Кіріспе
Нигерия президенті 1979-1983 жылдар аралығында. Шеху Усман Алию Шагари (25 ақпан 1925 – 28 желтоқсан 2018) – Нигерияның әскери билік басшысы генерал Олусегун Обасанжоның 1979 жылы билікті тапсыруынан кейін құрылған Екінші Нигерия Республикасының тұңғыш демократиялық жолмен сайланған президенті. Тәжірибелі саясаткер, ол 1951 жылы саясатқа кірмес бұрын қысқа мерзімге мұғалім болып жұмыс істеді және 1954 жылы Өкілдер палатасына сайланды. 1958 жылдан Нигерияның 1960 жылы тәуелсіздік алған кезеңі мен 1975 жылға дейін ол әр түрлі уақытта федералдық комиссар немесе федералдық министр лауазымында болды. Президент ретінде Шагари 1983 жылы Батыс Африкадан келген мигранттарды жаппай депортациялауға жетекшілік етті, бұл әсіресе Нигериядағы Гана азаматтарына әсер етті.
Shehu Usman Aliyu Shagari (; 25 February 1925 – 28 December 2018) was a Nigerian politician who was the first democratically elected president of Nigeria, after the transfer of power by military head of state General Olusegun Obasanjo in 1979 giving rise to the Second Nigerian Republic. An experienced politician, he briefly worked as a teacher before entering politics in 1951; and was elected into the House of Representatives in 1954. At various times between 1958 through independence of Nigeria in 1960 and 1975, he held a cabinet post as a federal commissioner or as a federal minister. As president, Shagari presided over the mass deportation of West African migrants in 1983, which primarily impacted Ghanaian migrants in Nigeria.
Алғашқы жылдар
Шеху Усман Шагари 1925 жылғы 25 ақпанда Шагари қаласында сунни мұсылман фулани отбасында дүниеге келген. Шагари қаласын оның арғы атасы Ахмаду Руфаи құрған. Ол көп әйелді отбасында өскен және отбасыдағы алтыншы бала болған. Оның әкесі Әлиу Шагари – Шагаридің мағажиі (мағаджи – ауыл басшысы). Мағажиі болуға дейін Әлиу фермер, саудагер және малшы болған. Бірақ, билеушілердің бизнеспен айналысуына тыйым салатын дәстүрлі қағидаларға сәйкес, Әлиу мағажиі болғаннан кейін сауда ісінен бас тартысқан. Шеху дүниеге келгеннен кейін бес жыл өткен соң Әлиу қайтыс болды, ал Шехудың ағасы Белло қысқа мерзімге әкесінің орнын, яғни Шагаридің мағажиі қызметін атқарды. Шагари білімін Құран мектебінде бастады, содан кейін жақын жердегі туыстарымен бірге тұрып, 1931 жылдан 1935 жылға дейін Ябо бастауыш мектебінде оқыды. 1936–1940 жылдары орта мектепті Сокотода оқыды, ал 1941–1944 жылдары Барева колледжінде білім алды. Шеху Усман Шагари 1951 жылы Нигерияның Сокото қаласында Солтүстік Халық Конгресінің хатшысы болып тағайындалды және 1956 жылға дейін осы қызметте болды. Дегенмен, оның саяси қызметі 1945 жылы басталды. Ол Сокотода мұғалім болып жұмыс істеген кезінде «Жастар әлеуметтік үйірмесі» деген жастар ұйымын құрып, оның хатшысы болды. Бұл ұйым 1948 жылы құрылған Солтүстік Халық Конгресінің (СХК) құрамына кірген кіші ұйымдардың біріне айналды. 1948 жылы СХК-ның өкілі доктор Ннамди Азикиве Нигерияны аралап, Лондонға делегация жіберу үшін қаражат жинады, сондай-ақ Колониялық кеңседен Ричард конституциясын демократияға қайшы деп танып жоюды сұрады. Батыс Африкалық «Пилот» газетін мұқият оқитын Шеху Шагари Сокотодан келген жалғыз адам болып осы жиынға қатысты. Британдық провинциялық білім беру қызметкері Шагаридің жиынға қатысқаны туралы хабардар болғаннан кейін, оның жалақысын көтеру сол жылы жаза ретінде кейінге шегерілді. «Батыс Африкалық Пилот» газеті солтүстік аймақтағы мектептерде тыйым салынды, ал Шагари 1948 жылы оны қайта жаңғырту мақсатында мақала жазды. Сонымен қатар, Шагари отаршылдық үкіметтің құлатылуын жақтады және «Антиколониалист» деп аталатын өлеңдер жинағы бар хауса памфлетін шығарып, таратуға жіберді. 1950 жылы 25 жастағы жас мұғалім Шагари британдық округтік офицер Х.А. Джонсонның ұсынысымен Ибадан конференциясына қатысып, Ричард конституциясын талқылауға шақырылды.
Парламентке сайлау
1954 жылы Шеху Шагари Сокото батысындағы федералды өкілдер палатасының мүшесі ретінде алғашқы мемлекеттік қызметіне сайланды. 1958 жылы Шагари Нигерияның премьер-министрі сэр Абубакар Тафава Балеваның парламенттік хатшысы болып тағайындалды (осы қызметтен 1959 жылы кетті), сол жылы ол сауда және өнеркәсіп федералды министрі болып қызмет етті. 1962 жылы ол ЭКА делегациясын Адис-Абебадағы комиссияның үшінші отырысына жетекшілік етті, бұл Нигерияның толық мүше ретінде қатысқан алғашқы кездесуі болды, онда ол тропикалық өнімдерге бағаны тұрақтандыруды қатыстырып сөйледі. 1963 жылы Шагари Нигерияның Куала-Лумпурдағы Ұлттар Достастығы (CPA) кездесуіне делегаты болды. 1965 жылдың желтоқсанында, Иан Смит тәуелсіздік туралы біржақты декларация жасаған кезде, Шеху Шагари Жаңа Зеландияның Веллингтондағы CPA конференциясына қатысты, онда ол Иан Смит декларациясын сынап, ашық айыптады. Сол жиын барысында Шагари Родезия (қазіргі Зимбабве) жағдайына қатысты алаңдаушылық білдірді, Ұлыбританияның отаршылдық саясатын және Родезия мәселесін шешудегі тәсілдерін сынады. Шеху Шагаридің CPA конференциясындағы сөйлемі өте маңызды болғандықтан, ол көптеген делегаттардың құрметіне ие болды. Шеху Шагари өзінің қызметі кезеңінде саясатқа зор ықпал етті. Ол сондай-ақ 1965 жылдың 4 желтоқсанындағы Жаңа Зеландияның "Christchurch Star" және Веллингтонның "The Morning Post" газеттерінде жарияланды. 1971 жылдан 1975 жылға дейін ол қаржы федералды комиссары (қазіргі министр лауазымы) қызметін атқарды. Нигерияның қаржы комиссары ретінде Шагари Дүниежүзілік банктегі директорлар кеңесінің мүшесі және Халықаралық валюта қорының (ХВҚ) жиырмалық комитетіне кірді. Шагари қаржы министрі ретінде қазіргі Нигерия валютасы – найраны енгізді. 1976 жылы Шагари Африка даму банкінде Нигерияның сенім қорын 100 миллион доллар көлемінде құрды, бұл қаражат Африканың кедей елдеріне даму жобаларын қаржыландыруға көмектесу үшін бөлінді. Говон үкіметінде министр болған Шагари Танзанияның Джулиус Ньерересі мен Уганданың Иди Амині арасындағы қақтығысты бейбітшілік жолымен шешу үшін араағайындық миссиясын жүргізіп, екі елдің де шекарадан әскерін шығаруға ықпал етті, соның арқасында Уганда-Танзания соғысы болдырмалды. 1978 жылы Шеху Шагари Нигерия Ұлттық партиясын құруға қатысты. 1979 жылы партия оны президенттікке кандидат етіп ұсынды, және ол өзінің сайлау штабының басшысы Умару Дикконың көмегімен сол жылы өткен сайлауда жеңіске жетті. Сайлау науқанына Солтүстік және Оңтүстік аймақтарының көрнекті саясаткерлері мен аз ұлт өкілдері қолдау көрсетті. Партияның ұраны "Бір Ұлт, Бір Тағдыр" болды және ол Нигерияның әртүрлілігін ең жақсы бейнелейтін партия ретінде қарастырылды.
Экономика
Мұнай өрбу кезінде Шагари өзінің басқару кезеңіндегі басты экономикалық мақсаттар ретіне ауыл шаруашылығын, өнеркәсібін, тұрғын үй салуды және көлік саласын қойды.
Ауыл шаруашылығы
Шагари үкіметі "Жасыл революцияны" бастап, егіншілерге тұқым мен тыңайтқыш таратып, бүкіл ел бойынша ауыл шаруашылығы өнімділігін арттыруға тырысты. Мақсаты – ауыл шаруашылығында механикалық техниканы пайдалануды дамыту болды. Бұл жоба ірі шаруаларды қолдап, олардың көп көлемде өнім өндіруіне жағдай жасады. Ол сонымен қатар Сокото штатындағы Бакалори бөгетін, Борно штатындағы Оңтүстік Чад суару жобасын, Баучи штатындағы Кафин Заки бөгетін, Огун штатындағы Огун өзенінің бөгетін, Баучи штатындағы Дадин Кова бөгетін, Сокото штатындағы Гороньо бөгетін және Кастина штатындағы Зобе бөгетін салуды тапсырды.
Өнеркәсіп
1980 жылы мұнай табысымен Шагари Кадуна мұнай өңдеу зауытын салып бітіріп, сол жылы жұмыс істей бастады. Сондай-ақ мұнай табысымен Шагари 1983 жылы аяқталуға жақын болған Ажаокута болат зауытының құрылысын бастады. Ол – құрылыс кезінде Африкадағы ең ірі болат жобасы болды. Бұл болат зауыты "Нигерия индустрияландыруының негізі" деп аталды. Шагари 1982 жылы "Делта Стил" кешенін аяқтады. 1983 жылы Шагари Нигерияның алюминий балқыту компаниясын Икот-Абасиде құрды. Одан бөлек, Осогбо, Кацина және Жоста үш болат прокаты зауыты салынды. Дегенмен, Шагари мұнайдың роялтилері мен жалдама ақысының штаттарға тиесілі үлесін 30 пайыздан 2 пайызға дейін төмендетті. Шагари сондай-ақ Мұнай оқу институтын құрды.
Сонымен қатар, 1980 жылы іске қосылған Анаммко, Ойо штатындағы Volkswagen құрастыру зауыты, Кадуна штатындағы Peugeot Automobile, Кано штатындағы FIAT және Баучи штатындағы Styer сияқты автокөлік зауыттары да болды.
Тұрғын үй
Тұрғын үй саласында Шагари 200 000 тұрғын үй салуды жоспарлаған, бірақ 1983 жылдың маусымына дейін тек отыз мың (32 000) тұрғын үй ғана аяқталды. Кемшіліктеріне қарамастан, бұл Нигерия тарихындағы ең ірі мемлекеттік тұрғын үй жобасы болып табылады.
Көлік
Көлік саласында ол ел бойынша көптеген жол желілерін іске қосты, оның ішінде жаңа Федералды астана Абужаға дейінгі жолдар да бар. Салынған тағы да бірнеше маңызды жол желілері: Бадагри-Сокото, Лагос-Кано, Порт-Харкорт-Энугу, Кано-Баучи, Уорри-Окен, Абуджа-Кадуна, Калабар-Иком, Йола-Майдугури, Моква-Бидда, Абуджа-Кеффи, Эффурун-Патани-Каяма, Джибиа-Кацина, Кано-Кари және Потискум-Майдугури. Шагари сондай-ақ Сапеле порттар кешені және Порт-Харкорттағы Федералды мұхит терминалын салып, бірнеше теңіз порттарын жақсартты. Ішкі порттар да салынды және жаңартылды, ал Онитсада жаңа өзен порты, сондай-ақ Ажаокута болат зауытына қызмет ету үшін тағы бір заманауи өзен порты пайдалануға берілді. Авиация саласында Шагари Авиация министрлігін құрды және Минна, Баучи және Акуреде үш әуежай салдырды. Нигериялық әуе компаниясы үшін сегіз B.737 және төрт Airbus 310 ұшағынан тұратын жаңа жолаушылар ұшақтары сатып алынды, осы кезеңде Нигерия Африкадағы ең ірі әуе тасымал желісіне ие болды.
Қаржы
1981 жылы басталған мұнай бағасының төмендеуі Нигерия үкіметінің қаржысына әсер етті. Дағдарыс ушырған сайын Шагари Халықаралық валюлық қор мен Әлемдік банк ұсынған құрылымдық реформаларды "қабылдауға келіспеді" және елді 1970-ші жылдардағы өркендеген экономикадан күрт құлдыраудан қорғау және экономиканы позитивті өсуге бағыттау мақсатында Экономикалық тұрақтандыру бағдарламасын іске қосты. Бағдарламаның негізгі мақсаттары – импорттық лицензияларды шектеу, мемлекеттік шығыстарды қысқарту және кедендік баждарды арттыру болды. Дегенмен, тұрақтандыру бағдарламасының нәтижесі шамалы болды.
Сыбайлас жемқорлық
Шеху Шагари жеке сыбайлас жемқорлыққа қатысқан жоқ деп танылса да, Екінші Республика сыбайлас жемқорлық айыптауларымен, оның ішінде 1983 жылғы сайлаудағы сайлау заңбұзушылықтары туралы айыптаулармен мазаланды. Бұл, әлемдік мұнай бағасының төмендеуімен және ұлттық қаржының нашарлауымен бірге, халықтың ауыр жағдайын тудырып, үкіметтің азаматтар арасында беделін түсірді. Бірақ, биліктен алынар алдында, екінші мерзімінде Шагари Юсуф Маитама Суле басқаратын Ұлттық нұсқаулық министрлігі арқылы сыбайлас жемқорлықпен күресуге тырысты, бұл министрлік осы мақсатта ғана құрылған еді. "Әдептік революция" деп аталатын жаңа бағдарлама енгізілді, оның ішінде генерал Мухаммаду Бухари бастаған "Тәртіпсіздікке қарсы күрес" сияқты бастамалар бар болды. Бұл министрлік 1983 жылғы төңкеріске дейін үш ай ғана жұмыс істеді. Шагари екінші, қысқа мерзімінде сыбайлас жемқорлыққа қарсы күреске деген адалдығын көрсету үшін бұрынғы үкіметтің 45 министрінен тек 7-ін ғана сақтап қалды. Дегенмен, бұл әскери хунтаны көндіре алмады.
Үкіметте
Шагари үкіметі білім беру саласында бірқатар табыстарға қол жеткізді. Оның төрт жылдық мерзімінде орта мектептер күрт жақсартылып, педагогикалық институттардағы мұғалімдердің саны артты. 1981 жылы жаппай сауат ашу науқаны басталды, ал 1982 жылы 6–3–3–5 білім беру жүйесі енгізілді. Шагари үкіметі Нигерияда бірнеше жоғары білім беру мекемелерін де салды. Баучи, Бенуэ, Адамава, Ондо, Имо және Осун штаттарында жаңа технологиялық университеттер ашылды: Федералдық технологиялық университет Йола; Федералдық технологиялық университет Акуре; Федералдық технологиялық университет Оверри; Федералдық технологиялық университет Минна; Федералдық ауыл шаруашылық университеті Абеокута; және Абубакар Тафава Балева университеті. Шагари әкімшілігі сондай-ақ Абрака, Ондо, Кано, Адо-Экити, Бидда, Порт-Харкорт және Зариядағы жеті білім беру колледжін жоғары білім беретін оқу орындарына дейін жеткізді, сонымен қатар Адо-Экити, Бидда, Баучи, Ида, Увана (Афикпо), Йола және Иларода тағы сегіз федералдық политехникум құрды. Нигерияның Ашық университеті Шагаринің 1981 жылғы билігінің соңында құрылды. Ол сондай-ақ шетелде оқитын студенттерге стипендиялар да берді. Шагари президенттігі әйелдер мен жастарды ұлтты құруға ынталандырудағы зор жетістіктерімен есте қалады. Ол қызметке кіріскен кезде штаттарға жеті үміткердің арасынан кемінде бір әйел және бір жасты ұсыну туралы нұсқау берді. Ол сайлау кампаниясы кезінде Имо штатынан әйелді вице-президенттікке кандидат ретінде таңдады. Алайда, ол бұрын қабылдағаннан кейін, вице-президенттік лауазымына бөлінген Оңтүстік-Шығыс Нигериядағы мүдделі тараптардың қолдауы болмағандықтан бас тартты. Бұл нигериялық әйелдердің президенттікке ең жақын келген сәті болды. Дегенмен, Нигериядағы алғашқы әйел министрлер мен дипломаттарды Шагари тағайындады. Ол Эбун Оягболаны Ұлттық жоспарлау министрі етіп, кейін Панама, Коста-Рика және Гватемаланың Мексика Құрама Штаттарындағы елшісі, ал Жаннет Акинринаде ханымды Ішкі істер министрі және тағы екі әйел министр – Асиноби ханым мен Иваси ханымды тағайындады. Сондай-ақ, Елизавета Огбон ханым Германияның Гамбург қаласында бас консул болып тағайындалды, ал Р. Мохаммед ханым Нигерияның Ботсвана мен Зимбабве елшісі болды. Шагари үкіметіне көптеген жастар министрлер мен кеңесшілер ретінде қосылды. Олардың бірі – профессор Пэт Утоми, ол экономикалық кеңесші болып тағайындалғанда 29 жаста болды. 30 жасқа толған министрлер: Аду Инноцент Огбех (32) және Белло Майтама Юсуф (34). Көптеген кабинет министрлері 50 жасқа толмаған.
Майтацин мен Канодағы 1980 жылғы тәртіпсіздіктер
1980 жылғы Кано көтерілісі – Нигерияның Кано қаласында ада болған уағызшы Майтацин мен оның жақтастары бастаған көтеріліс. Бұл тәуелсіздік алғаннан кейінгі Канодағы алғашқы ірі діни жанжал болды. 4177-ден астам азамат, 100 полиция қызметкері және шамамен 35 әскери қызметкер, оның ішінде Маитациннің өзі қаза тапты. Бұл оқиға Нигерияның қауіпсіздігі мен экономикасына заңсыз көшпендер қауіп төндіреді деген кең тараған түсінікке әкелді. Бұл сенімге Батыс Африканың басқа елдерінен келген адамдардың қарулы қарақшылыққа қатысқандығы да себеп болды. Нигер, Чад, Камерун, Мали және Буркина-Фасодан келген заңсыз көшпендермен бірге 6000-нан астам нигериялық мұсылман экстремистері 100-ден астам полиция қызметкерін өлтіріп, тағы 100-ден астамын жарақаттады. Әскер шақырылып, экстремистер елді басып алуға үлкермес бұрын жағдайды тұрақтандырды. Дегенмен, ресми мәліметтер бойынша, бұл оқиғаның себебі заңсыз көшпендер емес.
Көші-қоншыларды депортациялау
1983 жылы Шагари иммиграциялық құжаттары дұрыс емес иммигранттарға елден кетуді бұйыратын жарлық шығарды, әйтпесе заң бойынша тұтқындалатындары ескертілді. Бұл жарлық 1980 (Кано қаласындағы 1980 жылғы тәртіпсіздіктер) және 1981 жылдары елдің бір бөлігін қамтыған діни көтерілістерге жауап ретінде жасалған деп хабарланды. Көшіп келгендердің көпшілігі Батыс Африкадан, көбінесе Ганадан болды. 2 миллионнан астам ер адам, әйел және бала әсер етті.
Федералдық астаналық аумақ
Шагари президенттік лауазымға тағайындалғанға дейін Абужа дамусыз, таяз жер болып келген. Шеху Шагари жаңа қаланың алғашқы инфрақұрылымын қалады, оның біріншісі – Сюлежадан астана орнына дейінгі жол. Басқа инфрақұрылымдарға электр энергиясы, су және жолдар кіреді. 1980 жылы Усман тоғаны салынды, ол болашақ қаланың суға деген қажеттілігін қамтамасыз ету үшін арналған. Сол кезде қала ұлттық желіге қосылды. Жаңа әуежайдың ұшу-қону жолағы да салынды, ол қазір Ннамди Азикиве атындағы халықаралық әуежай ретінде жаңартылып, күшейтілді. Басқа инфрақұрылымдарға 5000 пәтерлік федералдық қызметкерлерге арналған тұрғын үйлер, мемлекеттік хатшылық және президенттік қонақ үй (Агуда үйі), мемлекеттік үй, Ұлттық Ассамблея және Ұлттық мешіттер салынып жатты, сондай-ақ 3 бес жұлдызды қонақ үй, мектептер, ауруханалар, басқа да құрылыстар мен қалаға кіретін негізгі жолдар Шагари басшылығымен салынып жатты. 1983 жылға қарай Абужа қалалық кеңестер мен ұлттық мерекелердің өтетін функционалды қалаға айналды. Шагари қызметтен алынғанда, ол демалысқа сол қалаға кетіп еді. Абужа содан бері мегаполиске айналды және қазір Нигерияның Федералды астанасы болып табылады. Белгілі сәулетші Ннамди Элех Абужаны «20 ғасырдың ең амбициялы қала құрылысы жобасы» деп сипаттады.
Сыртқы істер
Шагаридің президент болуы Нигерияның 1960 жылдан бері Африкаға бағытталған сыртқы саясатын сақтап қалды. Шагаридің өзі сыртқы қатынастар саласында жаңа емес еді, өйткені тәуелсіздік алғаннан бері бірнеше Нигериялық делегацияларды шетелдік миссияларға жетекшілік еткен. Оның президенттігі Оңтүстік Африкадағы апартеидке және Замбия мен Зимбабведегі ақ нәсілді азшылық үкімшілігіне қарсы қатаң күресті жүргізді. Азаттық күресі – Шагари президенттігінің маңызды міндеті болды. Ол өзінің ұстанымын қайда болса да білдірді, соның ішінде Ұлыбритания мен АҚШ-қа жасаған мемлекеттік сапарларында, онда президент Джимми Картер Зимбабве тәуелсіздігімен құттықтады. Президент Шагари мен премьер-министр Маргарет Тэтчердің арасындағы хат алмасулар, оның Зимбабве тәуелсіздігі мәселесінде Ұлыбританияға қатты қысым жасағанын, тіпті екі елдің қарым-қатынасын қауіпке тілгенін көрсетеді. 1980 жылы Зимбабве тәуелсіздігін тойлау кезінде президент Шагари Зимбабведегі азаматтарды және Нигериядағы шетелдіктерді оқыту үшін 15 миллион доллар жұмсауға уәде берді. Мугабе үкіметі ақшаның бір бөлігін оңтүстік африкалықтарға тиесілі газет компанияларын сатып алуға пайдаланды, бұл үкіметтің бұқаралық ақпарат құралдарына бақылауын күшейтті. Қалған қаражаты Нигерия университеттерінде студенттерді, Бадагридегі Нигерия әкімшілік қызметкерлер колледжінде мемлекеттік қызметкерлерді және Кадунадағы Нигерия қорғаныс академиясында әскерилерді оқытуға жұмсалды. Сол жылы Мугабе Зимбабведегі баспасөз бостандығы туралы есеп дайындауды BBC-ге тапсырды. BBC 26 маусымда Зимбабве телерадиокорпорациясын жекешелендіруді және оны саяси мүдделерден тәуелсіз етуді ұсынатын есебін жариялады. Шагари АҚШ-қа жасаған сапарында Нигерия мен афроамерикандықтар арасында байланыс орнатуға тырысты. Ол алғаш рет Гарлемге барып, қара нәсілді көшбасшыларға кешкі ас ұйымдастырды, онда афроамерикандықтармен экономикалық байланыс орнату қажеттігін атап өтті. Алайда, 1980 жылғы АҚШ президенттік сайлауынан кейін, президент Рональд Рейган билікке келген соң, Нигерия мен АҚШ арасындағы қарым-қатынас нашарлады, әсіресе Нигерияның қатысудан бас тартқан 1980 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына бойкот жариялаған кезде. Президент Шагари Нигерияның бейтараптық саясатын сақтауға бекінді және Картер әкімшілігінің лоббилеуіне қарамастан, Ресей Олимпиадасына қатысты, тіпті әйгілі боксшы Мұхаммед Әлиді Нигерияға жіберді. Шагари Мұхаммед Әлимен кездесуден бас тартты. Нигерияның Чад және Камерунмен шекаралық даулары болды, бұл соғысқа ұласуы мүмкін еді, бірақ Шагари сақтықпен осы жағдайды болдырмады. Шагари үкіметі ЭКОУАС-ты белсенді түрде қолдады және оның штаб-пәтерін салу үшін Абуджада жер учаскесін бөлді. Бірақ Шагари үкіметі көршілерімен бейбітшілік орнатып отырғанына қарамастан, 1983 жылы көбінесе Ганадан келген құжатсыз көшіп келушілерді елден қуды. Нигериялықтардың арасында танымал болғанымен, бұл әрекет комментаторлардың сыныптарына ұшырады. Бұл оқиға "Ганаға кету керек" деп танылды, ол Нигериядан Батыс Африкадан келген мигранттарды депортациялауды білдіреді.
Екінші республиканың соңы
Шагари 1983 жылы төрт жылдық екінші мерзімге кандидат болды және жалпы сайлауда жеңіске жеткенімен, кейіннен 1983 жылдың 31 желтоқсанында генерал Мухаммаду Бухари жасаған әскери төңкеріс салдарынан құлатылып, тұтқындалды.
Өлім
2018 жылдың 28 желтоқсанында сағат 18:30 шамасында Шеху Шагари Абуджадағы Ұлттық ауруханада қысқа аурудан кейін қайтыс болды. Ол қайтыс болғанша сол ауруханада ем алып жатқан еді. Бұл туралы оның немересі Белло Бала Шагари және губернатор Тамбувал бірдей уақытта Twitter-дегі жазбаларында растады.
Некелер
Шеху Шагари үш әйелге үйленген: Әмина, Айша және Хадиза Шагари. Хадиза 80 жасында 2021 жылдың 12 тамызында Абуджа қаласында COVID-19 салдарынан қайтыс болды.