Кіріспе

Португеза штаты (лат. Portuguesa State) — Венесуэланың 23 штатының бірі. Республиканың батысында орналасқан, ол ондағы ауыл шаруашылығы өнімдерінің көптігі үшін көбінесе «Венесуэланың нан қоржыны» деп аталады. Штат солтүстігінде Лара штатымен, шығысында Кохедес штатымен, батысында Трухильо штатымен және оңтүстігінде Баринас штатымен шектеседі. 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 876 496 адамды құрайды. Штаттың астанасы — Гуанаре қаласы.

Атаудың шығу тегі

1909 жылдың 4 тамызында штат Португеза деп аталды, бұл атау Португеза өзенінің құрметіне берілді. Өзеннің аты, әдетте, Португалия тегінен шыққан, Португеза өзенінде суға батып кеткен жас әйел туралы жергілікті аңызбен байланысты екендігі айтылады. Бұл әйел, Гуанар қаласын негіздеген конкистадорлармен бірге келген болуы мүмкін, ал Гуанар қаласы штаттың астанасы болып табылады.

Колумбқа дейінгі дәуір

Испан дәуірінен бұрын Венесуэла жазығының аумағында Амазонка аймағынан өзен арқылы келген топтар қоныстанды (вероятно, Колумбия немесе Эквадордан). Баринас және Португеза жазықтарында адамның ең ерте белгілі болуы б.з.д. 300-600 жылдар аралығында тіркелді, көшіп келгендердің аймақтың салыстырмалы түрде болжамды су тасқыны циклына қызығушылық танытуы мүмкін. Келесі 1200 жыл бойында бұл қауымдар солтүстікке қарай жылжыды және Оринокодан келген топтардың да ықпалына түсті. Колумбияға дейінгі осы тұрғындар қалдырған іздердің арасында геометриялық, антропоморфтық және зооморфтық бейнелердің көптеген петроглифтері, сондай-ақ батпақтарды кептіруге немесе суды бақылауға арналған деп саналатын күрделі жолдар желісі бар. Олар сонымен қатар бақылау, жерлеу немесе су тасқынының ең ауыр кезеңдерінде паналау үшін пайдаланылған үйінділер жүйесін де қалдырды.

Испан отарлауы

1534 жылы Николаус Федерманн мен Георг фон Спираның басшылығымен Коро қаласынан шыққан Велсерлер отбасының бірнеше экспедициясы Анд тауларының етегіне жетіп, қазіргі Ланос аймағынан өтті. 1542 жылы Кородан Филипп фон Хаттеннің әскерлері Баринасқа жол тартқанда бұл аймаққа келді, бірақ Омагуас тайпасы оларды кері қайтарды және Хаттен жараланды. 1549 жылы испан конкистадоры Диего Руис де Вальехо мен Хуан Руис де Вильего Анд тауларының шығысындағы жерлерді зерттеді. Одан ондаған жылдар өткен соң, 1591 жылдың 3 қарашасында Хуан Фернандес де Леон Гуанагуанере аңғарында Эспириту-Санто қаласын құрды, қазіргі Гуанаре қаласы. Оның атауы жергілікті тілде «Шағалалар мекені» немесе «Өзендер аралық жер» деген мағынаны білдіреді.

19 ғасыр

Араур шайқасы, онда Симон Боливар Жозе Себальосты жеңді, 1813 жылы Португесада болды. 1813 жылдың ортасында Венесуэла Гуаяна және Маракайбо провинцияларын қоспағанда, патриоттардың бақылауында болды. 1813 жылдың қыркүйегінде роялистер Кадистен күш алып, ел бойынша шабуылға көшті, бірақ патриоттардың табыстары 1813 жылдың соңына дейін жалғасты. 1813 жылдың 3 желтоқсанында Симон Боливар бригадир Хосе Себальос басқарған роялистер әскерінің (3500 адам) Хосе Яньес әскерімен Араур қаласында кездескенін біліп, Эль-Альтар және Кохедес аймақтарындағы барлық жауынгерлік қабілеті бар ер адамдарды Агуа-Бланка қаласында жинауды ұйымдастырды. 4-ші күні патриоттар Арауреге қарай жорықтап, ауылдан шамамен 1000 метр қашықтықта, Акаригуа өзенінің кіреберісінде орналасқан роялистерге қарсы орналасты. Роялистердің 10 артиллериялық құралы болды. Шайқас таңертең басталып, шамамен алты сағатқа созылды. Роялистер әскері патриоттардан сандар жағынан артық болды. Патриоттар 200 тұтқын, төрт ту және көптеген артиллериялық құралдарды жаулап алды. Осы бір шайқаста роялистер 500-ден астам атты әскерін жоғалтты. 1851 жылдың 10 сәуірінде генерал Хосе Грегорио Монагас өкілеттігімен Республика Конгресінің жарлығымен, қазіргі Португеза штатын құрайтын аумақ Гуанаре қаласын астана етіп провинция мәртебесіне ие болды.

Федерациялық соғыс

Федеративтік соғыс Португеза, Апуре және Баринас штаттарында, әсіресе Португезада, азат ету соғысынан да ауыр болды, себебі ұрыстардағы зұлмат пен адам өмірінің жоғалуынан өзге, бақылаусыз жасақтардың тарауы, ықылымдықтар мен дау-жанжалдар, тіпті ұрыстардан да көп өлім мен қайғыға себеп болды. Сонымен қатар, үйлерге, шаруашылықтарға және мал төлеу орындарына жасалған өрт шабуылдары сол кездегі көптеген отбасыларды күйреуге ұшыратты. Осы бақылаусыз қозғалыс күндері және Арауре маңында, әсіресе Тапа-де-Пидрада 1859 жылдың 4 сәуірінде генерал Замораның революциялық күштері мен консерватор Мануэль Эррераның күштері арасында қанды шайқас болды. Шамамен үш сағатқа созылған қақтығыстан кейін Эррера жеңіліп, аман қалғандарымен бірге Оспиноға қарай қашуға мәжбүр болды. 1866 жылғы Федералды революциядан кейін Замора және Португеза бірлестігін біріктіріп, оны Замора штаты деп атауға шешім қабылданды. Кейіннен Антонио Гусман Бланко билікке келгенде аумақтық бөлініс жеті штатқа дейін азайтылды, сондықтан Португеза Кохедес және Заморамен бірге Оңтүстік-Батыс штатының құрамына кірді.

20 ғасыр

19 ғасырдың соңында Реставрация революциясы елдің саяси құрылымын 20 штатқа қайта келтірді, соның салдарынан Португеза және Кохедес қайтадан Самора атанды. Соңында, 1909 жылдың 5 тамызында Ұлттық Конституция қабылданды, ол Венесуэланың құрамына Федералды округ, екі Федералды аумақ және 20 штат кіретінін белгіледі, олардың бірі – Португеза штаты, астанасы Гуанаре қаласы. Льянос штаттарының көпшілігі сияқты, Португеза да 20 ғасырдың ортасына дейін елдің орталық бөлігінен дерлік оқшауланған болатын. Бұл аймақтан басқа жерлерге жылқы немесе өгіздер жеккен арбалармен немесе су жолдары арқылы ғана саяхаттауға болады еді. Генерал Исаиас Медина Ангарита биліктен құлатылғаннан кейін, Революциялық үкімет кең аумақтарды мекендеуге негізделген, тұрақты ауыл шаруашылығын дамытуға бағытталған бұрынғы билеушілердің жобаларын іске асыруға кірісті. Бұл 1940 жылдары Лос Льянос тас жолының құрылысы басталған кезде орын алды, бұл аймақтың экономикалық өркендеуіне әкелді. 20 мың көшпендінің, негізінен итальяндықтардың еңбегі арқасында Турен ауыл шаруашылығы колониясы құрылды, күріш өндірісін дамыту жоспары іске асырылды, ал жүздеген гектар суармалы жерлерді енгізу осы штаттың – Венесуэланың астық қоймасының дамуы мен өсуіне ықпал етті. Осы жағдайда, Америка Құрама Штаттарының айқын ықпалымен даму үлгісі қабылданды. Бұл үлгі капитализмге негізделген ауыл шаруашылығы секторындағы әлеуметтік өндіріс қатынастарын орнатуға мүмкіндік берді. Осыған байланысты, 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында "Мемлекеттік жоба" – Турен ауыл шаруашылығы бірлігі (А.Т.Б.) іске қосылды, ол Турен ауыл шаруашылығы колониясында кезең-кезеңімен жүзеге асырылды. Осы мақсатта үкімет, көшпелі дипломатия арқылы, соғыстан кейінгі кезеңде босқындарға көмек көрсету туралы қол қойылған халықаралық келісімдерді пайдаланды және генерал Маркос Перес Хименес тарапынан ұсынылған, іріктелген иммиграцияның ашық шекара саясатын іске қосты, осы арқылы еуропалықтар (негізінен итальяндықтар, испандар және немістер) ауыл шаруашылығы дәстүрімен республиканың әртүрлі аймақтарынан келген Венесуэла азаматтарымен бірге жұмыс істеді. 1949 жылы Кариб теңізіндегі елдердегі ең амбициозды тәжірибе – Турен ауыл шаруашылығы бірлігі немесе колониясы құрылды. Товар колониясымен қатар таулы аймақта орналасқан Венесуэланың болашақ астық қоймасы жергілікті шаруалардың аз бөлігімен бірге бірнеше елден келген иммигранттардың алуан түрлі тобын қабылдады. Бастапқыда олар негізінен Шығыс Еуропадан келгендер, "Халықаралық босқындар ұйымы" арқылы келген, олардың көпшілігі Румыниядан шыққан этникалық немістер еді, бірақ 1950 жылдардың басында итальяндықтар мен немістер иммигранттардың салыстырмалы көпшілігіне айналды.

География

Ол елдің орталық-батыс аймағында орналасқан, шамамен 08°06 және 09°50 солтүстік ендігі, ал 68°30 және 70°11 батыс бойлығы аралығында жатыр. Оның ауданы елдің ұлттық аумағының 1,67% құрайды. Аумағының көп бөлігі жазық, және ол Батыс жазықтарына сәйкес келеді. Солтүстік-батыс жағында Анд таулары мен төбелері бар. Батыста және солтүстік-батыстағы Анд таулы аймағы 3000 метрден жоғары биіктікте, онда Шабасквен және Бискукью аңғарлары орналасқан, олардың төбелерінде кофе және ұсақ жемістер өсіріледі. 2017 жылғы мәліметтер бойынша 1 024 300 тұрғынымен Венесуэланың ең көп халқы бар федералдық бірліктерінің арасында 12-орынды иеленеді. Португеса штаты 14 муниципалитетке және 28 приходқа бөлінген.

Гидрографиялық

Кейбір су арналары: Португалиялық қызыл, Каньо Гуамал және Каньо Амарилло, бұл жоғарыда аталған каналдың жаз айларында толықтыратын Акаригуа өзенінің бұрынғы арнасына сәйкес келеді; сонымен қатар Каньо Турен, Каньо Эль Торо, Каньо Дуригуа, Каньо Колорадо, Каньо Канагуапа, Каньо Маратан, Кебрада Пасо Реал, Кебрада Купра, Кебрада Камбурал және Кебрада де Арауре. Акаригуа өзені Акаригуа муниципалитетінің батысынан өтеді және Эстеллер муниципалитетімен шекара құрайды.

Климат

Бұл аймақта климат салыстырмалы түрде біртекті, орташа ең төменгі температура 20° және 35°C аралығында өзгереді. Бұл Венесуэла шығанағынан соғатын және Льянос жазығына көтерілетін пассат желдерімен реттеледі, нәтижесінде бұлтты аудандар мен жиі кездесетін нөсерлі жаңбырлар пайда болады. Гуанаре орналасқан Венесуэланың жазық аймағына тән савандық климат. Жылдың екі анық кезеңі бар: желтоқсаннан сәуірге дейін құрғақ, мамырдан қарашаға дейін жаңбырлы. Құрғақшылықтың басында (желтоқсан, қаңтар және ақпан) жаңбыр аз жауады және температураның жоғары амплитудасы байқалады, түндер салқын, таңертең 19°C дейін төмендейді, ал күндіз өте ыстық болады (максималды 29-31°C). Бұл жылдың ең желді кезеңі. Наурыздың соңы мен сәуірдің басында күндізгі температура диапазоны аздап төмендеп, елді мекендегі ең ыстық маусымды әкеледі. Тіркелген ең төменгі температура 1984 жылғы 5 сәуірде 17°C, ал ең жоғары температура бірнеше рет және Эль-Ниньо құбылысы кезінде пайда болатын ыстық толқындарда 41°C болды. Орташа жылдық температура (максималды-минималды) 22°C мен 26°C аралығында. Жазық жерлерде, ал таулы және тауалды ландшафттарда климаттық жағдайлар биіктікке байланысты өзгереді. Жауын-шашын жыл бойы тұрақты, өзендерде су көп ағып, олардың тасып кетуіне және су тасқынына әкеледі.

Саясат және үкімет

Португалия мемлекеті, конституциялық мәртебесі бар автономды федеративтік бірлік ретінде, мемлекеттік биліктің бес тармағына ие: атқарушы (Үкімет), заң шығарушы (Португалия мемлекетінің Заңнамалық кеңесі), сот (Португалия мемлекетінің сот ауданы), сайлау және азаматтық. Оның билік органдары халық тарапынан жалпыға бірдей, тікелей және құпия дауыс беру арқылы сайланады. Ол Ұлттық Ассамблеяда 6 бас депутатымен өкілдік етеді. Венесуэланың қалған 23 федеративтік бірліктері сияқты, мемлекет өз полиция күштерін ұстап тұрады, олар Ұлттық полиция және Венесуэла Ұлттық гвардиясымен күштіленеді және толықтырылады.

Атқарушы билік

Оны Португалия мемлекетінің губернаторы, үкіметтің бас хатшысы және мемлекеттің және республиканың Конституциясында белгіленген өкілеттіктерді орындайтын мемлекеттік хатшылар іске асырады. 1989 жылдан бері губернаторлар халықтың тікелей сайлауы арқылы тағайындалады. Тікелей сайлау арқылы сайланған алғашқы губернатор – AD партиясынан Элиас Д'Онгья, ол дауыстардың 38,40%-ын алып жеңіске жетті. Қазіргі губернатор – PSUV партиясынан Рафаэль Каллес, ол 2017–2021 жылдарға сайлауда жеңіске жеткен.

Заң шығарушы орган

Оны Португалия мемлекетінің Заң шығару кеңесі іске асырады, ол төрт жыл сайын сайланатын, бір палаталы аймақтық парламент. Мемлекеттік Конституцияға сәйкес, оның құрамында 11 заң шығарушы бар, олар мемлекеттік деңгейдегі заңдарды бекітеді және оның мүшелері жалпыға бірдей, тікелей және құпия дауыс беру арқылы сайланады.

Демография

2001 жылы штаттың халқы 873 375 адамды құрады, бұл елдің жалпы санының 3,34% -ына тең. Жылдық өсім көрсеткіші 2,1%, ал халық тығыздығы – шаршы километрге 57,5 адам. 2012 жылғы есеп бойынша штаттың халқы 1 056 000 адамды құрайды, оның ішінде 517 780 әйел, ал 538 243 ер адам. Солтүстікте орналасқан Акаригуа қаласы штаттың ең ірі қалалық агломерациясы болып табылады және елдің орталық-батысындағы екінші ірі агломерация, Арауре қаласымен бірге 460 000-нан астам тұрғыны бар аймақты құрайды (2001 жылғы халық санауы). Штаттың астанасы Гуанаре соңғы жылдары қарқынды дамыды, қазіргі таңда қаланың өзінде 200 000-нан астам халқы бар. Португеса штатының жақындағы өсуіне байланысты, ол елдің басқа аймақтарынан келген мигранттарды қабылдаудағы маңызды аймаққа айналды.

Дін

Халықтың көп бөлігі христиан дінін, оның католик тармағын ұстанады, бірақ протестанттар, яһудилер немесе мұсылмандар сияқты басқа да діни азшылықтар да аз санда кездеседі. Португеза – елдегі ең ірі діни орталықтардың бірі – Короматоның Біздің Ханымның Базиликасы мен Киелі Оранына орталық саналады, ол Венесуэланың қамқоршысы. Штатта Акаригуадағы Біздің Ханымның Соборы да ерекше көзге түседі, оның тарихы көне заманға дейін жетеді. Короматоның Біздің Ханымның Ұлттық Киелі Ораны, немесе ресми түрде Короматоның Біздің Ханымның Ұлттық Киелі Ораны Португезаның Гуанаре қаласынан 25 шақырым қашықтықта орналасқан. Киелі орын католиктердің сенуіне сәйкес, Мария Ананың Коромато үндісіне екінші рет пайда болған жерде салынған. Құрылыс жобасын 1975 жылы испандық сәулетші Хуан Капдевила Элиас және венесуэлалық сәулетші Эрасмо Кальвани жасаған. Ғибадатхана 1996 жылдың 7 қаңтарында қасиетті деп жарияланды және сол жылдың 10 ақпанында Папа Иоанн Павел II-нің қатысуымен салтанатты түрде ашылды.

Туризм

Оның басты көрікті жерлерінің бірі – Квебрада-де-Арауре шипажайы. Бұл Арауре-Акаригуа тас жолында орналасқан, таза және мөлдір сулары бар шатқал, онда туристер жағымды уақыт өткізе алады. Сонымен қатар, мұнда бүкіл отбасы көңіл көтере алатын демалыс паркі де бар. Тарихи орындардың ішінде ең маңыздысы – Эль Тумуло ескерткіші, ол Панамерикан тас жолының жанында орналасқан. Бұл шайқас ерекше болды, өйткені Симон Боливар қолға-қол соғысқан жалғыз екі шайқастың бірі осы болды. Пласа Боливардың алдында орналасқан Сарагоса қаласындағы Нуэстра-Сеньора-дель-Пилар шіркеуі – Арауреде міндетті түрде бару керек жерлердің бірі. Оның архитектурасы 18 ғасырға тән колониялық стильді сақтайды, сонымен қатар барокко стилімен үйлеседі, бұл оған ерекше сән береді. Бұл Венесуэладағы негізгі кіреберіс есіктерінен тәуелсіз ғибадатханасы бар жалғыз колониялық шіркеу. Жозе Антонио Паэс осы жерде крещениеден өтті, ал 1813 жылы Араур шайқасындағы жеңіске дейін Азат етуші Симон Боливар осы жерде дұға еткен. 1955 жылы ол Ұлттық ескерткіш деп жарияланды. Тағы бір көрнекті орын – Миттар Накиченович паркі. Ол югославтық тегі бар экологиялық инженер, 1949 жылы осы аймаққа сол кезге дейін қиын жағдайда болған кең аумақтарды қайта орманды етудің құрметті міндетімен келді. Бұл парк Арауре шатқалының басталатын гидрографиялық алабын қорғау үшін құрылды.

Көлік

Мемлекетте Освальдо Гевара Мухика де Арауре атты Бригадир генерал әуежайы бар, ол қаланың батысында орналасқан және негізінен Каракасқа жеке рейстерді жүзеге асырады. Бұл әуежай Португалия мемлекетінің Әуежайлар автономдық институты (IABAEP) тарапынан басқарылады. "Bomberos Aéreos" (әуе өрт сөндірушілері) енгізу қажеттілігіне байланысты әуежай кеңейтіліп, қайта жаңартылды. Жаңарту жобасында әуежай ғимаратының биіктігін арттыру, коммерциялық объектілер ашу, медициналық және навигациялық қызметтерді жақсарту, сондай-ақ маневр аймағын (ұшу-қону жолағын) жаңғырту көзделген. Сонымен қатар, Сан-Карлосқа қарайтын жолдың жанында қалалық және қалааралық маршруттарды қамтитын көлік терминалы да бар. Ескеретін маңызды мәселе – "Sistema Ferroviario Nacional" макрожобасы аясында Темір жол автономдық институты "Симон Боливар" бөлігін іске асыруда, бұл Пуэрто-Кабельо мен Акаригуа қалаларын байланыстыруды көздейді. Қолданыстағы инфрақұрылымды қайта жаңарту арқылы көліктің қажеттілігін тиімді түрде қанағаттандыруға және осы жобадан оң әсер алатын елді мекендер арасындағы байланысты жақсартуға ұмтылыс жасалуда.

Спорт

Акаригуада 12 000 көрерменге сыйымдылығы бар Хулио Эрнандес Молина Бачилер стадионы (бейсбол) бар; Португалия футбол клубының бірінші дивизион командасы жұмыс істейді, оның штаб-пәтері 18 000 көрерменге сыйымды Хосе Антонио Паэз стадионы. Сан-Дженеро де Боконайто муниципалитетінде Бокайто ФК қазір жоқ, ал Турен қаласында Атлетико Турен және Венесуэла футболының төменгі дивизиондарында ойнайтын Турен Интернационал командалары бар. Гуанарда бірінші дивизион командасы – Лланерос де Гуанар футбол клубы, ол 13 000 адамға арналған Рафаэль Каллес Пинто стадионында өтеді; жақында Гуанар қалалық қауіпсіздік хатшылығы 2017 жылғы маусымда Венесуэланың екінші дивизионына қатысатын Атлетико Гуанар деген команда құрды. Карл Эррера Аллен Колизеуі, соңғы кезде Гуанар қалалық Колизеуі деп аталады, шамамен 7 500 адамға арналған көп мақсатты спорттық инфрақұрылым. Бұл стадион бұрынғы губернатор Иван Колменарездің танымал венесуэлалық баскетболшы Карл Эррераның құрметіне ашылған; ол Llaneros de Guanare FutSal командасының штаб-пәтері болып табылады. Гуанардың спорт ауылы, бұрынғы губернатор Антония Муньоспен салынған, қазіргі уақытта жаңарту және жаңа кондиционерлік жүйелерді орнату жұмыстары сияқты бірнеше жақсартулар жасалды, бұл жұмыстар бұрынғы штат губернаторы Вильмар Кастро Сотелдо жүргізді. Пиритуде Лимонсито стадионы, Пиритудың демалыс паркі, Пиритудың жабық спорт залы, софтбол стадионы, Пиритудың кіші бейсбол стадионы, Чоро Гонсалес футбол стадионы, Чоро Гонсалес бейсбол стадионы, Чоро Арагуая стадионы, Мапорал футбол стадионы және Пауджисито футбол стадионы бар.

Мерекелер мен дәстүрлер

Ланнера дәстүрлері бір-бірімен тығыз байланысты, олардың ішінде мыналарды атап өтуге болады: Паэз муниципалитетінің туристік карнавалдары, әдемі әсемдемелермен және аймақтық, ұлттық және халықаралық суретшілердің қойылымдарымен, Акаригуадағы Рождество мерекесі Ла Эспига ескерткішінің әсем безендірілуімен ерекше тартымды, ондағы Рождество шамдары Венесуэланың туын бейнелейді, ал оның жанындағы "Саман" ағашы сырттан келгендер мен жергілікті тұрғындардың қуанышы үшін Рождество шамдарымен оралған. Сонымен қатар, қаланың туған күні әр жылдың 29 қыркүйегінде тойланады, сондай-ақ «Шамдарды жағу» рәсімі, «Рождестволық бесік», «Май айының кресі», алаңдардағы мерекелік безендірулер, 28 желтоқсандағы «Кінәсіздер биі», 13 маусымдағы Сан-Антонио күні Гoyo Рамирес отбасының үйінде, Антонио Паэс Херрераның туған күніне арналған салтанатты шеру және т.б. Жоропо Лланеро португалдық музыкаға сүйемелдейтін би. Арфа, төрт тар және маракастардың ырғағымен бишілер синхронды айналымдар жасап, әйелдің тартымдылығын және ер адамның қайсарлығын көрсетеді, бұл Венесуэланың Лланеросының рухын бейнелейді. Дәстүрлі ойындарға «Соқыр қозы ойыны», «Мысық пен тышқан», «Тәтті мен тауық», «Сүтпен күріш», «Томбола», «Тарбаша», «Жасырынбақ», «Ату», «Зардап», «Майлы таяқ» кіреді. Сонымен қатар, «Айналу», «Мәрмәрлер», «Жылдам айналу», «Гурруфиос», «Параоттар», «Ескі», «Ұшақ», «Креол доптары» сияқты қол ойындары да бар. Пиритте ұлттық және халықаралық деңгейде орхидеялар жіберу ерекше атап өтіледі. Бұл дәстүрді Хумберто Галлегос, Португалия мемлекетінің атынан Испанияның Сарагоса қаласына орхидея букетін жіберген және қайтыс болған тарихшы бастаған. Орхидея букеті елдің әртүрлі аймақтарынан әкелінген түрлі түсті орхидея гүлдерінен жасалады және олар Венесуэланың туының үш түсімен байланысты ленталармен әсем безендіріледі. Бұл діни шара 1971 жылдан бері әр жылдың 10 қазанында өткізіліп келеді, гүлдер таңертең қаланың басты көшесінде қойылып, содан кейін Сан-Рафаэль Архангел шіркеуіне шерумен жеткізіледі, онда олар қадірленеді. Бұл рәсімге итальяндық, португалдық, араб, испандық және т.б. түрлі ұлт өкілдері қатысады, олар өз орхидеяларын Испаниядағы Вирген дель Пилар де Сарагосаға жіберу үшін алып келеді. Туристік карнавалдар 1977 жылы басталды және Португалия штатында алғашқылардың бірі болды. Көшелер мен даңғылдарда түрлі-түсті, қуанышпен толы шерулер өтеді. Пирит халқының мерекелерді, әсіресе туристік карнавалдар мен қамқоршы мерекелерін тойлаудағы қуаныш пен жылылығы үшін «Қуаныш астанасы» деген лақап атқа ие болды. Пасха аптасы діни шаралармен, дүйсенбі және Ұлы жұма күндері шіркеуге жиналған жұртшылықпен және процессиялармен аталады. Еске алу кеші ересектердің қатысуымен өткізіледі, онда өткен жылдардың музыкасы орындалады. Бұл шара Ащы сәрсенбі күні, 10-шы жарыста 9-шы және 10-шы көшелер арасында өтеді, бірақ бұл дәстүр 1972 жылы Флорентино мен шайтанның қанатында пайда болды. Ретро кеш 1960-шы, 70-ші және 80-ші жылдардың әуендерімен және музыкалық топтардың қойылымдарымен өтеді. Бұл шара 2008 жылы, еске алу кешінің 25 жылдығына орай, сегізінші карнавалдан бұрынғы жұма күні басталды. Пиритудің қамқоршысы мерекесі әр жылдың 24 қазанында Сан-Рафаэль Архангел құрметіне өткізіледі. Мерекелік шараларға қасиеттінің шеруі, отшашу, бұқалар, спорттық және ойын-сауық шаралары, көрмелер, мәдени шаралар, оркестрлер, ансамбльдер мен суретшілердің қойылымдары кіреді. Коромотан орхидеялары Вирген дель Коромото атынан Испанияның Сарагоса қаласына жіберілетін орхидея букеті. Салтанатты шара 1971 жылдан бері әр жылдың 10 қазанында 8-ші жарыста және Сан-Рафаэль Архангел шіркеуінде өткізіледі. 12 қазанда Сарагосада испандық және Американың ашылу күні тойланады.