Кіріспе

Тачира штаты (ис. Estado de Táchira) – Венесуэланың 23 штатының бірі. Штаттың астанасы Сан-Кристобаль қаласы. Тачира штатының жалпы ауданы 2011 жылғы халық санауы бойынша 1 168 908 адамды құрайды. 19 ғасырдың соңында Венесуэлада мұнай Тачира штатында табылды. Қазіргі таңда оның негізгі экономикалық кірісі кофе және ананас өндірісінен түседі. Тачираның экономикасында мал шаруашылығы және ауыл шаруашылығы маңызды рөл атқарады. Сонымен қатар, картоп, қант, сүт және ірімшік өңдеуге, сондай-ақ тоқыма өндірісіне бағытталған дамыған өнеркәсіптік сектор бар. Тачира штаты – Венесуэланың Анд таулы аймағындағы үш штаттың бірі (қалған екеуі – Мерида және Трухильо). Бұл штат солтүстікте Зулия штатымен, шығыста Баринас және Мерида штаттарымен, оңтүстікте Апуре және Баринас штаттарымен, ал батыста Колумбиямен (Норте-де-Сантандер департаментімен) шектеседі.

Этимология

Тахира сөзінің мүмкін шығу тегі анықталды, сондықтан бір болжам бойынша бұл сөз Чибча диалектілеріне негізделген жергілікті сөз болып табылады. Ол үш буыннан тұрады: та, "шаруашылық" (түбір ретінде), чи, "біздікі, бізге тиесілі" және ра турақысы, "орын, уақыт немесе болашаққа қатысты жағдайды білдіретін элемент". Осылайша, бұл сөз шамамен "Біздің болашақ мұрамыз" немесе "Біздің мұрамызға арналған жер" деген мағынаны білдіреді. Екінші жағынан, Тахираның "тачуре" сөзінен шыққан Чибча сөзі екеніне сеніледі, ол дәрілік қасиеттері бар, қызғылт түсті бояушы өсімдікті білдіреді, бұл tun túa немесе sibidigua (Jatropa gossypifolia) деп белгілі.

Испан отарлауы

Негізінен Тимоте, Куика және Чибча тайпалары мен Мачири, Умукена және Тариба топтары қоныстанған бұл аймақ 16 ғасырда кеңінен отарланды. 1561 жылы капитан Хуан Малдонадо Ордонес и Виллакиран Сан-Кристобаль қаласын, ал 1576 жылы Франсиско де Касерес Ла Грита қаласын негіздеді. Осылайша, аймақтың ауылшаруашылық игеруі басталды, нәтижесінде жаңа елді мекендер құрылды. 1576 жылы негізделген Ла Грита қаласы Ла Грита провинциясының астанасы болды, сондықтан бұл қаланың маңызы аймақта еуропалық сауда компаниялары мемлекетке келгенге дейін басым болды, олар негізінен қол жетімді және байланысы жақсы Сан-Кристобаль қаласында орналасты. 1781 жылы Хуан Хосе Гарсия де Хевия Лос-Андес коммунарларының көтерілісіне жетекшілік етті, бұл Венесуэланы Испания империясының отаршылдығынан босатуға бағытталған салық жеңілдіктерін іздеу кезіндегі антиколониалды революциялық қозғалыс болды. Венесуэланың Тәуелсіздік соғысы кезінде Симон Боливар Тачира арқылы өзінің керемет жорығында елге басып кірді.

18-19 ғасырлар

Өңірдегі халықтың өсуіне қарамастан, екі жүз жылдан астам уақыт бойы Венесуэланың негізгі кофе өндірушісі ретінде маңыздылығы және 19-ғасырда маңызды еуропалық сауда үйлерінің келуіне қарамастан, штат елдің қалған бөлігінен салыстырмалы түрде оқшауланған күйде қалды, көп жылдар бойы Колумбиядан күшті мәдени ықпал алды. Мұнай табысына негізделген экономикаға тәуелді елде Тачира Венесуэладағы алғашқы мұнай ұңғымаларына ие болу құрметіне ие болды. 19-ғасырдың соңында қазіргі Ла-Петролия деп аталатын жерде ұлттық мұнай өнеркәсібі құрылды. 1856 жылдың 11 наурызында Республиканың Егеменді Конгресінің жарлығымен Сан-Кристобаль, Сан-Антонио, Лобатера және Ла-Грита кантондарынан құрылған Тачира провинциясы құрылды. Облыстың астанасы Сан-Кристобаль болады деп шешілді және онда Облыстық үкіметтің барлық органдарының штаб-пәтері орналасты, жалпы саны 42 731 тұрғын. Конгресс 11 наурыздағы жарлығын Ұлттық атқарушы билік 14-і күні бекітті. Облыс лауазымын атқаруға тағайындалған генерал Хосе Тадео Монагас провинция губернаторы лауазымын алған азамат Паскуаль Касанованы тағайындады, бұл азаматтық қызметкер 9 мамырда Тачира штатының губернаторы лауазымына тағайындалды және 1856 жылдың 1 шілдесінде қызметке кірісті. 1881 жылы генерал Антонио Гусман Бланконың екінші президенттігі кезінде Ұлттық Конституция реформаланды, Республика тоғыз үлкен штаттан тұрады деп белгіленді; олардың бірі – Андтардың үлкен штаты, құрамында Трухильо, Мерида және Тачира бөлімдері болды, әр бөлім аудандарға бөлінді. Тачира бөлімінің атқарушы билігін генерал Росендо Медина жүзеге асырды, оны генерал Франсиско Альварадо алмастырды, бірақ президент Гусман Бланко Тачирадағы өзінің өкілі генерал Маркос Родригесті тағайындағандықтан ол қысқа ғана уақытқа ғана қызмет етті. Генерал Игнасио Андраде Республика президенті болған кезде штатқа оң әсер етті, өйткені бұрынғы президент Хоакин Креспоның саяси-әкімшілік құрылымдарын әлсіреткен алғашқы Ұлттық басшы Конгреске жаңа аумақтық бөлінуге қол жеткізуге ықпал етті. 1895 жылы Gran Ferrocarril del Táchira ашылды, оның құрылысы 1893 жылы Ла Фрия мен Энконтрадос арасындағы 105 шақырымдық қашықтықта Тачира кофесінің мол өнімін тасымалдау үшін басталды. 1899 жылы Сиприано Кастро Игнасио Андраде режиміне қарсы күрескен қарулы топпен Тачира штатынан Венесуэлаға шабуыл жасады. Тачиралық Венесуэла президенттері штатты елге интеграциялау процесін бастады, жақсы байланыс жолдарын салу және штаттың ауыл шаруашылығы тауарларын бақылау шараларын енгізу қажет болды, олардың көп бөлігі экспортталды. Тачира штаты Венесуэла тарихының ерте кезеңдерінде маңызды рөл атқарды. Бұл штат 20-шы ғасырда басқа штаттарға қарағанда көп президенттерді өндірді: Сиприано Кастро, Хуан Висенте Гомес, Маркос Перес Хименес, Исаия Медина Ангарита, Элеазар Лопес Контрерас, Карлос Андрес Перес және Рамон Хосе Веласкес. 19-ғасырдың соңында Тачира штатының халқы елдің шешімдеріне қатыспай қалудан шаршады. Осының салдарынан бір топ адам "Қайта орналастыру революциясы" деп аталатын төңкеріс бастауды шешті. Мақсаты билікті басып алып, елдегі Анд аймағының маңыздылығын арттыру болды. Оны Сиприано Кастро жетекшілік етті және ол сәтті аяқталды. 20-шы ғасырдың басына дейін Тачира штаты мен басқа штаттар арасында, тіпті штаттың ішінде де саяхаттау өте қиын болды. Бұл жағдай Тачира халқы мен Венесуэланың қалған бөлігі арасындағы мәдени айырмашылықтарға әкелді. Бұрынғылары Колумбия мәдениетіне көбірек ұшырады, бұл аймаққа Норте-де-Сантандер провинциясы арқылы жеңілірек қол жеткізуге болатын.

Аумақтық тарих

1856 жылы Ла Грита, Лобатера, Сан-Антонио және Сан-Кристобаль аумақтарында Тачира провинциясының бір бөлігі болды. 1863 жылы ол штат мәртебесіне ие болды, және бұл факт 1864 жылы тәуелсіз штат ретінде Венесуэла Біріккен Штаттарының құрамына кірген кезде бекітілді. 1867-1868 жылдары Зулия штатының құрамына кірді. 1881 жылы ел 9 штатқа бөлінген кезде, Гусман (Мерида) және Трухильомен бірге Лос-Андестің Ұлы штатының құрамына енді. 1899 жылы Лос-Андес штаты таратылып, Тачира тәуелсіз штат мәртебесін қайта алды, ол күндізгі уақытқа дейін сақталып келеді. Ол 1899 жылдан бері штат мәртебесін сақтап келеді, бірақ Венесуэланың басқа штаттары сияқты, толық автономияны 1990 жылдардың басына дейін алған жоқ.

Көңіл көтеру

Оның аумағы 11 100 км²-ды құрайды, онда Анд физиографиялық ерекшелігі басым, биіктігі 2000 м-ден жоғары. Таулы рельеф – бұл Мерида тау тізбегінің оңтүстікке қарай созылатын жалғасы, ол солтүстіктен оңтүстік-батыс бағытында еніп, Ла Негра баурайында 4000 м биіктікке жетеді. Оңтүстік-батыс бөлігінде Тачира ойпаты қалыптасқан, оған осы аттас өзен ағып өтетін тектоникалық ойыс және осы ойыс пен Лобатерита, Торбес Мидио және Куинимари Мидио аңғарлары арасындағы салыстырмалы түрде төмен жатқан аймақ кіреді. Торбес өзенінің ойпаты Мерида тау тізбегінің басты жотасын Тама тау тізбегінен бөліп тұрады. Үшінші кезеңде құлауға ұшыраған блоктар Урибанте және Торбес өзендері сияқты тік беткейлі терең аңғарларды құрады. Сонымен қатар, San Cristóbal, Táriba, Rubio сияқты жерлердегідей, көлбеу беткейлі салыстырмалы түрде ашық алаптар да бар. Солтүстік беткейлері Маракайбо көлінің оңтүстігіндегі жазықтармен жанасады, ал оңтүстік-шығыс секторы, Урибанте тармағының шығыс беткейінен бастап, тауалды жазық (таулы құрылымның жазық бөлігі) мен батыс жота арасындағы көшкін аймақ болып табылады.

Климат

Климатта үлкен айырмашылықтар бар, бұл негізінен биіктікке байланысты өзгерістерге байланысты. Жазыққа қарай төмендейтін аймақтарда, тауалды аймақтарда (Эль Пиняль, Сан-Хоакин-де-Навай сияқты) температура Панамерикандық жол сияқты 30 °C-қа жетеді (Ла Фрия, Колонсито). Сан-Кристобаль астанасында күндізгі орташа температура 24 °C, ал түнгі температура 18 °C. Дегенмен, Прегонеро, Эль Кобре, Ла Грита және одан да биік орналасқан қалаларда температура айтарлықтай төмендейді (10 °C-қа дейін).

Өсімдіктер

Тау өсімдіктерінің құрамында Лассо қарағайы мен эвкалипт сияқты түрлер кездеседі. Апаматтар мен креол кедрі көптеп өседі. Манго, гуама, помарроза, гуава және басқа да жеміс ағаштары штаттың көп бөлігінде жиі кездеседі.

Гидрографиялық

Гидрография әртүрлі, бірнеше ұзын өзендер бар; Торбес өзені, Капаро өзені, Урибанте және Дорадас өзендері сияқты, сондай-ақ Урибанте суқоймасы, Капаро суқоймасы, Гарсия лагунасы, Росаль лагунасы, Риобобо лагунасы және басқа да көлдер мен суқоймалары бар.

Экстремалды географиялық көріністер

Солтүстік шегі – Рио-Гранде пен Рио-Эскаланте өзендерінің қосылған жері (Пан-Америка); Оңтүстік шегі – Рио-Бургуа өзені мен Лос-Пенсаментос арнасының қосылған жері (Фернандес Фео); Шығыс шегі – Рио-Дорадас (Куасе-Вьехо) пен Рио-Капаро өзендерінің қосылған жері (Либертадор); Батыс шегі – Серитоның қарсы жағындағы Рио-Тачира өзенінің шығыс жағалауы, Сабана-Ларга ауылы (Педро-Мария Уреня). Штаттың ең шеткі нүктелері арасындағы қашықтық: солтүстік-оңтүстік бағытында 147,88 км; шығыс-батыс бағытында 129,03 км.

Геология

Тахира Андтары эоцен кезеңінде (шамамен 56-40 миллион жыл бұрын) пайда болды, ол кезде Наска тектоникалық тақтасы мен Кариб тақтасы Оңтүстік Америка тақтасының астына баяу сығу арқылы енді, ескі құрылымдарды көтеріп, бүгінгі тауларды құрайтын шөгінді және магмалық жыныстарды бүкті. (Тахира штатындағы ең биік шыңдар мен жоталар Фанерозой эонына, шамамен 539 миллион жыл бұрын кембрийге дейінгі кезеңнен жатады). Бұл соқтығысудың нәтижесінде пайда болған тектоникалық күштер: ең биік таулар мен шыңдардың пішіндері (солтүстік-шығыс ұшында Эль Пико Эль Пулпито, 3912 м, және оңтүстік-батыс ұшында Серро Эль Кобре, 3612 м. Екеуі де "Тахираның күзетші тіректері" деп белгілі); Плиоцен кезеңінен бастау алатын Тахира депрессиясы деп аталатын тектоникалық шұңқыр; Плейстоцен дәуірінен бастау алатын, биік жерлермен қоршалған тау ішіндегі аймақтар, аңғарлар деп аталады. Осы аймақтарда ірі қалалар мен кенттер орналасқан; және штаттың солтүстігіндегі көлдер мен жазықтар, оңтүстігіндегі өзен жазықтары (миоцен мен плиоцен аралығында қалыптасқан пидмонт аймақтары). Ең биік нүктесі: Эль Пулпито шыңы (3912 м, Парамо де Баталон таулары, Жаурегуи және Урибанте муниципалитеттері).

Үкімет және саясат

Мемлекет саяси тұрғыдан Венесуэланың қалған бөлігімен дербес және тең құқылы, оның басқаруы мен мемлекеттік биліктері Тачира штатының Конституциясы арқылы ұйымдастырылған. Аталған Конституция Заң шығарушы кеңес тарапынан бекітіліп, 2001 жылғы 9 ақпанда Тачира штатының ресми газетінің 778-ші санында жарияланды.

Атқарушы билік

Оның құрамына Тачира штатының губернаторы және мемлекеттік хатшылар тобы кіреді. Губернатор халық тарапынан тікелей және құпия дауыс беру арқылы төрт жылға сайланады, ол бірдей мерзімге қайта сайлануға және өкілеттік мерзімінің ортасында еске алу референдумына ие. Губернатор штат әкімшілігін басқарады. Штат өзінің Заң шығарушы кеңесін, сондай-ақ штаттың бас атқарушы органы болып табылатын және 4 жыл сайын сайланатын губернаторды сайлайды. 1989 жылға дейін губернаторды президент тағайындаған, ал президент Карлос Андрес Перес тағайындаған соңғы губернатор Хорхе Энрике Ромеро болды. 1989 жылдан бастап губернатор тікелей сайлау арқылы сайланады. Қазіргі губернатор Лейди Гомес (2017-2021) жылдарға өзінің партиясы АД және Венесуэла оппозициясымен байланысты басқа да саяси ұйымдардың қолдауымен сайланды.

Заң шығарушы кеңес

Тачира штатының мемлекеттік заң шығару функциясын бірпалаталы Заң шығару кеңесі атқарады. Кеңес мүшелері халықтың тікелей және құпия дауыс беруі арқылы әр (4) төрт жыл сайын сайланады және штаттың және оның муниципалитеттерінің халқының пропорционалдық өкілдігі жүйесінде жаңа мерзімге қайта сайлануға құқылы. Штатта 13 заң шығарушы бар.

Мемлекеттік полиция

Тачира штаты Венесуэла Конституциясының 164-бабына және Тачира штатының 2014 жылғы Конституциясының 45-бабына сәйкес, 1960 жылдың шілдесінде құрылған, Политачира деп аталатын жеке полиция күштеріне ие. Оның функциялары мемлекеттік және ұлттық заңдармен реттеледі, атап айтқанда Тачира штатының Автономды Полиция институты туралы заңы және Полиция қызметінің органикалық заңы. Ол Мемлекеттік қауіпсіздік хатшылығына бағынышты және негізінен аймақтық қауіпсіздікті қамтамасыз етуге жауапты. Венесуэланың қалған 23 федералды бірлігі сияқты, штат өзінің полиция күштерін бақылайды, олар Ұлттық полиция және Венесуэла Ұлттық гвардиясымен қолдалады және күшейтіледі.

Мемлекеттік капитал

Сан-Кристобаль қаласы штаттың астанасы болып табылады. Колумбия-Венесуэла шекаралық аймағында орналасқандықтан, ел үшін маңызды экономикалық орталық саналады, сондықтан бұл қала шағын және орта кәсіпкерлердің маңызды сауда операцияларын жүзеге асыратын сауда қаласы болып табылады. Қаланың халқы 400 000-нан астам тұрғыннан тұрады. Оның жер бедері өзендік террасалармен сипатталады және орташа температурасы 23°C құрайды. Теңіз деңгейінен 825 метр биіктікте орналасқандықтан, қалада жағымды климат орналасқан. Сан-Кристобаль қаласы 1561 жылдың 31 наурызында капитан Хуан Малдонадо и Ордонес құрған, бұл оны Венесуэланың ең көне қалаларының біріне айналдырады. Бүгінгі таңда Сан-Кристобаль қаласы кең академиялық және мәдени қызметімен танымал. Universidad de los Andes (Тачира ядросы), Universidad Nacional Experimental del Táchira (UNET) және Universidad Católica del Táchira (UCAT) сияқты университеттері, сондай-ақ Сан-Себастьян халықаралық жәрмеңкесі белгілі.

Этнографиялық

Мемлекеттің көпшілігі ақ нәсілді, еуропалық тегі жергілікті және африкалық венесуэлалықтардан едәуір жоғары. Бұл, негізінен Оңтүстік Еуропадан шыққан ақ нәсілділердің үлесі ең жоғары венесуэла штаттарының бірі.

Білім

Тачира штаты маңызды университеттер орталығы.

Дін

Мемлекет негізінен христиан дінін ұстанады, ең көп тараған дін – католик діні. Қазіргі Тачира штатының аумағындағы алғашқы мисса 1558 жылғы 25 шілдеде Сантьяго алқабында, Сантьяго апостолының тойында, капитан Хуан Родригес Суарес экспедициясының капелланы доминикан монахы Алонсо де Андрада тарапынан өткізілді. Үздіксіз діни қызметтер алғаш рет 1561 жылғы сәуірде Сан-Кристобаль қаласының іргесі қаланғаннан кейін Тапиас бекінісінде басталды. Осылайша, Тачира штатындағы ең алғашқы және көне приход – қазіргі Эль Саграрио / Сан-Кристобаль соборының приходы, оның ең көне сакраменттік кітаптары 1601 жылдан бері сақталып келеді. Сан-Кристобаль-де-Венесуэла диоцезі / Dioecesis Sancti Christophori in Venetiola (1922 жылғы Апостольдық конституция Ad munus бойынша құрылған), епископтық ордасы Сан-Кристобаль қаласында орналасқан. Ол Мерида архиепископтығының шіркеулік провинциясына қарасты.

Туризм

Тачира штаты әр түрлі туристік тартымдылықтарды ұсынады, олардың ішінде тау жолдары мен Эль-Зумбадор, Лос-Росалес, Ла-Негра, Эль-Тама биік жатқан жерлер ерекше көзге түседі; жазыққа және көлдің оңтүстігіне (Маракайбодан) баратын жолдың мал шаруашылығы аймақтары, Панамерикан тас жолы, дәстүрлі және халықтық қалалар (Перибека, Сан-Педро-дель-Рио, Эль-Кобре, Прегонеро), Сан-Кристобаль және Ла-Грита қалаларының сәулеті, Анд тамағының көптеген мейрамханалары, Сан-Кристобаль қаласында өткізілетін спорттық іс-шаралар (әсіресе Венесуэланың бірінші лигасының «Депортиво Тачира» футбол клубының ойындары), жәрмеңкелер мен әулиелер мерекелері, оның ішінде Сан-Себастьян халықаралық жәрмеңкесі (FISS) және тағы да көптеген мүмкіндіктер бар. Бұл сонымен қатар Тачираның су спорты түрлеріне арналған орталығы болып табылады, мысалы, балық аулау (штаттың көптеген өзендерінде, әсіресе Урибанте, Капаро және Дорадас өзендерінде), сондай-ақ каноэ және басқа да мамандандырылған іс-шаралар Урибанте-Капаро тоғанымен құрылған жасанды көлде жүзеге асырылады, бұл тоған сол аттас гидроэлектр станциясының бір бөлігі. Ең қызықты орындар, туристік және тарихи маңызы бар жерлер, архитектуралық құндылығы жоғары ғимараттармен ұсырылған, олар Тачира халқымен тығыз байланысты, себебі онда қоғамдық ғимараттар, діни орталықтар, ойын-сауық және спорт орталықтары сияқты әртүрлі қызметтер атқарылады. «Атинео дель Тачира» Венесуэладағы ең көне мәдени орталық, сонымен қатар бұл аймақта салынған алғашқы мәдени орталық. Оның негізі 1907 жылдың 19 сәуірінде қаланды, бірақ қазіргі ғимарат 1935 жылы салына бастады. Ол Сан-Кристобаль қаласының орталығында, 9-шы және 6-шы көшелердің қиылысында орналасқан. Қаңтар айында Сан-Кристобаль қаласы өзінің индустриялық, коммерциялық және ауыл шаруашылығы көрмелерімен танымал фиестасын тойлайды. Осы кезеңде бұқалар айқасы, түрлі шаралар, мерекелер өтеді және көптеген әртістер өнерлерін көрсетеді.

Спорт

Тачира штаты, Мерида және Трухильомен бірге футболдың ең танымал спорт түрі болып табылатын аймақ ретінде ерекшеленеді. Қазіргі уақытта штаттың негізгі футбол клубтары – Венесуэланың бірінші дивизионында 8 рет жеңіс тұтқан «Депортиво Тачира ФК», сондай-ақ Либертадорес Америка кубогына ең көп қатысқан (22 рет) венесуэлалық клуб; «Уреня Спорт клубы» және «Реал Фронтера Спорт клубы» да бар, олар Венесуэланың екінші дивизионының мүшелері. Басқа да спорт түрлерінің ішінде велосипед спорты бойынша «Vuelta al Táchira» жарысы ерекше аталады, ол ұлттық деңгейде маңызды және UCI America Tour жарысының басталуын білдіреді. Спорттық нысандарға «Хуан Малдонадо» спорт кешені, «Ла Марина» паркі, «Метрополитан» паркі, «Парамильо» спорт кешені, «Пуэбло Нуэво» спорт кешені, оның ішінде Ж.Ж. Мора велодромы, Сан-Кристобал қалалық стадионы, монументальдық бұқа шабу аренасы, Армино Гутьеррес Кастро спорт залы және «Пуэбло Нуэво» көпсалалы стадионы кіреді.

Көлік

Эль-Тачирада маңызды тас жолдар мен оның аумағының көп бөлігін қамтитын және елдің қалған бөлігімен байланыстыратын жолдар желісі бар: Трансандина тас жолы, Панамерика тас жолы немесе Trunk 1, жазыққа қарайтын жол немесе Trunk 5 және қазіргі уақытта салынып жатқан Сан-Кристобаль – Ла-Фрия тас жолы. Сонымен қатар, оны көршілес Колумбиямен байланыстыратын үш халықаралық көпір бар: Халықаралық Симон Боливар көпірі, Халықаралық Франсиско де Паула Сантандер көпірі және Халықаралық Лас Тиендитас көпірі. Штатта 4 әуежай бар, оның 3-і халықаралық болып саналады: Хуан Висенте Гомес халықаралық әуежайы (жабық), Санто-Доминго халықаралық әуежайы және Ла-Фриядағы «Франсиско Гарсия де Хевия» халықаралық әуежайы, сондай-ақ Парамильо әуежайы – шағын сыйымдылықтағы әуежай.

Баспа құралдары

Сан-Кристобаль қаласында штаттық газеттер орналасқан, олар – «Diario Católico» және «Diario La Nación». Бұлардан өзге, Трюхильо штатынан шыққан, бірақ Тачира штаты үшін жеке редакциясы мен таралымы бар «Diario de los Andes» газеті де бар.

Радио

Радио – штаттың ең дәстүрлі байланыс құралы, алғашқы қабылдаулар 1926 жылы Венесуэла радио қызметі арқылы жасалды. 1933 жылы Тачира радиосы, бір километрден кем қашықтықты қамтитын шағын хабар таратушымен, штат астанасында бейресми түрде жұмыс істей бастады.10 Бұл аймақтағы алғашқы радиостанция және Венесуэладағы радионың пионерлерінің бірі болды; кейіннен, 1935 жылы, ол ресми хабарларын таратуды бастады, «Ла Воз дель Тачира» (1971 жылдан бері Радио Тачира деп аталады). Штаттың ең танымал астаналық станциялары (AM диапазонында) – 1947 жылы құрылған «Ecos del Torbes», оны қазір әлемнің кез келген жерінен тыңдауға болады және оның жеке жаңалықтар сайты бар; сондай-ақ Radio Táchira, Radio Noticias 1060 (бұрынғы Ondas de América) және 1954 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Radio San Cristóbal станциялары бір González Lovera радио желісіне жатады, Radio San Sebastián да бар. Штаттың ішкі аймақтарында радио да маңызды дамуға жетті. Осылайша, 1954 жылы Рубио қаласында «Ecos de Junín» станциясы хабар таратуды бастады, кейін ол Сан-Кристобальға көшірілді. 1965 жылы Сан-Антонио-дель-Тачирада Radio Frontera пайда болды, ал 1970 жылы Radio Sucesos de Táriba және Radio el Sol de La Fría құрылды. FM 1990 жылдары 102.1 Stereo станциясы іске қосылғаннан бастап дами бастады, ол бүгінде La Mega 102.1FM (қазіргі уақытта Mega Circuit құрамында) деп белгілі. Содан бері FM штаб-квартирада да, штаттың ішкі аймақтарында да кеңінен дамыды.