Кіріспе

Неміс химигі (1869–1910)

Ричард Вильгельм Генрих Абегг (9 қаңтар 1869 – 3 сәуір 1910) – неміс химигі және валенттілік теориясының негізін қалаушылардың бірі. Ол элементтің ең жоғары оң және ең жоғары теріс валенттіліктерінің айырмасы сегізге жуық болатынын айтқан. Бұл Абегг ережесі деп белгілі болды. Ол газ шарымен ұшуды ұнатқан, нәтижесінде 41 жасында Силезияда шарымен құлап қаза тапты. Абегг 19 шілде 1891 жылы Берлин университетінде Август Вильгельм фон Хофманның шәкірті ретінде докторлық диссертациясын қорғады. Абегг Хофманнан органикалық химияны үйренді, бірақ докторлық дәрежесін аяқтағаннан кейін бір жыл өткен соң Лейпцигтегі Фридрих Вильгельм Оствальдпен бірге физикалық химияны зерттеуді бастады. Кейіннен Абегг Геттинген университетінде Вальтер Нернсттің және Стокгольм университетінде Сванте Арренийдің жеке ассистенті болды. Абегг қату нүктесінің төмендеуі теориясын ашты және элементтердің ең төменгі және ең жоғары тотығу дәрежелері көбінесе сегізге тең болатынын көрсету арқылы Гилберт Ньютон Льюис ережесін болжай білді. Ол физикалық химияның көптеген салаларын зерттеді, оның ішінде қату нүктелері, мұздың диэлектрлік тұрақтылығы, осмостық қысым, тотығу потенциалы және кешенді иондар.

Жеке өмір және білім

Ричард Абегг – Вильгельм Абегг пен Маргарет Фридентальдың ұлы. Оның інісі Вильгельм Абегг Пруссия мемлекеттік хатшысы болды.

Жұмыс

Мектепте оқыған кезінде Абегг әскери міндеттерін өтеді. 1891 жылы ол неміс резервінің офицері болды. 1900 жылы ол 9-шы гусарлық полкінің резервтегі обер-лейтенанты болды. Осы жылы ол әскери мақсатта алғаш рет әуе шарымен ұшты. Әуе шарымен ұшу Абегг пен оның әйелі үшін жиі кездесетін хоббиге айналды. Ол келесі ұшуларында көптеген ғылыми байқаулар жасады, бірақ олар жарияланбады. 1894 жылы Абегг физикалық химияның негізін қалаушылардың бірі және сол кезде физикалық химия профессоры болған Вальтер Нернсттің ассистенты болып жұмыс істеді. 1897 жылы ол Бреслау университетінде химия профессоры қызметін атқарды. Екі жылдан кейін Абегг Приватдоцент (химия кафедрасы) атағын алды. Бір жылдан соң ол профессор болды. Фриц Хабердің бірінші әйелі Клара Иммервахр оның студенті болып оқыды және бітірді. 1909 жылы ол толық профессор болды. Өзінің әріптесі Гвидо Бодландермен бірге ол электроафинитет туралы мақала жариялады, ол сол кезде бейорганикалық химияның жаңа принципі еді. Абегг химиялық өзара әрекеттесулерде валенттіліктің ролін анықтаған зерттеулерімен танымал. Ол кейбір элементтердің молекулалар құрамына кіруге бейім еместігін анықтады және осыдан тұрақты элементтерде қазіргі кезде толық электрондық қабықтар деп аталатын нәрсе бар деген қорытынды жасады. Ол атомдардың қарама-қарсы электрлік зарядтар арқылы тартылысын түсіндіре алды. Сондай-ақ, ол қалыпты валенттілік пен контраваленттілік арасындағы айырмашылықты көрсетті. Ол осы екі валенттіліктің қосындысы әрқашан сегізге тең болатынын анықтады, бұл ереже қазір Абегг ережесі деп аталады. Абегг 1901 жылдан өмірінің соңына дейін Zeitschrift für Elektrochemie журналының редакторы болды.

Абеггтің кітаптары

"Über das Chrysen und seine Derivate". Шаде, Берлин 1891
Көлемдік талдауды есептеуге арналған нұсқаулық. Грас, Барт және Ко, Бреслау 1900
Электролиттік диссоциация теориясы. Энке, Штутгарт 1903