Кіріспе

Ағылшын қарақшысы Питер Истон (шамамен 1570 – 1620 немесе одан кейін) – 17 ғасырдың басында ағылшын капері, кейін қарақшы. Оның ерте өмірі туралы әртүрлі мәліметтер бар. 1602 жылға қарай Истон Ньюфаундлендте ағылшын мүдделерін қорғауға уәкілдік алған, өте табысты капер болды. "Ол кездегі ең танымал ағылшын қарақшысы" атанған ол Ирландия мен Гвинеядан Ньюфаундлендке дейін қарақшылық шабуылдар жасады. Ол 1611-1614 жылдардағы Харбор Грейс және Феррилендке ағылшын қоныстарын құруға қатысқандығымен әйгілі. Барлық қарақшылардың арасындағы ең табыстыларының бірі ретінде, ол теңіз күшін бақылап, ешбір мемлекет немесе билеуші оны назардан тыс қалдыра алмады, және оны ұстау үшін жіберілген ешбір флот оны жеңе алмады не тұтқынға ала алмады. Дегенмен, ол 17 және 18 ғасырлардың басындағы кейбір қарақшыларға қарағанда аз танымал.

Адал қызмет

Питер Истон, сондай-ақ Эстон деп те белгілі болған, ағылшын корольдігінің адал қызметшісі болған. Оның ата-бабалары крест жорықтарында қызмет еткен. Истон әулеті испандық Армадаға қарсы күресте де көзге түскен. Ньюфаундленд және Лабрадордағы Харбор Грейс қаласында орналасқан «Тарихи Роза» сарайы, бір кезде Питер мен оның экипажы орналасқан бекініске жақын жерде. 1602 жылы Истон Ньюфаундленд балық аулау флотын қорғау үшін Англияның Елизавета I патшайымынан алған өкілеттікпен жекешелендіруші ретінде конвойға басшылық етті. Сол кезде балық аулау кемелері бағалы балық жүгін қарақшылар мен шетелдік кемелерден қорғау үшін қару-жарақ және шағын зеңбіректермен жүретін. Оның өкілеттігі бойынша, ол жергілікті балықшыларды өз қызметіне алуға құқылы болды. Ол сондай-ақ жаудың кемелері мен портына, әсіресе жек көретін испандықтарға, қалағанынша шабуыл жасай алатын. Истонның флагманы «Бақытты Саяхат» болды, одан ол мачтада Әйіргі Георгий кресін көтеріп жүрді.

Қарақшы болу

1604 жылғы 23 маусымда Елизавета I-нің орнына Джеймс I келгеннен кейін король Испаниямен бейбітшілікке келуді сұрады және жекеменшік кемелерге берілген барлық рұқсаттарды жойды. Бұл жаңалықты естіген Истон ештеңе болмағандай кемелерге шабуылдауын жалғастырды. Осылайша ол қарақшылық шегінен өтті. Өзінің «Happy Adventure» флагмандық кемесімен Истон «Сент-Джордж» кресін көтеріп, Батыс Үндістан мен Жерорта теңізінде испан кемелерінен алтын іздеді, сонымен қатар ағылшын кемелерінен қорғау ақысын талап етіп алды. 1610 жылы ол Бристоль бұғазын блокадалап, батыс ағылшын порттарына кіретін және шығатын кемелерді тиімді бақылады. Ол көбінесе Корнуоллдағы Фалмуттан шыққан Киллигруздердің күшті әулетінің тапсырмасымен әрекет етті. Олар оның экспедицияларын қаржыландырып, пайдасынан үлес алды. Истон 1612 жылы он қарақшылық кемемен Ньюфаундленд колониясына келді және штаб-пәтерін Харбор Грейсте орнатты. Ол ағылшын және шетелдік кемелерді, сондай-ақ Ньюфаундленд порттарын тонады, балықшыларды күштеп өз қызметіне алды. Бір экспедицияда ол Сент-Джонста отыз кемені тонады және сэр Ричард Уитборнды тұтқынға алды, оны Уитборн Англияға барып, Истонға кешірім алу шартымен босатуға мәжбүрледі. Кешірім берілді, бірақ осы уақытқа дейін Истон Барбария жағалауына испандықтарды мазалау үшін көшті. Ньюфаундлендте болған кезінде Истон шамамен 1500 балықшыны кемелеріне алды, олардың көпшілігі өз еркімен келді. Истон Джон Гайдың Куперс-Коувтағы колониясын қорғауын жалғастырды, бірақ оған Реньюсте тағы бір колония құруға рұқсат бермеді. Шабуылдарының бірінде Истон Азор аралдарына бағыт алды. Флотын аралдардың оңтүстігіне және батысына орналастырып, испан күміс флотын тосқауылға алуды жоспарлады. Шайқастың егжей-тегжейі белгісіз, бірақ бірнеше күннен кейін Истон қазынамен және төрт испан кемесімен Тониске келді.

Савойға зейнетке шығу

1613 жылдың басында Савой герцогы Ницца мен Вильфранш қалаларын еркін порттар деп жариялап, барлық қаракшыларға пана және қауіпсіз өтуге рұқсат берді. 1613 жылдың 20 ақпанында Истон төрт кеме мен 900 әскердің басында Вильфраншқа келді, ал тағы сегіз кемені Гибралтар бұғазының сыртында қалдырды. Истон герцогпен кездесіп, Савойяға 100 000 крона инвестиция салуға келісім берді, ал герцогқа жылдық кірістің белгілі бір пайызын беруге уәде берді. Савойдағы ағылшын өкілі Уильям Паркхерст оның жайлы былай деп жазды:

"Осы Истон содан бері маған келді: ол шамамен 40 жастағы сияқты көрінеді: оның сыртқы келбеті қатаң және жабайы (герцог бұған назар аударды), сөйлеуі мен мінез-құлқы баяу, аңқау және кінәлі."

Истон Савой герцогының құрметіне ие болу үшін Мантуя герцогтығына жасалған шабуылға қатысты. Истонға жылына 4000 фунт зейнетақы тағайындалды, ол адал қызмет етуге ант берді, католик дініне кірді, мұрагерге үйленді және Савой герцогтығының маркизі атанды. Бұл қарамастан, сарайда оны "Il cosaro Inglese" (ағылшын қаракшысы) деп білді. Истон Савойға келгеннен кейін бір ай ішінде өзінің көптеген серіктерін жұмыстан босатты. 1613 жылы Венецияға жасалған савойлық теңіз шабуылына қатысқанмен, француз экипаждары мен кемелеріне басшылық етті. Бұл экспедиция сәтті аяқталмады, содан кейін Истон теңіз ісіне көп араласпады. Дегенмен, ол кем дегенде 1620 жылға дейін герцогтың қызметінде болды.