Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының ұлттық тарихи орны
National Historic Site of the United States
АҚШ үкіметінің қару-жарақ қоймасы
the U. S. government arsenal
Спрингфилд арсеналы, ресми түрде Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында орналасқан Америка Құрама Штаттарының арсеналы және қару-жарақ қоймасы, 1777 жылдан 1968 жылы жабылуына дейін Америка Құрама Штаттарының әскери атыс қаруын өндірудің басты орталығы болды. Бұл – алғашқы федералдық қару-жарақ қоймасы және Америка Құрама Штаттарында қару-жарақ өндіруге арналған алғашқы фабрикалардың бірі. Бұл орын Спрингфилд Армория Ұлттық тарихи орны ретінде сақталған, Батыс Массачусетс ұлттық парк жүйесінің жалғыз бөлімшесі. Мұнда әлемдегі ең ірі тарихи американдық атыс қаруларының коллекциясы жиналған. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде АҚШ-тың негізгі арсеналы ретінде танылған, кейін Шайс көтерілісі кезінде қақтығыс ошағы болған Спрингфилд арсеналы 19 және 20 ғасырларда алмастырылатын бөлшектер, конвейерлік жаппай өндіріс және сағаттық еңбекақы сияқты заманауи бизнес-практикалар сияқты әлемдік маңызы бар көптеген технологиялық инновациялардың орталығына айналды. Бұл нысан Америка Азамат соғысында шешуші роль атқарды, Одақ әскерлері қолданған қару-жарақтың көп бөлігін өндірді, оның жалпы көлемі Конфедерацияның қару-жарақ өндірісінен 32:1 есе көп болды. Американдық тарихшы Мерит Ро Смит машина жасаудағы жетістіктердің арқасында өндіріс қуаты 25 еседен астам артқанын – 1860 жылы 9601 мылтықтан 1864 жылы 276 200 мылтыққа дейін өскенін айтады, бұл екінші өнеркәсіптік революцияның жаппай өндірісі мен 20 ғасырдың конвейерлік өндірісіне негіз болды. 1794 жылдан 1968 жылға дейін Спрингфилд арсеналында жасалған көптеген атыс қаруларының үлгілері "Спрингфилд мылтықтары мен винтовкалары" деп аталады.
The Springfield Armory, more formally known as the United States Armory and Arsenal at Springfield located in the city of Springfield, Massachusetts, was the primary center for the manufacture of United States military firearms from 1777 until its closing in 1968. It was the first federal armory and one of the first factories in the United States dedicated to the manufacture of weapons. The site is preserved as the Springfield Armory National Historic Site, Western Massachusetts' only unit of the national park system. It features the world's largest collection of historic American firearms. Famous first as the United States' primary arsenal during the American Revolutionary War, and then as the scene of a confrontation during Shays' Rebellion, the Springfield Armory in the 19th and 20th centuries became the site of numerous technological innovations of global importance, including interchangeable parts, the assembly line style of mass production, and modern business practices, such as hourly wages. The facility would play a decisive role in the American Civil War, producing most of the weaponry used by Union troops which, in sum, outpaced Confederate firearm production by a ratio of 32 to 1. American historian Merritt Roe Smith has posited that advancements in machine manufacturing which allowed the facility to increase production capacity by more than 25 fold, from 9,601 rifles in 1860 to 276,200 in 1864, served as a precursor to the mass production of the Second Industrial Revolution and 20th century assembly line production. The numerous firearm models produced at the Springfield Armory from 1794 to 1968 are referred to as "Springfield muskets and rifles".
Құрылтай (1777)
Жергілікті және отаршылдық әскерлер 17 ғасырда Спрингфилд қару-жарағы орналасқан жарды, әсіресе Король Филипп соғысы кезінде Спрингфилдке жасалған шабуылдан кейін, оқу-жаттығулар үшін пайдаланды. 1777 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Джордж Вашингтон генерал Генри Нокс, оның артиллерия басшысы, арқылы ұсынылғаннан кейін Спрингфилд қару-жарағының орнын қарап, бекітті. Сол кездегі шағын қала Спрингфилд, Массачусетс, географиялық тұрғыдан айқын артықшылықтар ұсынды – ол үш өзеннің (оның ішінде ірі Коннектикут өзенінің) тоғысында және Нью-Йорк, Бостон, Олбани және Монреаль қалаларына бағытталған төрт маңызды жолдың жанында орналасқан. Бұған қоса, Спрингфилд Коннектикут өзенінің алғашқы сарқырамасының (Энфилд сарқырамасы) солтүстігінде жатыр, ол теңізге жүретін кемелер үшін өте тік болып табылады. Осылайша, Спрингфилд Коннектикут өзеніндегі теңіз кемелерінен қорғалған алғашқы қала болды. Арсеналдың өзі Вестфилд өзенінің сағасында, Коннектикут өзенінің кең жазығына көрінетін, цитадель сияқты биік жардың үстінде орналасқан. Генерал Нокс Вашингтонмен келісіп: «Спрингфилдтен жоғары жатқан жазық, кез келген жағдай бойынша, ең қолайлы жерлердің бірі» деді. 1777 жылы патриоттар «Спрингфилдтегі арсенал» құрды, ол соғысқа қажетті патрондар мен қару-жарақтарды өндіруге арналған. Революция кезінде арсеналда мылтықтар, зеңбіректер және басқа да қару-жарақтар сақталды. Патриоттар казармалар, шеберханалар, қоймалар және дәріхана салды. Революциялық соғыс кезінде отаршылар қару-жарақ жасады деген күмәндар бар. Соғыстан кейін армия бұл нысанды болашақта қажет болуы мүмкін қару-жарақтарды сақтау үшін сақтап қалды. 1780 жылдары Спрингфилд арсеналы ірі оқ-дәрі және қару-жарақ арсеналы ретінде жұмыс істеді. Кейіннен өндіріс маңызды болғанда, арсенал Спрингфилдтің оңтүстігіне және батысына қарай, су электр қуатын алуға болатын екінші аймаққа кеңейтілді. Сол кезде Милл өзеніне бөгет салынып, бір шақырымдық көл – Уотершопс көлі пайда болды. Басты шеберханалар бөгеттің артында, ал оның астында құйма зауыты салынды. Бұл зауыт жаңартылып, Спрингфилд және Гаранд мылтықтарын өңдеудің көп бөлігі онда жүргізілді. Президент Джордж Вашингтон Дэвид Эймсті қару-жарақтың алғашқы бастығы етіп тағайындады. Оның әкесі, капитан Джон Эймс, колониялық армияға қару-жарақ берген темірші болған. 1787 жылдың 25 қаңтарында мыңдаған Шейс жасағының мүшелері Спрингфилд қару-жарағына шабуыл жасап, одан қару-жарақтарды тартып алып, үкіметті өзгертуді көздеді. Сол күні Спрингфилд қару-жарағын штаттық милиция қорғады, олар көтерілісшілерге жүзімшар оқтарды атып, оларды қашуға мәжбүр етті. Бұл қақтығыс шешуші болды, өйткені Шейс көтерілісі көп ұзамай басылды, ал оның кейбір қатысушылары мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін сотталды. 1795 жылы Спрингфилд қару-жарағы жаңа мемлекеттің алғашқы мылтығын – 1795 жылғы үлгідегі мылтықты шығарды, ол американдық революция кезінде француз армиясын қаруландырған француздық Шарлевиль мылтығының үлгісімен жасалған.
Local and colonial militia used the bluff on which the Springfield Armory would become located during the 17th century for militia training, particularly after the Attack on Springfield during King Philip's War. In 1777, during the American Revolutionary War, George Washington scouted and approved the site of the Springfield Armory, after it was referred to him by General Henry Knox, his artillery chief. Although a small town at the time, Springfield, Massachusetts, offered obvious geographical advantages—it lay at the intersection of three rivers (including the major Connecticut River), and four major roads headed toward New York City, Boston, Albany, and Montreal. Additionally, Springfield is located just north of the Connecticut River's first waterfall (Enfield Falls), which is too steep to be navigated by ocean going vessels. Thus, Springfield was the first town on the Connecticut River protected from attack by seafaring naval vessels. The Armory site itself sits atop a high bluff like a citadel, overlooking a wide stretch of the Connecticut River, at its confluence with the Westfield River. General Knox concurred with Washington that "the plain just above Springfield is perhaps one of the most proper spots on every account" for the location of an arsenal. In 1777, patriot colonists established "The Arsenal at Springfield" to manufacture cartridges and gun carriages for the war effort. During the Revolution, the arsenal stored muskets, cannon, and other weapons. Patriots built barracks, shops, storehouses, and a magazine. Some doubt exists that the colonists manufactured arms during the Revolutionary War. After the war, the Army kept the facility to store arms for future needs. By the 1780s, the Springfield Arsenal functioned as a major ammunition and weapons arsenal. Some time later, when manufacturing became important, the arsenal expanded to a second area south and west in Springfield, where water power was available. Around that time, the Mill River was dammed to form a mile long lake called Watershops Pond. The main shops were behind the dam and a foundry was built below it. This factory was modernized, and the greater part of machining for Springfield and Garand rifles was conducted in it. President George Washington appointed David Ames as first superintendent of the armory. His father Capt. John Ames was a blacksmith who had provided guns to the Colonial army. On January 25, 1787, thousands of Shays' Regulators marched on the Springfield Armory, hoping to seize its weaponry and force a change of government. That day the Springfield Armory was defended by state militia, who fired grape shot at the rebels, forcing them to flee. This confrontation proved decisive, as Shays' Rebellion was crushed soon thereafter, and some of its participants tried for treason. In 1795, the Springfield Armory produced the new nation's first musket the Model 1795 Musket which was largely patterned after the French Charleville musket which had armed the French army during the American Revolution.
XIX ғасырдың басында
1812 жылғы соғыс кезінде Америка армиясын қару-жарақпен қамтамасыз етуде қару-жарақ қоймасы маңызды рөл атқарды. Соғыс министрлігіне ай сайынғы есептері желіде қолжетімді, және олар 1814 жылы 9588 жаңа мылтық жасалғанын, ал сол жылы 5190 ескі мылтық жөнделгенін көрсетеді. Қаржыландырудың бірнеше рет кешіктірілгені туралы хабарлады. Спрингфилд қару-жарақ қоймасының арқасында Спрингфилд қаласы өнертабыс пен дамудың ұлттық орталығына айналды. 1819 жылы Томас Бланшар мылтық ағаштарын жаппай, біркелкі өндіруге арналған арнайы токарлық станок ойлап тапты. Томас Бланшар Спрингфилд қару-жарақ қоймасында 5 жыл жұмыс істеді. Станок шебер емес жұмысшыға да бір-біріне ұқсас, қисық пішіндерді жылдам және оңай жасауға мүмкіндік берді. Үлкен барабан екі дөңгелекті айналдырды: біреуі металл мылтық пішінінің контурларын бақылайтын үйкеліс дөңгелек, ал екіншісі – ағашта дәл сол пішіндегі көшірме жасау үшін үйкеліс дөңгелектің қозғалысын қайталайтын кескіш дөңгелек. 1840 жылдары ескі кремнийлі мылтықтардың орнына, ұзақ мерзімді қарулардың сенімділігі мен қарапайымдылығын арттырған соққылы тұтандыру жүйесі келді. Спрингфилд қару-жарақ қоймасы өнеркәсіптік революцияның дамуы мен ықпалына зор үлес қосты. Бұл, әсіресе, әскерилердің ауыстырылатын бөлшектерге деген қызығушылығынан туындады, ол майдан шайқасында жөндеуге қарағанда қарудың бөлшектерін ауыстырудың оңайырақ болатындығы туралы теорияға негізделген. Шынымен ауыстырылатын бөлшектерді жаппай өндіру үшін машиналарды кеңінен пайдалану, өлшеуді жақсарту, сапаны бақылау және еңбекті бөлу қажет болды – бұл өнеркәсіптік революцияның барлық белгілері. Осы жеке компоненттерден құрастыру желісінің идеясы пайда болды. Спрингфилд қару-жарақ қоймасы бизнесті басқарудың жақсартылған әдістеріне де үлес қосты. 1815 жылы басқарушы болып тағайындалған полковник Розуэлл Ли орталықтандырылған басқаруды, жалақы, жұмыс уақыты және материалдар бойынша есептеуді, сондай-ақ өндіріс ортасында тәртіпті күшейтті – бұл барлық бизнес-практикалар бүгінге дейін қолданылуда. 1843 жылы Генри Уодсворт Лонгфеллоу қару-жарақ қоймасына сапар жасап, "Спрингфилдтегі қару-жарақ қоймасы" атты өлеңін жазды. Соғысқа қарсы өлеңде сол кезде онда 1,000,000-ға жуық жиналған, ашық тіректе тік орналастырылған дайын қарулардың қатары сипатталған: "Ұлы орган сияқты, жылтыраған қарулар көтеріледі".
The Armory played a major role in providing weapons for the American Army during the War of 1812. Its monthly reports to the War Department are online, and they indicate it made 9588 new muskets in 1814 and repaired 5190 old ones that year. It several times reported that its funding had been delayed. Fueled by the Springfield Armory, the City of Springfield quickly became a national center for invention and development. In 1819 Thomas Blanchard developed a special lathe for the consistent mass production of rifle stocks. Thomas Blanchard worked at Springfield Armory for 5 years. The lathe enabled an unskilled workman to quickly and easily turn out identical irregular shapes. The large drum turned two wheels: a friction wheel that followed the contours of the metal rifle pattern, and the cutting wheel that imitated the movements of the friction wheel to make an exact replica of the pattern in wood. In the 1840s the old flintlock gave way to a percussion ignition system that increased the reliability and simplicity of longarms. The Springfield Armory was largely involved in the growth and influence of the Industrial Revolution. Much of this grew out of the military's fascination with interchangeable parts, which was based on the theory that it would be easier to simply replace firearm parts than make battlefield repairs. Mass production of truly interchangeable parts demanded greater use of machines, improved gauging, quality control, and division of labor; all characteristics of the Industrial Revolution. From these individual components, the concept of the assembly line was devised. The Springfield Armory also contributed to improved business management techniques. Colonel Roswell Lee, hired as superintendent in 1815, brought centralized authority, cost accounting for payroll, time, and materials, and increased discipline to a manufacturing environment—all business practices still in use today. In 1843, Henry Wadsworth Longfellow visited the Armory and wrote his poem "The Arsenal at Springfield." The anti war poem described the rows of finished guns, by that point 1,000,000 stockpiled there, stored vertically in open racks: "Like a huge organ, rise the burnished arms."
XIX ғасырдың аяғы
Американдық Азамат соғысының басында Харперс Ферри қару-жарақ қоймасының қирауымен Спрингфилд қару-жарақ қоймасы қысқа мерзімге үкіметтік қару-жарақ өндірушісіне айналды, ал 1862 жылы Рок-Айленд арсеналы құрылды. Осы кезеңде өндіріс американдық өндірісте бұрын-соңды болмаған деңгейге жетті, 1860 жылы 9 601 мылтық өндірілсе, 1864 жылы 276 200-ге дейін өсті. Бұл жетістіктер соғыс кезінде Одаққа Конфедерациядан басым технологиялық артықшылықты ғана емес, сонымен қатар соғыстан кейінгі екінші өнеркәсіптік революция мен 20 ғасырдың машина жасау қабілеттерін дамытуға ықпал еткен жаппай өндірістің алға басушысы болды. Американдық тарихшы Мерит Ро Смит Спрингфилд мылтықтарының ерте құрастырылуын және кейін Форд Т моделінің өндірісін салыстырды. Соңғысында көптеген бөліктер болғанымен, 1913-1915 жылдардағы автомобиль құрастыру желісінің алғашқы жылдарында шамамен бірдей санда бірліктер өндірілді, бұл 50 жыл бұрын қару-жарақ қоймасы жасаған жаппай өндіріс жетістіктерінің нәтижесі болды. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде шамамен 843 239 стандартты 1903 үлгісіндегі мылтықтар өндірілді. Дегенмен, бұл АҚШ әскерін Бірінші дүниежүзілік соғыстың ауқымында қаруландыруға жеткіліксіз болды. Соғыс кезінде Спрингфилд қару-жарақ қоймасы 265 620-дан астам 1903 үлгісіндегі мылтықтар өндірді. Сонымен қатар, Соғыс министрлігі американдық әскерге көмектесу үшін M1917 Enfield мылтығын өндіруге келісімшарт жасады. Бұл, Рок-Айленд арсеналында өндірілген қосымша 47 251 мылтықпен және қолданыстағы қару-жарақпен бірге, соғысқа қажетті жабдықтауды қамтамасыз етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Спрингфилд қару-жарақ қоймасы барлық қуатын M1903 мылтықтарын өндіруге жұмсағанға дейін шамамен 25 000 M1911 пистолеттерін өндірді. 1919 жылы Джон Гаранд 31 жасында Спрингфилдке келді, онда ол жартылай автоматты мылтықты жасаумен айналысты. Келесі бес жыл ішінде мылтыққа көптеген жобалар ұсынылды, бірақ ешқайсысы әскердің қатаң талаптарына сай келмеді. 1924 жылы Гаранд қосымша сынақтарға жіберілген дизайн ұсынды. Бұл әйгілі M1 немесе «Гаранд мылтығы» болды. 1936 жылы әскерге қабылданды, ал келесі жылы өндіріс басталды. Бұл қару-жарақ қоймасының тарихындағы ең ірі өндіріс күшін бастады: M1 мылтығының өндіріс тарихында Спрингфилд қару-жарақ қоймасы 4,5 миллионнан астам мылтықтар шығарды. M1-дің шайқастағы дәлдігі мен беріктігі жоғары бағаланды. Генерал Дуглас Макартур Батаандағы қаһарлы шайқастар кезінде қару-жарақ департаментіне M1 туралы хабарлап, «Жауынгерлік жағдайда ол механикалық ақауларсыз жұмыс істеді және қазбаларда қолданғанда шаң мен кірден тоқтаулар болған жоқ. Ол бір апта бойы тазалау немесе майлаусыз үздіксіз жұмыс істеді» деді. M1 мылтығының жауынгерлік рөліне тағы бір құрметті әскери шенеунік, генерал Джордж С. Паттон, 1945 жылғы 26 қаңтарда Армияның қару-жарақ департаментіне былай деді: «Менің пікірімше, M1 мылтығы – жасалған ең ұлы шайқас құралы».
With the destruction of the Harpers Ferry Armory early in the American Civil War, the Springfield Armory was briefly the only government manufacturer of arms, until the Rock Island Arsenal was established in 1862. During this time production ramped up to unprecedented levels ever seen in American manufacturing up until that time, with only 9,601 rifles manufactured in 1860, rising to a peak of 276,200 by 1864. These advancements would not only give the Union a decisive technological advantage over the Confederacy during the war but served as a precursor to the mass production manufacturing that contributed to the post war Second Industrial Revolution and 20th century machine manufacturing capabilities. American historian Merritt Roe Smith has drawn comparisons between the early assembly machining of the Springfield rifles and the later production of the Ford Model T, with the latter having considerably more parts, but producing a similar numbers of units in the earliest years of the 1913–1915 automobile assembly line, indirectly due to mass production manufacturing advancements pioneered by the armory 50 years earlier. By the time that the United States entered World War I, approximately 843,239 standard service Model 1903 rifles had been manufactured. However, this was insufficient to arm U. S. troops for an undertaking of the magnitude of World War I. During the war Springfield Armory produced over 265,620 Model 1903 rifles. In addition, the War Department contracted for production of the M1917 Enfield Rifle to help aid American troops. These, along with the additional 47,251 rifles produced by the Rock Island Arsenal and the weapons already in service, were enough to supply the war effort. During World War I the Springfield Armory produced ≈25,000 M1911 pistols before all facilities were dedicated to production of M1903 rifles. In 1919, when John Garand was 31, he came to Springfield, where he worked to develop a semi automatic rifle. Over the next five years many designs were submitted for the rifle, but none met the army's rigid specifications. In 1924, Garand offered a design that was approved for further testing. This was the famous M1, or "Garand rifle" as it came to be known. The army adopted the rifle in 1936, and production began the next year. This began what was to become the greatest production effort in the armory's history: during the entire production history of the M1 rifle, the Springfield Armory produced over 4.5 million of them. The M1's accuracy and durability in battle earned it high praise. General Douglas MacArthur reported on the M1 to the Ordnance Department during heavy fighting on Bataan that "Under combat conditions it operated with no mechanical defects and when used in foxholes did not develop stoppages from dust or dirt. It has been in almost constant action for as much as a week without cleaning or lubrication." Further testament to the M1s role in combat was given by another well respected military officer, General George S. Patton, Jr., who reported to the Army Ordnance Department on January 26, 1945, "In my opinion, the M1 Rifle is the greatest battle implement ever devised."
ХХ ғасырдың аяғы
Армморидің соңғы ұсақ қаруы М14 мылтығы болды, ол, негізінен, М1 Гарранның күшті жаңартылған нұсқасы еді. М14 1959 жылдан 1964 жылға дейін өндірілді және 1964 жылдан 1970 жылға дейін М16 мылтығымен біртіндеп алмастырылғанға дейін АҚШ Армиясының негізгі жауынгерлік мылтығы болды. М14 жылдар бойы дамып, қазіргі заманғы снайперлік мылтық – М21-ге айналды. АҚШ Вьетнам соғысына қатысқан кезде Спрингфилд қару-жарақ зауыты мылтықтар ғана емес, сонымен қатар құрлықта және әуеде қолданылатын пулеметтер, граната тастағыштар және олармен байланысты жабдықтарды да жасады. Көптеген қару-жарақтар қару-жарақ зауытында өндірілмеді, бірақ жеке мердігерлер үшін жоспарлар мен техникалық талаптар жасалды, олар оларды басқа жерде құрастырды, бұл американдық жеке қару-жарақ өнеркәсібіне экономикалық серпіліс әкелді.
The last small arm developed by the Armory was the M14 rifle, which was, essentially, a highly modified version of the M1 Garand. The M14 was produced from 1959 to 1964 and was the U. S. Army's primary combat rifle until being replaced by the M16 rifle gradually from 1964 to 1970. The M14 has evolved over the years into a more modern sniper rifle—the M21. By the time the U. S. was involved in the Vietnam War, Springfield Armory developed not only rifles but machine guns for ground and air use, grenade launchers, and associated equipment. Many weapons were not manufactured at the Armory, but plans and specifications were drawn up for the use of private contractors who built them elsewhere, representing an economic shift toward the American private arms industry.
Ұлттық тарихи нысан ретінде жабылуы және қайта туылуы (1968 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1968 жылы АҚШ қорғаныс министрі Роберт Макнамара Спрингфилд қару-жарақ қоймасын жабу туралы хабарлады. Қойманың сыртқы бөліктері, соның ішінде "Су шеберханалары" өндіріс орындары сатылды, олар Ұлттық тарихи орындар тізілімінде Су шеберханалары қару-жарақ қоймасы деп тіркелген. Басты нысан сақталды және мүлік қала мен штатқа берілді. Қазір ол Спрингфилд қару-жарақ қоймасы Ұлттық тарихи орны болып табылады және оны Ұлттық саябақтар қызметі басқарады. 2011 жылға қарай, Спрингфилд қару-жарақ қоймасының артындағы 35 акр (және оның бірнеше бұрынғы ғимараттары) Спрингфилд техникалық қауымдастық колледжіне (STCC) тиесілі болды. STCC – Массачусетс штатындағы жалғыз "техникалық" қауымдастық колледжі, ол Спрингфилд қару-жарақ қоймасы орнындағы технологиялық инновациялар дәстүрін жалғастыруды мақсат етеді. Бас арсенал ғимараты мен Командирлер үйі 1987 және 1991 жылдар аралығында Спрингфилд, Массачусетс штатының Шығыс бас мердігерлерімен күрделі жөндеуден өтті. Бас арсеналда қазір Спрингфилд қару-жарақ мұражайы орналасқан, оған Бентон шағын қару-жарақ коллекциясы кіреді, ол қару-жарақ коллекцияларының ең ірілерінің бірі болып табылады.
In 1968, U. S. Secretary of Defense Robert McNamara announced the closure of the Springfield Armory. Outer portions of the armory were sold off, including the "Water Shops" production facilities, which are listed on the National Register of Historic Places as the Water Shops Armory. The core site was preserved and the property was turned over to the city and state. It is now the Springfield Armory National Historic Site, and is managed and operated by the National Park Service. As of 2011, the 35 acres behind the Springfield Armory (and several of its former buildings) house Springfield Technical Community College (STCC). STCC is the only "technical" community college in Massachusetts, which aims to continue the legacy of technological innovation at the Springfield Armory site. The Main Arsenal Building and the Commandants House were extensively renovated by Eastern General Contractors of Springfield, Massachusetts between 1987 and 1991. The Main Arsenal now houses the Springfield Armory Museum, which includes the Benton Small Arms Collection, one of the largest collections of weaponry.
"Спрингфилд қару-жарақ зауыты" атауын пайдалану
1968 жылы АҚШ армиясының Спрингфилд қару қоймасы жабылғаннан кейін, Техас штатының Девайн қаласындағы L. H. Gun Co. компаниясы атаудың танылуын пайдалану үшін Springfield Armory, Inc. деп өзгертілді. Бастапқы Спрингфилд қару қоймасы мен Springfield Armory, Inc. арасында ешқандай байланыс немесе лицензиялық келісім жоқ, соңғысының коммерциялық веб-сайтында бұрынғысының тарихын көрсеткеніне қарамастан. Компанияның өнімдеріне M1911 тапаншалары және M1A мылтықтарының сериясы кіреді.
Following the closure of the U. S. Army Springfield Armory in 1968, the L. H. Gun Co. of Devine, Texas, was renamed Springfield Armory, Inc. to capitalize on the name recognition. There is no affiliation or licensing between the original Springfield Armory and Springfield Armory, Inc., despite a timeline on the commercial website of the latter that includes the history of the former. The company's products include M1911 pistols and the M1A rifle series.