Кіріспе
Рой Касл (31 тамыз 1932 – 2 қыркүйек 1994) – ағылшын бишісі, музыканты, комедия актері, актері және тележүргізушісі. Ол джаз трубасында шебер орындаған, сонымен қатар көптеген басқа да аспаптарда ойнай білді. Сахнада, телевидениеде және кинодағы жан-жақты мансабынан кейін, ол британдық тележүргізушілерге «Record Breakers» балалар сериясының ұзақ жылдар бойы жүргізушісі ретінде кеңінен танылды.
Roy Castle (31 August 1932 – 2 September 1994) was an English dancer, singer, comedian, actor, television presenter and musician. In addition to being an accomplished jazz trumpet player, he could play many other instruments. Following a versatile career as a performer on stage, television and film, he became best known to British television viewers as the long running presenter of the children's series Record Breakers.
Ерте мансап
Касл Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Холмфирттің жанында, Скоулста дүниеге келді. Теміржолшының ұлы, ол ерте жасынан бастап стэп билеуші болды және Нора Брейдің би мектебінде Одри Спенсермен бірге оқыды, кейін ол үлкен би мектебін басқарды. Холм Вэлли грамматикалық мектебін (қазіргі Хонли орта мектебі) бітіргеннен кейін, ол мансабын әуесқой концерттік топта актер ретінде бастады. 1950 жылдары жас артист ретінде ол Блэкпулдің жанындағы Кливлейсте тұрды және жергілікті Королева театрында өнер көрсетті, 1953 жылы Джимми Клитеро мен Джимми Джеймстің көмекшісі ретінде кәсіби сабаға көшті. 1958 жылы ол Корольдік әртүрлілік шоуында өнер көрсетті. Әнші ретінде ол 1960 жылы "Little White Berry" атты Рождество әнін шығарды.
Теледидар және кинодағы мансабы
Касл 1963 жылғы 3 тамызда эфирге шыққан «Моркемб және Уайз» сериясының «Екі түрлі» эпизодында қонақ ретінде ойнады. Ол шоудың екі бөлігінде де қонақ ретінде екі рет тізімде болды. 1965 жылы Касл Питер Кушингпен бірге «Доктор Ху және Далектер» фильмінде ойнады, бұл BBC телесериалының екі киноға түсірілген спин-офтарының біріншісі болды. Ол Доктор Худың алғашқы ер ассистенті Иан Честертон рөлін ойнады және бұл рөлді Уильям Рассел ойнағаннан гөрі комедиялық түрде орындау үшін таңдалды. Ол доктор Террордың «Үрей үйінде» джаз музыканты рөлінде ойнады. Касл 1968 жылы «Кайберге жол ашу» және 1969 жылы BBC үшін «Пиквик» телемузыкалында да пайда болды. 1990 жылдары ол «Пиквик» спектаклінде қайта ойнады, елді аралап, сэр Гарри Секомбпен бірге өнер көрсетті және спектакль қайтадан жазылды. Секомб 1963 жылы Уэст-Эндтегі түпнұсқа қойылымда ойнаған. 1973 жылы Касл комедиялық актер Ронни Баркермен «Тағы бір керемет оқиға» (Баркердің «Жетінің бірі» сериалынан эпизод) атты жеке фильмде бірге жұмыс істеді. Баркер Каслдың жақын достарының бірі болды және Касл қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай олардың бірлескен жұмысына құрмет көрсетті. 1967 және 1968 жылдары Касл Эрик Сайкс ауруға шалдыққандықтан жұмыстан кеткен кезде, Джимми Эдвардспен бірге Лондонның Вест-Эндінде «Үлкен жаман тышқан» комедиялық фарс шоуында ойнады. Шоу Шафтсбери театрында қойылды және сценарий еркін болғандықтан, Эдвардс пен Каслға көрермендермен төртінші қабырғаны бұзуға және импровизация жасауға мүмкіндік берді. Касл трубада ойнап, Эдвардс газет оқып, би билеп, пинг-понг доптарын залға атып жіберді. Сондай-ақ, 1975 жылы Брюс Форсайт ауырған кезде ол «The Generation Game» бағдарламасын жүргізіп тұрды. Ол көп аспапты ойнау және өнер көрсету дағдыларын пайдаланып, BBC телеарнасының ұзақ жылдар бойы көрсетіліп келген «The Good Old Days» әртүрлі бағдарламасында көп рет өнер көрсетті. 1988 жылы Касл «Құтқару армиясының» ерте тарихын зерттейтін және қайта жасайтын «Соғысқа қарай марш» атты Англия телесериалын ұсынды және онда өнер көрсетті.
Рекордтар
1972 жылы ол алғаш рет балаларға арналған Record Breakers бағдарламасын ұсынды және 20 жылдан астам оның жүргізушісі болды. Ол бағдарламаның "Dedication" әнін өзі жазды және көбінесе оны титрлер аяқталар кезде тікелей орындады. Бағдарламаны жүргізу кезінде ол тоғыз әлемдік рекордты өзі жаңартты, соның ішінде:
Минут сайын 1440 рет, секундына 24 рет штанга билеу – 1973 жылдың 14 қаңтарында жасалған. 3 сағат 23 минутқа созылған ең ұзақ қанат үстіндегі жүріс. Ол 1994 жылы қайтыс болғанға дейінгі бірнеше айға дейін Норрис, және (1975 жылы қаза тапқанға дейін) Росс МакВиртер, Фиона Кеннеди және Шерил Бейкермен бірге бағдарламаны жүргізді. Кейіннен Бейкер мен бұрынғы спортшы Крисс Акабуси бағдарламаны жүргізуді өз мойнына алды. Бағдарлама 29 жылға созылды, 2001 жылға дейін жалғасты, бұл оны Ұлыбританияның ең ұзақ көрсетіліп келе жатқан бағдарламаларының біріне айналдырды.
Fastest tap dance 1,440 taps per minute – 24 taps per second, set on 14 January 1973. Longest wing walk – 3 hours, 23 minutes. He was a host of the show up until a few months before his death in 1994, alongside Norris and (until his murder in 1975) Ross McWhirter, Fiona Kennedy and Cheryl Baker. From then on, hosting was taken over by Baker and former athlete Kriss Akabusi. It continued for 29 years until 2001, making it one of Britain's longest running shows.
Әнші мансабы
1958 және 1969 жылдар аралығында Касл үш LP жазбасын шығарды. Олардың бірі – «Жаңбырлы күндік әндер» 1966 жылы Columbia лейблі үшін жазылып, 2005 жылы Ұлыбританияда EMI Gold компаниясы CD форматында қайта шығарды, жаңа атауы «Бұл қандай ғажайып күн!» болды. Жазбадағы он екі ән жаңбыр тақырыбында. Бұл жазбада сол кездегі британдық джаз шеберлері Гордон Бек (фортепиано), Джефф Клайн (контрабас), Леон Калверт (флюгельгорн), Айк Айзекс (гитара), Рей Суинфилд (флейта) және Аль Ньюман (саксофон) орындады, ал аранжировканы Виктор Грэм жасады. Онда үлкен джаз тобының стилі («Pennies From Heaven», «Stormy Weather»), балладалар («February Brings The Rain», «Here's That Rainy Day», «Soon It's Gonna Rain») және босса-нова («Everytime It Rains», «The Gentle Rain») сияқты әртүрлі стильдер қамтылған. Каслдың жазу карьерасында сөздік жанр да болды. 1978 жылы Scripture Union Label үшін ол Дэвид Льюистің «Люк Стрит» кітаптарынан алынған сегіз мысал айғақ жазды, олар «Люк Стрит» LP-нің (SU0806) А жағында шықты. В жағында Кеннет Уильямс, Дора Брайан, Дерек Ниммо және Тора Хирд әрқайсысы бір оқиғаны оқыды.
Жеке өмір
Касл 1963 жылғы 29 шілдеде биші Фиона Диксонға үйленді. Оларды Эрик Моркемб таныстырған. Касл мен оның әйелінің екеуі де белсенді христиандар болды және үйлеріне жақын баптист шіркеуіне тұрақты түрде қатысты. Олардың төрт баласы болды. Олардың кіші ұлы Бен Касл (1973 жылы туған) – джаз саксофонисі, ол Джейми Каллум, Карлин Андерсон, Бет Роули, Marillion және Radiohead сияқты көптеген әртістермен бірге ойнады, сондай-ақ кино саундтректерінде өнер көрсетті. Касл футболға жанкүйер болды және «Ливерпуль» командасын қолдады. Өліміне жарты жыл жетпегенде, 1994 жылғы 13 наурызда «Анфилд» стадионында өткен «Ливерпуль» – «Эвертон» дербиіне қатысып, «Spion Kop» трибунасында тұрды. Ол сондай-ақ 1992 жылғы мамыр айында «Ливерпульдің» «Сандерлендке» қарсы өткен Англия кубогы финалында жеңіске жеткен кезде көрермендердің арасында болды, бұл оның алғаш рет қатерлі ісікке тап болғаннан кейін болды. Сол кезде Ронни Баркер оған құрмет көрсетіп, «Another Fine Mess» телехикаясындағы олардың Лорел мен Хардиге ұқсас кейіпкерлерді сомдағандығын айтты. 1992 жылғы 31 желтоқсанда Касл 1993 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша OBE орденімен марапатталды.
Ауру және өлім
1992 жылдың басында Каслға өкпе қатерлі ісігі диагнозы қойылды, және оның жазылып кету мүмкіндігінің аз екені, тіпті алты айдан артық өмір сүруі күмәнді екені айтылды. Ол химиотерапия мен сәулелік терапиядан өтті және сол жылдың соңында жазылып кетті. Темекі тартпаған ол өзінің ауруын жылдар бойы түтінді джаз клубтарында керней тартып жүрген кезінде пассивті темекілеуге байланысты деп есептеді. 1993 жылдың 26 қарашасында Касл ауруының қайта оралғанын хабарлады және екінші рет емделді. 1994 жылдың көктемі мен жазында денсаулығы нашарлағанмен, ол Рой Касл Өкпе қатерлі ісігі қоры болып құрылатын ғимаратты салуға қаражат жинау мақсатында «Үміт туры» атты кең ауқымды шара ұйымдастырды. Бұл қор – өкпе қатерлі ісігімен күресуге арналған Ұлыбританиядағы жалғыз қайырымдылық ұйымы. Каслдың ауруы кезінде және одан кейін көптеген темекі тартпайтын мейрамханалар мен кафелерге Рой Каслдың «Таза ауа» сыйлығы табысталды, бұл олардың (содан кейін міндетті емес) темекі тартпау режимін сақтағанын көрсетеді. «Record Breakers» бағдарламасына оның соңғы үлесі 1993 жылғы түсірілімдердің соңында көрсетілді, бірақ бағдарлама 2001 жылға дейін эфирде болды. Ол 1994 жылдың 2 қыркүйегінде, 62 жасқа толып, екі күннен кейін Букингемширдегі Геррардс-Кросс қаласындағы үйінде қайтыс болды. Өліміне бір апта қалғанда ол Ливерпуль қаласының құрметті азаматы атанды. Оның қосылу рәсімі 1994 жылдың 8 қыркүйегінде Амершемде өтті. Қосылу рәсіміне оның отбасымен бірге сэр Гарри Секомб, Брюс Форсайт, Клифф Ричард және сэр Джон Миллс қатысты. 1994 жылдың 20 қазанында Ливерпуль соборында естелік шара өтті.
Салдары
Оның жесірі Фиона күйеуінің қайтысынан кейін қайырымдылық қорымен жұмыс істеді және Ұлыбританияда темекі тартуға тыйым салу науқанына қатысты, ол 2004 жылы Солтүстік Ирландияда, 2006 жылы Шотландияда, ал 2007 жылы Англия мен Уэльсте күшіне енді, барлық дерлік жабық қоғамдық орындарда темекі тартуға тыйым салды.
Шығармалары
+ЖылАтауыБаспа ISBN1986Рой Касл: оның ерекше степ би курсыNewton Abbot; North Pomfret, Vt.: David & Charles97807153886931988Естеліктерді жаңғырту: фитнеске құмар адамның жасырын сырыЛондон: W. H. Allen97804910316771994Рой КаслЛондон: BBC Enterprises97805633901211995Қазір де, сонда да: автобиографияЛондон: Pan9780330341936