Кіріспе

1793 жылы Жоғарғы Канадада құлдыққа қарсы заң қабылданды.

«Құлдыққа қарсы акт» 1793 жылдың 9 шілдесінде Жоғарғы Канаданың екінші заң шығару сессиясында қабылданған құлдыққа қарсы заң болды. Ол құлдарды әкелуге тыйым салып, құл әйелдерден туған балалардың 25 жасқа толғанда бостандыққа шығуы міндеттелді. Мазмұны

Колонияның вице-губернаторы Джон Грейвс Симко, Жоғарғы Канадаға келгенге дейін құлдықты жоюды жақтаған; Британ Парламентінің мүшесі ретінде ол құлдықты христиан дініне қарсы қылмыс деп сипаттаған. 1792 жылы Жоғарғы Канададағы құлдардың саны көп болмады. Дегенмен, еркін қоныстанғандармен салыстырғанда, бұл көрсеткіш мардымсыз емес еді. Йорк қаласында (қазіргі Торонто қаласы) 15 африкалық канадалық тұрды, ал Квебекте шамамен 1000 құл табылды. Сонымен қатар, «Құлдыққа қарсы акт» ратификацияланған кезде, Оңтүстіктен келген лоялисттік бежендердің Жоғарғы Канадаға келуі құлдардың санын айтарлықтай арттырды, олар өздерімен бірге қызметшілер мен құлдарды әкелді. 1793 жылдың наурыз айында Жоғарғы Канаданың Атқару кеңесінің алғашқы отырысында Симко куәгерден Хлоя Кули атты құл қыздың тарихын естіді, ол АҚШ-қа сату үшін Канададан зорлықпен әкетілген. Симконың Жоғарғы Канадада құлдықты жою ниетіне құл иеленген Заң шығарушы Ассамблея мүшелері қарсылық көрсетті, сондықтан қабылданған акт компромисс болып шықты. Мәтіннің көп бөлігі сол кездегі Бас прокурор Джон Уайтқа тиесілі. Ассамблеяның 16 мүшесінің кем дегенде алтауы құлдарға ие болды. «Бұл провинциядағы құлдардың енгізілуін тоқтату және осы провинциядағы қызмет мерзіміне шарттарды шектеу туралы акт» деп аталатын заңда барлық құлдар өмір бойы құлдықта қалатыны, бірақ Жоғарғы Канадаға жаңа құлдар әкеліне алмайтыны және акт қабылданғаннан кейін құл әйелдерден туған балалар 25 жасқа толғанда босатылатыны айтылды. Бұл заң Жоғарғы Канаданы «Британ империясында құлдарды босату туралы заң қабылдаған алғашқы юрисдикция» етті. Заң 1833 жылға дейін күшінде болды, ол кезде Британ Парламентінің «Құлдыққа қарсы актісі» Британ империясының көп бөлігінде құлдықты жойды.

Салдары

1798 жылы Кристофер Робинсон Заң шығарушы Ассамблеяға қосымша құлдарды әкелуге рұқсат беретін заң жобасын енгізді. Заң жобасы Ассамблеяда қабылданды, бірақ Заң шығарушы кеңесте тоқтап, сессия аяғында күшін жойды. Мыңдаған афро-канадтықтар 1812 жылғы соғысқа ерікті болып қатысты. 1819 жылы Бас прокурор Джон Робинсон (Кристофердің ұлы) Канадада тұратын афро-канадтықтардың бостандыққа ие екенін және Канада соттары олардың бостандығын қорғайтынын жариялады.