Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қандағы ірі плазмалық белок
Large plasma protein found in the blood
α2 Макроглобулин (α2M) немесе альфа 2 макроглобулин – қандағы ірі (720 KDa) плазмалық белок. Ол негізінен бауырда өндіріледі, сондай-ақ макрофагтар, фибробластар және адренокортикальды жасушалар арқылы жергілікті түрде синтезделеді. Адамдарда ол A2M генімен кодталады. α2 Макроглобулин антипротеаза ретінде әрекет етеді және көптеген протеиназалардың белсенділігін тежейді. Ол плазмин мен калликрейнді тежеу арқылы фибринолизді тежегіш ретінде жұмыс істейді. Тромбинды тежеу арқылы ол қан ұюын тежегіш ретінде жұмыс істейді. α2 Макроглобулин тасымалдаушы белок ретінде де әрекет етуі мүмкін, себебі ол көптеген өсу факторларымен және цитокиндермен байланысады, мысалы, тромбоциттен туындаған өсу факторымен, базалық фибробласт өсу факторымен, TGF β, инсулинмен және IL 1β-мен. α2 макроглобулиннің төмен концентрациясымен байланысты ешқандай нақты ауру анықталған жоқ, сондай-ақ α2 макроглобулиннің төмен деңгейіне байланысты ешқандай ауру жағдайы тіркелмеген. Нефроздық синдром кезінде басқа төмен молекулалық салмақты белоктар зәрмен шығарылғанда α2 макроглобулиннің концентрациясы 10 есе немесе одан да көп көтеріледі. α2 макроглобулиннің зәрге шығуына оның үлкен мөлшері кедергі келтіреді. Нәтижесінде, нефроздық синдром кезінде α2 макроглобулиннің сарысудағы деңгейі альбумин деңгейіне тең немесе одан жоғары болады, бұл онкоздық қысымды сақтау әсерін тигізеді.
α2 Macroglobulin (α2M) or alpha 2 macroglobulin is a large (720 KDa) plasma protein found in the blood. It is mainly produced by the liver, and also locally synthesized by macrophages, fibroblasts, and adrenocortical cells. In humans it is encoded by the A2M gene. α2 Macroglobulin acts as an antiprotease and is able to inactivate an enormous variety of proteinases. It functions as an inhibitor of fibrinolysis by inhibiting plasmin and kallikrein. It functions as an inhibitor of coagulation by inhibiting thrombin. α2 macroglobulin may act as a carrier protein because it also binds to numerous growth factors and cytokines, such as platelet derived growth factor, basic fibroblast growth factor, TGF β, insulin, and IL 1β. No specific deficiency with associated disease has been recognized, and no disease state is attributed to low concentrations of α2 macroglobulin. The concentration of α2 macroglobulin rises 10 fold or more in the nephrotic syndrome when other lower molecular weight proteins are lost in the urine. The loss of α2 macroglobulin into urine is prevented by its large size. The net result is that α2 macroglobulin reaches serum levels equal to or greater than those of albumin in the nephrotic syndrome, which has the effect of maintaining oncotic pressure.
Құрылымы
Адамның α2 макроглобулині S-S байланыстарымен біріктірілген төрт бірдей кішібөлшектен тұрады. α2 макроглобулиннің тетрамерлік формаларынан басқа, димерлік және соңғы кезде мономерлік αM протеаза ингибиторлары да анықталды. Адамның α2 макроглобулинінің әрбір мономері бірнеше функционалдық домендерден құралған, оның ішінде макроглобулин домендері, тиол эфирі бар домен және рецепторға байланысатын домен бар. Жалпы алғанда, α2 макроглобулин – адам плазмасындағы ең ірі, иммуноглобулин емес негізгі ақуыз. α2 макроглобулиннің аминқышқылдық тізбегі жүктілік аймағының протеинімен (PZP; сондай-ақ жүктілікке байланысты α2 гликопротеин деп те аталады) 71% бірдей екені көрсетілген.
Human α2 macroglobulin is composed of four identical subunits bound together by S S bonds. In addition to tetrameric forms of α2 macroglobulin, dimeric, and more recently monomeric αM protease inhibitors have been identified. Each monomer of human α2 macroglobulin is composed of several functional domains, including macroglobulin domains, a thiol ester containing domain and a receptor binding domain. Overall, α2 macroglobulin is the largest major nonimmunoglobulin protein in human plasma. The amino acid sequence of α2 macroglobulin has been shown to be 71% the same as that of the pregnancy zone protein (PZP; also known as pregnancy associated α2 glycoprotein).
Функция
А-макроглобулин (αM) ақуыздар тұқымына протеаза ингибиторлары кіреді, олардың типі адамдық тетрамерлік α2-макроглобулин (α2M) болып табылады; олар MEROPS протеиназа ингибиторлары I39 тұқымының, IL кланының құрамына жатады. Бұл протеаза ингибиторлары бірнеше ерекше қасиеттермен бөлінеді, оларға: 1) барлық каталитикалық кластардан протеазаларды тежеу қабілеті, 2) «алдау аймағы» (α2-макроглобулин молекуласындағы аминқышқылдарының тізбегі, немесе оны тежейтін протеиназалар үшін шиссильді пептидтік байланыстарды қамтитын гомологты ақуыз) және тиол эфирі, 3) ұқсас протеазаны тежеу механизмі және 4) тиол эфирінің кішкентай алғашқы аминдермен реакциясы арқылы тежеу қабілетінің жойылуы жатады. αM протеаза ингибиторлары стериялық кедергі арқылы тежеуді жүзеге асырады. Механизміне алдау аймағының протеазамен кесілуі кіреді, бұл αM-нің осы бөлігіне протеолиздік кесілуге әсіресе бейім, ол конформациялық өзгерісті бастайды, нәтижесінде αM протеазаны қамтиды. Нәтижеде пайда болған αM-протеаза кешенінде протеазаның белсенді орны стериялық түрде қоршалғандықтан, ақуыз субстраттарына қолжетімділік айтарлықтай төмендейді. Алдау аймағының кесілуі салдарынан екі қосымша оқиға орын алады, атап айтқанда (1) h-цистеинил-г-глутамил тиол эфирінің реакциялық белсенділігі артады және (2) маңызды конформациялық өзгеріс консервацияланған COOH-терминалды рецепторға байланысу доменін (RBD) ашады. RBD-нің ашылуы αM-протеаза кешенінің клиренс рецепторларына байланысуына және айналымнан шығарылуына мүмкіндік береді. Тетрамерлік, димерлік және соңғы кезде мономерлік αM протеаза ингибиторлары анықталды. α2-макроглобулиннің құрамында 35 аминқышқылынан тұратын «алдау» аймағы бар. Аздау аймағына байланып, оны кесетін протеиназалар α2M-ге байланысады. Протеиназа-α2M кешені макрофаг рецепторларымен танылады және жүйеден шығарылады. α2-макроглобулин плазмадағы мырыш пен мысты, тіпті альбуминге қарағанда күштірек байланыстырады, сондықтан ол транскупрейн деп те аталады. Адам плазмасындағы мыстың 10-15% α2-макроглобулинмен хелатталады.
The α macroglobulin (αM) family of proteins includes protease inhibitors, typified by the human tetrameric α2 macroglobulin (α2M); they belong to the MEROPS proteinase inhibitor family I39, clan IL. These protease inhibitors share several defining properties, which include (1) the ability to inhibit proteases from all catalytic classes, (2) the presence of a 'bait region' (also known as a sequence of amino acids in an α2 macroglobulin molecule, or a homologous protein, that contains scissile peptide bonds for those proteinases that it inhibits) and a thiol ester, (3) a similar protease inhibitory mechanism and (4) the inactivation of the inhibitory capacity by reaction of the thiol ester with small primary amines. αM protease inhibitors inhibit by steric hindrance. The mechanism involves protease cleavage of the bait region, a segment of the αM that is particularly susceptible to proteolytic cleavage, which initiates a conformational change such that the αM collapses about the protease. In the resulting αM protease complex, the active site of the protease is sterically shielded, thus substantially decreasing access to protein substrates. Two additional events occur as a consequence of bait region cleavage, namely (1) the h cysteinyl g glutamyl thiol ester becomes highly reactive and (2) a major conformational change exposes a conserved COOH terminal receptor binding domain (RBD). RBD exposure allows the αM protease complex to bind to clearance receptors and be removed from circulation. Tetrameric, dimeric, and, more recently, monomeric αM protease inhibitors have been identified. α2 Macroglobulin has in its structure a 35 amino acid "bait" region. Proteinases binding and cleaving the bait region become bound to α2M. The proteinase–α2M complex is recognised by macrophage receptors and cleared from the system. α2 Macroglobulin is known to bind zinc, as well as copper in plasma, even more strongly than albumin, and such it is also known as transcuprein. 10 to 15% of copper in human plasma is chelated by α2 macroglobulin.
Ауру
А2 макроглобулиннің деңгейі сарысудағы альбумин деңгейі төмендеген кезде артады, бұл көбінесе бүйрек синдромында кездеседі, онда бүйректер қандағы кішірек ақуыздардың бір бөлігін шығара бастайды. А2 макроглобулинінің үлкен мөлшеріне байланысты, ол қан ағынында тоқталып қалады. Барлық ақуыздардың өндірісінің күшеюі А2 макроглобулиннің концентрациясының артуына әкеледі. Бұл арту денсаулыққа елеулі зиян келтірмейді, бірақ диагностикалық көрсеткіш ретінде пайдаланылады. Альбуминнің қалыпты деңгейінде А2 макроглобулиннің жоғарылауы көбінесе жедел және/немесе созылмалы қабынуды көрсетеді. А2 макроглобулиннің кең таралған (29,5%) (полиморфизм) нұсқасы Альцгеймер ауруының қаупін арттырады. А2 макроглобулин гелатиназаның (ММР 2 және ММР 9) белсенді формаларын фагоциттердегі қабылдағыштар арқылы қан айналымынан жояды.
α2 Macroglobulin levels are increased when the serum albumin levels are low, which is most commonly seen in nephrotic syndrome, a condition wherein the kidneys start to leak out some of the smaller blood proteins. Because of its size, α2 macroglobulin is retained in the bloodstream. Increased production of all proteins means α2 macroglobulin concentration increases. This increase has little adverse effect on the health but is used as a diagnostic clue. An increase in α2 Macroglobulin with normal amount of albumin mainly indicates acute and/or chronic inflammation. A common variant (29.5%) (polymorphism) of α2 macroglobulin leads to increased risk of Alzheimer's disease. α2 Macroglobulin binds to and removes the active forms of the gelatinase (MMP 2 and MMP 9) from the circulation via scavenger receptors on the phagocytes.