Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамның жыныстық өмірін ғылыми зерттеу журналы. Сексология – адамның жыныстық қызығушылықтары, мінез-құлқы және функцияларын, жалпы адамның жыныстық өмірін ғылыми тұрғыдан зерттеу. Сексология термині көбінесе әлеуметтік сын сияқты ғылыми емес зерттеулерге қатысты қолданылмайды. Зерттеу тақырыптарына жыныстық даму (балиғатқа толу), жыныстық бағдар, гендерлік идентичность, жыныстық қарым-қатынастар, жыныстық белсенділік, парафилиялар және ерекше жыныстық қызығушылықтар кіреді. Бұл зерттеу өмір бойындағы жыныстық өмірін де қамтиды, соның ішінде балалардың жыныстық өмірі, балиғатқа толу, жасөспірімдердің жыныстық өмірі және егде жастағы адамдардың жыныстық өмірі. Сексология сондай-ақ психикалық немесе физикалық мүмкіндігі шектеулі адамдардың жыныстық өмірін де зерттейді. Жыныстық дисфункциялар мен ауруларды, оның ішінде эректильді дисфункция және аноргазмияны сексологиялық зерттеулердің маңызды бөлігі болып табылады.
Scientific study of human sexuality
the magazine
Sexology is the scientific study of human sexuality, including human sexual interests, behaviors, and functions. The term sexology does not generally refer to the non scientific study of sexuality, such as social criticism. Topics of study include sexual development (puberty), sexual orientation, gender identity, sexual relationships, sexual activities, paraphilias, and atypical sexual interests. It also includes the study of sexuality across the lifespan, including child sexuality, puberty, adolescent sexuality, and sexuality among the elderly. Sexology also spans sexuality among those with mental or physical disabilities. The sexological study of sexual dysfunctions and disorders, including erectile dysfunction and anorgasmia, are also mainstays.
Ерте кездері
Секс туралы нұсқаулар ежелден бері бар, мысалы, Овидийдің "Арс Аматориясы", Вацьянаның "Кама Сутрасы", "Ананга Ранга" және "Жанның қуанышы үшін хош иісті бақ". "De la prostitution dans la ville de Paris" (Париж қаласындағы жезөкшелік), 1830-шы жылдардың басында Париждегі 3558 тіркелген жезөкше туралы зерттеу, Александр Жан Батист Парант Дюшатель жазған (оның қайтыс болғаннан кейін 1837 жылы жарық көрген). Англияда Джеймс Грэм ерте сексолог болды, ол жыныстық қатынас және жүктілік процесі сияқты тақырыптар бойынша лекциялар оқыды. Адамның жыныстық мінез-құлқын ғылыми тұрғыдан зерттеу 19 ғасырда Генрих Кааннан басталды, оның "Psychopathia Sexualis" (1844) кітабын Мишель Фуко "сексуалдық және сексуалдық бұрмалардың психиатрия саласында туған немесе пайда болған күнін" деп сипаттайды. "Сексология" термині алғаш рет 1867 жылы АҚШ-та Элизабет Осгуд Гудрих Уиллард қолданды. Соған сәйкес кезеңде, әлі өздерін сексологтар деп танытпаған гомофиль белсенділер тобы, Еуропаның ұлттық шекараларындағы өзгерістерге жауап берді, бұл дағдарыс жыныстық еркіндік беретін заңдар мен гомосексуалдық әрекеттерді қылмыстық қылық деп санайтын заңдардың арасында қайшылық тудырды.
Sex manuals have existed since antiquity, such as Ovid's Ars Amatoria, the Kama Sutra of Vatsyayana, the Ananga Ranga, and The Perfumed Garden for the Soul's Recreation. De la prostitution dans la ville de Paris (Prostitution in the City of Paris), an early 1830s study on 3,558 registered prostitutes in Paris, written by Alexander Jean Baptiste Parent Duchatelet (published in 1837, a year after he died), has been called the first work of modern sex research. In England, James Graham was an early sexologist who lectured on topics such as the process of sex and conception. The scientific study of sexual behavior in human beings began in the 19th century with Heinrich Kaan, whose book Psychopathia Sexualis (1844) Michel Foucault describes as marking "the date of birth, or in any case the date of the emergence of sexuality and sexual aberrations in the psychiatric field." The term sexology was coined for the first time in the United States by Elizabeth Osgood Goodrich Willard in 1867. Roughly simultaneously a group of homophile activists, not yet identifying themselves as sexologists, were responding to shifts in Europe's national borders, a crisis that brought into conflict laws that were sexually liberal and laws that criminalized behaviors such as homosexual activity.
Виктория дәуірі мен Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезең
Виктория дәуірінде басым болған жыныстық қысымға қарамастан, жыныстық бостандыққа ұмтылыс қозғалысы он тоғызыншы ғасырдың соңында Англия мен Германияда басталды. 1886 жылы Рихард Фрайхерр фон Крафт-Эбинг «Психопатия Сексуалис» атты еңбегін жариялады. Бұл еңбек сексологияны ғылыми тәлім ретінде орнатуға септігін тигізді деп саналады. Англияда сексологияның негізін қалаушы дәрігер және сексолог Хавелок Эллис болды. Ол өз заманының мастурбация мен гомосексуализмге қатысты жыныстық шектеулеріне қарсы шығып, жыныстық қатынас туралы түсініктерді өзгертіп, революция жасады. Оның маңызды еңбегі – 1897 жылы жарық көрген «Сексуалдық инверсия» еңбегі, онда гомосексуал ер адамдардың, соның ішінде ересек еркектер мен балалардың арасындағы қарым-қатынастар сипатталады. Эллис гомосексуализмді алғашқы рет объективті түрде зерттеді (бұл терминді Карл Мария Кертбени енгізді), оны ауру, аморальдық немесе қылмыс деп сипаттамады. Еңбекте бір жынысты махаббаттың жас және жыныстық шектеулерден асып түсетіні айтылады. Оның жиырма бір жағдайының жетісі – әртүрлі буын арасындағы қарым-қатынастарды қамтиды. Ол сондай-ақ автоэротизм және нарциссизм сияқты маңызды психологиялық ұғымдарды дамытты, олар кейіннен Зигмунд Фрейдпен одан әрі жетілдірілді. Эллис неміс ғалымы Магнус Хиршфельдпен бірге трансгендерлік құбылысының зерттелуіне бастама берді. Ол оны гомосексуализмнен бөлек, ерекше санат ретінде қарастырды. Хиршфельдтің трансвестизм туралы зерттеулерімен таныс болған, бірақ оның терминологиясымен келіспеген Эллис 1913 жылы осы құбылысты сипаттау үшін «сексо-эстетикалық инверсия» терминін ұсынды. 1908 жылы осы саладағы алғашқы ғылыми журнал – «Journal of Sexology» (Zeitschrift für Sexualwissenschaft) жарық көрді және бір жыл бойы ай сайын шығарылды. Онда Фрейд, Альфред Адлер және Вильгельм Штекельдің мақалалары жарияланды. 1913 жылы алғашқы академиялық қауымдастық құрылды: Сексология қоғамы. Фрейд сексуалдық даму теориясын жасады. Бұл даму сатыларына: ауыздық, анальдық, фалликалық, жасырын және жыныстық сатылар кіреді. Бұл сатылар нәрестелік шақтан бастап жасөспірім шаққа дейін және одан әрі жалғасады. Ол 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында клиенттерін зерттеу нәтижелеріне сүйенді. Вильгельм Райх және Отто Гросс Фрейдтің шәкірттері болды, бірақ оның теориясын адамзаттың азаттық күресінде сексуалдық рөліне баса назар аударғандықтан қабылдамады. Нацистік Германияға дейін, сексуалдық бостандыққа бағытталған Наполеон кодексі бойынша, антисексуалдық Виктория дәуірінің мәдени ықпалына қарсы ұйымдастырылып, қарсылық көрсетілді. Бұл топтардың күші оларды дәстүрлі академиялық пәндерде сексуалдық зерттеулерді үйлестіруге және Германияны сексология саласындағы көшбасшыға айналдыруға итермеледі. Дәрігер Магнус Хиршфельд сексуалдық азшылықтардың белсенді жақтаушысы болды және гомосексуалдар мен трансгендерлердің құқықтарын қорғау үшін алғашқы ғылыми-гуманитарлық комитетті құрды. Хиршфельд 1919 жылы Берлинде алғашқы Сексология институтын (Institut für Sexualwissenschaft) құрды. Оның кітапханасында 20 000-нан астам том, 35 000 фотосурет, көптеген өнер туындылары және басқа да заттар жинақталған. Еуропаның түкпір-түкпірінен келген адамдар институтқа өздерінің сексуалдық мәселелерін түсіну және емдеу үшін келді. Хиршфельд гетеросексуалды ер және әйел арасындағы көптеген нақты немесе гипотетикалық сексуалдық аралық түрлерді анықтаған жүйені жасады, бұл адам сексуалдығының әртүрлілігін көрсетеді. Ол бүгінгі күні транссексуал немесе трансгендер деп аталатын адамдардың тобын анықтаумен де танымал. Германияның сексуалдық мінез-құлық зерттеулеріндегі үстемдігі нацистік режиммен аяқталды. Психолог және сексолог Джон Мани 1950 жылдары сексуалдық және гендерлік сәйкестік туралы теорияларды жасады. Оның жұмысы, әсіресе Дэвид Раймер ісі, кейіннен даулы болып саналды, тіпті бұл жағдай интерсекс сәбилер мен балаларға арналған емдеу протоколдарын әзірлеуде маңызды рөл атқарды. Курт Фрёнд 1950 жылдары Чехословакияда пенильді плетизмографты жасады. Бұл құрылғы еркектердегі сексуалдық қозғынның объективті өлшеуі үшін жасалған және қазіргі уақытта педофилия мен гебефилияны бағалауда қолданылады. Бұл құрал сондай-ақ жыныстық қылмыскерлермен жұмыс істеуде пайдаланылады. 1966 және 1970 жылдары Мастерс пен Джонсон «Адамның сексуалдық реакциясы» және «Адамның сексуалдық жеткіліксіздігі» атты еңбектерін жариялады. Бұл кітаптар жақсы сатылып, 1978 жылы Мастерс пен Джонсон институтының негізін қалаушыларға айналды. Верн Буллоу осы кезеңде сексология тарихшысы болды, сонымен қатар осы салада зерттеуші болды. 1980 жылдары ВИЧ/ЖҚС пайда болуы сексологиялық зерттеулерді ауыртпалық тудырды, олар осы аурудың таралуын түсінуге және бақылауға бағытталды.
Despite the prevailing social attitude of sexual repression in the Victorian era, the movement towards sexual emancipation began towards the end of the nineteenth century in England and Germany. In 1886, Richard Freiherr von Krafft Ebing published Psychopathia Sexualis. That work is considered as having established sexology as a scientific discipline. In England, the founding father of sexology was the doctor and sexologist Havelock Ellis who challenged the sexual taboos of his era regarding masturbation and homosexuality and revolutionized the conception of sex in his time. His seminal work was the 1897 Sexual Inversion, which describes the sexual relations of homosexual males, including men with boys. Ellis wrote the first objective study of homosexuality (the term was coined by Karl Maria Kertbeny), as he did not characterize it as a disease, immoral, or a crime. The work assumes that same sex love transcended age taboos as well as gender taboos. Seven of his twenty one case studies are of inter generational relationships. He also developed other important psychological concepts, such as autoerotism and narcissism, both of which were later developed further by Sigmund Freud. Ellis pioneered transgender phenomena alongside the German Magnus Hirschfeld. He established it as new category that was separate and distinct from homosexuality. Aware of Hirschfeld's studies of transvestism, but disagreeing with his terminology, in 1913 Ellis proposed the term sexo aesthetic inversion to describe the phenomenon. In 1908, the first scholarly journal of the field, Journal of Sexology (Zeitschrift für Sexualwissenschaft), began publication and was published monthly for one year. Those issues contained articles by Freud, Alfred Adler, and Wilhelm Stekel. In 1913, the first academic association was founded: the Society for Sexology. Freud developed a theory of sexuality. These stages of development include: Oral, Anal, Phallic, Latency and Genital. These stages run from infancy to puberty and onwards. based on his studies of his clients, between the late 19th and early 20th centuries. Wilhelm Reich and Otto Gross were disciples of Freud, but rejected his theories because of their emphasis on the role of sexuality in the revolutionary struggle for the emancipation of mankind. Pre Nazi Germany, under the sexually liberal Napoleonic code, organized and resisted the anti sexual, Victorian cultural influences. The momentum from those groups led them to coordinate sex research across traditional academic disciplines, bringing Germany to the leadership of sexology. Physician Magnus Hirschfeld was an outspoken advocate for sexual minorities, founding the Scientific Humanitarian Committee, the first advocacy for homosexual and transgender rights. Hirschfeld also set up the first Institut für Sexualwissenschaft (Institute for Sexology) in Berlin in 1919. Its library housed over 20,000 volumes, 35,000 photographs, a large collection of art and other objects. People from around Europe visited the institute to gain a clearer understanding of their sexuality and to be treated for their sexual concerns and dysfunctions. Hirschfeld developed a system which identified numerous actual or hypothetical types of sexual intermediary between heterosexual male and female to represent the potential diversity of human sexuality, and is credited with identifying a group of people that today are referred to as transsexual or transgender as separate from the categories of homosexuality, he referred to these people as transvestiten (transvestites). Germany's dominance in sexual behavior research ended with the Nazi regime. Psychologist and sexologist John Money developed theories on sexual identity and gender identity in the 1950s. His work, notably on the David Reimer case has since been regarded as controversial, even while the case was key to the development of treatment protocols for intersex infants and children. Kurt Freund developed the penile plethysmograph in Czechoslovakia in the 1950s. The device was designed to provide an objective measurement of sexual arousal in males and is currently used in the assessment of pedophilia and hebephilia. This tool has since been used with sex offenders. In 1966 and 1970, Masters and Johnson released their works Human Sexual Response and Human Sexual Inadequacy, respectively. Those volumes sold well, and they were founders of what became known as the Masters & Johnson Institute in 1978. Vern Bullough was a historian of sexology during this era, as well as being a researcher in the field. The emergence of HIV/AIDS in the 1980s caused a dramatic shift in sexological research efforts towards understanding and controlling the spread of the disease.
21 ғасыр
Технологиялық жетістіктер жыныстық қатынас мәселелерін мінез-құлық генетикасы, нейросуретке түсіру және кең ауқымды интернет-сауалнамалар арқылы зерттеуге мүмкіндік берді. Сексология кейбір елдерде реттелетін мамандық болып табылады. Квебекте сексологтар Квебек сексологтарының кәсіби орденінің (Ordre professionnel des sexologues du Québec) мүшесі болуы тиіс. Олар Квебек психологтар орденінен (Ordre des psychologues du Québec) психотерапияға рұқсат алуға лайықты мамандықтардың бірі.
Technological advances have permitted sexological questions to be addressed with studies using behavioral genetics, neuroimaging, and large scale Internet based surveys. Sexology is a regulated profession in some jurisdictions. In Quebec, sexologists must be members of the Ordre professionnel des sexologues du Québec. They are one of the professions eligible to receive psychotherapy permits from the Ordre des psychologues du Québec.