Абингтондар – Кембридждің оңтүстік-шығысындағы шағын ауылдар (Ұлы және Кіші Абингтон). Тарихы қола дәуірінен басталады. Географиясы, шекаралары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абингтон – Оңтүстік Кембриджширдегі Кішкентай Абингтон және Ұлы Абингтон деген екі шағын ауылдан құралған қауымдастық, Кембридж қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 7 миль (11 км) қашықтықта орналасқан.
The Abingtons are a community in South Cambridgeshire consisting of two small villages: Little Abington and Great Abington, about 7 mile (11 km) south east of Cambridge.
Тарих
Көбінесе бір тұтас ретінде қарастырылса да, Ұлы және Кіші Абингтон ерте орта ғасырлардан бері Гранта өзенімен бөлінген екі дербес приход болып табылады және қазір де солай. Екеуінің оңтүстігінде орналасқан Ұлы Абингтон Эссекс графтығымен оңтүстік, Икнилд Уэйдің бір тармағымен (қазіргі A11) батыс және Хилдершаммен шығыс жағынан шектеледі. Кіші Абингтон Icknield Way және Hildersham арқылы батыс және шығыс жақтан, ал солтүстігінде ежелгі Wool Street жолымен шекаралас. Ауыл тарихы қола дәуіріне, шамамен 4000 жыл бұрынға дейін жетеді. Сакстер ауылға Абба есімімен аталған мүлік деп атап, оның атын берген, ал Domesday Book-та ауыл Abintone деп тіркелген. "Ұлы" және "Кіші" префикстері кейінірек пайда болды: латынша magna 1218 жылдан бері, қазіргі ағылшынша great 1523 жылдан бері, латынша parva 1218 жылдан бері, орта ағылшынша littel 1336 жылдан бері қолданылып келеді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі онжылдықтарда Жер қоныстану қауымдастығы Ұлы Абингтонның оңтүстігінде 60-тан астам үйден және Тайнсайдтың бұрынғы кеме жасаушылықтарынан, сондай-ақ Йоркшир мен Даремнің көмір шахталарынан келген жұмыссыз кеншілерге арналған жер учаскелерінен тұратын аудан құрды. 1865 жылы ашылған Кембридж-Хэверхилл темір жолы Ұлы Абингтоннан ауылдың оңтүстігінен өтті, бірақ 1967 жылы жабылды. Ауыл арқылы өтетін басты жол болған орта ғасырлық Кембридж-Колчестер жолы 1960 жылдары жаңа бағытқа бұрылды.
Though often listed as a single entity, Great and Little Abington have since early medieval times been two parishes divided by the River Granta and remain so. The southernmost of the two, Great Abington, covers and is bounded to the south by the county border with Essex, to the west by a branch of the Icknield Way (now the A11), and to the east by the parish of Hildersham. Little Abington covers , again bordered by the Icknield Way and Hildersham to the west and east, and by the ancient thoroughfare of Wool Street to the north. The village history dates back to the Bronze Age, some 4000 years ago. The Saxons gave the village its name, originally called "estate named after Abba", and the village was listed as Abintone in the Domesday Book. The 'Great' and 'Little' prefixes came later: the Latin magna is observed from 1218 and the Modern English great from 1523 while the Latin parva is observed from 1218 and the Middle English littel from 1336. In the decades before the Second World War the Land Settlement Association created a site to the south of Great Abington consisting of over sixty houses and plots of land for unemployed miners mainly from the former shipyards of Tyneside and coalfields of Yorkshire and Durham. The Cambridge to Haverhill railway line that opened in 1865 crossed Great Abington just south of the village, but closed in 1967. The medieval Cambridge to Colchester road that was the main route through the village was by passed in the 1960s.
Шіркеулер
Ұлы Абингтонның приход шіркеуі кем дегенде 16 ғасырдан бері Әулие Марияға арналған және ғибадатхана, оңтүстік дөңгелек және вестибюль, сондай-ақ батыс мұнарасын қамтиды. Қазіргі ғимараттың көп бөлігі 13 ғасырға, мүмкін одан да ертерекке жатады, соның ішінде қысқа қорғасын шпилі бар екі қабатты мұнара да бар. Кішкентай Абингтонның приход шіркеуі де Әулие Марияға арналған және кем дегенде 16 ғасырдан бері солай болып келеді. Қазіргі ғимараттың құрамына ғибадатхана, солтүстік шапель және оңтүстік вестибюлі бар негізгі зал және батыс мұнара кіреді. Негізгі залы шамамен 1100 жылға дейін салынған деп есептеледі, ал ғибадатхана 13 ғасырда қайта салынған. Үш қабатты мұнара, бәлкім, 14 ғасырдан қалған. Кішкентай Абингтонда 19 ғасырдың соңында протестанттық шапель салынған. Ол 2019 жылдың соңында жабылды және жері қазір сатылды. Шапельдің бұзылуы расталды.
Great Abington's parish church has been dedicated to St Mary since at least the 16th century and comprises a chancel, nave with south aisle and porch, and west tower. The majority of the present building dates from the 13th century, possibly earlier, including the two storey tower with short leaded spire. Little Abington's parish church is also dedicated to St Mary, and has been since at least the 16th century. The present building consists of a chancel, nave with north chapel and south porch, and west tower. The nave is believed to date from around 1100, and the chancel was rebuilt in the 13th century. The three storey tower is probably 14th century. A Protestant chapel was built in Little Abington towards the end of the 19th century. It closed in late 2019 and the land has now been sold. Demolition of the chapel has been confirmed.
Ауыл өмірі
Ауылда жанды қауымдастық бар, онда бастауыш мектеп, ауылдық дүкен, паб, футбол және крикет командасы, сондай-ақ көптеген жергілікті кәсіпорындар орналасқан. Олардың көпшілігі Гранта паркінде, оның ішінде 1946 жылы Абингтон залында құрылған Дәнекерлеу институтында шоғырланған. 2009 жылы Абингтон крикет клубы крикет командасының 150 жылдығын атап өту мақсатында Бабрахам крикет клубымен достық матч өткізді. Ауылда «Абингтон институты» деп аталатын ауылдық зал да бар, онда кафе, үлкен бас зал, бейнепроекция және кино мен презентацияларды көрсетуге мүмкіндік беретін аудиожүйе орналасқан. Бұдан басқа, кездесулер өткізілетін бөлме, крикет алаңына көрініс ашатын тағы бір үлкен бөлме және душтары бар екі ауыстыру бөлмесі бар. Институтты көптеген жергілікті клубтар мен ұйымдар пайдаланады, сондай-ақ Абингтонның егде жастағы тұрғындары үшін үнемі түскі ас ұйымдастырылады. Ұлы Абингтондағы «Үш тонна» деп аталатын жалғыз қалған паб 17 ғасырда салынған, ол, мүмкін, 1687 жылы, ал әлбетте 1756 жылы ашылған. Кіші Абингтондағы бұрынғы пабтардың қатарында 20 ғасырдың соңында жабылған «The Crown» және 19 ғасырдың ортасында ашылып, 1912 жылы сатылған «The Bricklayers' Arms» бар. Ұлы Абингтондағы «Уэльс ханшайымы» (кейіннен принц) 19 ғасырдың соңында ашылып, шамамен 1963 жылы жабылды. «Корольдің қаруы» 17 ғасырдың соңында Борн көпірінің солтүстігінде, Стамп-Кросс – Ньюмаркет тас жолында (қазіргі A11) ашылды және 1850 жылы теміржолдың салынуына байланысты жабылды. Антиквар Уильям Коул оның әкесі сарайшы болған кезде осы жерде дүниеге келген. «Ақ жүрек» сол тас жолда, көпірдің оңтүстігінде шамамен 1750 жылы ашылды, бірақ ғасырдың соңына дейін жабылды.
The village has a vibrant community with a primary school, village shop, pub, football and cricket team and a large number of local businesses, most of them at Granta Park including The Welding Institute which started in Abington Hall in 1946. In 2009 Abington cricket club played a friendly against Babraham cricket club to commemorate 150 years of the cricket team. The village also has a village hall, called The Abington Institute, which has a café, a large main hall with video projection and an audio system allowing the showing of films and presentations. It also has a meeting room, another large room overlooking the cricket pitch and two changing rooms with showers. The Institute is used by many local clubs and organisations and also hosts regular lunches for older Abington residents. The remaining public house, The Three Tuns in Great Abington, is a 17th century building that was possibly open in 1687 and certainly by 1756. Former pubs in Little Abington include The Crown which closed in the late 20th century, and The Bricklayers' Arms, which opened in the mid 19th century and was sold in 1912. The Princess (later Prince) of Wales in Great Abington opened at the end of the 19th century and closed in about 1963. The King's Arms opened on the Stump Cross to Newmarket road (now the A11) just north of Bourn Bridge in the late 17th century, closing in 1850 with the advent of the railway. The antiquary William Cole was born there while his father was publican. The White Hart opened on the same road just south of the bridge in around 1750, but closed by the end of the century.