Гётенің "Фауст" трагедиясы: неміс әдебиетінің ең ұлы туындысы. 19 ғасырда жазылған, өлеңмен құрастырылған ең көп тамашаланған пьеса. "Фауст" туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоганн Вольфганг фон Гетенің пьесасы, Иоганн Вольфганг фон Гетедің 19 ғасырдағы туындысы.
Play by Johann Wolfgang von Goethe
the 19th century work by Johann Wolfgang von Goethe
Фауст – Иоганн Вольфганг фон Гетенің екі бөлімді трагедиялық пьесасы, көбінесе ағылшын тілінде «Фауст, бірінші бөлім» және «Фауст, екінші бөлім» деп аталады. Бірінші бөлімнің көбі, екінші бөлімнің көп бөлігі ұйқасты өлеңмен жазылған. Толыққанды қойылымдары сирек болғанымен, неміс тіліндегі сахналардағы ең көп көрермен жинаған пьеса болып табылады. Көптеген адамдар «Фаустты» Гетенің ең маңызды туындысы және неміс әдебиетінің ең ұлы шығармасы деп санайды. «Урфауст» деп белгілі шығарманың алғашқы нұсқалары 1772 және 1775 жылдар аралығында жасалды, бірақ оның даму жолы толыққанды белгісіз. «Урфауст» жиырма екі сахнадан тұрады, оның біреуі прозада, екеуі көбінесе прозада, ал қалған 1441 тармағы ұйқасты өлеңде. Қолжазба жоғалған, бірақ 1886 жылы оның көшірмесі табылды. Шығарманың алғашқы жариялануы 1790 жылы шыққан «Фауст, фрагмент» болды. Гете 1806 жылы қазіргі «Бірінші бөлім» деп танылатын шығарманың алдын ала нұсқасын аяқтады. 1808 жылы жарық көрген басылымнан кейін, 1828–29 жылдарғы қайта қаралып түзетілген басылым шықты, осы соңғы нұсқаны Гете өзі өңдеді. Гете «Фауст, екінші бөлімді» 1831 жылы аяқтады, ол келесі жылы, оның өлімінен кейін жарияланды. «Фауст, бірінші бөлімнен» айырмашылығы, бұл бөлімде Фаусттың шайтанға сатылған жанына емес, психология, тарих және саясат сияқты әлеуметтік құбылыстарға, сондай-ақ мистикалық және философиялық тақырыптарға назар аударылады. Екінші бөлім Гетенің соңғы жылдарындағы басты жұмысы болды.
Faust is a tragic play in two parts by Johann Wolfgang von Goethe, usually known in English as Faust, Part One and Faust, Part Two. Nearly all of Part One and the majority of Part Two are written in rhymed verse. Although rarely staged in its entirety, it is the play with the largest audience numbers on German language stages. Faust is considered by many to be Goethe's magnum opus and the greatest work of German literature. The earliest forms of the work, known as the Urfaust, were developed between 1772 and 1775; however, the details of that development are not entirely clear. Urfaust has twenty two scenes, one in prose, two largely prose and the remaining 1,441 lines in rhymed verse. The manuscript is lost, but a copy was discovered in 1886. The first appearance of the work in print was Faust, a Fragment, published in 1790. Goethe completed a preliminary version of what is now known as Part One in 1806. Its publication in 1808 was followed by the revised 1828–29 edition, the last to be edited by Goethe himself. Goethe finished writing Faust, Part Two in 1831; it was published posthumously the following year. In contrast to Faust, Part One, the focus here is no longer on the soul of Faust, which has been sold to the devil, but rather on social phenomena such as psychology, history and politics, in addition to mystical and philosophical topics. The second part formed the principal occupation of Goethe's last years.
Номенклатура
Гётенің пьесасының 1808 жылғы түпнұсқа неміс тіліндегі беті жай ғана былай деп жазылған: "Фауст. / Eine Tragödie" ("Фауст. / Трагедия"). "Erster Teil" (ағылшын тілінде "Бірінші бөлім") деген қосымша 1832 жылы жалғасы жарық көрген кезде баспагерлер тарапынан кейіннен қосылды, оның бетінде: "Faust. / Der Tragödie zweiter Teil" ("Фауст. / Трагедияның екінші бөлігі") деп жазылған. Екі пьеса да ағылшын тілінде әртүрлі атаулармен жарық көрді және көбінесе Фауст, Бірінші және Екінші бөліктер деп аталады.
The original 1808 German title page of Goethe's play read simply: "Faust. / Eine Tragödie" ("Faust. / A Tragedy"). The addition of "erster Teil" (in English, "Part One") was retroactively applied by publishers when the sequel was published in 1832 with a title page which read: "Faust. / Der Tragödie zweiter Teil" ("Faust. / The Tragedy's Second Part"). The two plays have been published in English under a number of titles, and are usually referred to as Faust, Parts One and Two.
Фауст, екінші бөлік
Классикалық аллюзияға толы екінші бөлімде бірінші Фаусттың романтикалық оқиғасы еске түсірілмейді, ал Фауст жаңа оқиғалар мен мақсаттар циклын бастау үшін перилерге толы далада оянады. Бұл туынды бес актіден тұрады (бір-бірінен шалғайырақ эпизодтар), олардың әрқайсысы жеке-жеке тақырыпты көрсетеді. Соңында Фауст жұмаққа көтеріледі. Ол Мефистофельмен ешқашан мәңгілікке созылатын рухани шаттыққа ұмтылмауына байланысты тіл біліспеді. Дегенмен, Құдай Прологтағы тіл біліспесін (және осылайша Фаусттың жанын) жеңіп алды, себебі рухани шаттық оның адал ізденістерінен туындаған еді. Құдайлық мейірімділікті жеткізуші періштелер V актінің соңында былай деп жариялайды: "Кім үздіксіз тырысып, тырысу үшін өмір сүресе, ол әлі де құтқарылуға лайық" (V, 11936–7).
Rich in classical allusion, in Part Two the romantic story of the first Faust is put aside, and Faust wakes in a field of fairies to initiate a new cycle of adventures and purpose. The piece consists of five acts (relatively isolated episodes) each representing a different theme. Ultimately, Faust goes to Heaven. He had lost his wager with Mephistopheles, that he would never seek to remain in a transcendental moment and have it prolonged forever. However, God had won his wager from the Prologue (and thus Faust's soul) as the transcendental moment was derived from his righteous pursuits. Angels, who arrive as messengers of divine mercy, declare at the end of Act V: "He who strives on and lives to strive / Can earn redemption still" (V, 11936–7).
Бөлшектердің өзара байланысы
Бірінші бөлімде Фауст қанағаттанбаған күйінде қалады; трагедияның соңғы аяғы мен тікелей шарттасулардың нәтижесі тек «Фауст» екінші бөлімінде ғана ашылады. Бірінші бөлім «кіші әлемді» көрсетеді және Фауст өмір сүретін нақты уақыт пен жерде өтеді. Керісінше, екінші бөлім «үлкен әлемде» немесе макрокосмоста орын алады.
Throughout Part One, Faust remains unsatisfied; the ultimate conclusion of the tragedy and the outcome of the wagers are only revealed in Faust, Part Two. The first part represents the "small world" and takes place in Faust's own local, temporal milieu. In contrast, Part Two takes place in the "wide world" or macrocosmos.