ұзындығы 15–20 дюйм, салмағы 1–4 фунт аралығында болады. Дегенмен, олардың ұзындығы 26 дюймге дейін жетеді, ал салмағы 10 фунтқа жете алады. Квилбэк балығының денесінде кем дегенде 37 қабықтан тұратын, өте сезімтал, тікелей латеральдық (жанама) жүйесі бар. Бұл балыққа жыртқыштар мен жемді табуға көмектеседі.
The quillback is a medium sized, deep bodied fish found throughout North America. It has a small head, humped back and deeply forked caudal fin. The compressed body of the quillback makes it look flattened when viewed from the side. The quillback has a subterminal mouth with no barbels, and no nipple like protrusions on the bottom lip. It has large, reflective, silver cycloid scales that are responsible for giving the quillback its characteristic silver color. They have a white belly with yellow or orange lower fins. The tail and dorsal fin are usually gray or silver. The quillback gets its name from the long quill that is formed via the first several fin rays of the dorsal fin. Quillback are typically 15–20 inches on average, weighing between 1 and 4 pounds. However, they can grow up to 26 inches and weigh 10 pounds. The quillback has a nearly straight, hyper sensitive lateral line, composed of at least 37 lateral line scales. This helps the fish locate predators and prey.
Таралу, тіршілік ету ортасы және тамақтану
Құйрыққанат Солтүстік Американың көп бөлігінде, Саскачеваннан Флоридаға дейін, Оңтүстік Дакотадан Алабамаға дейін таралған. Құйрыққанаттың мекендейтін ортасы - қоңыржай, тұщы сулы жерлер. Бұл көптеген өзендерді, көлдерді, арналарды және салаларды қамтиды. Олар таза, ағысы баяу, өнімді және орташа тереңдіктегі суды ұнатады. Құйрыққанатты Гудзон шығанағында, Миссисипи өзенінің алабында, Ұлы көлдерде, сондай-ақ Делавэр, Апалачикола және Перл өзендерінің су жинау алаптарында кездестіруге болады. Олар жылы сулы өзендердің биомассасының үлкен бөлігін құрайды, бірақ дәстүрлі американдық балық аулау тәсілдерімен ұстау өте қиын. Құйрыққанат карпсукері биік жүзбеклі карпсукермен және өзендік карпсукермен жақын туыс. Барлық үш түрдің де балықшыларға сирек түсетініне олардың тамақтану әдеттері себеп, бірақ оларды кейде құрттармен, шабақтармен және жасанды әйелдермен ұстауға болады. Құйрыққанаттар көбінесе үйірде тамақтанады. Олар - барлық жейтін және су түбіндегі организмдермен қоректенетін балықтар, олар мөлдір суы бар көлдерді, өзендерді және ағыстарды ұнатады. Тамақтанатын кезде құйрыққанаттар үйірі құмды немесе қиыршық тасты түбімен баяу қозғалады. Олардың негізгі тамағы - су жәндіктерінің дернәсілдері және басқа ұсақ организмдер, бірақ олар моллюскалар мен су өсімдіктерін де жейді.
The quillback is found throughout much of North America, from Saskatchewan to Florida, and from South Dakota to Alabama. The quillback occupies temperate, freshwater habitats. This includes many streams, lakes, channels and rivers. They prefer water that is clear, slow moving, highly productive and moderately deep. The quillback can commonly be found in the Hudson Bay, the Mississippi River basin, the Great Lakes, and drainages from the Delaware, Apalachicola, and Pearl rivers. They often comprise a large portion of the biomass of warmwater rivers, but they are very difficult to catch with traditional American angling methods. The quillback carpsucker is closely related to the highfin carpsucker and the river carpsucker. All three species are rarely caught by anglers due to their feeding habits, but they have been caught occasionally on worms, minnows, and artificial lures. Quillbacks usually feed in schools. They are omnivores and bottom feeders that prefer lakes, rivers and streams in which the water is clear at the bottom. The school of quillbacks move slowly over a sand or gravel bottom when they eat. Their typical diet consists of aquatic insect larvae and other small organisms although they have also been known to eat molluscs and aquatic vegetation.
Өмірбаян
[[Файл:Бигмуут бизоны мен квиллбек. jpg|thumb|Бигмуут бизоны (жоғарыда) квиллбекпен (төменде) салыстырылған. Бұл екі түр де ұзақ өмір сүретін катостомидтер. Миннесота штатындағы популяцияны зерттеу көрсеткендей, олар 8-9 жасқа келгенде жыныстық жағынан жетілуі мүмкін, ересек мөлшерде ондаған жылдар бойы өмір сүруі мүмкін, бұрынғыдан сирек жаңаруы мүмкін және 40 жылдан астам ұзақ өмір сүруге жетеді. Ұрықтандыру сыртқы ортада жүреді, ал жұмыртқалар тыныш суға тасталады. Квиллбек жұмыртқа туатындықтан, жұмыртқалар балықтың денесінен тыс жерде шығады. Квиллбек көп әйелді және көп ерлі жүйеге ие, яғни екі немесе одан көп еркек екі немесе одан көп анамен жыныстық қатынас жасайды. Әр жыныстың саны әртүрлі болуы мүмкін және олардың тең болуы міндетті емес.
[[File:Bigmouth buffalo vs quillback. jpg|thumb|A bigmouth buffalo (top) compared to a quillback (bottom). Both of these species are long lived catostomids A study of a Minnesota population found that they may reach sexual maturity by age 8–9 years, live several decades at adult size, recruit more sporadically than previously realized, and attain longevity in excess of 40 years. Fertilization then happens externally, and the eggs are left in quiet water. Since the quillback is oviparous, the eggs are hatched outside of the fish's body. The quillback possesses a polygynandrous mating system, meaning that two or more males have an exclusive sexual relationship with two or more females. The numbers of each sex can vary, and do not need to be equal.
Адамдармен қарым-қатынасы
Қазіргі уақытта Квиллбек Америка Құрама Штаттарының, Вермонт, Нью-Йорк және Мичиган сияқты көптеген штаттарында жойылу қаупінде тұр. Альберта, Саскачеван, Квебек, Оңтүстік Дакота, Канзас, Оклахома, Арканзас, Луизиана және Солтүстік Каролина сияқты аймақтар да осы түр үшін осал болып табылады. Квиллбектер тіршілік ететін экожүйеге пайдалы, себебі олар су түбіндегі организмдермен қоректенеді. Су түбіндегі организмдермен қоректену арқылы олар мекендейтін ортаны таза ұстауға көмектеседі. Квиллбек Мексика экономикасы үшін де маңызды. IGFA бойынша осы түрдің әлемдік рекорды 2016 жылы Канададағы Манитоба көлінен ауланған 8 фунт 1 унцияны құрайды.
The quillback is currently at risk for extinction in various states throughout the continental United States including Vermont, New York and Michigan. Other places prove vulnerability to the species including Alberta, Saskatchewan, Quebec, South Dakota, Kansas, Oklahoma, Arkansas, Louisiana and North Carolina. Quillbacks benefit the ecosystem they reside in because they are bottom feeders. Bottom feeders help keep their natural environment clean by feeding on the material at the bottom of the habitat. The quillback has an economic benefit to Mexico. The IGFA world record for the species stands at 8lb 1oz taken from Lake Manitoba in Canada in 2016.