Кіріспе

Бұл 1949 жылға дейін ХХ ғасырда болған ЛГБТ құқықтары тарихындағы маңызды оқиғалардың тізімі.

1901 жыл

8 маусым – Рим дәуірінен кейінгі Испаниядағы бірінші құжатталған бір жынысты неке рәсімделді. Марсела Грасия Ибеас пен Элиса Санчес Лорига А Коруньяда (Галиция) шіркеу пастырымен некелесті, Элиса "Марио Санчес" ер адамның жеке басын пайдаланды. Пастыр кейін алдауды білгенімен, неке куәлігі ресми түрде жойылған жоқ.

1907 жыл

Неміс газетшісі Максимилиан Харден 27 сәуірде Die Zukunft газетінде принц Эуленбургтің гомосексуалистік екенін жария етті, бұған дейін 1906 жылы генерал Куно Гроф фон Мольткеге қатысты да осылай әрекет еткен болатын. Содан кейін көптеген сот процестері өтті, бірақ ешқайсысының гомосексуалдық әрекеттерге қатысқандығы дәлелденбеді. Дегенмен, Эуленбург пен Мольтке екеуі де сенім мен беделін жоғалтты.

1916 жыл

АҚШ әскері көк түсті босату қағаздарын беруді бастайды, бұл әскери босатудың ни толық құрметті де, ни толық жазаланбаған түрі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде гомосексуалдарды қатардан шығаруды көздеген командирлер осы көк түсті босатуды таңдап алды.

1917 жыл

Ресей революциясынан кейін большевик үкіметі империяның барлық қылмыстық кодексін жойды. Бұл 995-бапты да қамтиды, ол ерлер арасындағы анальдық секс жасауды қылмыс деп қарастырған.

1919 жыл

Магнус Хиршфельд Германияда сексологияны зерттеу орталығы – «Сексуалғылым институты»н құрды. Ақпан айында Ньюпортта (Род-Айленд) теңізшілер арасында гомосексуалдық белсенділік туралы хабарлар бойынша жүргізілген тергеу бірнеше тұтқындауға, әскери соттарға және азаматтық қылмыстық істерге әкелді. Теңізшілерді сексуалдық әрекеттерге баруға мәжбүрлеу туралы мәліметтер сол кездегі Әскери-теңіз күштері министрі Франклин Рузвельт үшін саяси жағдайды қиындатты.

1920 жыл

23 мамыр — Гарвард университеті мектептегі гомосексуалистік белсенділікті тергеу үшін арнайы комитет құрады. Екі апталық сауалдардан кейін Гарвард бірнеше студентті қуды. 2002 жылы осы атпен тіркелген құжаттар табылга́ннан кейін, бұл трибунал "Құпия сот" деп аталды.

1921 жыл

Ұлыбританияның Төменгі палатасы Лабушере түзетуін, ерлер арасындағы жыныстық актілерді қылмыстық қылық деп қарастырады, оны әйелдерге де қолдану үшін дауыс береді. Лордтар палатасы бұл шараны қабылдамайды.

1924 жыл

10 желтоқсан – Адам құқықтары қоғамы (АҚҚ), АҚШ-тағы алғашқы ЛГБТ құқықтарын қорғау ұйымы, Генри Гербер құрды және Иллинойс штаты оны тіркеді. АҚҚ алғашқы белгілі американдық ЛГБТ жарияланымын – "Достық және бостандық" журналын шығарды. Гербер мен бірнеше қоғам мүшелері тұтқындалғаннан кейін, Қоғам бірнеше ай ғана соң құлдырап қалды.

1927 жыл

Нью-Йорк Ассамблеясы штаттың әдепсіздік кодексіне қоғамдық орында гомосексуализмді көрсетуге немесе талқылауға тыйым салатын түзетулер енгізеді.

1928 жыл

27 шілде — Радклиф Холлдың "Жалғыздық құдығы" кітабы Англияда жарық көрді. 9 қарашада "Жалғыздық құдығы" кітабы бойынша әдепсіздікке қатысты сот процесі басталды. 16 күні Бас судья сэр Шартр Бирон кітапты әдепсіз деп таныды.

1929 жыл

Кипрдің Қылмыстық кодексінің 171-бабы елдегі жаңа қылмыстық кодекстің бір бөлігі ретінде қабылданды, осы бап ересек еркектер арасындағы ерікті келісіммен жасалған гомосексуалдық қатынастарды қылмыс деп жариялады. Ол 1998 жылы күштен шығарылды. Рейхстагтың комитеті 15-13 дауыспен 175-бапты жоюға дауыс берді. Бірақ, дүниежүзілік экономикалық дағдарыстан соң, толық құрамы ешқашан дауыс беруге ұсынылмады.

1933 жыл

6 мамыр — Нацистік партия мүшелері Сексуалдық ғылым институтын тонады. Бірнеше күннен кейін олар институттың архивін жазды.

1934 жыл

Қаңтар — КСРО Мәскеу мен Ленинградта гомосексуалдарды жаппай тұтқындауды ұйымдастырады. Наурыз — КСРО ересек еркектер арасындағы өзара келісіммен жасалған жыныстық қатынасты мемлекетке қарсы қылмыс деп таныды. Осы қылмыстың үстінен сотталғандар бес жылға қатаң еңбекпен жазаланады.

1936 жыл

Нацистер аборт пен гомосексуализмге қарсы күресу үшін Федералды қауіпсіздік департаментін құрды.

1940 жыл

Жаңа нацистік директива бойынша, бірнеше серігі болған гомосексуалистік қызметтері үшін ұсталған ер адамдар түрме жазасын өтегеннен кейін концлагерге жіберілуі керек.

1941 жыл

Мамыр – АҚШ Армиясының Бас дәрігері кеңсесі «гомосексуалистік ұмтылыстарды» әскери қызметке шақыруға жарамсыздыққа жатқызатын алғашқы циркуляр жариялайды. АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Селективті қызмет те осыған ұқсас шектеуші саясатты қабылдайды.

1942 жыл

6 тамыз — Виши үкіметі қылмыстық кодекске дискриминациялық заң енгізді: 334-бап (Француз Республикасының Уақытша үкіметі 1945 жылғы 8 ақпанда 331-бапқа өзгертіп қосты) гомосексуалдық қатынастарға келісім беру жасын 21-ге, гетеросексуалдық қатынастарға 15-ке көтерді.

1943 жыл

Генрих Гиммлер кастрациядан өткен гомосексуалдарды концлагерьлерден босатуға рұқсат беретін директива жариялайды. Бірақ, осы жарлық бойынша босатылғандар іс жүзінде өлім жазасына тең болған Дирлевангер бригадасында соғысуға жіберілді. Одақтас әскерлері нацистік концлагерьлерді азат ете бастағанда, кейбір американдық және британдық құқықтанушылар лагерьлер техникалық түрде түрме саналмайды деген қорытындыға келді. Егер гомосексуал ер адам 175-бапты бұзғаны үшін түрме жазасының бір бөлігін өтеген болса, ол қалған мерзімін өтеу үшін қайта түрмеге жіберуге болады. Қанша адам түрмеге қайтарылғаны белгісіз.

1944 жыл

Қазан айында TB MED 100 әйелдер армиясының қатарына алынуға жарамсыздық себебі ретінде гомосексуализмді белгілейді.

1945 жыл

Ардагерлер басқармасы әскери қызметшілерге "көк" босату қағазы бар жағдайда Ұлы Отан соғысы ардагерлеріне берілетін жәрдемақыны төлеуден бас тарту саясатын енгізеді, тіпті заңда ардагерді жәрдемақыдан тек арсыздықпен босатылған жағдайда ғана айыру қарастырылған болатын. VA бұл директиваны 1946 және 1949 жылдары қайта бекітті, осыған байланысты теріс құқықтық және әлеуметтік салдарлар туды. VBA "көк" босату қағаздарын негізсіз беруге қарсы қара және еңбек ұйымдарымен бірлесіп жұмыс істеді.

1946 жыл

30 қаңтар — Әскери істер жөніндегі палата комитеті "Көк шығарылымдар" атты есеп жариялады. Комитет көк шығарылымды кемсітушілік деп табады және көк шығарылым алғандарға Ұ.А. заңнамасы бойынша жәрдемақы төлеуден бас тартқаны үшін Әскери ведомствосын (ВА) айрықша сынап көрсетеді.

1947 жыл

1 шілде – Конгресс «көк төлемақыны» жойып, оның орнына екі жаңа санат енгізеді: «жалпы» және «жағымсыз». Бірақ, сонымен бірге Армия өзінің ережелерін өзгертіп, гейлер мен лесбиянкалардың «жалпы» санат бойынша босатылуына мүмкіндік болмайтынын қамтамасыз етеді.

1948 жыл

Гарри Хей гомосексуалистік белсенділер тобын құру идеясын тудырады. Ол бұл идеяны келесі екі жыл бойы дамытады, 1950 жылы АҚШ-тағы тұрақты жұмыс істейтін алғашқы ЛГБТ құқықтарын қорғау ұйымы – Mattachine Society-тің негізін қалайды. Альфред Кинси және Жыныстық зерттеулер институты «Адам еркегінің жыныстық мінез-құлқы» еңбегін жариялайды, бұл екі Кинси есебінің біріншісі.

1949 жыл

Париж префекті қоғамдық орындарда ер адамдардың бірге билеуіне тыйым салатын жарлық шығарады. Қазан – Жаңа құрылған АҚШ Қорғаныс министрлігі әскерилердің барлық түрлерінде гомосексуализмге қарсы ережелерді біркелкілендіреді: "Гомосексуалды тұлғалар, жынысына қарамастан, Қарулы Күштердің ешбір түрінде ешқандай лауазымда қызмет етуге жіберілмеуі керек, ал белгілі гомосексуалдарды Қарулы Күштерден дереу босату міндетті".