Кіріспе

Тамақ дайындау және сақтауға арналған кеңістік.

Ас үй – тұрғын үй немесе коммерциялық мекемеде тамақ пісіру және дайындау үшін пайдаланылатын бөлме немесе бөлменің бір бөлігі. Қазіргі заманғы орта тапқа арналған тұрғын үй ас үйі әдетте пеш, ыстық және суық сумен жабдықталған раковина, тоңазытқыш, сондай-ақ модульдік дизайнға сәйкес орналастырылған жұмыс беттері мен ас үй шкафтарымен жабдықталған. Көптеген үйлерде микротолқынды пеш, ыдыс жуғыш машина және басқа да электр құралдары бар. Ас үйдің негізгі қызметтері – тамақты сақтау, дайындау және пісіру (сондай-ақ ыдыс-аяқ жуу сияқты қосымша жұмыстарды орындау). Бөлме немесе аймақ тамақтануға (немесе таңғы ас сияқты шағын тағамдарға), демалысқа және кір жууға да пайдаланылуы мүмкін. Ас үйлерді жобалау және салу – бүкіл әлемде үлкен нарық. Коммерциялық ас үйлер мейрамханаларда, кафетерийлерде, қонақүйлерде, ауруханаларда, білім беру және жұмыс орындарында, әскери казармаларда және осы сияқты мекемелерде кездеседі. Мұндай ас үйлер әдетте тұрғын үй ас үйлерінен гөрі үлкен және ауыр жұмысқа арналған жабдықтармен жабдықталған. Мысалы, ірі мейрамханада үлкен салқындатқыш пен үлкен коммерциялық ыдыс жуғыш машина болуы мүмкін. Кейде коммерциялық ас үй жабдықтары, мысалы, коммерциялық раковиналар, үй шаруасында қолданылады, себебі олар тамақ дайындауға ыңғайлы және берік. Дамыған елдерде коммерциялық ас үйлер, әдетте, денсаулық сақтау заңдарына бағынады. Олар денсаулық сақтау органдарының жүйелі тексерулерінен өтеді және заңмен белгіленген гигиеналық талаптарға сәйкес келмесе, жабылуы мүмкін.

Орта ғасырлар

Ерте ортағасырлық Еуропадағы ұзақ үйлердің ең биік нүктесінің астында ашық от жағылған. "Ас дайындау аймағы" кіреберіс пен ошақтың арасында орналасқан. Бай үйлерде әдетте бірнеше ас үй болған. Кейбір үйлерде үштен астам ас үй де кездесетін. Ас үйлер дайындалатын тағамдардың түріне қарай бөлінген. Ошақтағы түтін мен өрт қаупіне байланысты ас үй үлкен залдан бөлек орналастырылуы мүмкін. Ортағасырлық ас үйлердің көпшілігі сақталмаған, себебі олар "тез бұзылатын құрылымдар" болып есептелген.

Колониалды Америка

Коннектикут штатында, Колониялық Америка кезінде Жаңа Англияның басқа колонияларындағы сияқты, ас үйлер көбінесе жеке бөлмелер ретінде салынған және қонақ бөлмесі мен тұру бөлмесі немесе асхананың артында орналасқан. Ас үй туралы алғашқы жазбаның бірі Коннектикут штатының Виндзор қаласынан Джон Портердің 1648 жылғы мүлкінің тізімінде кездеседі. Тізімде үйдегі заттар "ас үйдің үстінде" және "ас үйде" деп көрсетілген. Ас үйде тізімделген заттар: күміс қасықтар, қалайы, мыс, темір, қару-жарақ, оқ-дәрі, өсімдік талшығы, зығыр және "бөлмедегі басқа да құралдар".

Ұтымдылық

Қазіргі заманғы жабдықталған ас үйге бастайтын қадам 1926 жылы Маргарет Шютте Лихоцкийдің әлеуметтік тұрғын үй жобалары үшін жобалаған Франкфурт асханасы болды. Бұл ас үйдің мөлшері , және оның құрылысы ас үйдің тиімділігін арттыру және құрылыс шығындарын төмендету мақсатымен жасалды. Дизайн уақытты зерттеу және болашақ тұрғындармен сұхбаттасудың нәтижесінде, олардың ас үйлерінен не қажеттігін анықтау үшін жасалды. Шютте Лихоцкийдің жабдықталған асханасы 1930 жылдары Франкфуртта салынған тұрғын үй жобаларындағы шамамен 10 000 пәтерде орнатылды.

Материалдар

1926 жылғы Франкфурт асханасы қолданылуына қарай әртүрлі материалдардан жасалған. Қазіргі заманғы кіріктірілген асханаларда бөлшекті тақталар немесе МДФ пайдаланылады, олар ағаш шпонды, лак, шыны, меламин, ламинат, керамика және экологиялық жылтыр сияқты әртүрлі материалдармен және жабындармен әсемделеді. Тот баспайтын болаттан үйге орнатылатын асхананы өндіретін өндірушілер өте аз. 1950 жылға дейін архитекторлар болат асханаларды қолданған, бірақ бұл материалды кейде болат жабыны бар, арзан бөлшекті тақталармен алмастырды.

Басқа түрлері

Ресторандар мен асханалардың мейманханаларда, ауруханаларда, білім беру және жұмыс орындарында, әскер казармаларында және осы сияқты мекемелердегі ас үйлері әдетте (дамыған елдерде) қоғамдық денсаулық сақтау заңдарына бағынады. Олар денсаулық сақтау қызметкерлерімен мерзімді түрде тексеріледі және заңмен белгіленген гигиеналық талаптарға сай келмесе, жабылуға міндетті болады. Кантейн асханалары (және қамал асханалары) көбінесе жаңа технологияны алғаш рет қолданған орындар болды. Мысалы, Бенджамин Томпсонның "энергияны үнемдейтін пеші", 19 ғасырдың басында бір отты пайдаланып бірнеше қазанды қыздыратын толық жабық темір пеш, үлкен ас үйлер үшін жасалған; оны тұрмыстық қолдануға бейімдеуге тағы отыз жыл кетті. 2017 жылдан бастап, ресторандардың ас үйлері әдетте плиткамен қапталған қабырғалары мен едендеріне және жұмыс үстелдері, есіктер мен жәшік алдындарындағы панельдер сияқты беттеріне тот баспайтын болатты пайдаланады, себебі бұл материалдар берік және тазалауға оңай. Кәсіби ас үйлерде көбінесе газ плиталары орнатылады, өйткені олар аспаздарға электр плиталарына қарағанда жылуды жылдам және дәл реттеуге мүмкіндік береді. Кәсіби ас үйлерге тән арнайы құралдардың мысалдары: үлкен орнатылған майда қуыру автоматтары, бу машинасы немесе байн-мари. Жедел тамақ және дайын тамақ трендтері ресторандардың ас үйлерінің жұмыс істеу тәсілін өзгертті. Кейбір мұндай ресторандар жеткізілген дайын тағамдарды ғана "аяқтайды" немесе толық дайындалған тағамдарды қайта қыздырады. Олар, ең көп дегенде, гамбургер немесе стейк пісіруі мүмкін. Бірақ 21 ғасырдың басында ыңғайлы дүкендер (c-store) тез тамақ дүкендерінен гөрі көбірек тағам дайындау және жақсы қызмет көрсету арқасында нарықтағы үлесін арттырып келеді. Теміржол вагондарындағы ас үйлер ерекше қиындықтар тудырады: орын шектеулі және персонал көп мөлшерде тамақты жылдам дайындап беруі керек. Теміржолдың алғашқы тарихында бұл процестердің мінсіз ұйымдастырылуын қажет етті; қазіргі заманда микротолқынды пештер мен дайын тағамдар бұл міндетті әлдеқайда жеңілдетті. Кемелерде, ұшақтарда және кейде теміржол вагондарындағы ас үйлер көбінесе "галерея" деп аталады. Яхталардағы галереялар көбінесе тар болады, бір немесе екі жағушы газ баллонымен жұмыс істейді. Керісінше, круиздік кемелер мен ірі әскери кемелердің ас үйлері барлық жағынан ресторандар мен асханалардың ас үйлерімен салыстыруға болады. Жолаушылар ұшақтарындағы ас үйлер аспаздық жабдықтармен жабдықталған шағын кеңістікке дейін азайтылған. Экипажтың міндеті - кейтерингтік компания жеткізген ұшу кезіндегі тағамдарды қыздыру және ұсыну. Ас үйдің ең экстремалды түрі ғарышта, мысалы, ғарыш кемесінде (онда оны "галерея" деп те атайды) немесе Халықаралық ғарыш станциясында кездеседі. Астронавттардың тағамы әдетте толық дайындалып, сусызданып, ұшу алдында пластикалық қаптарға салынады. Ас үй суды қайта құю және қыздыру модуліне дейін азайтылған. Азық-түлік дайындалатын ашық ауадағы аймақтар, тіпті кемпингтегідей, тамақ дайындауға арналған аймақтар "ашық ас үй" деп аталса да, әдетте ас үйлер деп есептелмейді. Кемпингтегі ашық ас үй құдыққа, су сорғысына немесе су кранына жақын орналастырылуы мүмкін, сондай-ақ тамақ дайындау және пісіруге арналған үстелдер (көшпелі лагерьтік плиталарды пайдалану) болуы мүмкін. Кейбір кемпингтердегі ас үйлерде пешке қосылған үлкен пропан резервуары бар, сондықтан кемпингтіктер тамақ пісіре алады. Әскери лагерьлер мен көшпелілердің уақытша елді мекендерінде тамақ пісіру түтінін шығаруға мүмкіндік беретін желдеткішпен жабдықталған арнайы ас үй шатырлары болуы мүмкін. Үй шаруашылығы, тамақ технологиясы (бұрын "үй шаруашылығы ғылымы" деп аталған) немесе аспаздық өнер оқытылатын мектептерде әдетте бірнеше жабдықтары бар ас үйлер (кейбір жағынан зертханаларға ұқсас) болады. Бұл оқу орындарында әрқайсысының өз пештері, раковиналары мен ас үй құралдары бар бірнеше жұмыс орындары бар, онда мұғалім студенттерге тамақ дайындау және пісіру қалай жасалатынын көрсетуге болады.

Қытай

Қытайдағы асханалар chúfáng (厨房) деп аталады. 3000 жылдан астам бұрын ежелгі қытайлықтар тамақ пісіру үшін динг қолданған. Динг уақыт өте келе бүгінде қолданылатын вок пен қазанға айналды. Қытай діни дәстүрінде ас үй құдайы отбасының ас үйін бақылап, жыл сайын Нефрит Императорына отбасының мінез-құлқы туралы есеп береді. Қытай Жаңа жылы қарсаңында отбасылар жиналып, ас үй құдайының аспанға жақсы есеп беруін тілейді және Жаңа жылдың бесінші күні жақсы жаңалық әкелсін деп құдайға дұға етеді. Қытай отбасылық және мейрамхана асханаларында ең көп қолданылатын құралдар – вок, буға пісіруге арналған себеттер мен қазандар. Отын немесе жылу көзі де аспаздық шеберлікті меңгеруде маңызды рөл атқарды. Дәстүр бойынша қытайлықтар тамақ пісіру үшін отын ретінде ағаш немесе сабанды пайдаланған. Қытай аспазы дәстүрлі рецепттерді сенімді түрде дайындау үшін отты және жылуды тиімді пайдалануды меңгеруі керек болған. Қытай тағамдарын дайындау үшін табада қуыру, қуыру, терең қуыру немесе қайнату үшін вок немесе қазан қолданылады.

Жапония

Жапониядағы асханалар Дайдокоро (台所; әдеби мағынасы – "ас үй") деп аталады. Дайдокоро – жапон үйінде тамақ дайындалатын орын. Мейдзи дәуіріне дейін ас үйді камадо (かまど; әдеби мағынасы – пеш) деп те атаған, және жапон тілінде камадо сөзі үйдің символы ретінде жиі қолданылады. Бұл сөз тіпті "отбасы" немесе "шаңырақ" (ағылшын тіліндегі "hearth" сөзі сияқты) мағынасында да қолданылған. Отбасын бөліскенде, "Камадо во вакеру" (пешті бөлу) дейтін. Ал "Камадо во ябуру" (пешті бұзу) – отбасының банкротқа ұшырағанын білдіреді.

Үндістан

Үндістанда ас үйді "Расой" (хинди\санскрит тілінде) немесе маратхи тілінде "Свайампак гхар" дейді, ал түрлі аймақтық тілдерде оған тағы көптеген атаулар бар. Ел бойынша әртүрлі пісіру әдістері кең таралған, ал ас үйлердің құрылымы мен салыну материалдары аймаққа қарай өзгеріп отырады. Мысалы, солтүстік және орталық Үндістанда тағам "чульха" (сондай-ақ чульха немесе чулла) деп аталатын саз пеште пісірілетін, ол ағаш, көмір немесе құрғақ сиыр тынысымен қыздырылатын. Вегетариандық өмір салтын ұстанатын үйлерде, вегетариандық және вегетариандық емес тағамдарды пісіру және сақтау үшін жеке ас үйлер ұсталған. Діни отбасылар ас үйді қасиетті орын деп есептейді. Үнді ас үйлері "вастушастра" деп аталатын үнді архитектуралық ғылымының негізінде салынған. Үнді ас үйін жобалау кезінде вастушастраның маңызы зор. Қазіргі заманғы сәулетшілер де әлемдегі үнді ас үйлерін жобалауда вастушастра нормаларын сақтайды. Кедей отбасылардың көптеген ас үйлері әлі де саз пештерді және ескі отын түрлерін пайдаланады, ал қалалық орта және жоғарғы таптар көбінесе газ баллондарымен немесе құбырлы газбен жабдықталған газ плиталарын қолданады. Электр плиталар сирек кездеседі, себебі олар көп электр энергиясын тұтынады, бірақ микротолқынды пештер қалалық үйлерде және коммерциялық мекемелерде танымал болып келеді. Үнді ас үйлері биогаз бен күн энергиясымен де қамтамасыз етіледі. Әлемдегі ең ірі күн энергиясымен жұмыс істейтін ас үй Үндістанда салынған. Үкіметтік органдармен бірлесіп, Үндістан ас үй жүйесін қолдау үшін жергілікті биогаз станцияларын құруға ынталандырып отыр.